장음표시 사용
521쪽
Φθίου. χμηρος Μυρμιδόνες δὲ καλευντο καὶ Ἐλληνες καὶ Ἀχαιοί. 285. δμωὶς οπως ἐν τῆ προεκδόσει κεῖταιο βείομαι οὐλομένοισιν οἰζυρη αχέεσσιν. καὶ τὸ εξῆς , σεῖο πόθω φίλε κουρε δtψάμμορος. 286. σεῖο πόθωJ διὰ τὴν σὴν ἀπουσίαν.
2ST. ω ἐπὶ μουνω: ἄρρενι μόνω. εἶχεν γὰρ αδελφὴν
Ι0 288. μίτρην πρῶτον ἔλυσα: λυουσι γὰρ τὰς ζώνας
αἱ πρώτως τίκτουσαι καὶ ἀνατιθέασιν 'Αρτέμιδι, oθεν καὶ
Λυσιζώνης 'Αρτέμιδος ἱερον ἐν 'A ναις.
292. κινυρετο ἐθρήνει. κυρίως δὲ κινυρεσθαί ἐστιν ἐπὶ βοός, καὶ εἴρηται παρὰ τὸ κινεῖν τὴν ουρὰν ἐν τῶ μυκῆ-l5 σθαι. καὶ Ἀπίων δὲ ευρὰν τὴν ἐτυμολογίαν παρὰ Ῥπολλωδώρω ταύτην, οτι ταsρος λέγεται παρὰ τό τείνειν τὴν ουράν, μετέθηκε τὴν ευρεσιν τῆς ἐτυμολογίας. 293. ἐπισταδόνὶ ἐφεστηκυῖαι. 294. παρηγορέωνJ παραμυθούμενος. 20 296. ωδε λίην πάνυ τετηρημένως. αδυνατον γὰρ μητέρα εἰς τοσΟὐτον κίνδυνον ἐξιόντα παῖδα μὴ κλαίειν. 296. πρὸς τὸ παρ' υμήρωου γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο. 297. παρὰ τὸ υμηρικὸν καὶ τομο ,,πρὶν καὶ κακῶνει ἄλλο πάθnσθα. 297. ἄροιο λάβοις οθεν καὶ τὸν Αρη τινὲς ἐτυμολωγοῶσιν, απὸ τοὐ λαμβάνειν καὶ ἀφελέσθαι ἐν πολέμω. o δὲ λογος, ἐπι κακῶ κακὸν ἀποίση.
298. ἀχηλαὶ ἀπροόρατα. 30 299. ἀνιάζουσά περ ἔμπης οτι ὁ πέρ σύνδεσμος τίθεται πολλάκις ἀντὶ τos γέ καὶ δή. , μήδ' ουτως ἀγαθός περ ἐών ' ουτως Ἀρίσταρχος ἀπέδωκεν, ἀγα ς δὴ ἄν' καί,,φυγόντί περ αἰπὐν ἴλεθρον, φυγόντι δή. η το εξῆς ουτως, τὴν μοῖραν καίπερ θυμὸν ἀνιάζουσα ομως τλῆθι φέρειν. 3b 300. συνημοσύνηισινJ συνθήκαις, συμβουλαῖς.
522쪽
302. ἔχρηJ ώς - ἔφη, καὶ ἔχρη-
ἔχρη: αντὶ τοὐ θρηνώδησε περὶ τῆς ναυτιλίας. ατ αρ μετέπειτα γε ο ἐπὶ δὲ τοῖς προειρημένοις, τῆτε Αθηνα καὶ ταῖς θεοπροπίαις, ἔτι θάρσει καὶ ὲπὶ τῆ τῶν αριστέων αρωγῆ, τουτέστι βοηθεία. 5303. αλλα συ μέν: παρὰ το Ῥμηρικόν , ἀλλ' εἰς
συνελευσονται. καὶ το ὁμου τυχεῖν ομαρτεῖν φασιν. ἔται
δὲ ἀντὶ του λατροιοῦ Ουκ ἔστι δ, συνώνυμος ἡ λέξις, κατααποκοπὴν δὲ ἐξενήνεκται. πρῶτος δὲ πιμηρος κεχρηται λέγων ,,κασίγνητοί τε ἔται τε. δῶ καὶ κατὰ το πλεῖστον ἐκπλήρους ἐκφέρεται, . 16ου γάρ μοι πάρα νῆες ἐπήρετμοι καὶ λαῖροι.
306. προτέρωσε: ἀντὶ του εἰς τουμπροσθεW ,,ουδ' αρα μοι προτέρω νῆες κίον.
307. OIος δ' ἐκ νηοῖο: οἰκεία ἡ παραβολή ' ο τε γὰρώσων νέος, καὶ ὁ Ἀπόλλων νέος. m308. Βῆλος μία τῶν Κυκλάδων νήσων, ἱερὰ Ἀπόλλω νος, ῆ πρὶν μὲν ἄδηλος, υστερον δὲ 'Aστερία διὰ το σχῆμα, παλιν δὲ Ορτυγία ἀπο αδελφῆς τῆς Λητοὐς. ηὲ Κλάρον : τόπος κολοφῶνος ανιερωμένος 'Aπόλλωνι καὶ χρηστῆριον του θεου, υπο Μαντους τῆς Τειρε- 25 σίου θυγατρὸς καθιδρυμενον, ῆ υπο Κλάρου τινος ῆρωος, ως Θεόπομπος. Νέαρχος δέ φησιν ὁτι κατὰ κλῆρον ὁ 'Aπόμλων ἔλαχε την πόλιν, καὶ απὸ του κλήρου ουτως αυτὴν ων μασθαι. οἱ δε την Θηβαῖδα γεγραφότες φασὶν ὁτι υπο τῶν μιγόνων ἀκροθίνιον ἀνετέθη Μαντὼ ἡ Τειρεσίου θυγά- ωτηρ εἰς Θελφους πεμφθεῖσα, καὶ κατὰ χρησμὸν 'Aπόλλωνος ωρχομένη περιέπεσε Ῥακίω τφ Λέβητος οἰῶ, Μυκηνα-το γένος. καὶ γημαμένη αυτῶ τοsτο γὰρ περιεῖχε τὸ λόγιον,
523쪽
Aγαμεῖσθαι ω αν συναντήσll), ἐλθουσα εἰς Κολοφῶνα καὶ ἐκεῖ δυσθυμήσασα ἐδάκρυσε διὰ την τῆς πατρίδος πόρθησιν. διόπερ ἁνομάσθη Κλάρος απὸ τῶν δακρύων ' συγγενὲς γαρ τὸ λ τῶ ρ,ώς υδρηλοί ἀντὶ τos υδρηροί. ἐποίησεν δὲ Ἀπόλ-5 λωνι ἱερόν. η διὰ τὸ αὐτόθι κληρωσασθαι Ποσειδῶνα Λία Αιδην. λέγεται δὲ καὶ κρῆνον ἀναβλυσαι ἀπὸ τῶν δακρύων Μαντους κατὰ Κλάρον. ὁ δὲ Ῥάκιος Ουτως ἀνομάζετο διὰ
την πενιχρότητα καὶ κακοειμονίαν. 3ll. κεκλομένων ἄμυδιςJ πάντων ὁμου κελευομl0 νων καὶ ἐπευφημουντων.
ξυμβλητοJ συνήντησεν. 312. πολιηόχου: τῆς φυλασσουσης τας πολεις. ἀρήτειρα: ἱέρεια. 3l3. καί μιν δεξιτερῆς ἔδει καὶ Ουτως, ω' y καὶ 15 αυτοὐ τῆς δεξιῆς χειρὸς ἔθιγεν.
χειρὸς κυρ εν. τοsτο σύμβολον πρὸς τὸ καταγωνίσασθαι τον ήθλον, Οτι τε πρεσβυτέρα και οτι ἱέρεια. ου δέ τι φῶσθαι : προςληπτέον τὸ καί, ομως δὲ καὶ λαλῆσαι προθυμουμένη Ουκ ἔφθασε. τὸ γαρ ἔμπης νει 20 αντὶ τοὐ ομως. 319. δειδέχατ'J ἐδεξιοίντο, προσεδέχοντο. 320. προμολῆςe ταῖς προόδοις. η γρ. προμολων ἀντὶ τοὐ προελθὼν ἐπέστη. 322. καταβλώσκοντας : κατερχομένους, κατα λί-
25 σκοντας. τὸ β ἀντὶ τοὐ μ' συγγενῆ γὰρ τὼ βα τῶ μ. οθεν καὶ ὁ ψωμός βλωμός ἀπὸ τοὐ βλώσκειν διὰ τοὐ λαιμοs, o
ἐστι κατέρχεσθαι. καὶ πίτυν βλωθρὴν πιμηρος την ἄχρι του αἰθέρος μολίσκουσαν. καταβλώσκονταςJ κατερχομένους. 30 323. παρεκνόονJ παρὰ γνώμην. 324. δε μή συνηθες τοῖς ῆρωσι δέρματα φορεῖν. 325. αυτὰρ οJ όυκαστος. 354. παρασχεδόνJ παραχρῆμα.
524쪽
401. ἐυστείρης: ευτρόπιδος. οἰήι α δὲ - πηδάλια, οἷον οἰήσια, ἐπειδ' οἰήσεως χρεία τW κυβερνήτη. οἱ δὲ γλω
σογράφοι τους οἰακας. ἔρυσθαιJ φυλάττειν.
403. νήεον αυτόθι: ωκοδόμουν, κατεσκευαζον,απο τῆς τῶν λίθων συνθέσεως, ῆ ἐστι νήησις . ῆ ἐσώρευον. ἔνθεν καὶ ναυς, ἐν ί σωρευεται ὁ φόρτος. ἐπακτωυὶ ἐπάκτιος ὁ ἐν τῆ ἀκτῆ τιμώμενος. Io406. τείως δ αυτ' ἀγέληθευ: ἐν τοσουτω, ἐν ὁσω ταυτα ἐποίουν. η δὲ πρό πρόθεσις νυν ἐστι τόπου δηλωτική, αντὶ του εἰς τουμπροσθεν, ως το , ἐκ δ' ἄγαγε πρὸ φόωςδε' 407. δυο βόε: εἰκότως ἐπὶ δυσὶ προσηγορίαις, Ἀκτίου 'Eμβα σίου τε, δυο βους ἄγουσιν. Ib408. κουροτεροι - ἐπεὶ ἴσως ἀεὶ νέος ὁ θεός, καὶ οἱ τῶν ἐταίρων νεώτεροι την θυσίαν ἐπιτελοῶσιν. καὶ πιμηρος ἐπὶ τῆς τῶν νέων θυσίας - κοῶροι μεν κρητῆρας ἐπεστέφαντο. ῆτοι Ουν συγκριτικῶς ἐστιν ἡ πρωτοτυπως. 409. χέρνιβα : οἱ μὲν τα κανὰ, ἐπεὶ δι' αυτῶν φέ- 2ορεται τὰ προς θυσίαν, οἱ δὲ τὰς κριθάς, ἐπειδὴ ολας ἔβαλλαν ἐν τοῖς βωμοῖς. 411. Αἰσωνίδα: Αἰσωνὶς πόλις τῆς Μαγνησίας απὸ του πατρὸς γάσονος, ῶς καὶ Πίνδαρός φησι καὶ Φερεκυδης. 413. ἄνυσιν καὶ πείραθ' ὁδοῖο: ἄνυσιν τὴν α
414. ἐπαίτιος διὰ τὸ χρησμωδῆσαι τῶ Πελία. δετ ρικῶς δὲ ωσπερ αἰτίω γενομένω τοs πλοῶ τῶ θεῶ καὶ τόπαν πρῆγμα ἀνατίθησιν ἄσπερ οἰκεῖον. 416. παλίνορσον ἐς Ἐλλάδα Ἐλλάδα οἱ μὲν την Φθίαν φασί, συνωνυμως ημεῖς δὲ χώραν υπολαμβάνομεν εἶναι Ελλάδα, ου μέντοι γε την αυτὴν τῆ Φθία. 419. υρτυγίην : 'περὶ τῆς 'ορτi γίας Φανόδικος ἐν τοῖς Ληλιακοῖς ἱστόρηκεν. καὶ Νίκανδρος ἐν τῶ α τῶν 35
Αἰτωλικῶν απῖJ τῆς ἐν Αἰτωλία υρτυγίας φησὶ την Βῆλον
525쪽
ειr ori 'Aλκάθους ὁ Πέλοπος δια τον μυσίππου φόνον φυγαδευθεὶς τῶν Μεγάρων ηρχετο κατοικήσων εἰς ετέραν ἀπόλιν. ώς δὲ περιέπεσε λέοντι λυμαινομένφ τα Μεγαρα, ἐφ' ὁν καὶ ετεροι ησαν ἀπεσταλμένοι υπὸ του βασιλέως τῶν Μεγάρων, καταγωνίζεται τμτον καὶ την γλῶτταν αυτοί εἰς.bκήραν θέμενος ἡρχετο πάλιν εἰς τὰ Μέγαρ ' καὶ ἀπαγγελλόντων τῶν ἀπεσταλμένων ἐπὶ την θήραν οτι αυτοί εἰσιν οἱ κατηγωνισμένοι, προσκομίσας την πήραν ῆλεγξεν αυ- τους. διόπερ θυσας τοῖς θεοῖς ὁ βασιλευς, το τελευταῖον την γλῶσσαν ἐπέθηκεν τοῖς βωμοῖς, καὶ ἀπο τότε ἔθος Ιοτosτο διέμεινεν Μεγαρευσι. Φιλόχορος δὲ ἐν τῶ περὶ θυσιῶν φοσιν οτι τό κάλλιστον τοὐ σώματος καὶ πρωτείμεστι. καὶ πιμ ρος ,,ἀλλ' ἄγε τάμνετε γλώσσας, - ἀντὶ τ παύετε τοὐς λόγους. b25. ἐπι σπέρχουσαὶ προτρεπομένη. Ib526. ἐν γήρ οἱ δόρυ: πιθανῶς ἐκ τῆς Θωδωνίδος φησὶ δρυος το ξυλον εἶναι ἐν τῆ Ἀργοῖ το φωνῆεν, ἐπεὶ καὶ αυτὴ ἐφθέγγετο , ῶς φησιν ομηρος ,,οφρα θεοῖο ἐκ δρυος
υφικόμοιο βουλὴν ἐπακούσοι.-52S. οἱ δ' ἀνα σέλματα τὰς τῶν ἐρετῶν καθέδρας, πτὰ σελιδώματα. καθόλου το πλατυ ξυλον σέλμα λέγεται
καὶ σελίδωμα, ὁθεν καὶ τὰς σελίδας τῶν ἐαψωδιῶν διὰ τοπλάτος φαμέν. 530. έντεσινJ νει ταῖς κώπαις. 533. ποσσὶ ω ὐπεκλύσθη : καὶ αυτῶ ἐπικαθεσθέντι m -
κάτωθεν παρὰ τοῖς ποσὶ μἀλλον ἐπεκλυσθη ἡ τρόπις τῆς νεὼς καὶ ἐν βάθει τῆς θαλάσσης ἐγένετο τφ βάρει τos ῆρωος. 536. ἡ ἐν ι Πυθor: ἐν τῆ Θήλω. τὸ δὲ εξῆς ουτως,
τον βωμὸν του Ἀπόλλωνος χορὸν στήσαντες πρὸς τὸ τῆς κηιθάρας μέλος ἡρμοσμένως κροτούσι τοῖς ποσίν, ουτω καὶ Ουτοι τῆ του υρφέως κιθάρ3 κηλουμενοι σφοδρότερον πρὸς
526쪽
332 . A - 537. 1σμηνοῖέ γσμηνος ποταμος Βοιαπίας, ἀφ' ου. 1σμηνίου Ἀπόλλωνος ἱερόν. 541. ἐπὶ δε θια κλυγν-J ἀντὶ του ἐπεκλυζοντο
5 542. ἀφρῶιJ ἀντὶ του μετα ἀφρου. κήκιεν αλμη: ἀνεδίδοτο καὶ ἀνεπηδα ἐκατερωθέν
543. μορμυρουσα: δεινῶς ταρασσομένη καὶ κινουμένη φοβερῶς. ἐν τῆ προεκδόσει 10 μορμυρουσα τυπῆσιν ἐρισθενεων μένει ἀνδρῶν. 544. στράπτε δ' υ π' ελίου: εἰς κόσμον της νεὼς
. 545. μακραὶ δ' αἰέν: ὁ νους, ἐλευκαίνετο δὲ τὸυδωρ, καθάπερ ατραπὸς διὰ χλοηφορουντος πεδίου. ῆ ἄλ- ιο λως ώς δήλη ἐστὶν ἡ οδὸς πεδίου μεταξυ χλοηφόρου, Ουτω καὶ ὁ τυπος τῆς νεὼς ἐφαίνετο. . 547. πάντες δ' Ουρανόθ εν: διὰ τούτου ἐβεβαιῶσατο καὶ τοὐς θεους σκοπεῖν καὶ θαυμάζειν τὸν πλουν. ου
γὰρ ἀπλῶς τινες ναῶται ἰσαν, ἀλλ' ημίθεοι. - δὲ νῆα 20 πρὸς παν θαυμα κεῖται, οτι Ἀθηνῶς εἰργασμένης. 551. 'Ιτωνίδος 'Aθ.: 1τωνίας Αθηνῆς ἐστιν ἱερὸν ἐν Κορωνεία τῆς Βοιωτίας. ὁ μέντοι 'Aπολλώνιος Ουκ ῶν λέγοι την 'Aθηνῶν ἐπὶ κατασκευὴ τῆς Αργοὐς απὼ τῆς ἐν Κορωνεία ἐπικλήσεως, μαλλον δὲ α Θεσσαλικῆς 'ειωνίας,2ο περὶ ης Ἐκαταῖος μὲν ἐν τῆ πρώτη των 'Iστοριῶν λέγει ' 'Αρμενίδας δὲ ἐν τοῖς Θηβαrκοῖς 'Aμφικτυονος υίον Ιτωνον ἐν Θεσσαλία γεννηθῆναι, καὶ Ἀλεξανδρος ἐν τ* ἀ τῶν κορίνης υπομνημάτων. 554. πολιὴ δ' ἐπι κυματος ἀγῆ: τ- αἰγιαλβ, 30 ἔνθα τὰ κυματα περιάγνυται. Σουίδας δὲ ἐν Θεσσαλικοῖς φησιν 'Ιξίονος υίὸν ειναι χείρωνα. ὁ δὲ την Γιγαντομαχίαν ποιήσας φησὶν οτι Κρόνος μεταμορφωθεὶς εἰς Ἀπον ἐμίγη Φιλύρα τῆ τὸκεανου, διόπερ καὶ ἱπποκένταυρος ἐγεννήθη ο Xείρων. τούτου δὲ γυνὴ Xαρικλώ. εἰκότως δὲ παρει
35 ήνεγκεν εἰκόνα τοs Xείρωνος, καὶ Οτι φιλάνθρωπος, δικαιότατος δὲ κενταύρων, καὶ διὰ την οἰκειότητα την εἰς τὸν
527쪽
γάσονα. παρ' α-οὐ γὰρ ἔμαθε τηρο ἰατρικην. oθεν καὶ γα-σων ἐκληθη παρα την Γασιν. 555. τέγγεJ ἔβρεχε. 557. ἐπωλένιον φορέουσαὶ ἐπὶ χειρος ἔχουσα. 558. Πηλείδην Ἀχιλῆα: ήκολουθησεν Ἀπολλώ- bνως τοῖς μεθ' χμηρον ποιηταῖς, υπο ηείρωνος λέγων τον ιλλέα τραφῆναι. διαπεφωνηκασι δέ τινες καὶ περὶ τῆς
Ἀχιλλέως μητρός, καθάπερ Λυσίμαχος ὁ Ἀλεξανδρευς ἐν τῶ δευτερω τῶν Νόστων κατὰ λαιν λέγων - Σουίδας γὰρ καὶ 'Αριστοτέλης ὁ περὶ Ευβοίας πεπραγματευμένος καὶ ὁ Ιοτους Φρυγωυς λόγους γράψας καὶ Ααῖμαχος καὶ Θιονυσιος ο χαλκιδευς ου την περὶ 'Aχιλλέως διεσπαρμένην ἀφῆκαν ἡμῖν ἐπὶ χώρας δόξαν, αλλὰ τοὐναντίον οἱ μὲν ἐκ Θετιδος αυτὸν νομίζουσι γεγονέναι τῆς πιίρωνος, Θαναχος δὲ ἐκ Φιλομήλας τῆς υκτορος - ' IS 559. περιηγέαὶ την καμπὰς ἔχουσαν. 563. μεσόδμη ἡ ωτοθήκη, οπου τίθεται Ο ἱστὰς καὶ
564. πρότονοι οἱ απὸ του ίστου ἐκτεινόμενοι κάλοι ἐπὶ πρώραν καὶ πρυμναν. 20565. ηλακάτη τό του ίστου λεπτότατον καὶ υπέρτατον, υπὲρ Ο ἐστι τὸ καρχήσιον. ἔ- ουν, φησι, του ἄκρου του ἱστου ἀνείλκυσαν τὰ αρμενα. διακριδδν-διολουῆ διατεταμένως. περόνyσι τοῖς πασσάλοις τοῖς κατὰ τὰ σανιδώματα καὶ τους τῆς νεως τοίχους, ἐφ' ἁν τὰ τοs 25αρμένου σχοινία δεσμε-υσιν.
566. ἐπ' ἰκριόφιν: τὀ ἴκριον τοὐ χτοὐ μέρος. φησὶ δὲ Αρατοσθένης ἐν τφ Ἀρχιτεκτονικ' ,, ωτὸς πτέρνη καρχήσιον θωράκιον ηλακάτη κεραία ἴκρι- .... τα δὲ ἄκραακροκέραια. κάλωες δέ, δι ἄν στέλλεται τὸ ἱστίον, διὰ ω κρίκων διειλημμένοι. τοπιων δὲ οἱ κάλοι οἷς κατάγεται τό στων μέσουροι λέγονται, οἱ δὲ ἐλκόμενοι εἰς πρώραν ἐξ
528쪽
εκατέρου μέρους τ- ίστου πρότονοι, οἱ δὲ κατὰ τὰς γωνίας πόδες ' εξῆς τουτων πρόποδες, μεθ' ους εἰσιν οἱ τέρθριοι λεγόμενοι, εἶτα με σοι. ηλακάτη τὸ ανωτατον του ἱστου μέρος, ως φησιν ' ατοσθένης. 5 κάλωας απ' ευθείας τῆς κάλως καταυττικους.
568. Τισαίη ἀκρωτήριον Θεσσαλίας ἡ Μαγνησίας, τινὲς δὲ τῆς Θεσπρωτίας.
569. ευθήμονι : ευ διατεθειμέ , ευρυθμω, ευροποιήτω ' θεῖναι γαρ το ποιῆσαι. 10 570. νηοσσόονJ τὰς ναυς σώζουσαν. 5Tl. υρτεμινJ τὴν Αρτεμιν υμνεῖ διὰ το τον τόπον ἱερὸν αυτῆς εἶναι. ἄπλετοι ἀπρ πέλαστοι, μεγάλοι. διασκαίροντες δὲ διαψαίροντες, νηχόμενοι. διὰ δὲ του αμμιγα i5 το τοὐ μέλους θελκτικὸν σημαίνει, οἱονεὶ μηκέτι ἔαυτους βλάπτοντες, ἀλλὰ μεθ' ησυχίας επόμενοι. 577. εἶσι παρειJ προπορεύεται ὁ ποιμήν. 578. νόμιον μέλος : ποιμενικόν, παρὰ τους νομέας. ἡ νόμιον μέλος υμνος παρὰ τοῖς ἀρχαίοις Ουτω λε -
580. 4ερίη πολυλήιος : ἡ Θεσσαλία παρὰ τό μέ
λαιναν εἶναι την γῆν. ουτω γαρ καὶ την Αἴγυπτον πιρίαν φασίν. ἡ ἡερία ἀντὶ του πρωία απο του ηρι. - Πελασγῶν τῶν Θεσσαλῶν απὸ Πελασγοὐ του γνά-
25 χου, ἡ απὸ Πελασγῶν, ἔθνους βαρβαρικου οἰκήσαντος την Θεσσαλίαν καὶ τὸ Αργος, ῆ ἀπο Πελασγοὐ του Ποσειδῶνος υχῶ καὶ Λαρίσης. Στάφυλος δὲ ὁ Ναυκρατίτης Πελασγόν φησιν, Ἀργεῖον τὸ γένος, μετοικῆσαι εἰς Θεσσαλίαν καὶαπ' αυτos Πελασγίαν την Θεσσαλίαν κληθῆναι. οτι δὲ καὶ 30 αυτοὶ οἱ υργεῖοι ἐκαλοsντο Πελασγοὶ Σοφοκλῆς ἐν Ινάχω φησι ,, καὶ Τυρσηνοῖσι Πελασγοῖς. 581. ἐρίπνας : ἀπορρῶγας κολώνας, σπήλαια κρημνώδη. λέγουσι δὲ Ουτω καὶ τὰς οἰκίας ἀπὸ τοs ἐρηρεῖσθαι. ἐρίπνη δi λέγεται ἐαὶ τοὐ ἀκρωτηρίου παρὰ τὸ ἄγαν πνέε-
529쪽
1-μενον δια τὸ τηρο Θέτιν ἐνταυθα εἰς σηπίαν μεταβληθφναι διαγ-ομένην υπο Πηλέως. 583. εἰναλίη Σκίαθος : η παραθαλασσία. νῆσος
γαρ η Σκίαθος τῆς Θεσσαλιας ἐγγυς Εὐβοιας, ης καὶ Σιμωνίδης μέμνηται. Πειρεσιαὶ δὲ χωλις Μαγνησίας. 5Μάγνησσα δὲ πόλις τῆ χώρα ομώνυμος, ἄγαν ευδιος καὶ
παραθαλάσσιος. 584. Μάγνησσα: την Μαγνησίαν λέγει την κατὰ Θεσσαλίαν. ἐστι γαρ καὶ ετέρα Μαγνησία περὶ μεσον, ἐκτισμένη υπο Λευκίππου τοὐ Καρος μετοικήσαντος ἐκεῖ συν loΜάγνησι τοῖς ἐκ Κρήτης. Μάγνησσα θ' υπευδιος α όνους, οὐ τραχεῖα τις οὐδὲ κετοώδης, ἀλλ' ομαλή τις καὶ εἴδιος. 586. παλιμπνοιῆισινὶ ἐναντίαις πνοαῖς. ἔκελσανJ ώρμισαν. 15587. καί μιν κυδαίνοντες : τον χόλοπα. ὁ δὲ Α λοψ ' μου υἱός, ος ἐν Μαγνήσση τῆ πόλει ἀπώλετο καὶ αυτόθι τάφον παρὰ τῶ αἰγιαλῶ ἔσχεν, ως Κλέων ἐν πρώτω τῶν Ἀργοναυτικῶν. τοῖς μὲν οὐν κατοιχομένοις ώς περὶ
ἐλίου δυσμὰς ἐνάγίζουσι, τοῖς δὲ οὐρανίδαις υπὸ την ω, κἀνατέλλοντος τοs ἡλίου. ἔντομα δὲ τα σφάγια. σρίως τα τοῖς νεκροῖς ἐναγιζόμενα διὰ τὸ ἐν τῆ γῆ αυτῶν ἀποτέμνεσθαι τὰς κεφαλάς. ουτω γὰρ θυουσι τοῖς χθονίοις, τοῖς δὲ Οὐρανίοις ἄνω ἀναστρέφοντες τον τράχηλον σφάζουσιν. χμηρος ,, αὐέρυσαν μὲν πρῶτον *. 25588. κεἴαν: ἔθυσαν. λείπει ἡ παρά πρόθεσις,
ω' ἡ ἔθυον τφ Aόλοπι παρὰ τῶ οἴδματι τῆς θαλάσσης. διπλόαJ δύο ημέρας. 589. ἐλινύεσκον: περὶ τὸ αὐτὸ διέτριβον, ἡ ἐστρεύγοντο ἐμποδιζόμενοι τῆς ὁδοs. M 592. ΜελίβοιανJ κόλος Θεσσαλίας. 594. 'ομόλη ἔρος Θεσσαλίας ουτω καλουμενον, ἡ πόλις Θράκης. 595. οὐδέ τι δηρόν : ὁ λόγος, οὐκ ἔμελλον μετὰ
πολυ παρέρχεσθαι τα ἐεύματα τos ποταμos. 35 596. υμυρος ποταμὸς Θεσσαλίας ἐκρέων, μετὰ
530쪽
Aτην Μελίβοιαν κείμενος, προσαγορευόμενος ἀπο ' που του υἱου Ποσειδῶνος. ἔστι δὲ καὶ πολις.598. πισσης : πισσα ἔρος πρὸς τῶ τελει τῆς Θεσσαλίας, μεθ' ο διαδέχεται ἡ Μακεδοωία. κλείτεα δὲ τας 5 ἀνακλίσεις τῶν Ορῶν καὶ βάσεις. Παλλήνη δὲ ὁρος Θρμης καὶ πόλις, ὁθεν ην ὁ Πρωτεύς. K--τραῖον δὲ ἀκρωτήριον τῆς Παλλήνης. πιλυμποι δέ εἰ-ν εξ, Μααεδονίας, Θετταλίας, ἐν ψ καὶ υλυμπια φησὶν υπολλόδωρος ἄγεσθαι, και Μυσίας καὶ Λυκίας καὶ ωλιδος καὶ 'Αρκαδίας. I0 600. ηνυσανJ παρέπλευσαν. 60 l. ηρι δὲ νισσομένοισιν : υθως ἔρος τῆς Θράκης υψηλότατον. ἡ δὲ διάνοια, ἄμα δὲ τῆ ημέρα Ο Αθως αυτοῖς ἀνεφάνη, ἀπέχων τῆς Λήμνου τοσουτον, οσον - ναυς πλέουσα ἀπὸ ἡους μέχρι μεσημβρίας πλουν δι--ll.Ib καὶ τοσουτόν, φησιν, ἀπέχουσαν την Λῆμνον δμω σκιάζει διὰ το υφος παρακλίναντος του ἡλίου. ου μόνον δέ, αλλακαὶ μέχρι Μυρίνης. πόλις δέ ἐστιν ἡ Μυρίνη προς τῶ τελειτῆς Λήμνου. δίπολις γάρ ἐστιν ἡ Λῆμνος ' ἔχει γὰρ πιαιστίαν καὶ Μυριναν. ἐκλήθη δὲ απὸ Μυρίνης τῆς Θόαντος - γυναικός, Κρηθέως δὲ θυγατρός. κολώνηὶ ἀκρώρεια.
. 603. Ii διονὶ μεσημβρινόν. 604. περιττὸς ὁ καί συνδεσμός. 608. Σιντηίδαο ἐπιθετικῶς Σιντηὶς ἡ Λῆμνος 25 Τυρσηνοι γὰρ αυτὴν πρῶτοι ωκησαν βλαπτικωτατοι υντες. ἡ την υπὸ τον βαρβάρων οἰκισθεχαν. καὶ Ομηρος βχετο δ' ἐς Λῆμνον μετὰ Σίντιας ἀγριοφώνους. Ἐλλάνικος δέ φησι Σίντιας ὀνομασθῆναι τους Λημνιονς διὰ το πρώτους ὁπλα ποιῆσαι πολεμικα, παρα το σινεσθαι ω τους πλησίον καὶ βλάπτειν. 609. ἔνθ' ἄμυδις: αμΛήμνιαι γυναῖκες ἐπιπολυ τῶν τῆς Ἀφροδίτης' τιμῶν κατολιγωρησασαι καθ' ἐαυτων την θεὸν ἐκίνησαν. πάσαις γαρ δυσοσμίαν ἐνέβαλεν, ως μηκέτι αυτὰς τοῖς ἀνδράσιν ἀρέσκειν. τῶν δὲ προς Θρῆκος