Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

511쪽

Ελλάυικος δε Καλυδωνίαν. η δὲ Λήδα ην Θεστίου φ)γάτηρ του βασιλέως τῆς Αἰτωλίας, υρεως υἱου καὶ Λημοδίκης' μητέρα δὲ αυτῆς λέγουσι Γ ιδάJμειαν. Γλαυκου δὲ αυτὴν του Σισυφου εἶναι πατρος ἐν Κορινθιακοῖς λέγει Ευμηλος 1 καὶ Παυτειδυίας μητρός, ἱστορῶν οτι τῶν Ἀπων ἀπολομένων ἡλθεν εἰς Λακεδαίμονα ὁ Γλαυκος καὶ ἐκεῖ ἐμίγη Παν-τειδυία, Θ υστερον γήμασθαι Θεστίφ καὶ ποιῆσαι την Λήδαν γόνω μὲν ουσαν Γλαυκου, λόγω δὲ Θεστίου. Αἰτωλὶς δὲ ἡτοι διὰ την χώραν η απὸ Αἰτωλου του ηρ- Φερεκυ-

Iο δης δὲ ἐν τῆ β H Aαοφόντης τῆς Πλευρῶνος Λήδα, καὶ

Ἀχραίαν Θεστίω γενέσθαι φησίν. οτι δὲ Γλαυκου ἐστὶ καὶ Ἀλθαίας αἰνίττεται λέγων ,,τους τέκε θυγάτηρ Γλαυκω μάκαιρα. φασὶ τον μὲν Πολυδευκην Θιός, αὀν δε Κάστορα Τυνδάρεω. τηλυγέτους δὲ νυν ἀντὶ του ἀγα- 15 πητους, Ῥμηρος δὲ τοὐς ἐν γήρα γεννωμένους. 152. 'Αρήνηθεν Φερεκυδης την μητέρα τῶν περὶ

Ἱδαν υρήνην νησίν, ἀφ' ἡς ἡ πόλις, Πείσανδρος Πολυδώ

ραν, Θεόκριτος Λαοκόωσαν. ουτοι δὲ συνήκμασαν τοῖς χι

σκουροις. υρήνη δὲ πόλις Πελοποννήσου πλησίον Πυλου Μ καὶχμηρος οἱ-Πύλον τ ' ἐνεμοντο καὶ ωρήνην ἐρατεινήν '

ραρρέοντος ποταμos ' Νηλευς δὲ ἔσχεν παῖδας, ἐκ μὲν πιώ- ριδος Νέστορα, Περικλυμενον, μόμιον, ἐκ δὲ διαφόρων 25 γυναικῶν Ἀsρον, Ἀστέριον, Πυλάωνα, Βηίμαχον, Κυρβιον, Ἐπιλέοντα, Φράσιν, Ἀντιμένη, μαγόραν, ως υσκληπιάδης φησὶν καὶ Ἀλώτορα. καὶ ο ποιητής δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμυμονος υίεες ημεν. 156. συν δὲ Περικλύμε νος δτι Νηλῆος παῖς ΙΙε-

ω ρικλυμενος δῆλον. φησὶ γὰρ ὁ ποιητής

Νέστορά τε μόμιόν τε Περικλυμενον τ' αγέρωχον. τοsτον δὲ ώς ἐγγονον αυτos ὁ Ποσειδῶν, Νηλευς γαρ Πο-

512쪽

καὶ τοῖς ἄλλοις ἐκόσμησεν καὶ ἐχαρίσατο αυτῶ εἰς πάντα μεταβάλλεσθαι, ως καὶ ὁ Ευφορίωνος ἐά τε πῆσιν δεκτο, θαλάσσιος ήυτε Πρωτευς. ἀνήρησεν δε αυτὸν Βρακλῆς εἰς μυῖαν μεταβληθέντα ἐν τῶ πρὼς Πυλίους πολέμω κατα συμβουλην' νῆς, τῶ ροπάλω θαυτὸν πλήξας ἐμπαγέντα ῶσπερ μέλισσαν τῶ κέντρω 'υσί δος μεταβληθέντα εἴς τινα τῶν συνσων μορφῶν ἐπικαθεσθῆναι τῶ ὀμφαλῶ τos ti=γου τῶν 'Hρακλέους λπων, βουλόμενον εἰς μάχην καταστῆναι τῶ ηρωι, τον δὲ ' ακλέα καιρίως αυτὸν κατατοξεῶσαι τῆς 'Αθηνὰς ὐποδειξάσης ' φησὶ 30

Περικλύμενόν τ' ἀγέρωχον ὁλβιον, ω πόρε δῶρα Ποσειδάων Ἐνοσίχθωωπαντοῖ ' αλλοτε μὲν γὰρ ἐν ορνίθεσσι φάνεσκεν αἰετός, ἄλλοτε δ' αυτε πελέσκετο, θαὐμα ἰδέσθαι, Ιομύρμηξ, ἄλλοτε δ' αὐτε μελισσέων ἀγλαα φίλα, αλλοτε δεινος οφις καὶ ἀμείλιχος ' εἶχε δὲ δῶρα παντοῖ', -κ ὀνομαστά, τά μιν καὶ ἔπειτα δόλωσεν

162. οῖ Τεγέην δεγεα πόλις 'Αρκαδίας. κλῆρον δε την βασιλείαν τos 'Aφείδαντος. ὁ γὰρ 'Aλεός ἴστορεῖται Ἀφείδαντος υἱὸς εἶναι τos 'Αρκάδος. Ἀφείδας ὁ 'Αρκάδος, αρχαῖος ῆρως, ἐβασίλευσε δεγέας, ἀφ ου καὶ ἡ χώρα

Ἀρκαδία. δύο δέ εἰοι Κηφεῖς, ὁ μὲν 'Aλεοs, ου μνημονεύει Σουπολλώνιος, ὁ δὲ ετερος ου μνημονεύει Ἐλλάνικος ἐν τῶ

περὶ Ἀρκαδίας. 164. Ἀγκαῖος Λυκούργου καὶ 'Aντινόης 'Aγκαῖος καὶ μοχει. τιμῆται δὲ παρὰ Ἀρκάσιν, ῶς φησιν 'Αριστομένης. μνημονεύει καὶ πιμηρος τούτου οὐ Λυκούργου ,,τόν ω Λυκόοργος υποφθὰς δουρὶ μέσον περόνησε. καὶ ἄγεται

Μώλεια εορτὴ παρὰ ωρκάσιν, ἐπειδὴ Λυκοsργος λοχήσας κατὰ την μάχην εἷλεν Ἐρευθαλίωνα. μῶλος δὲ ἡ μάχη.168. βῆ δ' o γε Μαιναλίης: Μαίναλος ἄρος Ἀρκαδίας καὶ πόλις, ἀπὁ Μαινάλου τοs 'Αρκάδος, ου πατὴρ Λυ- M

513쪽

Aκάων. καλιῆ δὲ ἀντὶ τοs οἰκία ἡ κυρίως δὲ η ἐκ κάλων κατεσκευασμένη ' κῆλα δὲ τὰ ξυλα. ξυλίναις Ηρ ἐχρῶντο τὸ

παλαιον οἰκίαις λίθων μηδέπω ἐπινοηθεντων. 172. βῆ δε καὶ Αυγείης. Ουτος γόνω μὲν ηνυλίου,5 ἐπίκλησιν δε Φόρβαντος, ἐκ τῆς Νηλέως 'Γρμίνης' οἱ δέ φασιν ἀπο τῆς Νυκτέως. οἱ δὲ αυτὴν Ἐπειου θυγατέρα εἶναι.δoκosσι δὲ ακτῖνες ἀπολάμπειν αυτos τῶν ὀφθαλμῶν. του- του τῶν βοσκημάτων ὁ Ηρακλῆς τὴν κόπρον ἐκάθηρεν. 176. Ἀστέριος: τον Ἀστερίωνα λέγει. απο δε του 10 'Tπερρασίου βασιλεως τῆςMχαίας πόλις 'Υπερρασία. Oμηρος

177. Πελλήνης ἡ 'Aχαrκὴ Πελλήνη διὰ τοὐ ε, ἡ δεετερα ἡ τῆς 'Αρκαδίας διὰ του ὰ γράφεται, Παλλήνη. Αχαῖς δὲ μερος τῆς Θεσσαλίας, ἐς ἡ Πελλήνη.

i5 179. Ταίναρον ἀκρωτήριον τῆς Λακωνικῆς ἀπο Tαι- νάσου τοὐ Ποσειδῶνος. Eυρώπη Πτυοὐ τοs Ελάρης παιδός. ουτος δὲ ἐνυιδου τετιμώρηται δια το ἐν Πυθωνι στελ- λομενην κατασχεῖν τὴν Λητώ, ὼς και Ομηρος ,, Πτυον Γαίης υίον. ὁ δὲ Ευφοριων 'Αρτεμιδός φησιν αὐτον ηφθαι καὶ 20 διὰ τομο τιμωρεῖσθαι.

184. διερῆ πεφόρητο: διερὴ κυρίως ἡ εκ Θιος γι- νομενη κάθυγρος γῆ, ἐξ ου καὶ διαίνω το βρέχω. παρα δετο Ῥμηρικόν αἱ δ' οτε δὴ σκιρτψεν ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν

25 και τὰ εξῆς.185. καὶ δ' ἄλλω δύο παῖδε ὁ μὲν ην υἱός, ὁ δὲ 'Εργῖνος ἀπόγονος. Ἀγκαῖος υιος Ἀστυπαλαίας τῆς Φοίνικος καὶ Ποσειδῶνος, Ἐργῖνος δε Κλυμένου του Πρέσβωνος καὶ Βουζυγης τῆς Λυκου. ἡ δὲ Μίλητος τυ πα-30 λαῶν Πιτυοῶσσα ἐκαλεῖτο. ὁ δὲ Μίλητος Εὐξαντίου τοὐ Μίνωος, ἀφ' ου καὶ ἡ πόλις Μίλητος' οἱ δέ φασιν αυτον Απέλ- λωνος καὶ 'Αρείας τῆς Κλεόχου. ἐκλήθη δε Μίλητος ἡ οτι ἐκρυβη υπο τῆς μητρος εν μίλακι. οἱ δέ φασιν υπο Σαρπηδόνος τοὐ Βιὸς Μίλητον κτισθῆναι, ὀνομασθεῖσαν απὸ τῆς

514쪽

ἐν Κρήτ)i. ονομασθῆναι δὲ αυτην πρῶτον λέγουσι ΙΠιτυ- ουσσαν, οἱ δὲ υσυρίαν, εἶτα Ἀνακτόριον, εἶτα Μίλητον. καὶ 'Αριστόκριτός φησι οτι υρεία θυγάτηρ ἐγένετο Κλεόχου, ης καὶ 'Aπόλλωνος γενέσθαι βρέφος, καὶ τοὐτο ἐκτεθῆναι εις μίλακα, τον Κλέοχον ἀνελέσθαι καὶ ο μάσαι ἀπό 5 τῆς μίλακος Μίλητ- τοὐτον δὲ ανδρωθέντα καὶ φθονου- μενον υπο τοὐ Μίνωος ἀναχωρῆσαι εἰς την Σάμον, ἀφ' ου καὶ τόπος ἐστὶ Μίλ τος. καὶ ἀπὸ τῆς Σάμου μεταβὰς εἰς την Καρίαν ἔκτισε πόλιν, Μίλητον ἀφ' εαυτοί καλεσας. μαρτυρεῖ Ηρόδωρος. lo IST. ΙμβρασίηςJ την Σάμον φησίν. Iμβρασος γὰρ ποταμὸς Σάμου, ος μετεκλήθη Παρθένιος διὰ τὸ ἐκεῖ παρθένον ουσαν τετράφθαι φαν. καὶ Καλλίμαχος μέμνηται. ὁ δε Ἀρραῖος ουτως ' Παρθενία ἡ Σάμος ἀπὸ Παρθενίας τῆς Σάμου γυναικὸς ωνομάσθη. Ib188. Παρθενίης γκαῖος: Αριστοτέλης φησί, τιθεὶς ἐπὶ Ἀγκαίου την παροιμίαν, οτι γέγονε φιλογέωργος ωγκαῖος καὶ πολλὰς ἐφυτευσεν ἀμπέλους. εἰπόντος δὲ αυτῶ τοὐ θεράποντος οτι θῆττον ἀποθανεῖται ῆ πίεται ἐκ τοὐκαρποs τos ἀμπελου, 'Aγκαῖος ωρίμου γενομένου τοὐ καρ- γδ 'ποὐ τρίψας βότρυν ἐκάλεσε τὸν θεράποντα καὶ εἶπεν ώς εζησεν μέχρις ου καρποφορωρ ἡ ἄμπελος, καὶ ἔμελλε πίνειν. τοῶ δὲ θεράποντος εἰπόντος ,, πολλα μεταξυ πέλει κυλικος καὶ χείλεος διηγγέλη αυτφ τις σsς διαλυμαινόμενος την χώραν, ἐφ ον ἐκδραμὼν πρὶν πίρ ἀνρρέθη υπ' αυτου. 25διο ἐπεκράτησεν ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν παρὰ προσδοκίαν τι πραττόντων. καὶ Φερεκυδης ἐν τῆ η φησὶ τὸν 'Aγκαχυ υπότοὐ Καλυδωνίου συῖς πληγέντα τόν μηρὸν ἀποθανεῖν.193. ἀλλά ε θῆσσα θῆσσα ἡ δουλη. Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τὰς πενιχρὰς θήσσας λέγουσιν ἀπὸ τοs θητευειν ἐπὶ μι- Mσθφ δια τὸ ἐνδεεῖς ειναι τῶν ἐπιτηδείων καὶ ἄσπερ τώ Κρής παράκειται τὸ Κρῆσσα θῆλυ, ουτω καὶ τῶ θής θῆσσα. 194. κοσμήτοραὶ ἀντὶ ΓτοsJ καθηγητήν. 195. ίδ' ἔτι κουρίζωνJ ουτως ἀκμάζων ἔτι. 196. xos δ'J τοὐ Μελεάγρου. 35

515쪽

202. 'Sλλενίοιο Σὸλενοι δυο, τῆς Ἀχαίας .... Ομηρος ο ,,oῖ Πλευρῶν' ἐνέμοντο καὶ χλενον .204. σιφλός ἀντὶ του κεκακωμένος. οἱ δὲ τον κακόποδα, ἐπιμώμητον απέδοσαν. σίφλος δὲ ὁ μῶμος. 205. OJ ἀντὶ τοsJ δω. 207. ἐκ δ 'αρα Φωκήων οἱ Φωκεῖς ἐκλήθησαν ἀπο ο Φώκου του Αἰακου. τον δὲ Ἱφιτον γενεαλογεῖ Ναυβόλου καὶ Περινείκης τῆς Ἱππομάχου. ἡ δὲ Πυθὼ πόλις Φωκίδος,

ἔνθα τὸ μαντεῖον, απὸ του πυνθάνεσθαι τῶν μαντείων Ουτω κληθεῖσα, η ἀπο του ἐκεῖσε σεσῆφθαι τον δράκοντα.

208. ξεῖνοςJ του γάσονος φίλος ην. I5 211. Ζήτης καὶ Κάλαις τουτους ἐκ διατόρων τλπων συμπλευσαι τοῖς 'Αργοναυταις φασίν. οἱ μὲν γαρ ἐκ Θράκης, ως υπολλώνιος Ηρόδωρος δὲ ἐκ Λαυλίδος, Λου- ρις δὲ ἐξ 'Tπερβορέων. καταλέγει δὲ τουτους καὶ 'A-ί χος. Φανόδικος δὲ ἐν ἀ Θηλιακ εξ Τπερβορέων αυτους ἐλθεῖν 20 ἐπὶ τον πλουν. την δὲ 'Sδρείθυιαν Σιμωνίδης από Βριλησσου φησιν ἁρπαγεῖσαν ἐπὶ την Σαρπηδονίαν πέτραν τῆς Θράκης ἐνεχθῆναι. ἔστι γὰρ καὶ τῆς Κιλικίας ὁμών ως ώς Καλλισθένης. Στησίχορος δὲ ἐν τῆ Γηρυονίδι καὶ νῆσόν τινα ἐν τῶ Ἀτλαντικῶ πελάγει Σαρπηδονίαν φησί. περὶ δεM τῆς Θρακίας Σαρπηδονίας πέτρας, οτι προς τῶ A ω ὁρει ἐστι, Φερεκυδης φησὶ περὶ τῆς αρπαγῆς ἱστορῶν τῆς Ωρειθυίας. χοιρίλος δὲ ἀρπασθῆναί φησιν αυτην α- η ἀμέργουσαν υπὸ τὰς του Κηφισου πηγάς. φαγόρας δὲ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς τον την 'Sὀρείθυιαν -π αντα Βορέαν υ νω Στρυμόνος φησίν, ουχὶ δὲ τον ἄνεμον. ἡ δὲ 'Ωρείθυια Ἐρε

χθέως θυγάτηρ, ῆν ἐξ Ἀττικῆς ἀρπάσας ὁ Βορέας ἐγαγεν

εἰς Θράκην, κἀκεῖσε συνελθὼν ἔτεκε Ζήτην καὶ Κάλα , ώς Σιμωνίδης ἐν τῆ Ναυμαχία. Φινευς δὲ Κλεοπάτραν την

516쪽

1ὀρειθυίας πρωτην ἔγημεν, μετα ταυτα-υαίαν την Ααρδάνου, ητις ἀπεχθῶς ἔχουσα προς τοῖς προγόνους, λέγω δηπρος τους απὸ Κλεοπάτρας υλυς, .... τυφλῶσαι μυτους.

οἱ δέ, οτι ὁ πατηρ ἐτυφλωσεν αυτους διαβαλουσης τῆς μζ' τρυίας προς αυτόν. Κέκροπος δὲ Κρέουσα, Πρει ια, Πρό- 5κρις' 's ρειθυίας-Xιόνη, χθονία, Κλεοπάτρα, Ζήτης καὶ ΚάλαQ. o δὲ Βορέας ἰδὼν παίζohQαν Ωρείθυιαν προς τῶ λισσῶ ἐράσθη αυτῆς, ἐξ ης ουτοι. 2M. Κεκροπι θεH η ἀκρόπολις τῆς 'Αττικῆς Κεκροπία ἐκαλεῖτο τῖ πρότερον. Io 2l5. γλισσοsJ ποταμῖς υττικῆς.2I6. Σαρπηδονίην οθι πε. r πόλις τῆς ΣαπαΓλῆς ἀπὁ Σαρπηδόνος του τῆς Θράκης βασιλέως, αδελφοὐ Πόλτυος. τοὐτο προσμοκεν, ἐπεὶ και ἐτέρα ἐστὶ Σαρπhδονία πέτρα τῆς Κιλικίας. IS 2IT. Ἐργίνοιέ ποταμὸς Θράκης. 2IS. λυγαίοιςJ σκοτεινοῖς, κατὰ μετωνυμιαν λυγος γὰρ τὸ σκότος απὁ τοὐ λυγου τοὐ φυτos. οπερ ἐστὶ πυκνὸν καὶ δασύ. 2I9. ἐπ' ἀκροτάτοισι ποδῶν: τοῖς σφυροῖς ῆ τοῖς mἀστραγάλοις. ἐρεμνὰς δὲ ἡτοι κατὰ συγκοπὴν τοὐJ ἐρεβεννάς, τουτέστι καταπληκτικάς, σκοτεινὰς κυρίως, ἐξου μελαίνας. 22 l. φολίδεσ σι: ταῖς στίξεσι, τοῖς ποικίλμασι τῶν

πτερῶν. υπάτης δὲ ἄκρας κεφαλῆς. ὁ δὲ λόγος, ἔσει- 25

μικρας πτέρυγας κινουμενοι, καταπληκτικὰς τφ ἰδέσθαι. 224. μὲν Ουδ' αυτοῖο πάις: υκαστος Πε

λίου υἱος ἔγημεν Κρηθηίδα ῆ, ῶς τινες, Ἱππολυτην. ἡ δὲ

Πηλέως ἐρασθεῖσα ἀπίτει συνελθεῖν. ως δὲ ἀπετυγχανεν, προλαμῶσα τὸν Πηλέα τs ἀνδρὶ κατηγόρει οτι ἡθελεν αυτῆ Mσυνελθεῖν. ὁ-δεξάμενος τὸν Πηλέα ως ἐπὶ θήραν εἰς τὸ Πήλιον κατέλειψεν, ῖνα υπὸ θηρίων διαφθαρῆ. ἐπιστὰς δὲ ὁ ' μῆς ῆ, ως τινες, πιίρων ἔδωκεν αυτῶ Ηφαιστότευκτον μάχαιραν. καὶ τα ἐπιτυγχάποντα θηρία ἀναιρῶν ἡλθεν εἰς

517쪽

Aτην πόλιν καὶ ἀνεῖλεν Ακαστον καὶ την αυτου του Ἀκάστου γυναῖκα. εἰ-ἐπὶ κίνδυνον αυτους ἔπεμπεν ὁ Πελίας, διὰ τί ο υ ς αυτου ἐξήρχετο; καὶ Ουτος μέν φησιν, ἄκοντος του πατρός ' Λημάγητος δέ, οτι ἐκέλευσεν ὁ Πελίας την Ἀργὼ 5 ἀραιοῖς γόμφοις παγῆναι, Ἀα ταχέως ἀπολέση αυτους. ουργος το υναντίον πεποίηκεν, καὶ πιστὸν ἔχων τον τέκτοναυκαστος ἐπέβη. διὰ τοs- ὁ ποιητής φησιν Αθηνὰς υπο-

θωοσύνkσι γενέσθαι αυτήν. 226. υργος τε θεὰς υπ.: διὰ το την ργὼ κατανο σκευάσαι 'Aθηνῆς προνοία. 228. συμμηστορεςJ σύμβουλοι. 230. ἐπεὶ Μινυαο θυγατρῶν : ο γὰρ Μινυας πολλὰς εἶχεν θυγατέρας. καὶ γὰρ ὁ γάσων Ἀλκιμέδης ἐστἰ τῆς

Κλυμένης τῆς Μινύου γατρός. Στησίχορος δὲ 'Eτεοκλυ- i5 μένης φησίν, Φερεκυδης δὲ Ἀλκιμέδης τῆς Φυλάκου. ID νόης δὲ τῆς Λαναοὐ καὶ Λιὸς γίνεται υρχομενός, ατ ου καὶ ἡ πόλις υρχομενος καλεῖται. 'Ορχομενos-καὶ Ερμίππης τῆς Βοιωτου γίνεται Μινυας ἐπίκλησιν, φύσει δὲ Π σειδῶνος, ος ωκει ἐνορχομεν-, ἀφ' ου ὁ λαὸς Μινύαι ἐκλ 20 θησαν. ἐκ δὲ Μινύου καὶ κλυτοδώρας γίνεται Πρέσβων καὶ Περικλυμένη καὶ 'Eτεοκλυμένη, ἐκ δὲ Φανοσύρας τῆς Παμονος καὶ Μινύου 'Ορχομενὸς καὶ Λιοχλώνδης καὶ Αθάμας. ὁ δὲ Σκήψιος Λημήτριός φησι τους την γωλκον οἰκουντας

Μινύας προσαγορεύεσθαι.

238. Παγασαί: ἀκρωτήριον Μαγνησίας, ωνομάοθη δὲ ἀπο τos ἐκεῖ πεπῆχθαι την υργώ. ὁ Σκήψιος απο του πηγαῖς περιρρέεσθαι τους τόπους. ἐστὶ-καὶ Παγασαίου πόλλωνος ἱερόν. 30 240. αστέρες ώς νεφέεσσι: προς το γένος καὶ την τύχην καὶ την ἀνδρίαν αστέρας μεν τους ηρωας φησι, νεφερολας δὲ τους δημοτικοὐς οχλους. 242. πόθι τόσσον ομιλον : ουχ υγιῶς το πόθι. ἐστὶ γὰρ του ἐν τόπω δηλωτικόν. ἔδει ουν που εἰπεῖν. το δὲ 35 ἐκτοθι βάλλει ἀντὶ του ἀποστέλλει. Παναχαιίδα

518쪽

την Θεσσαλίαν φησίν, οτιαυτη πρώτη τῆς 'Αχαίας ἀπo Aχαίου

του Σουθου. 244. πυρὶ δηώσειαν ρ συμφλέξειαν καταπολεμήσειαν, καταστρέφειαν. δόμους δε την χώραν, τηρο γην, συνεκροδοχικῶς. 5246. ἀλλ' ου φυκτὰ κέλευθα ἀλλ' ουκ ἐκφεύξιμος αυτοῖς ἡ ὁδός κατ' ανάγκην γάρ ἐστιν. ουδὲ ἄπρακτος

ὁ ἄθλος' ἀνυσουσι γὰρ ήαδίως, οἷον ευκατορθώτως. η ου- τως, Ουκ εὐπλοα, ἄστε εἶναι τον λόγον, ἀλλ' οὐχ υποφεύξιμα, ο&ν αδύνατον ην αυτοῖς μ' ἐπιτελέσαι την ἐπιταγήν. 10 πόνος δ' ἄπρηκτος ἰουσιν ' κατὰ κοινου τὸ Ου, ἶνα ηἀλλ' ου φυκτὰ κέλευθα, ουδὲ ὁ πόνος ἄπρακτος, προς τοαυτῆμαρ δὲ δόμους ολοῶ πυρὶ δηώσειαν Αἰήτεω ὁ τε μη σφιν ἐκών δέρος ἐγγυαλίξη. οἱ δὲ Ουτως,

ἄπρηκτος δύσπρακτος, δυσεργής, δυσκατόρθωτος. 15249. νόστοιο τέλος θυμηδές θυμῆρες. καὶ τοὐτούς προς γυναικειαν φυσιν. ἄγαν θαυμαστῶς προς τὰς φύσεις καὶ τους λόγους ἀμφοτέροις ἀνέπλασεν. τοῖς μὲν γὰρ ἀνδράσιν, ἐπεὶ θρασυτέρα η φύσις, ἄνυσιν καὶ τελος των μελλόντων εἰσάγει, ταῖς δὲ γυναιξιν, ἐπεὶ ἀσθενέστεραι, Ῥεὐχὰς καὶ ἱκεσίας ποιεῖ. τοιαυται γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων καὶ φοβερῶν πραγμάτων αἱ γυναῖκες. 251. δειλη Αλκιμε δη: ἐπίπονε. ὁ δὲ νοῶς, εἰ καὶ ὀψέ, δμως δ' Ουν ηλθε καὶ σοὶ κακόν, ωλκιμέδη. λείπει δὲ η διά πρόθεσις. καὶ ου διετέλεσας λαμπρῶς τον βίον, αυ- 25χουσα ἐπὶ τοιούτω υM. 253. η τέ οι η εν : προ τοῶ τον ἄθλον ἐπιστῆναι. κακῶν δὲ ητοι τῶν ἰδίων η τῶν μελλόντων ἐπιτελεῖσθαι τοῖς Ἀργοναύταις. 254. κτερέεσσινJ ἐνταφίοις. 3ο256. ώιοῦ ἄφελεν καὶ Φρίξον λέγεται γὰρ ὁτι τῆς

Ἐλλης καταπεσούσης αγωνιῶντι τῶ Φρίξ' κατὰ Θιὸς βούλησιν ἐφθέγξατο θαρσύνων αυτον ὁ κριὸς διασώζειν αυτὸν εἰς την Σκυθίαν. τοὐ- δὲ αυτῆ τῆ 'Aλκιμέδη ἔμελλε κακὐν γενέσθαι, τοὐ υίου ἐκεῖσε στελλομένου. ἡ δὲ ἱστορία κεῖ-35ται παρὰ Ἐκαταίω, ἔτι ὁ κριὸς ἐλάλησεν. ἔνιοι δε φασιν αυ-

519쪽

Aτον ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους πλευσαι. Θιονυσιος δὲ ἐν βμιόν φησι Φριξου τροφεα γενέσθαι καὶ συμπεπλευκέναι αυτῶ εἰς Κολχους. διό καὶ μεμυθευται τὰ περὶ τῆς του κριου θυσίας αυτόθι.o 260. ἐπι προμολῆσι τῆ ἐξόδω τῶν ἀρωτέων. ἀπδτου εἰς τουμπροσθεν μολεῖν. ἐντευθεν καὶ τας πρώτας προ- βάσεις τῶν ορῶν προμολας λεγουσι.

' 262. βεβολημενηJ λυπη βλαβεῖσα ἡ δυσθυμουσα. ὀξὐ δ' εκάστην: μετενήνοχεν ἀπὸ τῶν κατα τηνIo ἀφήν, ώς παρ' υμήρω -ῶς δ' οταν ωδίνουσαν ἔχη βελος ἄχος δέ τι συγχυσις ψυχῆς, λυπη ἐπιτεταμένη. σαφὲς δὲ ἐκ του λέγειν τόν ποιητην -η δ σχει - παιδος

ἀπέφθιτο.

264. ἐντυπὰς ἐν λεχεεσσινο ἄγαν περιεσφιγμε- 15 νος, ῶς πάντα τὰ μέλη ἐκτυπουσθαι ἐκ τῆς σφίγξεως. ἐντυπὰς δὲ λέγεται τὸ ἐπιβεβλῆσθαι κατὰ τῆς ἔψεως Ουτως ώς καὶ τὸν τυπον δια του ἱματίου θεωρεῖσθαι.

265. ἔπειταJ ἀντὶ του δή ' ἡ γὰρ ἔπειτα φωνὴ τῶ δή

ἰσοδυναμεῖ νυν.20 266. νυν λέγει τὴν αἰτίαν, δι ῆν οἱ δοsλοι συνηθροίζοντο. 26T. κατηφέες: κατάστυγνοι διὰ την λυπην. τὁ δὲ παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικου κεῖται, του ηειρον. 268. ἐπεχευατοὶ ἀντὶ τουὶ ἐπέθηκεν, ἐπέβαλεν.25 269. ἀδινώτερον : ομοιον το σχῆμα τῶ , μελαν- τερον ήυτε πίσσα. τὸ γὰρ συγκριτικὸν ἔλαβεν ἀντὶ του ἀπολελυμένου. 'ὴυ τε κουρη: ἀκαταλλήλως την παραβολὴν τέθεικεν ' υποτίθεται γαρ γραυν μὲν τον Ιασονα, κορην δὲ τηνω μητέρα. ἐδει δέ, φασι, κατὰ τὸ ἐναντίον ταυτα τάξαι. αλλἐρουμεν ὁτι προσφόρως ἐπίκειται Ο Ιασων ου κατα την ηλι

κιαν, ἀλλὰ κατὰ την γηρωκομίαν τῆ μητρί' καὶ γὰρ. ἡ γραυς

την κόρην ἀνατρέφει, ως η μητηρ .... προς τε το αφερεπο-

νον διὰ την ἡλικίαν ' καὶ γαρ το γῆρας καὶ η βραχεῖα ηλικια35 παρεοίκασι ' καὶ πρὸς τὸ χρήζειν τῆς τρεφουσης. μητρυιὰ

520쪽

δὲ -περ ἀπηνης ἐπικειμένη ἐστὶν ὁ Πελίας. το δὲ κηδεμονῆες ἀπο του κηδεμονευς παρῆκται. Ουτω δὲ λέγονται οἱ κατα γάμον οἰκεῖοι, κηδεστάὶ καὶ κηδόμενοι.

παῖδες. 272. υπο μητρυιῆιJ λείπει το ουσα.

βίοτον βαρυν: λείπει τὸ Ουσα, υπο μητρυιὰ Ουσα Iomκην ζωην διάγει. τίθεται γὰρ το βίοτος καὶ ἐπὶ τῆς ζωῆς, ως νυν, καὶ ἐπὶ του πλούτου. το δὲ ἡγηλάζει καὶ ἡγη-

λάσκει κατὰ του αυτου πράγματος κεῖται ' δηλοῖ δὲ το ἐπὶ τῶ αυτῶ τόπω διατρίβειν καὶ ἐνεχεσθαι καὶ ἐν τφ αυτφαναστρέφεσθαι' ἐπὶ γὰρ των μυιῶν φησιν πιμηρος Ιοατε κατὰ σταθμον ποιμνήιον ἡλάσκουσι ηαί ,,oππη κεῖνος ἐμον μένος ήλασκάζει. - 273. νAH νεωστί.

ἐσευφέλιξενὶ ἀντὶ Γ-sJ καθῆψατο, ἐλυπησεν. 275. ἐκφλύξαι ἀντὶ τοί εἰπεῖν. φλύζειν δὲ κυρίως 20τους λέβητάς φαμεν καιομένους ἀναβάλλειν τῆ θε μότητι το υδωρ. περισπῶται δὲ το ὀρεχθεῖν ώς ποιεῖwἔστι δὲ μίμημα φωνῆς ανάρθρου. Oμηρος ,,πολλοὶ μὲν βόες Ορρθεον . δεῖ-μὰλλον ἀκούεσθαι ἐπὶ του στένειν. ορεχθεη τραχύνεται. καὶ πιμηρος ,,ἐν ἄλγεσι θέμον 25 ὀρεχθῶν . - 2TT. κηδοσύροισινJ ταῖς λύπαις ἐνεχομένη.

- 278. ἐξειπόντοςJ περιττὴ ἡ α.

ἄκουσαJ γωνικῶς. 280. κηδέωνJ τῶν λυπῶν. 30283. ἄλλα πάντα θρεπτήρια τὰ μὲν ἄλλα παντα ἀντὶ τῶν τροφείων παρὰ σου ἔχω, λοιπὸν δὲ ἐπε- μουν παρὰ σου περισταλῆναι. 284. τὸ πάροιθενJ διὰ την σὴν παρουσίαν.