장음표시 사용
311쪽
καὶ χρώμαι και καταχρωμαι, καὶ α αλισκω και κατα αλὼ κω.
313쪽
272α πάντων αιτίαν aμέ' αντὶ του δείξω, καὶ παραστησω. καὶ ἀποφαίνομαι, τουτέστιν ἀποφαντικῶς λέγω, λααβάνεται οντος. καὶ μη οντος, οῖον ἀποφαίνομαι οτι ἔστιν ἐν ἐμοὶ μῖσος πρὰ τον φιλου- μενον, η οὐκ εστι. καὶ ἀπεφήναντο ρι δικασταὶ ψηφον καταδικάζουσαν, η σωζουσαν. καὶ το πρ
ἀντικρή δ' απόφημι, γυναικα μεν ούκ αποδωτω. το γὰρ γυναῖκα οὐκ αποδώσω ἀπόφασις ἐστιν,ἄςπερ κατάφασις το αποδώσω γυναῖκα. ἀπο γοῖντου Uμηρικου απόφημι, παρηκται τὰ ἀποφάσκεινκοὼ η απόφασις. άπόφασις ρυν aστὶ λόγος, ἐν ω τὸ ἀληθεύειν η ψεύδεσΘαι μάρχει. η λόγος αποφαντικός τινος απόντος, η παρόντος. η ανατροπητῆς καταφάσεως, οἱον ὀ ποταμὸς συκ ανέρχεται. ὀ δι ἄρχων εἰςέρχεται. η λόγος σημαίνων τι ον τίνι μη ὐπάρχει. το δε τι τίνι ὐπάρχει δηλοῖ την κατάφασιν' τὰ δέ τι τίνι μη υπάρχεί σημαίνει τηναπόφασιν. ἀπόφασις δε , καὶ πρότασις, καὶ πρόβλημα, καὶ εν στασις, καὶ συμπέρασμα, τὰ πέντε ταύτα ουδὸν κατά την υπόστασιν αλλήλων διαφέρουσιν. η δὲ διαφορά τούτων κατ' επIνοιαν, η κατά
314쪽
τε νομεν εἰς ζήτησιν, αρα γε ἡ φαρ αΘάνατός
εστι; καλεῖται πρόβλημα. οτε δε εκ προτασεως συνάγεται, καλεῖται συμπέρασμα.
'Ομήρω κεῖται, καὶ ειρ αρυὰν και φιλιαν ελθεῖν. ποιητικως δε τα πλειω τὸ ρ α τουτο προφέρεταιενεργητικως. λέγεται δε καὶ παΘητικως απαρέσοσΘαι, καl ἀπαρε σάο Θω. δηλοῖται δε και δια τουaτων τὸ εις φιλίαν συναρμοσΘῆναι. ούτω δὲ καὶ πειρησω ενεργητικως, καὶ πειρήσομαι παθητικως.
315쪽
φησὶ πρός Θεὸν ἀδωρότατον. 63. 62. APE ΣΚΩ TINI' αντὶ του ἀρεστος
αὐτω φαινομαι, Ἀττικῶς μετὰ αιτιατικῆς συντά σεται, ως παρα Πλάτωνι' αλλ' εἰ μνl αυ σε ταύταἀρέσκει. αρέσκομαι δε τινὶ, αντὶ του αποδίχρμαιαυτόν. καὶ ἀπαρέσκομαι, τὰ ρυκ αποδεχομαι. γινε- ται δε εκ του ἀοεω, ἁρῶ, ὀ μ λλων ἀρέσω καὶ, πλεονασμοῦ του Κ, ἀρέσκω καὶ μετανται εις ἐνε
316쪽
MM αρκος παρα το αρκω. η επαρκούσα εαυτη 'φασὶ γα ρ αυτην διαζην του χειμῶνος χωρὶς επει-ςακτου τροφῆς. αρκτος δε ρτι απὸ της αρκου ἐγένετο, ἀρκτουρος καὶ ὀ ἐπὶ της ζωνης του αρκτο φυλακας λαμπρὰς αστηρ. ἀπῖ του κατα την οὐραν
δευομα, η ἰατρικὴν, η αλλην τινα ποιειν γυμνασίαν, αιτιατικη συντάσσεται' καὶ ἀσκῶ ετερον. αντὶ
του παιδεύω. κυρίως ἐπὶ γυμνασίας λέγεται, σίονασκοῦ τον υἱόν, καὶ ασκῶ την ἀρετῆν εξ απαλῶν ὀνύχων.
317쪽
σφαλλόμενον, η υστερούμενον των κατὰ φύσιν. εἴρηται παρὰ το σκαλον, ο ἐστι σκόλοπα, ἄλλε-σΘαι, ἀπο των πατρυντων σκόλsπα καὶ χωλευόντων. σπερ Tπααρμος ἐν τοῖς Πέρσα:ς σκωλοβατίζειν φησίν. σκωλιάζειν ουν, και κατἀ πλεονασμον, ἀσκωλιάζειν. τινες δε οὐ πλεονασμον ηγοῖνται τοῶ αλλὰ πανἀ τον ἀσκον γέγονε. κυρίως γἀρ ἀσκωλιάζειν λέγεται, το επὶ ασκων ἄλλεσΘαι ' η ως πολλοι των παλαιων φασὶν, το ἐφ' ἡνος ποδος λεσθαι. 6 . 66. ἈΣX ΑΛΑΩ' κοινως, το αγανακτω ἀσχαλάω o. ποιητικως το αυτό ' και πλεονασμωτοδ ο ἀσχαλόω. πλεονάζει δε εν τοὰ τοιούτοις ενίοτε μεν το ο μικρόν ενωrε δε, το ω μέγα. και
318쪽
το μεν ο μικρὸν, χλαν η προηγουμενη συλλαβηβραχεῖα η' τὰ ω μεγα, σταν μακρά. ἰστεον δε οπιεφ' οἱς του ο μικρὸν τουτο προςτίθεται κατὰ συζυγίαν δευτέραν, επὶ των πρωτων προςωπων τωνενικων, καὶ των πρωτων των πληθυντικων, καὶ επὶτων τρίτων τρῖτο προπίλτα, ενει δηλονότι τὸ ῶ ἐστίν' επὶ δε των δευτέρων καὶ τρίτων των ενι- κων, καὶ των δευτέρων των πληΘυντικων, στει τὰ α εστὶν, οὐκέτι τὸ ρ προςτιΘεται, ἀλλα τὸ α, οῖον
συλλαβη μακρά ἐστι, καὶ τὰ προςτιλμενον α μα- - κρόν ἐστιν, σίον μαιμα, μαιμάα. και οτι τὰ της τρίτης συζυγίας πάντα εφ' ίν ουτω τὰ ω μεγαπρο βεται, προςτιλμενου ηδη αυτοῖ, βαρύτονα γένεται, καὶ κατὰ τἀ βαρυτονα ηδη κλίνεται, ρῖον
βιωω. ώςαύτως καί τινα της δευτερας' καὶ μάλιστα ἐφ' ων οὐκ εχει χωραν επὶ των δευτέρων. καὶπζοβηκη του ἀ ομοίως προςλαμβάνοντα τὸ ω εις βαρύτονα μετατοεται, καὶ κατὰ τὰ βαρύτονα κλίνεται, οἰον ζω, ζωω, ζωεις, ζωει, ζωοντος. καὶ επὶ παoατατικοῖ εζωον, ε ζωες, ε ωε. ἡβω, ἡβωω' ἀφ'
319쪽
οὐ τὰ ηβωοιμι, κατά ταύταν τω λεγοιμι. ουκ ἀπὸ περισπωμένου ην αν ἡβωοιμι. τα δἰ της πρωτης ομοίως εχει τη τρίτη. εr τι γαρ απ' αυτης ουτωγίνεται, εἰς βαρυτονον μετατβεται συζυγῶν. 68. 67. ATITA ΛΛΕΙΝ σημαίνει το τιθηνεῖν, καὶ ἐκτρέφειν εκ των νηπίων. εστι γάρ αταλός, ο νηπιος, ό τληναι καὶ κακοπαΘεῖν μη δυνάμενος. καὶ εξ αὐτοv ατάλλειν καὶ ἀτιτάλλειν, κα- τα ανα διπλασιασμόν. καὶ ατιτάλλειν, τὰ ἀναπαύειν,κ i ἀπαλως τρεφειν ως μη ταλάσσειν, ρ ἐστι τάλανα τοῖς πόνοις εἶναι καὶ τλημονα. ἴνα η πρωτοντο ατάλλειν, μεν καὶ ἀταλός' ειτα κατὰ ἀναδι- πλησιασμὸν, το ἀτιτάλλειν. δηλον δε ως τινες, λεγουσιν, ἀπὸ του ἀττειν καὶ ἁλλεμαι τὰ ατάλλειν παράγουσι, του ενὰς τ άπελειντος δια τὰ σύφω- τότερον. η ἀτιτάλλειν, στερεῖν του ταλάσσειν, εξου τάλανες μεν, οἱ ταλαοὶ, οἱ πολύπονοι' ἀταλοὶ οἰ μη πονουντες. .
320쪽
κομπάζειν. γ νεται εκ του αὐχω, το ευχομαι o και αὐχήματα, σεμνολον ματα, κομπάσματα.
διπλως δε συντάσσεται, οἱαν ἀφαιρειται. τον αν- Θρωπον της ουτίας. καὶ ἀφαιρειται την Ουσίαν τανῶν ωπον. ου παρακειμενος αφήρημαι, ἐπὶ πάΘους καὶ ἐνεροεἱας λαμβανόμενον' ωςπερ τὰ είργασμαι καὶ ἐώνημαι' καὶ ἀφεῖμαι μέσοι γαρ οὐτοι παρακείμενοι. ἀφέρημαι τἀρ καὶ αντὶ του ἐστερήΘη καὶ ἀντὶ του εστέρησα, καὶ συντασσεται μετὰ αἰτιατικης, καὶ γενικης' μετὰ πινικης μέντοι, σταν λμη ἔχων τὶ πρῆγμα, δυναμαι δε τρυτο κτησατΘαι, καὶ αμελησας οὐ λάβω, οῖον ἀφήρημαι λογων' ἀφήρημαι παιδειας. ταυτα γαρ Gκ εἶχον, τον λό-