libanii opera

541쪽

LIBANI ORATIO L2. Πολλὰ ποιεῖ χουν ἐν ταῖς πόλεσιν, ὼ θεία κεφαλὴ, πίπτουσαι οἰκίαι σαθραί, αἱ δε τεκτόνων τέχνη λυύμεναι, θεμέλιοι νέαις τιθέμενοι, περὶ οἰκοδομήματα δημύσια τὰ αυτ ταυτα γιγνύμενα τουτον δὴ τον απι τούτων χουν δεῖ με ἔξω φερεσθαι τειχον,οπως ἐφ' τουπερ ἔκειτο τουτο δέξαιτύ τι ἴδιον δημοσιον. 3. καὶ το μεν δίκαιον ἡ ἀφ ῆς οἰκοδο- μειται τὰ δημόσια δαπάνης, πο ταύτης και τουτοπράττεσθαι το μερος. εἰ γὰρ τὰ ξύλα και τους λωους 1 και κεραμίδας και ἐργάτας καὶ τέκτονας και πάντα απλῖς δ ων ἄν τις η κατασκευάσαιτύ τι τον

Η, Π 552 ου οντων Ἀπισκευάσειε τον καμύντων, εἰ τούτων καὶ τον τοιούτων δίκαιον μη φεύγειν την δαπάνην την πολιν, αὐτ κρατείτω δίκαιον και περι τον χουν. 1 ε δε καλος τὰ νυν γιγνύμενα γίγνεται περὶ τον χουν, τί μη διὰ πάντων τουτο ερχεται τον ποιούντων δη-

μύσιον οἰκοδομημα ει μεν γὰρ μον τουτο, κἀκεινο ' εἰ δ' υ δεινόν, ουδ' κεῖνο. 4. ἀλλὰ δεινύν τε, βασιλευ, καὶ ἄδικον και κακον καὶ λύγου παντος ἐπι-a εικους ἐστερημένον τί λέγεις εθηκα τιμην δρέων ὁνων η καμήλων, ἐμισθωσάμην του ἐπιμελησομένους τούτων κάστου, καὶ γεγονεν ἐντεοθεν ἐμοί τε και γυναικὶ καὶ παισιν τροφη. συ δ' απτ καὶ λκεις και δ ἐμον ον ποιείς, και δεῖ τι μὲν ἐργάζεσθαι

1 f. p. 30,11 sq. σαθρα scripsi auctore ODet Misc. 158 coli. 290,18 t. II 208,2 t. IV 790 22 α σαπραέ liori ed i malis G Monnior

542쪽

UBANI ORΑΤIO PRO AGRICOUS DE ANGARII 473 σοί, βλεποντα δε με σιωπῆν. ρα, ω βασιλεs, μὴ οὐ σφύδρα βασιλείας τουτο η ἐπι το κτηθεν ἐμοὶ τοναρχοντα βαδίζειν. εἰ μεν γὰρ ψηφος φαιρεῖταί μετην οὐσίαν καὶ τουτ εστιν αδικημάτων δίκη, πάντα εστ τὰμ της πόλεως εἰ δ' οὐδὲν τούτων ἔγνωσται, πως α παρὰ των νέμων χω, ταsτά με οὐκ ἐας ἔχειν; 5. Ἐστι τη πύλει χωρία παρὰ παλαιον ἀνδρων ἐν διαθήκαις δεδομεν τη πόλει. ταυτα γεωργεῖται Ἐ453τη πύλει καὶ τούτων ἐστὶν η πρόσοδος της κεκτημένης

ἐν τούτοις τοι χωρίοις εστ ταυτα α νυν φην, ρεῖς, 106νοι, κάμηλοι. - ταυτα περβαίνοντες οἱ την ἀρχὴν ἔχοντες επὶ τους ἄλλους χωρουσι και ποιουντες ἀτελες πῆν ἐκείνοις ν ἐστιν ὁ πόνος, τούτων ποιουσι τοεργον οἷς ἄδικον ἐνοχλεῖν εἰ γὰρ κείνοις αὐτουτο

δεῖξαι νέμον οsτ σον ἴτε αλλου βασιλέως ουδενός, καθ ο και τουτ εστιν ἐν λειτουργίαις. -υδέ γε ἐν τοι καθ' καστον ἔτος γράμμασιν ἐν ις α δει φέρεινεστιν, ουδαμου προσγέγραπται τοι δε ἄρχουσι καιτο Ρτο περὶ τουπερ ὁ νυν λόγος ἐξέστω ποιε ιν εο καὶ τους νους τους οὐ της πύλεως -οιειν RU554της πόλεως. καίτοι και εἰ νω τουτο διώριστο, κατὰ μεν τὴν ἐντευθεν ἀνάγκην ἐγίγνε ἄν, ου μηνανευ γε του χαλεπος φέρειν, ν δ αν ἴσως τι καὶ παραμυθίας ἐξ υτου του κεῖσθαι νέμον νυν δε ει

543쪽

ἐροίμην, δια τι μη καὶ οἰκέτας καὶ θεραπαίνας καὶ στρώματα καὶ σκεύη καὶ ἁμάξας αγουσιν ἐκ των οἰκιον ἐπὶ τὴν τῆς πολεως χρείαν. εἰ γαρ τι υκ ἔξεστι

φήσουσιν, οὐδε ταοτα ξεστι πῖ ουν το μη ἐξεῖναι τιμοντες οἱ τούτων πέχοντα--ο αυτ τοῖτο δι ων ποιοsσιν βρίζουσι καὶ μὴν περ πολλον αυτους οἰδαδια γραμμάτων μῆς ἐρομένους, εἰ ποιητέον, ως ουκ, 10 ον θέμις ποιεῖν - της τοιαύτης ἐξουσίας τυχε.πος ουν ου καὶ περι τούτων ροντο καὶ τα παρ' μον ἀναμείναντες υτως η δρων η υ; νυν αὐτ τω

δεδηλώκασιν. 15 8. Ἐτι τοίνυν, εἰ με των φ υμον τουτο νἐγνωσμενων κοινον αὐήν τουτο τῖνὰφ υμῖν πύλεων, ωσπερ υ και τα αλλα νον ν ἀπιστία του αλλοθεν

ως μῆς ἐρχομενους χει πρῆγμα τοιοOτο καὶ κούοντας και ροντας ἔρχοντα γαρ ἐκ πύλεων ν αἷς RII 555 τουτο ου εστι, καὶ ου ηγοονται τὰς αυτον s χρην χειν ου εχειν, ἀλλ' εἶναι παρ' μῖν - εἶναι

βέλτιον. 9. 'Doις δ αν, ω βασιλεῖ, και αυτους τους αρ- χοντας οἷς ου ποιοOσιν ων δροσι κατηγορουντας.

544쪽

UBANII O ΤIO PRO AGRICOLIS DE ANGARII 475ούτο γὰρ των μεν εν δυνάμει γεγενημένων και στρατο-πεδων γησαμένων αἰδο0νται τους τε νους και ταλλα, και παρέρχονται τον χουν οἱ ταοτα ἐλαύνοντες ἀνεσπασμέναις ταις φρέσι καὶ ρθοῖς τοι αυχέσι καντις λάβηταί τινος παριύντος παρανενομηκε των αλλων οἱ μεν μετὰ κύνου τα σφον αυτο ρύονται οῖ δ' αν ἀντιβλεψαι τολμήσωσι, τυπτόμενοι μανθάνουσιν, ἔτι κρειττον ην σιωπη πάσχειν κακως του τοίνυν μὴ δικαίως τούσδε πιέζεσθαι το μὴ και πάντας τατοιαῖτα πονειν σημειον εἰ γα ουδεὶς π κείνων οοὐ πονούντων παραβαίνεται νύμος, οὐδ' οῖδε νύμω

10. ρεῖ τοίνυν τις, ως εἰ και μὴ γεγραμ μενοντο οτ εστιν, ἀλλ εις θος κει. θη δε ει μενακίνητα πάντα μεινεν, εἰκος τι και οἶδε πεπόνθασι 15 δεδουλευκότες τοῖς θεσιν εἰ δε λέλυται πολλὰ διὰ παντος το χρύνου τοῖς κρείττοσιν εἰξάντων των χειρύνων, μὴ το περ της το πράγματος φύσεως διαλέγεσθαι φεέγοντες επι το πεπρῆχθαι πολλάκις καταφευ- γύντων. χθεσθαι γαρ αξιον, τι γέγονε πολλάκις, ει, ἀλz υκ επι των αυτον διὰ τοῖτο μένειν. 11. σάν

τινες ο πονηρὰν ορτὴν εἰσήγαγον εἰς την άφνην.

545쪽

476 LIBANI ORATIO LR II 55 ην δε το πάντα τρόπον ἀσχημονεῖν ἐορτὴν ποιεῖν. τουτί τις κατιδων βασιλεὐ ἐπιεικης και σώφρων αἰσχυνθεὶς μεν τοις πραττομένοις, ἀλγησας δ' περ του

χωρίου παύει την ἐπὶ τοιούτοις συνοδον και παυσας ευδοκιμει κα ουδεὶς προ αυτον τα της ορτης λεγενετη οὐδ' ς τα κεκρατηκότα δει κρατεῖν δια τέλους.

αλλ' ἐξεβέβλητο τουτο της Λάφνης, νύσημα χρονον

πολύν, ως αυτ πάλιν ανδρες ἀξίως τοιούτων εορτων βεβιωκύτες εἰσήγαγον. 12. α κατὰ των βουλευόντων 1 πληγαὶ δια κακίαν αρχύντων εις θος κον τοfτRII 55 αυτος ἀνηρηκας νόμω καν τοις ἐπαίνοις τοις περ σο των μεγάλων και τουτ εστιν επὶ τὰς διὰ των θηρίων λειτουργίας ἀνάγκαις γετ τις προτερον. σὐ γνώμης τουτο ἐποίησας ἴτε κωλύων βουλομένους RII 558 sτε ελκων ἄκοντας και οsτε ἐνύμιζες ἀδικεῖν isεθει μαχόμενος ἴτε δίκεις μηδὲ ἔστωσαν νεψιον γάμοι γέγραφας ἐν ἐξουσία πολλη του πράγματος φύντος. και των φαινομένων σοι δικαίων ουκὴν ὁ του εργου χρονος δυνατώτερος. προς ταυτα δειε βλέψαι τους τησδε της πόλεως αρχοντας και μη μαλλον Εἰδεσθηναι τον των δικημάτων χρόνον - δίκαιον

546쪽

UB II ORATIO PRO AGRICOLIS DE ANGARII 47713. Καίτοι πόσους ἐποιησάμην, ω βασιλεs, περὶ τούτου λύγους πρ0ς καστον. -υς μέμφεσθαι μεν ως ου δντας δικαίους ου εἶχον, γειν δε εἰς εργονου ἐβούλοντο, οὐχ ῖν ὁ ο οἶκός τι κερδάνειε κέρδος μεν γὰρ οὐδ' εἴ τι χρυσίον εντεοθεν ἐγίνετό σοι του γαρ οὐχ ηγεῖται το καλύν, τουτο RH559απαν ζημία. οὐ ψην -υδ' αὐτω τουτο ἐντευθενεγίγνετο, ἀλλ' ὁ με πίνος ετέρων, ὁ δε μισθος ων εἰπεῖν ου βοέλομαι. 14. λΓ περ ἔφην, πολλάκις με ἐμεμφύμην το τὰ τοιαυτα περιοραν, νυον οδὲ Ουδέν. και η λοιπον σοί τε, ο βασιλεο, διαλέγε--αι καὶ δια της σης ψέiφου βοηθεῖν τοις ἀδικουμένοις, προς - ουδεὶς τολμήσει μεμνῆσθαι τουεθους η μάτην. ἐλαύνων γὰρ δὴ χὐ τους πολεμίους και νύμοις καινοῖς ε ποιεῖς τους ἀρχομένους. ἄν εεκαστος λύει τον πάλαι κείμενον εἰκότως ἀμείνων δήπου δεικνύμενος. l5. εἰ δε γεγραμμένους λύεις λογι- σμο πείθοντος, πο τοῖτο ν ἀγράφοις κνησεις της αὐτης ἐνούσης αἰτίας δρομεν δήπου και τους ἰατροὐς τοOτο ἔργον ἔχοντας ἐκβάλλοντας τὰ τοις σώμασιν4ο ἐνοικουντα κακὰ καὶ μὰλλόν γε εὐδοκιμοῖντας τοὐς

τοOτο δυνηθέντας κατὰ των πολὐν ἐν τοις σώμασι δυναστευσάντων ρύνον και νυν ὁσωπερ αν τις ἐτον μνημονεύση πλειονων, τοσούτω μείζων - της θεραπείας ἡ δόξα. 25

547쪽

478 BAN ORATIO L16. Μάλιστα μεν ου και τὰ κοινὰ των οἰκοδομη-

κέραμον εἰ ουν δει τι και ἀδικεισθαι περὶ αὐτατους φύνους, περὶ ταυτά γε ἀδικείσθωσαν μονα νυν δέ τις αν, ω Γ καὶ Ἐλιε κα θεοὶ πάντες και δαίμονες, ἐνέγκαι την παρανομίαν τοις ἰδιώταις, ω βασιλευ, ταῖτα καὶ δέδοται και δίδοται και ι με προ

ιόντες αἰτουσι πύλην ὀνομάζοντες, ὁ με την, ὁ δετην, ὁ δὲ τὴν τρίτην, ω ρήματι τούτω τὰ δι αυτον 1 ἐλαυνόμενα λαβεῖν ἀξιοῖντες, ι δ' σπερ πάντων τούτων δεσπόται ταχέως ἐχαρίσαντο τὰ λίγα γράμματα ἐν ε τοις λίγοις τούτοις πολλοι μεν ονοι, πολλοι δε ρεῖς, πολλαὶ δε κάμηλοι. ν επιλαμβάνονται τε και προς το χοον αγουσι παίοντες τους

1 ἐλαύνοντας οἰκέται των λαμβανόντων την χάριν προς τοις πηρέταις της ἀρχης. 17. ει δ' ουδε στρατηγοῖς οἰκοδομουμένοις ταοτα δοτέον, πος ἐς φροντίδες αα561 περ αυτοὶ κέκτηνται μόνων, αλλου δε υδενός κάκιστε ανδρον ἐπριάμην με ἐγω καὶ τρέφω2 και ἰατρον ἐπι τὰ χωλεύοντα καλωκαὶ μισθον τούτου τελο βαδιεῖται δε και χρήσεται τοις ποσιν υνυπερ 1s es p. 444, 17

548쪽

LIBANU ORΑΤIO PRO AGRICOM DE ANGARII 479 ἐμου μαλλον ν σου; τί τούτου παρανομώτερον τί

δεινύτερον τί ν αλλο το των τυράννων η τουτοἔστιν, ἀφελέσθαι τουτον, ἐκείνω δουναι τον μεν ἀδικησαι, τω δε δι αυτου τούτου χαρίσασθαι κα τηνετέρου βλάβην αλλου ποιησαι κέρδος καὶ νυν εἰ

βουληθείην τὰ των τουτο λαβόντων νύματα πάντα διελθεῖν, πολύ τε τουτο ἔσται καὶ ἀποκναίσει. 18 Ἀωλύσεις οἶν ἐροsσι, το αρχοντα δι- δή ναι χάριν πάνυ γε, την ἄδικον Ἀ δε υκ ενιτο δίκαιον ἐν ταύτη, παντί που δηλον και αὐτοῖς οτοις τε διδοfσι τοῖς τε λαμβάνουσιν πύθεν ἐφο- βουντο και ουτοι κἀκεινοι προς τὰς ἀπειλὰς δ εποιουμVν, τι ταυτα ου αγνοήσεις, ἀλλ' ἔσται τις ὁ μηνύσων 19 αλλ' μως ἐρεῖ τις, τι δει τι τοῖς ἄρχουσιν ἐξεῖναι. εγο δε - ταυτο πάλιν, υτ τ 15 δίκαιον σφισι μόνον ποιει την ἐξουσίαν, α δέ ἐστιν

ἐξω τούτου, κεκώλυται και τουτο τοίνυν, ου γὰρ ἐν τοῖς δικαίοις στί, κεκωλυμένον εστίν. - δε σπεραντι των νύμων αυτοὶ γεγενημένοι καὶ τὰς κροπύλεις σὐν δορυφοροι κατειληφότες και της Ῥωμαίων πολι mτείας κεκινημένης οsτω μέμνηνται της ἐξουσίας και ταυτα εἰδότες, ως οὐδε σοι πάντα εξεστιν, ω βα- R H 562σιλεO αυτ γαρ τοOτ εστι βασιλεία τι μὴ πάντα τοι ἐπ' αυτης ἐξεῖναι. εἰ δὲ τουτο εἰς ἐξουσίαν ἀνοί-

549쪽

LIBANI ORATIO L. σομεν, οὐδ' εἰ μάχοιντο τοι νόμοις αἱ γνωσεις, αἰτια- σύμεθα οὐδ εγκαλεσομεν ουδ' εἰ τους στέρους τω σχήματι προ των προτερων ἄγοιεν. γὰρ δη ἄρχειν ἀκουσύμεθα πανταχου. 20. Φίλοις υσιν δει τι παρὰ του φιλοον - τος εἶναι καλος εστιν αργυρός σοι και σθὴς καὶ χρυσίον καὶ ἀνδράποδα και βοσκήματα και η τούτων εἴ τι βούλει, δις και εἰ βούλει γε, πάντα τογὰρ δη κωλύον ου ἔσται των ἐμον δε τερον μὴ 1 ποίει δεσπύτην. ἀλλ' ὐταν τις ἐλθδε η παρακαθη- μενος η καὶ παρεστῶς μνημονεύη της τοιαύτης χάριτος

και χου και ὁνων, λεγειν προ αυτον, τι, Ἀριστε,

ἐγώ σε πάνυ με φιλ καὶ βουλοίμην αν σοι πολλήν τε καὶ καλην γενέσθαι την οἰκίαν,1 α δὲ οὐ καλον δουναι, μη δουναι καλύν.

RU563 21. Os πω με τις των το οτο πεπονθύτων ἐπι τὰ των κρατούντων εἰκόνας κατέφυγε, δεῖσαι δε ἄξιον η γενηται. - ουν χρη σεποιειν σοι μεν εστι χρυσίον, νους δε ρομεν 3 πωλουμενους καὶ πρίασθαι ράδιον of τω σοι βέλτιον οἰκοδομεῖσθαι. 4 δε συν ἀραῖς, of τοτ νυν, παραιν σοι φυγειν. -sτως ν σαν ἄρχοντες ος ληθος, τους μεν ου ἐπιτρίβοντες, τους δε νουθετοοντες και τους μεν του κακος πάσχειν, n τους δε του ποιει ρυόμενοι κέρδος δε δήπου καιτο οτο- κωλυθῆναι ποιησαι κακος.

550쪽

I IBANI ORATIO PRO AGRICOLIS MANGARUS 48122. Ως δ' υκ ἐν ἐξουσία τοῖς αρχουσι τὰ τοιαυτα διδύναι, δηλον ον ῆδη τις ς παρὰ βασιλέως τουτο ευρηται γεγένηται. τί γὰρ ἐνοχλεῖν δει τω βασιλεῖ δοθέντος α δικαίως καὶ παρὰ του δικάζειν τεταγμένου ἀλλ οἶμαι, ληψύμενος με και παρ' ἐκεί- νων ὐδε τὴν χάριν, ου μὴ μετά γε της του δικαίου μερίδος τουτο δὴ δεδιδες καὶ θαρρεῖν ου εχων, ςου ἔσονταί ποτε των τοιούτων ευθυναι, βασιλέως ήκε κομίζων ἐπιστολήν. ην ἐπαινεῖν μεν ου εχω, φημὶ δε πίστιν εἰναι του μη τοῖς αρχουσι τούτοις τὰ οτοιαυτα ἐξεῖναι.

23. Και τί δεινον, φησίν, ἐξιόντα τον αW564ονον φορτίον τερον υ εχοντα τουτο φέροντα

ἐξιέναι τουτ αὐτώ, φαίην - το ξον- φέρειν φορτίον ἀναγκάζεσθαι φέρειν ωσπερ γὰρ ἀνθρώπmis του μη φέρει το φέρειν βαρύτερον ουτως, οἶμαι, και ὁνω. και διὰ τουτ αὐτοῖς της ἐξ ἀγρον εἰς στυποφείας η ἐς στεος ἐκεισε κουφοτέρα, τι ἐν ἐκείνημεν φορτία, ἐν ταύτη δε τουτ υκ ἔστιν, ἀλλ' ἐλευθερία βάρους ὁ δὲ γεωργος ἐφιζάνων τε Ου ουτω ολυπηρ0 και φειδοι πολλάκις ἀκολουθεῖ 24 ἀλλ' οἱ

κυρίους αυτους οὐτοι ποιουντες ν κ των νέμωνου εἰσιν, ἀποστερουσι τους ταλαιπώρους τούτους ονους ταυτησὶ της παραμυθίας τὰ νοτα αυτον ποτιθέντες τοις ψηλοῖς τούτοις χώμασιν ἐφ δ δε ει χωρεῖν του γεωργούς, δεθουντας ἐνίους τον φύνον.