libanii opera

531쪽

LIBANU ORATIO UXτὰ τουδε προσλαβεῖν εἶχεν ουδέν. καίτοι δι πύτου RII 582 καὶ τραπέζης αυτον ἐκλυσειν λπιζε και μαπροπίνων αὐτω φιλοτησίαν και το βιβλίον τε την προσθήκην, ὁ δ' ἔπιε μεν, δοονα δε α μη καλον ουκεχνέσχετο και διετέλεσε μισουμενος μεν, παθών δε ουδέν. 20. ου τοίνυν οὐδε νυν φύβω ταυτα συγκεχώρηταιουδε τω νομίζειν, εἰ μη βλάψαιεν τὰς βουλάς, πολε σθαι, αλλ' δεσαν αυτοῖς ἰδία συνοῖσον το τὰς βουλὰς ἔχειν ς ἔχουσιν.

10 21. Ἐστι τοίνυν αυτοῖς και τοιουτός τις λύγος, ως, εἰ και σφόδρα αυτους βουλευειν ἀναγκάσουσιν,εστι το λυσον και πάλιν αυτοῖς δῖσον το μη βου- λευειν, στ αυτοῖς γέλωτα την περὶ τουτο εἶναι πραγματείαν. ἔστι δε πὰν τουτο ψευδος τον γὰρ εκ των 1 δικαίων δ περὶ τουτο ἔστιν εἰλημμένον και κρίσει καὶ

ψήφω της βουλης γεγενημένον καί το τι μεῖζον τοις υμετέροις νύμοις τί το λυσον αν εἴη ἐγω μεν ἐμαιουδέν. 22. εἰ δε δει συγχωρησαι πάντα αν γενέσθαι χρημάτων, τό γε δικαίους εἶναι περὶ την βουλὴν εὐτούτοις γε σῶζε αν, εἰ δι' αυτους ἐγγραφέντες R II 583 ἐτέρωθεν ἐξηλείφοντο θήρασον αυτος, κράτησον, εἰσένεγκε τη βουλη τὰ φειλύμενα, γενου χρηστης δίκαιος αν δ' ἀδικη τις αλλος τύ γε σον ου ἐν

532쪽

LIBANU ORATIO AD THEODOSIUM PRO CURII 463 αἰτια οὐδε γαρ ην τις ἀρρωστον δηλος η πάντως

τεθνήξων, ἀμελεῖται μεν πο των ἰατρον, μελεῖται δε π των οἰκείων, ἀλλα και πόνοι καὶ φροντιδες και ἀγρυπνίαι και φάρμακα, και ς μὲν ουδεμία τούτων νησις, γνωσται, πῆ δε οσον αξιον προ του θανάτου πέπρακται 23. ρῖμεν δέ τοι καὶ τὰς ἀσθενεστέρας των πόλεων τειχιζούσας αυτὰς καὶ ταῖτα ἐπισταμένας, ὁτι των μῆλλον ἰσχυύντων ἐστι το πρωτα

τὰ τε η κατενεγκειν. ἄρα δια τοῖτο ζοσιν τείχιστοι; τι δ' οἱ των ἀφυεστέρων πατέρες υχὶ και τούτους οεν οἷς ου εἰσιν ἐλπίδες, πέμπουσιν εἰς διδασκάλων δώσοντας με χρηματα ληψομένους δε υδέν τι δητο πεῖθον τι μη βούλεσθαι δοκειν μεληκέναι των

της φύσεως νύμων μηδε παρέχειν λαβὴν τοις δέως

ἐπιτιμοσιν, τι αρα το σφῖν αυτον ου ἐποίησαν οὐχ 1εων σαν κύριοι παρεσχημένοι. 24. και μὴ τούς γε των οἰκετον κλέπτειν μεμαθηκύτας μαστιγουμεν καὶ ταοτα εἰδότες, δε και εν αὐτ τω τὰς πληγὰς ἰῆσθαι χροντα τω τρύπω κἀν τοις αυτοις αι χεῖρες. ὁ δεσπότης δε εἰ και - τον οἰκέτην μετέβαλεν, αλλ αυτόν γε κατέ ροστησεν μεμπτον ταις ἐφ' κάστω πληγαις τι δ' οἱ τοὐς ύνους περ τάχους παίοντες υχὶ και η R II 584 βραδυτητος μενούσης παίουσιν δμως τ δοκειν ἐλλείπειν τὰ παρ' αυτον φυλαττύμενοι;

533쪽

25. θνου η και αὐτος μιν περ τῆς βουλῆς

ἀνήρ, εἰ και τηνάλλως πονήσεις καὶ οἱ τὰ τοι ταμένειν ου ἐάσοντες γενήσοιντο ἴσως δε οὐδὲ τηνάλλως ἀκριβε λόγω το0τ εστιν, ταν ἐν αὐτω τι τω πεπονηκέναι κέρδος . io δη τι και τους κλύδωνι διαφθειρομένους εστιν ἰδεῖν ποιοOντας ἴσασι μέν, ως ο χειμῶν περιέσται τιθεις π τῆ θαλάττ5 τοπλοῖον κα ουδεμία τέχνη του ἐξαρπάσαι δυνήσεται, το δ' ὁ τι δύναιντο βοηθεῖν οὐ προκαταλέουσιν. αλλ', οὐδε τὰς μελίττας μέντοι παύει της ἐργασίας το τοῖς πεπονημένοις τους κηφῆνας ἐπιτίθεσθαι, ἀλλ' οἱ μεν

ἐσθίουσιν, αἱ δε φαίνουσιν. 26. Eτι τοι ν υκ κείνων η τούτων αἱ λύσεις.

ην γαρ δὴ μη τούσδε λάβωσι συνεργούς, αἱ κείνων

1 συμμαχίαι σκιὰν νεγκαν συμμαχίας το ουν τι τον

Φίλιππον δύνασθαι παρὰ Λασθένους ἐστι, παρ Εὐθυκράτους εστι, παρὰ των ἄλλων σοι δούλας τὰς αυτονεκείνου κατέστησαν δώροις, οὐχ πλοις πολεμοsντος. δορα δη καὶ τούτους ἀδικειν ἀναπείθει, και μέχρις

534쪽

MBANII ORATIO AD HEODOSIUM PRO CURII 465 27. μάστιγι τοίνυν αυτους ἀμείνους πύφηνον, οπερ α και τον - πεποιηκέναι φησὶν δε ηρος, R II 585 καὶ πειδὴ μὴ κύντες. κοντες τὰς βουλὰς ποιούντων. ἰς συ με ἀνορθοῖς, οἱ δε ἐναντιουνται περὶ μεν του πο αν ππος Ἀπου καὶ νωχος νιύχου καὶ δρχηστὴς Ἀρχηστου κρατήσειε και σκοπουντες καὶ βουλευόμενοι και παντbς πτύμενοι και λύγου καὶ ἔργου, τα δε των βουλον ἐοντες κατερρυηκέναι δεδιύτες μὴ παύσης αυτὰς ἀτυχούσας, ἐπαινουντες πλους λαβερορς ταῖς ἀθλίαις νεύτητα βεβουλευκότων γενον οαγοντας, τους μεν εἰς Φοινίκην, τους δε εἰς ταλίαν, Ου Δ ἐπὶ καλλίω των παρ' μιν πεμπόντων ἐκεῖσε των γονέων, αλλ' υκ ἀγνοουσι μεν τὴν τούτων ευ- γένειαν, ἀπαλλαγὴν δε βουλης ἐν ἐκείνοις ὁρώντων. 28. ἐφ' οἶς ουδεις τούτων τ A Γ καὶ Ἐλιε λέγει εουδ' εἴργει καταβαίνοντας εἰς λιμένα οὐδ α τὰς βουλὰς ἐλεοέντων ν λέγει, ἀλλα και συγχαίρουσι και συνεύχονται καὶ προπέμπουσι. ,αι τοσαυται μεν πρεσβεῖαι, φροντις δε ἐλαττονων, τον τηλικούτων δε υδεμία. 29. Kαίτοι γε ου ην της σης ἀνάξιον, ω βασιλευ, so φύσεως θεῖναι νύμον μὴ τοιαsτα τους τοιουτους μανθάνειν α - αυτους ξ τον βουλον ποιήσουσιν,

ἀλλ' ἀφ' ων την τον προγύνων δον ξου ν, οἷς ν

535쪽

466 LIBANU ORATIO XLIX ἀρκουν εἰς φιλοτιμίαν ἀπο της Ἐλλάδος φωνης ταῖς

πατρίσι βοηθεῖν καὶ ουδὲν δεινον πασχε Φασγάνιος εκεῖνο δι ερμηνέων τοῖς ρχουσι συγγιγνόμενος ουδ' ἰλιγγιῖν εωρῆτο, οὐδ' ο τῖν Ῥωμαίων ἄκροι τω μὴ τὴν ταλῖν λοτταν ευρίσκειν παρ' ἐκείνω χειρον τηπύλει τὰ πράγματα ἔχειν φασκον, ἀλλ' υτως ἀνεῖχε

τὴν βουλὴν καὶ τὴν πύλιν καὶ προῖων ἐνδοξύτερος R II 586 ἐγίγνετο καθ' ἐκάστην Ἀμέραν, στ οὐδεὶς τωναρχύντων ουχὶ Φασγάνιος μῆλλον η σπερ ν θελεν

1 εἶναι καὶ γάρ τοι μαλλον ἐκεῖνοι τουτον ἐπανελθόντες

η δε ἐκείνους μένων ἐθαύμαζε.30. Λύτωσαν τοίνυν οῖδε δίκην, ω βασιλευ της πολλης εἰρωνείας καὶ μαθέτωσαν, τὰ αυτον αδίκως, τὰ Σ, κοινὰ τον πόλεων δικαίως αυξειν. νυν μεν 1 γὰρ ἀσφαλος πονηρευύμενοι πολεμουσι τοῖς συμφέρουσι τον πατρίδων, δύντες δὲ δίκην παύσονται του τὰ τοιαυτα πωλεῖν. 31 πρώην τις ηγγειλέ μοι τ0ναυτον ανθρωπον ἐν μικρῆ τινι πόλει τά τ' ἔνδον καὶ τὰ τον τειχον ἐξω διοικεῖν και πολλὰς χειν τὰς ε τάξεις και προσηγορίας εἰσπράττοντα, τοῖς εαυτου χρήμασι λουσθαι τοι ἐκεῖ παρεχοντα τον δ' υτδναμφορέα λαβοντα βαλανέα γενέσθαι, και τω ἄρχοντι

536쪽

LIBANU ORATIO AD THEODOSIUΜ PRO CURUS 467ταοτα εργαζύμενον τούτω τοίνυν ξην αν χειν κοινωνους υκ λίγους καὶ προς τούτω ταυτὶ τὰν τω βαλανείη διαφυγεῖν, εἰ μη κερδος αὐτ το μεμο- νοσθαι νυν ν δ με αρχων ἐγέλασε, το κακον δε

ἔμεινεν ῆ πολις δε εἰς κώμης πημα κατέβη διοπερ

ἐπαινεῖν ἔχω τον νυν τοῖτον παρχον τρεῖς τινας ἀποδικαζόντων των θρόνων εἰς βουλὴν μετενεγκοντα, μὰλλον δε ο τ πὰν ἐπαινο τῆ γαρ ἀρχη- τελος ουχ μολύγησεν ουδε γαρ τρεῖς εωράκει μονους τ δικαίω συναγωνιζόμενος, αλλ' υδε ἔστιν RII 587

εἰπεῖν σους. 1132. Συ τοίνυν ἀν απάντων γενο ταῖς βουλαῖς, βασιλεο, ταῖς ου ἐλάττονος σπουδῆς ἀξίαις η σης αἱ δυνάμεις αἱ μέν γε ταῖς πόλεσι την σωτηριαν

φερουσιν, αἱ δ' εἶναί τι ποιοOσι τι σωτηρίας ξιον. 15των βουλον δε ως ἐδείκνυον διακειμένων ουδ' περοτου καλbν κινδυνεύειν ἔνι, τοσουτον ἐντευθεν αἰσχος κατακέχυται των πύλεων της κεῖθεν μορφίας ἐπὶ

παν ἀφικνουμένης. ποίησον δὴ πάλιν λαμπρὰ μεν τὰ θέατρα τω πλήθει παρὰ των διδύντων, λαμπρὰς οδὲ τω αυτ τούτω τὰς ἐπιδείξεις των λόγων δε νυν

γε ο μεν ουδ' εἰπέντες πορευονται στένοντες, ι δ' ὁτι εἶπον αυτοις πιτιμοντες, και μην, ο μέγιστον

537쪽

LIBANU ORΑΤΙ XLIX ἐστιν πάντων τ της ρητορικης σθένος, η και τι πραχθηναι προσηκον ευρίσκεται και τ πραχθεν ἐγκωμιάζεται. ταέτη τοίνυν μετὰ των βουλον ἀπολωλέναι και διεφθάρθαι συμβέβηκεν, σπερ, νίκα σαν μεγά- λαι, καὶ ταύτη τετιμῆσθαί τε και πολλοὐς εχειν τους

εραστάς.33. Βουλοίμην δ' ἄν σοι την βασιλείαν μὴ μύνονστρατείαις κεκοσμησθαι καὶ μάχαις και τροπαίοις καὶ νίκαις, αλλὰ και η παιδευσε και τοι λύγοις, ν 16 Ελλὰς μήτηρ, η, ι βούλει γε, δε πατερες ι παιδες της Ἐλλάδος ως ουν ἐν ταῖς βουλαις βοηθεῖν βοηθήσων και τοῖς νυν ἀπερριμμένοις βιβλίοις, τηκατὰ τούτων οἷς βραχ των δικαίων μέλει κολάσει δεῖξον ἄμφω τὴν σχιν ἀπειληφύτα, τα τε βουλευτήρια, τά τε διδασκαλεῖα. 13 Dein p. 212, 282- ante προσηκον inser P εὐρίσκονται ταυτηγε στρατείαις scripsi στρατιαῖς CAPI Re στρατιωταις ΒΜ Boni 15 τέλος subscr , πρb τον βασιλέα

538쪽

ab imperatore petivit ut angariam . . necessitatem ruderis egerenili iniuria agricolis qui Antiooniam venobantiar exacta in non solum tolleret, verum etian Ulcisceretur, perpaucis a sit Ramis fines corporis non egreSSR St. Quattuor igitur tantum odietuus ad nostriim aetatem pervenit. Qui sunt dona atque in oratione X περὶ του

grapnum Palatini deest. Sunt mitem hi:

1 Cur an orationem antecedenti succedere iusserim, supra, p. 450 lixi.2 Vox αγγαρεία emae in oratione ipsa emae alio loco apud Libanium ac significatione reperisnar. auxi fortasse verna περὶ των γγαρειῶν pro additament grammatici Bygantini cf. Suid. s. v. ἀγγαρεἱαμ ἀνάγκην ἀκουσιον λέγομεν καὶ ἐκ βίας γινομένην πηρεσίαν. Gotinosi ad Cossi heod. VIII 5, 4.

O. Seoch in Paul. Nisa. En cl. s. v. angarium, qui perperisnaὰγγαρείω scribi vin. nes Ling. Lat. s. v. angaria habemla

3 Nam legi d expensis ludoriam et rectoriam Cod.Τneod. XV s 1 anno 38 latae cf. p. 163 not. 1 mentio fit in Oratione . 476,12 sq. Et Icaruiti comitem Orientis anni 384,

quam UDanius hac oratione impugnat angariaIu, Di munus suum ingressus est protinus sustulisse, priore condis nunc scripta oratione . 30,15 sq. scimus. Ostea vero eam Remmaid sit cf. p. 30, 20 sq.), quam rem non nini contulisse prona dile est UDanius scriptione ad imperatoren data do ea, eonmaereretur. Sieversius p. 203 cf. p. 167 not. 98 orationem post annum 385 conscriptam dicit, Onnemus p. 25 anno 386.4 Similis condicio rationis XXXI, sed nate etiam codice familiae alienus V continetur Cf. p. 148.

539쪽

Sunt omnes familiae prioris. N6esssitudinis inculum 1 coniuncti sunt summat. I p. 400 propositum Di indicat. uuattuor hocos Macari hic Chrysoco phalus y excerpsit, qui 1od orationem περὶ του τ πολ ει πηλου

inscripsit, domin argumentum ita Se partim assecutiam esse prodidit. Oratio primam ex apographo cossici Augustani pariam dii gonis ab ningero facto a Iacono Gotho frodo

ot Colonias Allobrogum anno 16 31 publici iuris

facta os in editione cuius titulum supra p. 35 exnidui, p. 28 49 cuni Notis p. 12 16'. o cuius protio valet io l. l. dixi.Cuius editionis vitia multa Reis kius Animadversionum volumino lini p. 4i0 - 475 Evinando sanavid, etiam plura ops codicis Augustani in edition quae ab uxore prelis commissa est Lm p. 549-569. In hanc Notas' ostolaedi et magna pars Animadversionum ipsius transierant.

Hane fers opstivit Monner 1us editione typis quidsm mandata sed non fora missa p. 256 - 289 nonnullis

locis correctam et steganti Versione gallica ornatam. Cuius, nisi a sista recessit, mentionem non feci.Ρauca coresxmant intenis et Co Detus.1 e t. I p. 351 in . p. 335 et t. Hi 495. 3 Ropetua est in Acoo Got f red operious iuriareis mino rious col. 379 - 394 CL supri p. 357 not. 4.1 os t. I p. 15.

540쪽

ΥΠΕΡ Ω ΓΕΩΡΓΩΝ ΠΕΡΙ ΩΝ

1. E και περὶ μικρον δύξω τισίν, ω βασιλευ, RII 55 1ποιεῖ-αι τους λύγους, ἀλλα σοί γε οὐ περὶ μικρον οἶμαι ἄξειν λεγειν διὰ το πῆν τιπερ α ρ δίκαιον μέγα κεκρίσθαι παρὰ σοί. συμβαίνει δε ταυτα περων ἀκουσε σήμερον, ὁ εἰκοτως σε και μένον πειθενον πως ο μείζω μοι την ἐλπίδα ποιεῖ το ταυτο καὶ λυσιτελειν. τι δε ἀληθῆ λέγω, παρ' αὐτον πάρξει σοιτων πραττομένων, ωφιλανθρωπότατε βασιλευ, μαθεῖν. 10

- codex Cnisianus A monacensis gr. 483 Augustanus P - alatinus gr. 282Ι marcianus appen 1. VI 2