Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

491쪽

ε σει ἐνι σκιερῶ τέμενος σκιόεντά τε βωμον ποίεον, Αἰγλντην μὲν ἐυσκόπου εινεκεν αἰγλης l7l7 Φoiβον κεκλόμενοι χνάφην δέ τε λισσάδα νῆσονῖσκον, ο δ' Ροιβός μιν ἀτυζομένοις ἀνέφηνεν.

υδωρ αἰθομένοι Ιιν ἐπιλλείβοντας ῖδοντο MVδείης δμωαὶ Φαιηκίδες, ουκέτ' ἔπειτα l723 ῖσχειν ἐi στηθεσσι γέλω σθένον, οἷα θαμεως αἰὲν ἐν Ἀλκινόοιο βοοκτασίας ορόωσαι. τας δ' αἰσχροῖς ηριγες ἐπιστοβέεσκον ἔπεσσιν l72s, χλευν γηθόσυνοι γλ 1κερὴ δ' ἀνεδαέετο τοωιν κερτομίη καὶ νεiκος ἐπεσβόλον. ἐκ δε νυ κείνης μολπῆς ηρώων νήσω ενι τοiα γυναῖκες IT 29 ανδράσι δηριόωνται οτ' Ἀπόλλωνα θυηλαὶς

Αἰγλήτην Ἀνάφης τ μήορον ἱλάσκωνται.

492쪽

εισχετον ἱμερθείς ὀλοφυρετο δ' ηυτε κουρτ ζευξαμενος, τῆντ' αυτος έῶ ἀτίταλλε γάλακτι l740 η δε ε μειλιχίοισι παρηγορέεσκεν ἔπεσσιν,,Tρίτωνος γένος εἰμί, τεῶν τροφός, ω φίλε, παίδων, ου κουρη' Tρίτων γαρ ἐμοὶ Λιβυη τε τοκῆες.lT43 αλλα με Νηρῆος πὰρακάτθεο παρθενικυσιναμ πέλαγος ναίειν ' νίψης Οχεδόν' εἶμι δ' ἐς ανγας η λίον μετόπισθε τεοις νεπόδεσσιν ετοέμm li4t; των αρ ἐπι μνῆστιν. κραδίη βάλεν, ἔκ τ' ὀνόμηνεν λσω soli. O ἔπειτα θεοπροπίας 'Eκάτοιο

493쪽

τ ν δέ τοι ήπείροιο Λιβυστίδος. ου νυ τις αλλος 1754 ἀθανάτων, η κεἰνος, ο μιν πορεν ἀντιβολήσας. ' εφατ'. ου δ' ἀλέωσεν υποκρισιν Αἰσονίδαο

φημος' βῶλον δέ, θεοπροπίνσιν ἰανθείς, 1757 ηκεν υποβρυχίην. τῆς δ' εκτοει νῆσος ἀέρθη Καλλίστη, παίδων ἱερὴ τροφος Ευφήμοιο,οῖ πρὶν μέν ποτε δὴ Σιντηίδα Λῆμνον ἔναιω ,1760 Λήμνου τ' ἐξελαθέντες υπ' ανδράσι Τορσηνοἶσιν

Σπαρτην εἰσαφίκανον εφέστιοι ' ἐκ δὲ λιποντας

Σπαρτην Αντεσίωνος ἐυς παις ήγαγε Θήρας 1763 Καλλίστην επι νῆσον, ἀμείψατο δ' ουνομα Θήρης ἐξ ἔθεν. Hλλὰ τα μὲν μετοπιν γένετ' Ευφήμοιο.κειθεν δ' απτερεως δια μυρίον οἶδμα λιποντες l766 Αἰγίνης ἀκτῆσιν ἐπεσχεθον' αἶψα δε τοίγε υδρείης πέρι δῆριν ἀμεμφέα δηρωαντο,ος κεν ἀφυσσάμενος φθαίη μετα νῆα δ' ἱκέσθαι.

494쪽

l769 αμφω γαρ χρειώ τε καὶ ασπετος ουρος ἔπειγεν. ἔνθ' ἔτι νυν πληθοντας ἐπωμαδὰν ἀμφις ορῆας

ITT2 κουροι Μυρμιδόνων νίκης πέρι δηριόωνται. Ω- αρισπη- μακάρων γένος αιδε δ' αοιδαὶ εἰς ἔτος ἐξ ἔτεος γλυκερωτεραι εἱ- ἀείδειν l775 ἀνθρωποις. ηδη γὰρ ἐπι κλυτὰ πείραθ' ἱκάνω υμετέρων -μάτων' ἐπεὶ Ου νυ τις υμμιν ἀεθλος αυτις απ Αἰγίνηθεν ἀνερχομένοισιν ἐτυχθη, l778 ουτ ανέμων ἐριωλαὶ ἐνέσταθεν ἀλλα ἔκηλοι γαὶαν Ιεκροπίην παρά τ' Αυλίδα μετρησαντες GDβοίης ἔντοσθεν υπουντιά τ' αστεα Λοκρῶν l781 ἀσπασιως ἀκτὰς Παγασηιδας εἰσαπέβητε.

patur.

498쪽

Seliolia in Apollonii Rhodii Argonautica prinius edidit Ioannos L.ascaris, is quom principi oditioni a. l496 Florentiae expressae praesuisso crocliint . quani editionem ita ro-oditores secuti si int, ut ni illo u uultlain libro manu scripto ad omen lationoua R ilhibito pauois Atina quaedana Oa- quo admo liun oxigi In sua quis Pio coniectura initaret, cluni

prini uni I . Rillaniconius Parisinunt codicelii 2727 eliartacoli in saeculo quinto decimo sol ptunI nactus Inoli Ora lii RIn clitae adhuc odita ossoni scholia invonisso sibi visus est, deindo I. Selinosoriis a. t Sl3, cii in Briinckii oditioneni repeteret, nova scholia simul cuna antiquis odidit. ita factitin est ut illiplex solioli Ortini genus in o litis sei retur Oxemplaribus, alteriim eortim quae, quia OX principe editione propagata erant, morentina ilici consueverunt, alteriam Pari Ormui, omito tibi intor se discreparent, dubitaretur utrius generas maior esse auctoritas. quae Cum ita essent, Inanu scriptis libris conlatis facili negotio apparilit unum omnium sontem exstare Laurentianuin codiceni XXXII 9 nequo alio praetorea libro horuni scholiorum memoriaIn ad nostraria aetatelli propagatarn esse. diversis eni In seliolioruin exona plis addendo detrahetulo inmutam o quinto docinio saeculo ex eo libro in Italia derivatis in lino clunitaxat, quod sciana, Parisino eo-

dico 2846 chartaceo, qui partem tantuna scholiomun prinai et quarti libri continoi, intes ra Laurentiani scriptura repetita est) accidit ut aliain rationem I. I .a8earis sequeretur,

499쪽

PRAEFATIO. aliam is qui Parisinuin codicem scripsit. in qua quidem divorsitato ut Florentina scholia ac Riratius quam Parisina archetypi sorinam expresseriint, ita conplura quae in illis vol oinissa noglogontor vel tentoro mutata orant rectius in his servata sunt, eo tainon in inultis quao n genuina stirpellofleria sunt accedonio consensu ut utrauique recensionem non ex ipso archetypo ductam, sed post initit otiani recentiore sonte tau quam communi quo lani originis vinculo inter se Rptam esse apparoat. quaecuinque igitur incrementa in his recontibus commontariis accesserunt ita conparata sunt ut sita sponto posterioris aetatis ingenium prodant. sunt autona indoctae soro adnotationes, quibus vel granianaticaovocabuloruna rationes Oxplanantur, ut I 699, 11 46, 1348,

II 244, 247, 322, 326, 360, III 376, ΙΙΙΙ 2, vel de consilio poetae disceptatur, ut I 746, 834, 874, II 72, 107, 4lb,

III 44 l. pauca otiani ex grammaticoriun comulentariis petita novact roeensionia conditores interposueriint, velut I381 do v. ἔντομα et 1 401 do v. oωξ etyniologici copias, II 125 do v. ἔφεσις scholia in Liuo. Proin. 4 exscripta invenias. praetoron aliquotiens scriptomini testinionia a Ui lumini, ut

tilio cum ea Onania non lint eant cur antiquioris meinoriae

fi lena sibi vindiconi, Irravius est illud quod no ii qui dena qui in is ab undecimo saeculo multa a doctissiniis Apollonii interprivilnis receperiant, TZelges, Elulocia, Philen O nupere litus, alii, melioribus libris usi sunt.

Laurontianus is itiir codox in exterioribun foro membranarum ui arginibus, qui satis ainpii iuxta vorsus relicti fiunt, scholia Rdscripta liabet, pauca eaque, nisi si lociis in illis non suppetebat, sin il OrmΠ vocabulormui si lossae vel brovos o nuntiatoriani Explicationos, cum in intortoribiis marginibus tuni inter ipsos versus posita sunt. Scriptum qum quana si sortitis litteramim et coloro atramenti ab ea quae in carnii nilnia conspicitur Satis diversa est, tanton non tanta mihi osso videbatur Oa divorsitas ut ab alio librario carmina ab alio scholia scripta esse dicerem, id quod in ea Dissiligo i by oste

500쪽

PRAEFATIO.

parto codicia quae Aeschyli tabulas continet quo iuro nuper

adfimnatum sit noscio. sed cum olus modi sit hoc geniis ut oculis potius quam clertis remini argumentis fidos habonita sit, Videntur tarmen ea quao in commentariis do vita Apollonii docilio Argonautaraim fabula in extremo codico scriptis observavi aliquam vi in ad rein ivilican lana liaboro . in his enim cum euodeni litteramni sorinas atque in ipsis vorsibus, quos parvo intervallo eXeipiunt, deprcthontiantur, adeo ut dubitari prorsus nequeat quin eandem munum prae fictforant, tum pallidioro atramenti coloro ita cum scholiis conexa sunt ut no ab his quidem utique segregari possint. quae miasi clini dissi iiiiiiiii lino coniuncta similitudo non videbatur alia ratione probabilitor expodiri posse, nisi ut divorsus atramenti color a divΘrsitate tenapori8, IIIo utraquopMS Scripta esset, repeteretur, littoris Rutoin aliis in marginibus ni enalbranarunt ot spatiis inter versus relictis, ubi perspicuitati simul cuni 1,revitato consulenduna esset, aliis in mediis paginis usus osse librarius diceretur. orgo si recte roΠi dispexi, sequitur id ipsum quod turii cum codiconiugiirpabant univorsa libri species maXlino conan ondaro videbatur, eundeni ni minini holia in Iri qui camina scripsissetoo laboro por socio soliolia in mari inibius adlocisso. Novao editionis ration in palicis explicabo. abiectis

igitur noviciis interpolationibus fidoni Liaurentiani codicis

revocavi, a ciuius auctoritato illai roco lora luna osse videbatur, intoma eius libri discrepantia, initus signum L litte-mm ogge Volui, R Iscripta est; moronti nomina nutoni et Paris inomini scholionini, quae s et Ii littoris simi ficata sunt, tun Minotata est scriptura, cuni vel roeto aliquid in iis mendatunI orat vel Inoniora bilis aliquo modo videbatur mutatio. diversa sCholioruna gonora, quae in codico Sunt, quoniaIn nOVi88o non plane inutilo ost, ita distin Micro placuit ut quac vorsibus in torposita es soni ait seripto asterisco,

quae interiorem naar Iinena occuparent gerninatis RStoris ian maiore scholioriun parte secernerentur. Iona Inata sex ipsoco dico petita duobus punctis postpositis indicavi, siqua ipso addidi uncis adni otia seclusi. praeterea operana dedi iii