Herodiani scripta tria emendatiora accedunt analecta

378쪽

Ergo erodianus ne Homerica auidem noverat λύμαetα παντα κάθηρε et elς ἀλα λύμα εδαλλο, Sic epitoniatornans emiuiani lactrinam peritidit, ut nihil liceat videre quam haec vocissilit in viilgari se Onone revia suisse: quod et recentior ira quoriandam poetamin exentia conssir-niant,aioli Par. 19, et aliae vocales breves adscitae in nocgenere veteriviis potius declinatae, θέμα δόμα, alia Herod. oe mon. p. 29 χύμα λύμα p. 30J. neogn. 20. LoDeetc.

ad Plir n. et usiss de nona inis Par. II. Et putaverim nanc prosodiam Hemusiano naturalem visana utpote eum periectis consociatana. Ialieogn. l. l. Sed de ac naturaliqiianlitate et tunc vigente paleth apud poetas, pari in opini Atticos ni strata de Gua ne dubites, ut nullian materiam fuisse ante oculos est, sic longam aptu Herodianun ρησιν suisse, nania epitonaator disper sidit. Ex aliis testinaoniis an restitui possint cL LOD. 17 , quae o lianc causam adscriDenda putavi, alii hausicent: mini non visium quamquam uuaedam ali Herodiano fluxisse vix dimito, ut Arristoclis testi- Inonii in ex livm περὶ διαλέκτων, uena librum infra aD Hero

379쪽

lam videtur rationem a Duisse. - reg. pros. 354 428 ἁ εἰς μα διούλλα α φ υ παραλη7όμεγα υστέλλε αὐτό, καὶ παροξυνοvrα φύμα, πλύμα, πλη του κυμα , θῖμα, φύμα. Mernorii Dilena et longe diversam doctrinan serva it Max. Plantides, aclina II p. 25. Iniecta quaestione cur θυμα

*ύμα, πλύμα, πλη του θμα - Iniis, a qui Dus satis confusos lectores Di tu os speranaus, ut Atticis producta uno loco occui remini λύμα, θύμα, altero Uμ solum. Et id sane certuni siemus a nostro quouue loco di et non defuisse. Attanaen ideo non audemus excludeIe 5μα, imo si praeterea ὐμα esset non excluderemus, quod et ipsum apud Atticos est, longia in ut quatenus ilici nunc poetae testantur, reliqua. Et vύμ praeter nae in ipso, quem nunc haDemus, Aristopnanis versu Eccles 36 κνύμα δακτύλων Ηerodianum aDuisse scinaus ex ustath. 174 a. n. x nisique in textu sunt, soluin πλύμα et os prorsus ab Atticis exulasse videntur. A l alios poetas antiquos quod attinet nuper ex A niloclio, quem opinor, et ipsuna Herinlianus πεπάτηκεν, cognoVilnus Uμα μηρiω μεzαζύ Epina Hona l64 25. Sic nania redeunt, unde institnia erat, a cona inuni usu, qui

380쪽

μηκυνομέVv. εἰ δὲ ' πρ τέλους εχ βραχεῖα, καὶ ' τρίτη ἀπὸ294 τέλους βλαβερός, φανερός, ρυπαρός, ὀχυρός, καπυρός, ερός. ο 0

ei naturalis videretur, accurate et explicate abiem sano propositum fuisse quid veteres poetae, et strictius quid Atticoriam mos mἰscesserin oluae nisi perrissent et utrosqtieritiodviscrimine distinxerit viderminus. Recte. Arcad. 70. Pios. II. Λ, 280. ' in Sic pro Ovηρό dedi ex D et Drac.ν th ἐπίθετ6 addidi Deus ali pius, quo signisicaretur, exceptionen in πενθερός non ita milhandum esse, quan in eo fuisse opinor qu0d προςη7ορεκέ esset. Non obstata, opinor, πενθερι υδωρ Nonn. 40 203. '' Ieg. pros. ἀνευθεetos iurodianun ferripsisse puto