장음표시 사용
161쪽
i 12 τοιαυτα καὶ σκευῆ, ἡ πανοπλία σκευος δε λεγε- ται παρα το σχω, το κρατω, καὶ φυλάττω' σχε δε καὶ σκευος ἡ παρα τα κεύει, τω κ πτω. 18 . ΣΚΟPΠΙΟΣ σημαίνει τρία' τον χερσαῖον, καὶ γίνεται παρα τὰ σκορπιθιν τον ιον' καὶ τον Θαλάσσιαν, καὶ γίνεται εκ του πληττειν, καὶ τον ἰον επιβάλλειν, η παρὰ το σκαιως ερπειν. σημαίνει καὶ τον ἀστερα, καὶ λέγεται απὰ της πρὰ τον χεο ῖον σμιότητος, μειδη στε εναντως εστὶν δηλιος, τότε τα σπέρματα επὶ την γην σκορπίζ μεν σπείροντες.
187. Plia . h. P. 1662,5. En m. M. P. TI M. 133. Similia Phav. ibid. His sto. In Philemone mox
162쪽
σκυτος, κατά ει αλλαγ ν καὶ τροπην. εσχισμέναν γάρ Εσπιν απαν. σκύτος δε λεγεται παν τὰ μεταξύ των τενοντων του τραχήλου δέρμα καὶ ο νωτιαῖος μυελός. οἱ δε, τον μεταξυ των ὀφρύων καὶ τρυ μετω- που τόπον. οἱ δε, τα ἰνίον απερ επισκύνιον καλοῖμεν. ἀλλοι δε, τὰ τῆς κεφαλης δέομα. παρ' ἔκαὶ σκύτος εἴρηται η κεφαλε19o.'ΣMΕΡΔΑΛΕΟΣ' ο καταπληκτικὸς, απὰ του μερδω, τὰ βλεπω, καΘά φασιν οἱ παλαιοί. καὶ ὀ δράκων αυτός ομοίως απὰ του δερκω λέγεται. λεγεται δε ποτε καὶ επὶ του απλως καταπληκτικούη λεξις, οῖον ὀτε εἴποι, σμερδαλεον κοναβησαν καὶ, σμερδαλέον εβόησε. το δἰ γε Ταλεον καὶ σμερδνὸν λεγεται. καθισταται δε η λέξις οἴτω' μερίζω, καὶ κατὰ συγκοπην μέρζω, καὶ Δωρικως μερδω, τἀπανταχοῖ μερίζω, καὶ διαπεταννύω την Οὐιν' καὶ
19 I. ΣMHINOΣ' ου μόνον επὶ πλήΘους λε- γετα μελισσων, ἀλλα καὶ τα συβλον, ἡτοι ταάγγεῖον, εν ω τὰ μελι αποτιθέασιν αἱ μελισσαι σμῆνος καλεῖται καὶ ἐσμὸς, μετὰ δασέος πνεύμωτος, ως δηλοῖ παρὰ Ἀριστοτελει ὀ αφεσμός.
164쪽
165쪽
σotελλην παρα ἈριστοφάνειJ Versus duos, qua hue perii- vexit, e deperdita Cornici fabula, εἰ Δαιταλεῖς inseripta Brianis evius Fragm. III p. 237. e Galeno pro tu Iit, emendat1 oris
167쪽
168쪽
τοῖς μεν λόγοις τοῖς σοῖσιν οὐ τρομαίρομα ' οὐ μαλλον η λευ- λίθου λευκην σταυρο.
169쪽
καὶ ορα, λ οὐ παντη ασφαλῶς η τοιαυτη γραφὴ
χρημάτων. ἐγηνεύεται δἰ ἡ στώμη παρὰ των
παλαιων, κανων, γνωμων ῆν δε ἰσαστικη - μηκαι ἐν λατροις των δρομέων. 193. ΣTASMO Σ' η σπαυλις, ην Σοφοκλης μεταπλάσας στα ἁ λεγει. ὀξύνετμι δε κανονι τρι--τω' - εἰς μῶς ληγοντα, ἔχοντα προ του μ το
170쪽
ειν και ἐπι ζυγιου. και μέρος δε ειρῶν ε's G δυσώσσία, οἱ σταθμοὶ, οὐς παραστατιδας o Texγικός φησιν. αι δε ἱστορίαι στομοῖς οἴδασι λέγειν καιτας ίρισμένας. εἴτουν τεταγμένας, εν δίρυς αναπαύλας, ταῖς εἴτε ἱππεῖσιν, εῖτε πεζοδρόμοις ας καιαλλαγας ελεγόν τινες. Ουτω γαο τοσοίδε σταθμοὶ όδευειναι λέγονται πρός τινων ' καὶ τοσci δε στα- Θμολ ειται, απο του δε τινος τόπου εις ἁλλον φαμέν
4 o. et Androtri. II ., ubi quo ni inus de vocabuIGraim comis mutatione cogitetur, metrum Uetat.