Herodiani scripta tria emendatiora accedunt analecta

401쪽

Cum igitii sola pthilosoplites, recte vivendum perveniri posse sibi persuasissent, erilditionem fere inutileni iudi- canant, emissitionemque et erilditos opponedant philosophis et philosoplaiae. Et sic item inteli endus Seneca in eadem epistola, una paulo post ita loquitum Non est quod mireris ex eadem talem suis quemque Silioliis apta colligere. . . Cum Ciceronis inros de republica prelienusit in pnilologus aliquis, in granimaticus, line nilosoplaiae deditus, alius alio curam suam imittit. nilosoplaus illium turi contra iustitiani dici ta in multa potuisse. Cum ad iane eandem lectionena nilologus accessit, o suDnotat liuo Romanos iis ges esse, quoriam alter palum non iaDet, alter nauem. Nam de Servii matre dubitatur . . Et peiUt plura antiquae historiae argumenta percensere. Dein Eosdem libris cum grammaticus explicuit, prriniuin reapse dici a Cicerone, id est reipsa, in continentariun refert nec nainus seps i. e. se ipse. Deinde transit ad ea, quae consuetudo seculi mutavit, cet. - Εrii litos distinguit a nilosopnis eo modo, quo viximus. illis quod lio loco cognitionem istoriae antiquae attriduit, id casu factum, quod larum reruna in Ciceronis quos ele erat libri: inultiplex cognoscendi lateria. x TlI. ditis enim te unum oriani genu secernit, quiDus praeter illos poteriit in hoc libro peritastranula praecipua cura SM, eos qui sermonem perFesti rent. Neque enitia ex communi

usu ui granaimaticis studet nilologo opponitur. Sic quam-auam satis declaratuna est si Herodianus in libro περὶ 69ήρου lectoren suum p. 29. alloquitur piaeta iλολoIM

sane grana naatitarum reriini studiosissinium cogitat. Fuod vero grammaticis Seneca linum VocaDulorum studium assignat, id noc loco dicerem eum soli distinctioni, quam intenderat, dedisse: nam quodammodo recte fieri poterat: sermonis nil stilissum sis quasi ex fratri u est exinataque cura dignum nec non debent plecti , qui tenapora verDoruni et ni est j lanael illi puerilia ignorantes reniolam in quaestionumia bula et ornitdines ostentant' sed Seneca et alitii idem insul ut in Plistent epistola, Di de Virginii lectione exponit,

iis p. 88. l. l. Sic non udito si naul iniquitate qua lana in grammaticos, quae alios quoque pliilosoplaos invasit, ductum esse Nana plerumque quidem grammatici ossicium nis' duamilliana in ipso verno, ut explicatum, nec noc inest.

rem eleg nuam curas.

402쪽

aiaeli finibus minime cometetur. Imo unus est locus, quo vel ipse ad iligat na opinionem propius accedere commodum lia liuit. p. 88 in Grammaticus turea GTBm Sermonis Ver-glitii et si latius evagari vult mi nistorias iam it longissime fines suos proserat circa armina Quid oriani ad vidi tutem viam sterilit Syllavariana nai ratio et verboriani diligentia et 1 alluli Nun nae mors et versuum L X ac uim tisicatio Quill ex nis ne tuna tenuit, cupissitatem eximit, ibidinem fraenavi II. Nam sive quid praestiterint in commentariis grammatici reminisceris, sive quale oriani officium descriDatur, sive ipsius artis desinitiones in memoriam revocRVeris, naininae in sernaonis, ne luna in vocabulorum investigatione suD- sistendum putasse videbuntur. Ex Eratostnenis definitioneyra inni liel erat-αvetελ' ἔξt lv γάμμαο Sela. Dion Thr.

52. Irata erat descrriptio, ut esset poetariina interpretatio. Sueton granam 4 ceteriam proprrie sic appellandos poetarunt interpretes, ii a Graecis rραμμαοκo appellantur Cic. divin. I, 8. uortii omnium interpretes, ut grammatici poetarum. b. I, l. sunt enim explanatores, ut grammatici poetariim. Hanc respicit pollon. Vse sunt init. cs. p. 37.), unde proDaDisis coniectura est in Arristarchea schola valuisse. 8 δε υ νηθησομεν ἔκδοοtς περtέξε τη ἐκ τουτωvrivομένη Οὐοαξι εἰς καταλληλότηet etου αὐτοτελους λόIoυ, vvυ προη ρημαι, ἀγαIκαιοτάτη οζοπι προς ἐξη σt etavisoiημάτων, μετὰ πάσης κριβείας ἐκθέοθαt. Vides nunc antima irassitione insistere. an tum sane ipsius orationis invest alio ita sui iurris facta erat ut pollonium poetariam interpretationis causa suas instituere quaestiones nemo sacile suspica

ἀπομvημονεύει πoiημάrω - avrannionis desinitionem tes iud filii voluerit et suspicio oriri possit non integram traditana esse, tamen eodem retulerim sed ille, tλαρtometέλη ω ut Stravo licitin Aristotelico more locutus est 3. Gellius XX, 0 granimaticum interrogat, quid sit ex iure

manum consertum. una ille aut reas, adolescens, aut ludis. Si iluid igitul ex dii illi. In auto, Ennio quaerere

ter disceptatum. - Schol. Dion de his ubi legis, s Crani An. III. P. 223.

403쪽

παρὰ οις ποιηetαῖς ἐμπειρία καὶ τη αρχαίας ο ορίας ἀνάληφεν. Selaol. Dion. r. p. 728 cf. ana. n. IV, 10 varias verbi

pertractatio, iis loriariana cognitio, velisorum interpretatio, pronuntiandi qui lana soniis' putaveriin istoriarum cognitionen et verborum litterpretationein tanquam praecipuas partes, litibus pertriictatio poetariun miana dixerat, constet additas esse j. Sed Quintilianus I, 2. ,Grananiaticus quoque de ratione Golentii iusserot quaestione explicet, nistorias exponat, poeniat enarrere, Si eundem I, 4 comparaveris, videtiitui duas grananaalices partes sacere, poematum enarrationen et recte loquendi, is titit in . t i iis illi In noc l .

et cormparandus sui in granimatico, quae linguam ad Graecismuni format, historias colligit, metris praeest 6 μεetραοὶηIουν ραμματικ0 Schol. Hepn. p. 53. oppositi nyininicisJ. corintilibus eges praeseri Dit Victorin. 2. ita in intillim est scientia interpretandi poetas aliquot ad ullant et istoricos et recte Miliendi scribetidi lue ratio. Victorin Ortn0gr. n. p. 24b0 . . mi inina lita autet ars piae est Spectativa orationis et poenaatis. Haec quot modis diseernuntur Divus.

' De sono vocis cs de or. III, II. n. v. DionIssi gr. aput περὶ ΜαIvῶοξω et interpretes Quintil. etiam I, 8 . Gellius XVI. 6.

notat grammaticuria tendam Virgilium eis l)arDare inscitelle. Memineris etiana Ilii , de quo idem Gellius Ennianistam, aemlegisse narrat voce ad nnini scita et canora. Illud scite legere adaecenturn ad pronuntiationem litterar lili4 sententiarum distinctionem maxime pertinet. V. Gen. il li et XIII. 30. Grananiaticiis vult, ut ipse legat quanulam Varronis Satiram. um Gellius: Quonam ego pacto legere possum quae non assequor indistincta iamque sient et confusa quae legero. Legit igitur ipse masester. Sed, pueri in ludo rivles si eum librum accepissent non si ni agis in legendo deridiculi suissent ita et sententias intercio Dat et vecta codirupte pronunciabat. Romanis opinor cano i a in scitamque lactionem igis etiana corii suisse in granimalico quam graecis. Quod ut factum sit iam ex liniis grammauces corum initiis, ni fallor, repeti poterit, ut tria luntur a Suetonio c. I. 2.

404쪽

0uibus Intellectu poetamni et reet i uendi scrinendia me scientis Asper risin in in p. 726 P. Grammatica esst

Dion. 728, 27 3 Item Asclepiades, ii rationidus a Sexto

expositis conamotus Dionysii descrriptionem sic ilisfinxit: ραμμαetix rami etέχvη- παρὰ ποiηtαῖς καὶ ο 7ραρεω λ ομέ-νωv. Philo I 540 ἀνάπetubς ω παρὰ το ταῖς τε καὶ ΟυI-7ραρεύο cf. 52 l. Hoc uintiliantis, quem althi poetas dicere vidinaus, sequitii I. . t sinitae itidem sunt partes tiae, quas nae professio pollicetur, id est ratio loquendi et enarratio auctoriani. - I. Diomed. II 6. Quae itina prae ceterris vellem aut mutila essent intcgrius alit lata silucidius. Ut illini, tuu de Arrisione refert Victorin orthogr. praef. p. 245 P. Arrisioni placet Granii natice est scientia poetas traiistoricos intelligere, sor- Inam praecipue o quendi ad rationen et consuetudinem di-rrigens Denaelmi Cnloti et alioriani quoriandam definitio Sext. 4. ραμμαt κ laeti τέχνη τοῦ παρὰ πολταις εκαὶ ω κατὰ τη κοιν' ουυηθε α λέ εω εχηοt nodis tincaindigua est, nec pro eri dixeris quousque ariis fines extetulerin, quos ciates extenusi latissime Etsi enirn grammaticum esse lixi ἀπλῶς λωσσa ἐξηγητεκι καὶ προς ρδίας ἀποδοettκι καὶ Αυ Οὐetot παραπληοεω εἰδήμονα 79 tainen, si muneris fines quaeritia iis, id potius verDi contentio videri pol est cf. de Taurrisco c. 2. n.). Grammaticum quidem maer ipse dicebat in sermonis cognitione tenuit sed quantum alii, qui pluriniuria, in grananiatico requirebant, tantum ipse in eo, queni erriticum dici maluit itaque se ipse dixit: sunt autem n πάσης δεῖ λπιικῆς πtστήμης ἔμπεipo alveti. Et ut alii craticani Mammaticae partem facere soleDant, sic ipse miminaticam criticae certe earere non possit, ad

- invenimus inter anti liuiores qui in soIos ser-

Anal Endi. 19 Ara grammatica institutio serino nis periti. Haec ni rellit continetur, litteris, vilabis, aerensibus ceti. extremum addit quod vix exspectes ,expositione nisi coriam

405쪽

monis eosque angustos satis fines coaretavit grammaticam, Cli iret en , cui grammatica est Sext. g. 6. ἔξες ἀπ τέχνης δεαροωzettκη ω παρ' Ἐλληο λεκτῶ καὶ Οηeta i. e. Voca-Duloriana somnae et significationis . Sext. ἐπὶ ἀκρινέστατο πλη et sev π αλ α D τέχναtς ). Attamen fortasse ne hic quideria, uti ad rem ventum est, multum a ceterris diζscrepuit Nani an arctis sinibus in interpretatione se continere rix poterat. Sed quantum in arteria redigi possit, quantum usu cognoscendum, quantum granamasci proprium sit, quantum cum carere nullo modo possitis aliis petere et natatuam necessario debeat, noctis-pulatum, suitque tum eadena, quae nodie, inanis pinio artiunt fines formulis constitui, non ingenio. Plem que quidem nun nil potius iam pariana a gr9mimatico postulaDant, mini. matici contra et illini ut et pariani profitendo se saepe ridiculos dabant v. Arrist. p. 219 sqq. Gellius XX, 0. uulsit ,ex aure manum consertum grammaticum scitis deDuisse

et poetarum. Ut certe nec metra nec sabulas et istorias interlῆra in II latis Ile aerist onamulit I, 5, 4 Isidorias cui Grammatica est illosIlIe Iii' peritia ' I, 2. M VII, 1 I. Ponam hic posterioris aetatis sorinulas, grammaticae nunc angustiorem a itum descriDentes, in quo interpretes, et fueriant interpretes ad extremam aetatem, Senon contineDant. Sed harDaros videmus, graxissimum et Summum nauentes, ut ipsi et Sui recte, i. e. sine ii Titharismis et soloecismis loqui

πλεtovας σολο ιομός. Eodem loco et aliae sunt definitiones una ex Lunn Mi gra In malica quam novimus. Sed altera quid significat

406쪽

non unitati et facile concedimus vel in messioem sed ille, opinor prudenter, qui in Hesiouis 3 adolescentulo picum interrogatus unde arulem Cnaos natum esset, id responssit non suum esse docere sed nulowpnor in Diog IAE. . . et interpri . Et ad doctrinam nidosopnoriam expediendam rarissime videntur adspirasse j si laceriint, a nilosophis odiectum, id sacere eos non ut grammaticos, sed ut nilosoplios Sext , Epict. ). Sed de Virgilii interriretistius ini-runa ni fastidiosi iudicium esset apud Mas Toli Sat. I, c. 24. Ne nis Virgilii vernis copia Tlun dissonat, quam pleriqtie omnes litteratores pediDiis illotis praetereunt, tanquam init ultra vel Doriam explorationem liceat nosse grammatico. Ita sibi Delli isti nomines certos scientiae sines et velut quaedam pomoeria et enata posueriliat, ultra quae si quis uredi uideat, introspexisse in aedem me, a quo nares DsteIMn-lliri existimandus est.

Quis credat ne adulas quidem explicatas fuisse, cum una ex granimalicae partivus a omniDus sere ponatur historica V. Dionys ML in eum interpretivus '' et Sextum aliosque iani antea allatos 3ITonemiue Graecos sectilianaap. Diomed II 6. Philo M l. Sed si modum illi servaverant nec unique reconditam in Vinnitio doctrinam odoratie I'ant, essiigeriint vitium, in lio Servius incureisse iudicatur: v. Suringar istor crat. scnol. .atin. II, p. 61. Aliter sane quam Seneca et ac Dius miminaticorum studia descripseriant alii Cic. r. I, 3. uis musicis, quis uic studio litteramina, lodumntentur si qui grammatici vocantur, penitus se dedidit quin omnem illariana artium paene insinitana vina et materiam scientia et cognitione comprehenderit Augustinus de oro . II, c. 12. p. 342. d. FriiDen quam- quana singulari quodam colore. Poterat, inquit, iam periecta esse grammatica, sed quia ipso nomine prositem se litteras clanaat, unde etiam Latine litteratura dicitur Ciceronem litterarum stltili tun vertisse ut in il si, actum est ut quidquid dignum memoria litteris mandaretur Bd eam necessam: per-

' Diodotus graminaticus, qui Heraclitum interpretatus est, ultra orationis explicationem progressus est, ut apparet ex Diogene G. IX. I 5. ' Ex Pompeii iudicio Corn. Don. I, p. 4. qui docirrinae lepartilnis orationis in arti praemittunt prooemium ,de voce sicut in Scnol. DionFs videmus alienum agunt. ,Hoc nilosophoriam

ματικοὶ ειρα - de mus. 2. '' Ad interpretandam Dionysii grammaticam scripti etiam Pselli versus politici, quos vili sit Boisson. An III.

407쪽

tineret. Ita*ae unum quidem nomen sed res infinita, multiplex, curarum plenior quam iuculi litatis alit veritatis. Huic disciplinae alae sit nistoria, non tona ipsis iistoricis quam grauanaaticis lanoriosa. Quis enim erat, imperitum videra nominem, qui volasse ae lalum nun timerit, mendaeum ut una qui finxerrit, stultum qui crevsiderii, imprii letilena qui interrogaverit non videri Aut, in quo nostros fana iliares graviter nuserari soleo, qui si non responderint iiii vocata

sit naaterra vali lii 'iai 89nlli inscitiae, cuna ipsi eos, a quibus ea ro niuae, vanos et Ineptos nec curiosos uideant appellare. Novimus hoc maaestioniana ludiunt, novimus priIdentissimos quosque grananiaticos respuisse. N il putenre Diiintillanus I, 4. Prinius in eo, qui egelidi semDenusinueli leptus erit lacullatena, grananantic est locus. e reseride Graeco de Italino mini . , . Haec igitur professio eum brevissime in duas partes lividatur recte loquendi scientiam et poetariam enari ationem, plus nanet in recessu quam fronte promittit. am et smDenis ratio conitincta cum loquendo est et enarreationem praecedi ei aenvia ieeuo, et naixtum is omnivus iudicium est quo quidem a

severe sunt usi veteres ri'ainna a lita, ut non versius indocensoria quadan virgula notare et iiDros, qui salso videren- tuae inscripti, illuyllili sui Militio su aovere familia perinseserint si Di, sed auctores alios in ora linei redegerint, alios omnino exemerint unu TD. M poetas legisse satis est: ex utiens tu in Inne scriptoriam Ulus non propter istorias modo, sed VerDa, quae requenter ius ab auctoribus fiunn In l. Τuna nec citra musicen grammatice potest esse periecta, cum ei de metris Dyssimisque siceiulum in si rationen sideriina ignoret poetas intelligat qui ut alia mittani)toties Ortia occasuque simorum in declarandis teinpora Dus utuntur. Nec ignara nilosoplitae, cum propter plurimos in omnibus sere carminiDus locos ex intimo quaestionund illis turalium gublilitii te repetitos, tum vel propter ni pello inen in Graecia, areonem a Lucretiunt in Latitiis qui praecepta sapientiae versibus multi terivit. loquentia quoque non nim socri est pu . ut de unaquaque earum, ita demonstraVimus, enim dicat proprri et copiose. Quo minus sunt feriri isti tui nanc arten uni tenuena ac citi nani ca- fidi a natet. Quae nisi oratoris sulum fundamenta iecerit quidquid superstruxerrit corruet necessaria pueris iueundRSeninus, dulcis secretoruna comes et uuae vel sola nutistii orum genere plus liabet operis litani ostentationis. Marc. Cap. III, p. 35. Vulcan. Ossicivin vero meum Granandalicae tunc fuerat docte Sem Dere legere lusi Nunc etiana

illiu accessit, ut meum sit nidite ritelligere niuaressae.

408쪽

stra

Quae duo mihi vel cum philosophis eristicismae videntur esse

III. Nunc attendas his extrinus locis quod adhuc negleximus ostici uin grammaticae attri Diuuln. In grana malicae paelitiis erigis iudicium poneDatur a plerrisque in Dionysiigriin naallea eerte ut nunc est, . oetit Ilieost l. p. 630. nocis otio laeto κρίας ποiημάτω9 δ δὴ κάλλιοetό ἐστε πει- των ω lv έΠη. . vel extremae aetatis grammaticumap. anteriina necul IlI, p. 25. Varronem p. Diomed. l. l. illulisulam Victorin. 3. Interpr. Dion, gr. p. 736 , 23, Chaletisque meminens. Sext. gr. g. 93. et et ori καὶ ἀμ' Oiαυτα κρίνουσι τά τε Μηοια ἀπ τω νόθω διορίζουσι e g. 280. . Sed qualis grammaticoriam crrisis Merat ' , nemo descripsit melius quana a Plinio modo descripturia Lusinus, qui duas eius secit partes, ut et spuma notarentur et quae lalutaui isto essent scripta, lae minus existimaretur. Diomedes II, 6 negligentius liorum unum tantum re-πiccit, si uni in partiDus grammatices iudicium sic deseratai: iudicium est, quo omnem rationem recte vel minus recte primuntiatam specialiter hidicamus, vel existimatio, qua poema caeteramae seripta perpendimus. Contra unus ex interpretinus Dionysii p. 24 Et Gii l. 664. intro argumento alteriin solum granunatici esse contenti: κρίνει δὲ τὰ ποιήματα οὐχ δο καλά ἐσeti ' κακά -ot etο γὰρ θ εἰη δ οιουeto ἀλλ' επε δὴ πα μέτρου πι et v v oris, vάIκη τι Ιραμματiκοv

Prellerus hae suisse putat in ii Dro 7ραμματικός, ex Sch. Κ. 545. ' Quam o liodie praecipue etiam riseos nomine dicere solemus, textus emendationem, lὀρθωπt erat, seorsum autem inter

409쪽

' Scilicet hali inoptain riatiuncilla in praeter Eustathium in , luili; Si in ciui Liuillo iuum, Utiun Heliodorunc esse milum lille nunc essecit in aureolo liuello de binliotnecis Alexat ut iii Rit- Scheliu Si propinat etiani Taetres exeg. l. I. L in autem p 'λημα xcillitii inmitsehelio, cum in illo senolio Plautino nane ipsam narrationen in Heliodoro longo eonvitio Ci citis reprehendat. Cerauna aulem hunc ilium esse neniinem quam EetZen uinciana nainini diit,uari possit, tum potest moneri et illus desinitiones generiura Poeseos, ita ex eodem codice tangit Rilachelius P. b, prorsus cum TZelgamini clesinitioni lius convenire, ad .ycopiar. m. s. 25

ciana. 336, praeterea de cima notitiis ire ius si inplicissime dici posse ain Graeco laiz lo quoque victum esse. .egellatu ali oloe mli ilientarioriina in Lycophronein z0ις Τοῖ λις, . ut illiu

410쪽

. ivlieri de carininuin locoriimque praestantia quantum loci in scriptita conamentariis Graeci grammatici antiquiores

his relliis sermonem fuisse vix duDitandiana, ut de posterioribus ulli lilii Stille scin us es. u. p. p. i. Valerii pie Pro Di Virgiliivius disputauones, v. np. Suringctrium p. 8. 8qq. T. II.). Sticton. gr. 23. Reint nil l Palaemon iactabat nomen illil in Bl iii Is non temere positum, sed praesagientu li milio fore

Sed ion omnes, qui Diis emptoriim existimatio cordi

lirdei si e rati iri In Inli lim erantes sed sibi certus tulit in

ordo litteratorum, it totos vel priiecipue se ei arti lederunt,

praes p. XXXVII quod cum ei suspiciosum esset nee serre vellet.iam certissiniurii est retrae versu eὼto p Cranieritin Anecd. III.

p. 306 ἀλλ' ὁ ἐπιtεχυήσεα κα πό-tς--Jζετζ-v. V. nunc mutaelium in Corollario disputationis hinliotheeis Alexandrinis particula priore p. 9 et 14.