Herodiani scripta tria emendatiora accedunt analecta

451쪽

pirae commemoratum, non licet ad nunc M*Heanum referre. n eo 'lsit En loco, ubi ipSili lilim titultim devii, adu granan .

452쪽

certe, ut constat, posterior est. Hunc autem librili a Sexto dici apparet asset enina totan prirnaui uim lytam tu uni et iesinitioneni graninuaticae sane non Optimana, et g. 257 gizim. maticae divisioneni aut ita puerileni ut quae deinceps sunt gi 2 de ilagnosi, de interpunctionum disserentia, de psodia ).

λέ70ς, it alii antiquior est nil ni liner. Sic fieri potest, ut et Il: lli, in illo grauit nil tu ut non illis nun posita sit. Etenini antiquiorem at rone dixeris, si quidem fides alienda amo Victorino p. 246l visen. .,lli ai ni placet, ars grammatim, quae a nouis litteratura dicitur, scientia et dixit lamen . seientiam , quod vix oriniti ex Graeco it Telpis est omina quae a poetis, istoricis milMinusque liciantur ex parte maiore. iii praecipua ossἡia sunt quattuor ut ipsi placet serit,ere, Imme intelligere, prenare. oeusus Ritsenelliis in pulcnturini: visputatione de armini disciplinartim libris p. 3 ab iod in Dro de gramina dima fuerat, iiDiicit nare . In alio illi uir illimi ius posit; hii eiusdem atronis piirti . tio Gr i nn lim Dulcia, It asSem Vareo, constant in pariiDus quattuor lectione, enarratione, emendatione iii licior testatus Dionae sII. p. 42l. At ut nae optime habent conseras rae congessimus in dissertatione de voee lλ0λ. ei. , si in iis, quae Victorinus tradidit, a Varrone ad grammatici ossicia relatum esse , scribere ' nam legere dicas fortasse dubium esse et intelligi posse Dioniectis , lectionem' , v. mss. modo comimemoratae p. 388 not. nullo modo mihi perinia Iere possum Uito magis dubito, an statim ab initio Varsenis mentio per Victorinum salso illata ui Quod dixi de inscriptione tu hut autem paulum evaori, aliae inscriptiones et odilasse an Sexti tempore non idem omnium exemplarium index ν

S 'riptione in respicere cliti eripiat, lilae leguntur apud Cranaer.

An I t. p. 23 32 ubi ' EP quam diei intelligitur Dionum. Γραμματική, ut nune nota, ex Eustathio et apud nos quiderm κατ' ἐξοχὴ tiaris aetatur. Cilantur Eustainio ex nutus graminiiti

453쪽

8. Iam ad ea scripta ira miniis, quae vel commen-

eae intemetibus aurienti saepius G της ραμματtκης ἐξη ταί, ut p. 6 p. 2. p. 658, 2 l. Quis enim sine Dionvssi libro poterat

Dorum institutionem mentorabili ad Hes. p. 285 Ἀρετὴ e . c

nJsi grani lilii lis'; l. Quod acnniannus edidit An. II, 42 λεξεκιvτης ραμματικη voranula ex omine explicat aliauot libellorum. et trillulni nidem l ionysii grammaticae quam ille auctor habebata initi capite uno vel parragrapno auctiorem, desinitionem ut viiiij bin τεχνης aDente , deinde canonum neodosii, tum liuelloriam quoriandam de orinograpnia et proso lia. Aut hos in unum coniunctos avebat nominaDa te V Iραμματικὴ alit adnaesit nunciatulus qui proprie primam partem spectabat. - Fit ni Ilion si usi praemeridiano et Cnoemi, meo, vel ei te cum illis 6 τεροικός. V. e. g. sellum in libello de litteris edito a Boissonadio post eiusdem l de operetilione lena ontini p. 69. ni An IV, 225 5. Dion storum illustrissimus mature actus Ammonius ad Aristot de

nisi no a Cnostronosco est. Veteris Aristarcne memoriam se Miquosdam extremorum Burant in D mina mirifice ODseuratam fuisse, lepidui exemplum est Moscnopuli. in in sulloge vota s. eupis Ll, quid B ευρίτκεl e ἐφευρίσκεl disserant patefacturiis ita scrinit:

θείς. ouod quamquam etiam portentosius, eorum admonet, qui Zeno lotum et Aristarchum Pisistrali aequales laceriant. - Patuitliine non tantum ad legendum sed etiam ad exseriDendum. Sic Macrobii de verim Gr et Iaa capius, quod inscriptium est coniu-Disiti eo Corale

454쪽

tam erant vel eon menlario in loco haDenda et primunt

quidem, de quo plurina tradita, ad li luna περὶ Νεστορίδος Ain. 498. s. 503 c.): ex quo fraginenta sunt apud Allienaeum XL p. 488. - 493. f. miuritin particula de ωοσκυ*set nerui asthettur 503 e 477.4 quod recurrit 90 usqsie ad 'ρω 50 l. et opinor e v. infra 474. D unde sua sumsit MacroDius , t 783 a br).

ansae intelim delaeant, eum reliqua pocula duas liti eant ansas, tertio loco quo modo et loco columbae emctae fuerint, tum de volnis undis, denique ut Nestor senex omnibus aliis ergo iuvenili lioque robore praemiis melius dii possit illud poculum tollere potuisse. Deinde explicationem ag-Πessus ea ratione utitur, ut aliorum gramimaticoriam sententii in i pilian illis qua ratione ἐξοχα illlae, quae navi poetaellis: Illliri imprimantur in aere, et quo imodo duae pocul Nun ansae ita singulae fissae estorinentur, ut quattuor illi I possint, a caelatore situ, lan Apelle in dermonstratuni dicat quem in is sequitur. Ceteruna in poeuli pincciogationi Dus. p. 706, pars dinaidia hinc est . t 6 17. In epinierismis Psauerit Clioero osci nomen mentitis p. 9. totum habes caput de eoniunctioni nus et quidem una ea lectione in Glafinitione coniunctionis, quam eo id etiam eonilii res ossemini nonintque et niale nec uno inodo explicant qui lana interpretur Be p. 953, N. 954 16

sine duDi aD lictore scriptum erat. NDuit idon pnoni Apolloii. eoni. p. 515. Prudens genus noni in lin, qui libros suos non seripserunt sed deseripserunt, non remota et reconditia solent quaerere sed piraxima litaeque iripere, vel sic se latere scientes. Dilerno qui sertur descriptus ex navorino. Qui si Apuleio seu lograpno et D Nimini Stratonicensi idem dixerit quod Dionysius tyranniis amicis Pytnagoreis apud chillerum, non poterunt detrectare.

de poculo Nestore O, Locusior

455쪽

sublimiorem quandam artem, lana allep omηn dixeris, aen Hscit. Scilicet prinio nonaines ad solis, lunae et lana in eoi legem in In ululi rotunusitatem res iolae ad nominum victuna pertinentes naensas, pocilla, placentas rotundas vel

globosas iungere decoriun putasse. Ibob. Agl. 70. Nestorris auterii poculum id insigne uiuere, it non tantum coeli rotunditatem illesal sed Stra ellain et aurea iudem χρυοείοις λοις in argenteo poculo ad veritatis speciem expressa iustumi astra tentu esse quos clavos dixerit poeta. Ren πελειάῖα quae dicantur suisse in ausis non colunabas esse sed Pleiades, quo astro nullum serendi et metendi tempora rectius inusicut Fuisse auteni Pleiades sive quis virgines sive avium simili specie lamnatas suisse putet e

sicias sex, Dinas ad ansam utramnae, duas infra poculum, quiluis inniteretur veram enina apud poetani lectionem essu

Pravas illas, ina ineptas magna ex pari et radiculas interpretationes eum penu striimus, quas pioDaDisi ille naicimnat doctrina, una stimul, quod dissicile est non sacere, quae nos vidiuius in veterum iiDromun et imonumentoriam interpretatione repetimus, hiana in is quo pie interis silmilia reserant aetates attenusinius. Etenim res serias serio geretriste, ridendo dicere verun paucis illi iunii quare plerique faciunt id quod naaxime numanum est, facilint enim pueri, ut lusian serio. Ad doctrinam quod attinet, in iis quae de Pleiassidus liqputat multis ac varriis utitii poetarum testimoniis, esiodi, Simonidis, in il Bra AeSenyli l Rinymu li S, Myrus, 'ilnini illi i Ar lilii Posiusippi in quo illud praestabile saepe Pleiadas a poetis inserta vocali πελεtαῖα mctas esse. Quana tua in ne dubites haec Dinnia vel pleraque illis temporidus an a aliis peti potuisse uti quae de vocaDulorum ἄλλος, ετερος , tena de prononain is 6 et et usu Homerico insunt annotationes proDaDilus 493. . . a Aristarcho

456쪽

qua niaxime nitet poesis, alienus, is eiusmodi immundiis mi indvitus exoritat poetas quare noe item hodie in D interpretum genere V ορ-.

magis eius propriuna, quod illi veteres panem tena coelestium ordium si distudinem 1 orinam solit una normine significanti dixerint: , καὶ ι ἄρeto δέ, in mali. ἐκάλεσα ὀeti avσχημάτω ὁ κύκλος ἀπηρτtminiscitum etέλε ις. 489. d. Ceterum in ioc iiDr occasionem et datam et funatani suisse de variis generivus poculorii in excunenia et coniicinius et vi minis c ueriant sine dubio in no genere Donsse et utiles Dservationes vis. g. de κύ*o et, Ooopto 498. f.

ο θόλο 6μoio elotu. rere, una ioc uno loco ad alios MΠleani commentarios se reserat Allienaeus id tena siem in poeulis. Possis no unum dicere, cum ipse selepiades quae in alineis conansientatus esset lite conamemorasset, ira se Mnere ineliaeum, ut solet, quasi ipse illa exol isset. Attamen equiden vereor ne illud περὶ errore illatum sit et

457쪽

ἄλλο ς ε Ῥήοετα .' Ad item locuna Casau Donus , Miriis interpretandi artifex fuerit necesse est Asclepiades Perspicue qui lena area poeta A, 505 sqq. sagitta tridus iamisitisinicia in dextri nunaem percussum Maena Onem Oacturnque esse proelio discedere.

Patricio enunderat, duin Maenaonem monstrat, non Iminus

perspicue videri di ere 6633: ιυtο δ' ἄλλο ἐra 9έ6v rαγο ἐκ πολέμοιο φ ἀπὸ νευρῆς νεθλημένου. Sed ex seliolus ad A. 624 et , 25 nunc plane illud interpretandi pili fici uni

perspicinitis. MiraDantur enim nini poetam areare, quo-naodo ieiuna acliaoni exsilii patum sit, uo modo cruor expressus, omnino ne eI'Diana uiden dici de cura vulnerali: contra esloris cun statim ex proelio aulatum stimulatque in taberiitieulun ad enerat assidere et c ceonem potare A cedit quod H, a Patroclus inter vulneratos Maenaonis mentionen nullani 1 limii. Itaque ieiuni quidem telo fuisse, sed non vulneratum, luna pericillo tanti viri, qui retiliis currandis esset, perculsos protenus una ex melio illa remium curasse illud igilli V. 50 ἰφ ριγλίχιν βαλῶ de sola percussione acceperunt. In ut uiritis Asclepiadem fuisse videmus. Caeteritin quaestionuna causa iustissima, ni maior nic vi letur carminui a conlusio, quana cui neὸeri liceat, . Herm.de interpolationibus onuTi p. I p. 60 sed, quiquid est, isso loco ulnerari acnaonein no nena negare deDet interpres. ltero loco Nestorris versus 663 - umina prospiami lial ueriti, ut luidiana, an ii etiana percussunt intellexerit, iod celeto a illic ausus est ii non est cur e- reatur, nescinauS ). Sed delapsi sinnus ad Asclepiadis Conquientarios o me eos, unde lae Sunata esse non lubital,inius, ulvos cogitavi in

458쪽

partim sine indice tradita, sed recte huc, quo periinent, ab aliis relata cf. Verser. . Εtyna M. 46 I3 Ἀργαῖος παρὰ την ἀράv, αραιος καὶ

459쪽

derivasso putandus sit Clin no si confers imi de fluvio Θύμβρε est . l Ἀσκληπιαοης δὲ ὁ υρλεαυδ ὀια ου δ ρά*e Δύμβρις, suspicere o sitniliten accipiendunt, ut m lasse putaverit. Italiae et Siciliae qui ita victi fluvii originem

nonunis inde traxisse quod sint προς λiο δυόμενοv. Quae ab Myrieano, qualem c0gnorimis, non aliena. Et tamen non praestiterana coniecturam nana Hellanicus Apollinem Thmaliraeiani , Δύμβρεο διὰ του δ' dixerat, usi. 16 12. Slepn. 3. s. v. Caeteriin illo uno loco additian 6 υρλεα, . Iani incertissina res de immentariis Arateis, quos uenia 3Tleano tribtiunt. Nutur lio totum uno loco in schol ad Arat. 7, 'ε δ' τε βῶλος ἀρια Ῥουσί τε κα μα

Sic scilicet haec nunc sere scribuntur. At lini A λ toc: quod in scholior in loco Asclepiadae cessit ex codicibus qui-D Isdniri dein ine apud Mai et linuna. Sed sive hoc sive illud verum est, netorem alique ni significari putaverim Certe ml praeter nunc in cnoliis stillo antiquioribus soli citantur Antyllus et Pn dammon metores sunt. - Asclepit ne- toris mentoria ad nos peraenit Bheit Walr. VII p. 1026 12 δ ὲ ο*tοτ' Ἀσκληπεος κατασκευὴ εἶναι λέIε - et ex scno-lus ad Deiriosi nem. V. Vesterinarin hist. Gr. p. lil. 4et 254. 2. Progredientes video doctos viros quo ego sequi non possum into Senneideriis in commentatione de Aristoph. Scholiastis p. 90 . certior, inquit et illustrior inter Arristo- pnanis conanaentiatores Asclepia sis naemoria est enim sine clunio IlΠleanus graniniaticus inteli enitus cf. Senol. Tlieocr. Id. 2 88 lj item in Homerum quoque, Pindariina, Aratum Tlieocritum conamentatuna esse u ei laetus docet . At vero haec innia idem Asclepiatii, et quidem Urieano, nitriDuenda esse hiludqiiaqua in lacuit Versertis sed sumsit: ut de Mariconini auctore Myrieanum esse constare

is Vlo i in fluidus adorristoplianem sclepiadis inemtio sit, necesse est ut lecloruin oculis exponantur.