Philemonis grammatici Quae supersunt vulgatis et emendatiora et auctiora edidit Fridericus Osann ... Accedunt anecdota nonnulla Graeca

341쪽

ποιεῖν.

Δεδησετα, οὐ δεσμωΘησεται. Διελύσατο, ου συνελύσατο. Διηλλαγη, ου κατηλλαγη. Διεπαιξεν, οὐ κατεπαιξεν.

Δασεῖ, ως το αμβλεῖ καὶ βραδεῖ

Δασυ, οὐ δασος.

Δρῖς καὶ δρύας φάμεν.

342쪽

Διελαβε κρεῖττον, οὐχ υπελαβε. Διεδραμον οὐκ ἐρεὰ Ἀττικως, αλλἀ συνέδραμον. Διονύσιον, ως προβαλίσιον. Δουλος, Θεράπων, οἰκετης. Δράγματα, οὐχ ἀμάλας. Δέρειν, ἐκδέρειν, οἱ περ εκφέρειν. Δέλεαρ. ώς κέαρ. Δύνασαι λεγεται ' το, δύνη βάρβαρον.Διχῆ, ου δίχα. ιΔ-εργος, λ ἄμουσος.

Διέδρα διαφέρει του απέδρα διέδρα φυλακεν ἀπέδρα, οταν ἀφύλακτος ὀ . Δελακόνηκα, και λενεικάμην, οὐ διειλόμην.

Διέπαυσε. κατέπαυσε. .

Δειλης ὀψίας οὐδεῖς ἐρεῖ.

Reliqua desiderantur.

343쪽

b Ρrolegonienis ubi de Theodosiomin Gramis in vicomun familia disputavinius, viod verbo

tetigini 1s testimonium Theodosiorum aetatem spectans Pauni partim in editum sit, editum auistem tam raro 1i O Contineatur, ut ne palm riim tantum manibus Versetur verenduin sit, placuit oppol tunitate hac hiltro oblata locii m*1amvis Ion iorem, CuiUS Pa Iticula testimonio illi proserendo suffecisset, totvin e cod. Reg. . Paris. 26Ο5. hic describere. Nempe inest ei codici Theodosia G1ainniatica laedita, Herodiani, si bene obctrvavi, magnae prosodiae epito- me potius appeIIanda, cylam etiain in cod. Bainrocciano 175. testo Villoisono AHecd. Graec. T. 2. P. H75. , nec non In cod. Taurinensi, si Tecte naIrat Peyronus Notit. M . Liblioth TauririeriS. P. 35. , neC non servaIi videtur: de Pia v. Peyxonuan ex lite disputantem

344쪽

post orionem Sturali p. 236. seq. Huius de prosodia scripti codicem Parisinuat maxime seis quutus, prooemium lito in gratiam studioso-mui delibannis, Cilius priorem aliquam pam-culam monendum est, fere cum scholio hino alima oties corrigendo conspiriare, PIod Diony- sit Thracis nomine inscriptum De ceriis, fonte

Περι γραμματικῆς γραφειν προθεμενοι ακαιρίας γραψάσεμαι υπειλ- μεν, του.προτιθέντος ἀφέμενοι. πμοοιμίοις επιτεταγμένοις καὶ ἀνοικείοις τῆ παρούση πραγματεία κατασκευαῖς τῆν γραφῆνεπιχρωννύμενοι, ως τινες ποιειν πολλάκις εἰώθασιν

'Iστεον τοίνυν ως ο Θοας Διονύσιος, ο πε ὶ των ρκτὼ του λογου μερων διδαξας εμας, καὶ ετιπρὸ τουτων πω στοιχεIων καὶ συλλαβων καὶ λε- ξεως, οὐκ απο τῆς προςωδίας ηρξατο ἀλλ' ακοτου ρρου της γραμματικῆς ' ἄλλος δε τις μετα - νέστερος, Θεοδόσιος τουνομα, υν Αλεξανδρέα φη-

345쪽

μι, τούς τε ὀνομαστοῦς κατόγας καὶ τοὐς έηματί ς

τευ Θεελετικώτατευ Peηγενι ευ ete.J Vecta se itientia vide. Iicet coraupta satis quit In a me fatear parum intelligi, ni nisi temerariam eorriget cla libidinem ausus quomodo sanem aquidem non habeam, satius duxi fideliter e Collice repetere itum argumento tamen, an Gregorium Nazianaonum

vero attingit dulsito, apte contialeris donis illud Gregorii nomina vulgo inseripiunt xe στ. ω σχων, de quo ea qua solet emiditione nuper clissemait Abrali. Eiclis licia oratione Drairia tauristianum, quod XPIΣTΟΣ ΠΑΣxΩN inscribtrair, ntim Gregorio Nariant raro tribsericlum sat, Ienae 1316. 4to edita. Quod drama, falγulariam aliquot Euripideariam misi non sina leuetia adlhibendum, iuvat in transcursu a fine duobuεversibus augere, qui in editione ex regoria qua utor. Bagiis

codex Collagii Ro inani, quod Romae est, una aliquot Euxiapidis fabulM eum Selioliis ab iis, quae in editione Her6SI na a. 15M. exatant, diversis, continens hos duos additi δες μοι, κυρια, λυσιν τδε πταισμάτων,

347쪽

ἐκλεξάμεοοι, εἰ καὶ δοκri τῶν ἐρωτημάτων πρημ

349쪽

λικη δε λέγεται, στι ἀπο μονοσυλλάβων εἰς συλλαβας εως ἡξασυλλάβων παραλαμβάνει' ἐν ἡ μετὰ τὸ εὐ τὰν Mάρκον προοίμιον ούτω την προ δίανορίζεται.

Sequuntur iam in Codice excerpta ex Heroiliam de doctrina metrica libro, octo soliis contenta. Praeterea hoc additum coronidis Ioco velim, hanc Apollonii , Vitani, qualis apii IAHum exstet, Iisdrin fere verius Conceptam etiam reperiri in codice papyraceo morentino UM. Laurentianae N. Hui. XCI. Sup. DI. 25.

350쪽

De Philoxeno Grammatico elinque scriρtis.

iae apud Nostram altera in Lexici parte,

PIae verba comprehendit, g. 2I. 'p. 254. ed. ihuius reperiuntur, ως αὐτας λέξειςJ ἐν τω περιδιαλεκτων εὐρήσεις, quum primum advertis, vix aliter intelligenda duxeris, maam ut Philemon auctore libellum de dialectis in antimsitate vulgatum fuisse suspicere, lao Iectores ipse auctor ableget. AtPIe etiaIn imprinus Elyrinoin Iogo Μ. diligenter collato progrediendum eo nemini non Videbitur, ut eum do dialectis librem, apud Grammaticos passim Philonis, passim Philoxeni nomine Iaildatum, IIunc ipsum Philemonis esse iudicet, eaque tria

Grammaticoriun nomina solito more inter Se commutata esse. Et commutata sane S ant, Sed

alio, quam putaveras, modo. Liber enim ille deperditus de dialectis a vetetibus maximo pere celebratus, e MO taIuFam e lante Gram.