장음표시 사용
443쪽
uteretur . Aπολλόδωρος Ἀσκληπιάδου, εἴς ω Παναιτίου του Ροδtου φιλοσόφου καὶ Ἀριστάρχου του ραμματiκου μαθητῶν , non mihi lavit Asclepiadis Oiuini aecce adscribere: seu nilius seu siscipulus ita lari Asclepiaulas est Murie anus e
Bllli vini gra n in illi u8'. duos tBn crasso est filo, ut ne commentoratione quidem Igntim videretur, nisi Verserias
hoc se errore implicari passus esset Asclep. Trag. reliqu. in Aet phil. Non. . II. p. 473, vir siligens et de Asclepiadis eiregie meritus, ut 3 in dii te M leano quid sciri posset quid non denuo quaeremtum fuerit. Quid enim dicit
Suidas Apollodorum patrem aduisse nomine Asclepiadem: neque vero de dis ut dixit nec de M Tleano neque omnino nunc Asclepiaden ullo suo merito insignem vel litteris clarum fuisse sumere licet. Quasi vero qλλευς ille vel tλλευ pater Apollonili, vel Arristarcni pater filio copiominis, vel Eratosthenis sive ille Aglaus sive Ambrosius fuit, vel tot alii mini'riali simu patres ipsi uu0que illustres essent litiale quid in singulis suspicari non esset admolirirridicialum. Discipulum ver cum Suidas Ἀπολλόδωρος Ἀσκληπiάδου olixit non magis intelligi voluit, lana in Fρατοσθένης 'Arλαο vel 5 69υσιος Ἀλεξά9δρο vel Πλάτων 'Αρίmωvo vel quid non Tilieliat Meminimus eiindena errorem et in eodem qui lein nomine nobis alibi notandum fuisse: - Αλέξα v. δρος Ἀοκληπιάδο τραμματαες' inquit Stepnanus s. Koetυάεtovet visciplitum inteli i placuit Berkello. Sed noc, in quod
444쪽
essi incidi, alio etiam modo ad Asclepiadem nos imina sacere video Quod si naul moneno. Scilicet in . . s. δίκρους Iegitur 'Ἀλέξανδρος δὲ λ 'Aσκληπεάδης ἐν ' ίδεω παveto- δαπῶν παρὰ κόρος - Hoc mini olim transpositione sanandum videDatur, ut Alexandriun is Asclepiadem aliquemurammaticum recureisse putarena. Meinet in vero Anal.Αlex. p. 16 no ita emendat: Ἀλέξαυδρος ὁ ο 'Aσκληπεάδου. ei tam quidem non solet ita sed bFoetιαεύς. Attamen Meinelaim nisendatio dnullenda errit Nani quod init M. f.
bet 'Aλέξαυδρος ὁ ο Ἐκλητεάδου. Commodum errit eadem opera Asclepiadis nomen exemisse exint. M. 157, 33 quo iii loco depravato Oκληπιάδη omnino non fuisse puto, sed
Ἀσπληδόνα. Sed illiu Suidae testimonium, ut nullurn est, si BDu- tinnis. Idem vero faciendum, iamvis molestius e ramus,
inita conditio in Din tanta testimoniorum inopia vel uetiae aliquid indicii adere videantur asperitari cogini . Elei ut confirmandum est in illis Suidae vel Dis nini inesso sani, atque de naustis Asclepiadis quae scripta erant nunc ita confusa et commixta esse omnia, nullum ut inquirenti usum praevere possint. Et ceri non in unum nominem quae apud Suidam sunt cadere posse, complures Viderunt, ex antiquiorinus etiam, ut Ionsius et ossius, quamquam non ouenderunt alii, ut inedo et Holstentiis ad Stepnanum: postquam idem denuo monitum a Versero p. 55 non de-Dedat Veicnerto accidere Lenen und Ged de Apollon. p. 5l ut sine suspicione transiret. An ut ne de temporibus quidem quaeras, haec ipsa concinunt rραφε φιλοοόφων' 'λίω διορθωettκά, lini aliquot versibus interiectis rραφε πολλά Duod ipsum deterrere dedebat i lintonen , ne exemtis verni ἐπαίδευσε δὲ καὶ usque ad arάλου reli*la constare putaret. an instabili vero coniectura duos Asclepiades Myrteanos v. ad annuit 196 et in B ppe lutule de Graecis scriptoridus l08 et 173), seniorem et iuniorem, in fastos rettulisse nesas. Nam illum alteriun quoque, quem in e
445쪽
a miri 3TIe uni esse voluita quasi noc rete et ratione verisimilius esset quam non esse. ec dinest, Cum ire Im-tissime apud veteres Asclepiaden Myiqeanuni, nihil ultra Iegamus,' opinor epitnet u aliis distingueretur, quo tandem insigni titiosque Myrieanos distinxerint. Sed ad Verseriti redeamus. Is igitiin postoliam Asclepiadis cuiusdam Alexandrini ex Scnol. Arristopli. uD. 37 mentionem secerat, ,,eundem, nouit, intellexisse in illi videtur uitlas in exieos. V. Ἀσκληπtάδης, M postea quam reviter de Asclepiade illo 3Tlean exposuit, ita persu intercidisse autem non. nulla ab initi apparet ἐπαίδευσε δὲ κα ῶς ἀμν ἐπ Πομπηίου ο μεrάλου καὶ ἐυ Ἀλεξα ρε α ἐπὶ Ου Hetολεμαίου νέος διέτρεφεv. 7ραφε πολλά. Sed ne nec umiden inter se coniungi vel conciliari possunt. Nam si iis vel supremo anno quarti Ptolemaei lecem si placet annos natus Alexandriae coni oratus sit, euin etiamsi anno natali Pompeii Magni Boniam advenisse statueris, iam urna invenies annoruni sitasse Diu illi ni et no em idhiulum igitus possitne alia pars Suulae vernorum lina minore ossensione connecti, a
damus moratus sit is, deonio apud Suidam sermonem esse lingit nugi ui sub umene elottalo fuisse dici possit, anno e Perganai, quo italius I. secundo Eumeni successit, 158 a. n. at Ille is tum annomina viginti uerrit Romam vero accesserit quo tempore primum Sullae nonoriDus Pompei gloriola accrescere coepit, anno aetatis iis vigesimo tertio: an asside ad calculos, invenies sclepiadem hunc Romana commigrasse, cum quinque et nonaginta annorum
Ergo in no Suidae loco idem lactum, Mod saepe in
no iiDro exploratum constat, et in ipsa grammaticorum historia inlustra mimis quiDusdam exemplis. Non uti licet tam depravato et distorio testimonio sit raniora circianaspicienda.2. Eorum, qui ad nos perveneriint, primus 'rieflnuusus havenitur Parinenius Nicaeensis, qui in anaalario opere DBITBli Oliel tricesimam pili lana ex Asclepiadis M Tlea nil illi uni asa derivavit Parthenii natales libaDilne mine-kiu ad annuna sere nonagesimum teritum a. i. rettulit
p. 257 . Is uti Virgilio operam suam navavit in Graecis, ita cornelio Gallo nuic enim excerpta illa de amori s in sinam
usum facta transmisit, quippe cui nare quam n B X in e aemu modat fore putaret, unde quaedam ex noc genere a poetis
446쪽
nreviter cirrata perspiceret peteret pie ipse quae versutini ornatu indueret. Cornelius Gallus aliis anno a. a. 69 ni enim verrior videtii quum qui seni solet 66 v. oel-elce de Gallo p. 73, sit inaniarm rori aetatis suae annis imadragesimo terito n. Cn. 26. i in certe iam anno aul::-tis suae vigesim cuinto ferripserat, anno aetatis tragesimo, a. a. 39, una Vii illius elogana sextam scriἰpsu, carinininus in Graecis simillis rsalis clariis lilii duovus annis post i ii eclopi Virgilii decima fripta, illud opus, plo nid Xunctii pulsi Illin laetus est, elegias de Lyeorride stra, certe iam coinperat condere V Vossium Vi l. et oelcheruna . Ponamus isoriasse non inpi Dauile vi lenitur prius actum illo anno libruna missum esse, 39. Tun igiliu MΠleant Bitnyniaca edita et Romae nota suere. Inter priores eius opera hoc filisse, tina adnue in palma conanioraretur, vix luditari potest. Sempserit anno aetatis igesina cuinto 'tillo igitur uiodo potest natus fuisse post a Cn. 4 inaria alicuot
GTte annis ante. eque enim eodem anno suo scriptus iam Romae excerptus fuerit et vero Parilaenius non tu insci ipsit, sed antea hos conantentarios in suos usus eonfecerat. Nilo auten in illa epistola, de qua Meine una virum carissimum, tispretosill liun citin esse vi leo, quia milii qui lena suspicionis invicia non palent, a Ollo eo Dra quae lani
iurisu utilis ni ibi lilii tuli tuae necessaria tollantur.
447쪽
ex amplo, quod apud Athenaeum sereatum est, fragmento ex Myrteant tiro de poculo Ostoreo, XI. p. 488.4 - 493 sibi praeter veteres nultis utitur recentiolunt testimoniis: citantur Myro Byzantia, Sosiuius, Aratus, inimias, Posidippus Aristarchus et Crates mucus, Dionysiusanrax et Promatnidas. um pelle quendam toreuten commemorat, sibi aequalem de cuius aetate aliunde non constat. Sed ex illis scriptoribus prior pars sub secundo Pliaemaeo fuit, Aristolinus et ales sub sexto Ptolemaeo florueriant, Aristarchi discipulus Dionysiiis Dirax 489 a. 492. a. . eique aequalis vel paulo posterior Proimathulas Heracleola '). Floralist igitur primo a. i. n. saeculo a iit cerie natales ante annuia Septuagesimum ponendi sint. 3. atum tinc graniniaticui Myrieae esse illi in Sitidae emis inesse videtur: qui cu in contra ponit eth δὲ Ξυωθεν ένος ' Νικαεύς, naudquaquana simplici δὲ χένος contentus, ipsum non tantuna civent 3Tleanuin sed ita , tuni dicere opinabar patres uidetii vel proavos lini ex Nicaea Myrteam seden transtulisse. Comparaveram Rec, quidus idem significari opina Dar. Vii. Sopn. πιο etέο δὲ καὶ τῶ στρω φάοκoveth beth ου Ἀθηvαιο αλλὰ Φλtάσιον ευαi εἰ δὲ καὶ ο νέκαθε Φλtάσιος , ἀλλα πλη- lGρου
' Videtur sub nomine zωρίς epigrammati in lilimina edidisse, eum autem deinde retriactasse, et ipsum titullina ii risium fortasse imi hi lxisse, ii ut postea haec recentior editio quae simpliciter Hoz. ἐπιIράμματα inscribebaturi vulgo ferretur, ille Gωρό rarius inveniretur. Haec mini inesse videntur in scnol Ven. Λ, 101. - itulum illum reddideris , Scnlitte , qui melioris certe ominis sui quam quod
ueinelcius An Al. 389, non attenderat Veichortus de Apollonio p. 251 , Primorum eum Ptolemaeonim tempora reserens. Nec potest sane a eo Apollonius Rnodius quidquam mutuatus esSc, et
quo id uno Ioeo ponitur in scnoliis ad II, 11, in eo error est cleorin qui haec scripserunt, vel, quod potius crediderim qui descripseriint. In senolus vulDtis erat: η δὲ περὶ Σθευέλου οτο-
Lπλαο2. Facile putaveris suisse eλαδ παρ . . . oz καὶ παρὰ llρομαθῆα quanaquam qui Parisinum exemplum scripsit iam depravatum invenit in no enim est: τὰ μὲν ου περὶ ου Σθενέλου
448쪽
Paruieti. 256. , alium significari putaruuli. Quid enim obsinquo ni inus in tot Asclepiadlis pnis Opnis , Talnin B tigri' nu . dirigi iis tori eis I Nicaea alisuem oriundunt fuisse putenatis
sione. -- Myrieanus nic Niminiaticus ui itur, ubicunquerngns naentlIl additur talu popularis eius, illustris ille nie. De Simonide Anu,rgino, Samomiti ipse Amorgum Tigra
Sanemcium exani erit p. 63 inter remim Alexanum scriptores telquidem liter eos qui nomine tenus noti sint liaues Asclepiadem LEERS, HEROD. 28
449쪽
diciis, et masensis et saepius etiam Bithyni eo nomine signislaetiar v. Gu ei Aselepistulis Bilnyni ragmenta p. I
4. Qua ista plina usus sit Myrieanus M animaticus ignolunt. Qinu Chatelaum prodit eo Iorenti ut apparedit, itide vix certi aliquid emeias. Etenim sic se res nanet utilionii luis In Ili te ore etiam sine disciplina et contra dinscipi iii an aut Stoici suerunt aut plaurei, sic graininatἔci aut Arristarcne aut Chaletet, Arista ne quos summus olim iudex sidi contra statuet, aleteoetum duplex genus, qui a dextra statuentur et astuti ui a sinistra fatetem ipsuui non leniter tangit p. lnen. 490. Dimi in Honiuraccis veris sibus iae sicantu πέλε α Iovi patri aniDrosiam asthrre
eth λόrov. fh artem prosemus, ne eulipus quidem resolveret, nisi loeuplete teste eonstaret, nunc Bulenum in uinia ispania apud ur 1stanos literas docuisse. StraD. III. p. 57δεύοα τὰ ραμμαettκὰ καὶ περt 7ηο v tvα ω ἐθνω ἐκδεδω-κῶς ω ταύΠi. - Abiit igitur ad illos Cordubae natos poetas pin3ue quiddam sonante, et peregrinum Graeca nausa, ut facile Teclinaus, venenienter indigentes invenit tamen regionem amoenam et genteui docilem. De Turdetanorum ultuet doctrrina, qui prudentissimi soοφώταetoi et litteratissimἔΗi8pBIior uni melint in , qui ad Bovianos se prini applicueritnt, et trahonis tempowe ita Latini faeli erant, ut patriae linguae paene memoriana iam abiecissent, . Strab. III.
5. Nomen et iis naudquamism ni scit mini fuisse, iam satis appareDat. I isertu in de itis doctrina iudicium est
apud Macrobiuni Sat V, 2 l: Asclepiades Myrteanum intellisu sunt enim quae asser in fragm. Aili. 474. s.), vir inter Graecos opprime doctus ac ii iis, archesia a navali re existimat dicta sqq. Sic ille ait
Ex scriptis prinnitu conamen orctnaus
Verser 537. Haec inter priora eius opera suisse verisinasse est, scripta scilicet una etiamtuna in patria ominorare
