libanii opera

521쪽

XLIX.

ΠΡΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ

ΒΟΥΛΩΝ.

RII 570 1. Π με σόν, Ῥα Τιλεο, μερος καὶ του μετὰ σε τοι ἄλλοις ἄρχουσιν φεστηκοτος, ἐπανήκουσιν εἰς τα προσθεν α βουλαὶ και τον αυτον ἀριθμον χουσι, παρὰ δε των ἐν αὐτω- βουλεύειν κεκώλυται τουτοπρο εργον ἐλθεῖν, στε σε με δικαίως ν παντες ἐπαινοῖμεν και τ0ν παρχον, ἐκείνους δε καὶ μισοιμεν

καὶ κακοψ ἡγοίμεθα και διδόντας δίκην δέως ν1 ἴδοιμεν εἰ γὰρ δη τοfτο γενοιτο, τάχυν ὴ τιμωρίαπαύσειε τὰ νυν ναντιούμενα τη παρὰ σο ταις βου-

522쪽

λαῖς βοηθεία τούτων ουν εῖνεκα και του μαθεῖν απαντας, Δ τοι σοι δοκουσιν ευθυς ἀκολουθεῖν αιον,

οργη τη προσηκούση φαίνου χρώμενος κατὰ των ουκα ἐιούντων ρχεσθαι δε δ αν γένοιτ σοι σαφες το'κείνων κακούργημα, μικρον νωθεν ἀρξάμενος διηγή

σομαι.

2. Ἐνθουν αἱ βουλαὶ πάλαι ταῖς πόλεσιν ἁπάσαις, και ἡν η τε γη των βουλευόντων καὶ των γε οἰκιον αὶ βελτίους και χρηματα ῆν κάστω και παρ αλχήλων ἐγάμου και η ευδαιμον- βουλης μετασχεῖν. χυτω io τοίνυν ἐχουσα αυτὰς παραλαβών τις βασιλευς χείρους ἐποίησεν αλλοις τε υκ λίγοις και η γε φ RII 571αυτο πεποιημένη πύλει τεθνεῖτο τοίνυν αὐτο τον

πολεμον δη πεφυτευκότος τον Περσικιν τα περὶ τον πόλεμον τοῖτον πράγματα ταῖς βουλαῖς ἐλυμήνατο οκαθ' καστον αυτὰς τος ἐπὶ το χεῖρον ἄγοντα των ἐπὶ οὐ Θρητα πεμπομένων βουλευτον ταῖς ἐκει βλάβαις τὰ πατρωα πωλούντων. χι δ' ου οἶδ οπύθενηκοντες ἐωνουντο αδίως γεωργουντες τὰ βασίλεια. 3. τουτ sξατο λυσαι ὁ κακιν Ἀουλιανος ὁ βασιλεύς, εο

τουτ ελυσε δυνηθείς, οἷς εὶ κτηματα καρ Ἀκάστην πολιν ἐγγραφων πλὴν κομιδη τινων λίγων της υνεκείνου τελευτης ἐπὶ ταὐτα πάλιν τὰς βουλὰς πενεγ-

523쪽

454 UB MORATIO XLIXκούσης, μὰλλον δε εἰς πολ φαυλότερα καὶ πολλης ἀπο τον βουλευτηρίων ἐφ' ἔτερους βίους γιγνομένης

της φυγῆς καὶ των πόλεων τεταπεινωμένων ω των βουλον σχήματι των αλλων ἀκολουθούντων λγησας μὲν ἀξίως του πράγματος, ω βασιλεs, καὶ τον Κυνη RII 572 ιο ετ πι των δεησεων τεταγμένον ψήθη ἐκπέμψαι δεῖν τουτο μόνον εργον ξοντά τε καὶ ἰασύ- μενον, πρὶν δε η τοsτο πραχθῆναι, γενύμενον παρχον ἐκέλευες μέχρι του Νείλου χωρειν ἔχοντα καὶ τοὐτο1 ἐν προνοία μηθένα ἀφιεναι παρὰ το ἐν ρχη γεγενη σθαι ὁ χείρων τῆς προσδοκίας φανεὶς καὶ μεγάλα μὲν ἀπειλήσας, δείξας δε α κὰν αἰσχυνθείη τις ειπειν, ἀπτύμενος μὲν ἐν τη πορεία του πράγματος, ἐν δεματαίοις θορύβοις στάμενος, οsτω μεν εἰδε τον Νεῖλον,1 Osτ δε πάλιν τον Βόσπορον, φρονον μεν ο δή τι πεποιηκώς, πεποιηκῶ οὐδέν. 4. Κἀκείνω μεν αν τις ἐγκαλέσειε ραθυμίαν, περὶ των βουλευτον τί τις αν φήσειε τον λίγων ου βουληθεντων γενέσθαι πλειόνων τί γαρ ην δὴ τον a τοῖτο βουλομένων; κετεfσαι, δακρύσαι, δεηθηναι, πεσειν εἰς γύνυ, βοησαι τὰ τον δικουμενων αὐτοOR II 573 μένειν εἰπεῖν, εἰ μή τις ελκων ἐκβάλοι τούτων

fortasse recte sed cf. ad .m 355 17 I ἐκβάλοι

524쪽

MBANI OB ΑΤΙ Α ΤΗΕODOSIUM PRO CURII 455 ουδὲ παρὰ τον λίγων, ἀλλ' ἐκλήθη τις, καὶ ρήτωρ ἐγγυς καὶ ρήματα ου πολλά, καὶ φεσις ελετο καὶοῖδε φωνοι. i. ἔτι τοίνυν πολλους με προ τουδετο καιρου παρεῖσαν συναγωνιζομένους, πολλοὐ δεμετὰ τοῖτον πόσων δε βασιλευ, παρ' μον ἀφικνου-

μενων γραμμάτων πάσας ἀναιρούντων τοις δίκως φεέγουσι ' τὰς καταφυγάς τὰ μεν γέ φησιν II 574ηρξας και διὰ του Θυκ ἀξιοῖς λειτουργεῖν; ουκουν αυτος με κάθευδε, διὰ δε του παιδος τὰ προσήκοντα χίε ι. Ἀλλ' ου ει πατὴρ Ἀοθυγατέρων μόνων Ἀνδρα τινὰ πείσας πελθεῖν του νομα και το εργον πάλιν αυτος, άθευδε τοσουτον μόνον τη πόλει παρέχων, αναλίσκων. ταυτ ἐστιν ν πολλαῖς πιστολαῖς και τούτων γε ἐν

μέραις τερα καλλίω μείζω την ἀπόδειξιν χοντα της 1εσπουδῆς ρ πεοὶ τὰς βουλὰς κέχρησαι. m. ταυτὶ δελέγει τί εἰ και διὰ πολλον ἀρχον ἀφῖξαι καὶ

κηρυκες γουντ σου καὶ αβδ υχοι και μαστιγοφύροι καὶ μεροδρομοι και στρατιο ταί τινες καί σοι τροφῆ γέγονεν ἐκ του βασιλέως οἴκου, ννηξεις μως οἷ σε καθίστησιν ὁ πατὴρ καὶ

μήτηρ και οἱ τούτων γονεις καν εἴπης τὰς ἀρχάς, οὐδεν φελουσαν βοήθειαν κέκληκας. . και τὰ μεν παρ' μον τοιαBτα, τὰ δε τούτων αντὶ του πέμπειν με του στεφανώσοντας τὴν οsτω τον, βουλον ἐπιμελουμένην κεφαλήν, χεσθαι δε εὐθυς τῖν

525쪽

ἀποδεδομένων, μὴ συγχωρεῖν δε τοῖς αρχουσι μέλλει' μηδ' ἀναβολαῖς χαρίζεσθαι τοις π των γραμμάτων τεθηραμένοις, αλλ' ἀναγκάζειν ἐμμένειν τοις φ' μῖν δικαίως κεκριμένοις κα φοβους ἐφιστάναι τη περι

ταοτα νωθείρ, αντὶ δὴ του ταυτα ποιεῖν καὶ ἔτι πλείω

RII 575 τοὐς με εἴων η εν οισπε ἔζων, προς δὲ τους ουδεν ουτε μεῖζον ἴτε ἔλαττον ἐφθέγξαντο μεγάλας εἰς το παρρησιάζεσθαι τὰς ἀφορμὰς χοντες. ἀλλ ων υ γιγνομένων παρ' μον ἐσχετλίαζον αν,10 ταυ ἔχειν ἐξον ου ἐβουλήθησαν, αλλ' υ διδέντων μὲν δεινὰ πάσχειν ἔλεγον, διδόντων δε οὐκ ἐχρήσαντο, αλχ' ων χρηζειν ἔλεγον, ταυτ' εἰς χειρας ἰόντα

8. Καὶ παράδοξον μὲν το ρηθέν, ἔχει δὲ Ου αλλως

1 ὁ λύγος, αλλ' ὁμοιον ποιουσιν, σπερ αν εἴ τις πένης αἰτήσας παρὰ του Λιος θησαυρον, πειτα γην δρυττωνεέρων φεύγοι το δῖρον τι δη- τούτων αἴτιοw, ἐν τοις ὀλίγοις τούτοις εἰσίν, ω βασιλευ, μεγάλαι τινες δυνάμεις, α τους ἀσθενεστέρους γουσι και φέρουσι

2 τούτοις τἀκείνων προστιθεῖσαι, τά τε ἐκ του πολι- τε Τεμαι κέρδη τὰ τούτων αυξει καν τοι ἀμελουμένοις α δικαίως αν ἐτύγχανε προνοίας, ἐκ του μὴ πολλοὐς ιναι τους βουλεύοντας τοῖς ουσιν αραώτησις. και πολὐ καν κάστην μέραν ὁ θρηνος'

526쪽

LIBAM ORATIO AD THEODOSIUM PRO CURII 457ορῆς τους στη κύτας ὴμῆς τους εὐαριθμήτους τοὐς ἀντι τον χιλίων καὶ διακοσίων δώδεκα; το 0 ἔστιν ἡ βουλή ταοτα μένα τὰ προς τοσ- αῖτα πράγματα γύμενα σώματα. δι μον

τὰ τη πύλει δι ημον τἀν τοῖς ἀγροῖς, RII 576νι ημον τὰ μείζω, 4 ῆμον τὰ ἐλάττω, δι'

ημον τὰ κουφύτερα, δ, ημον τὰ βαρυτ βρα. διὰ τos Gν αὐτον ὀνομάτων Ἀκουε ι ς.9. ταύτην την λύφυρσιν τὰ δικαστήρια δέχεται συγγνώμην μὲν φέροντα τοῖς λιγωρουμένοις, συγγνώμην iod φέροντα τοῖς κακουργουμένοις βουλύμενοι δη ταύτης τε ἀπολαέειν της ἀποστροφης και ἐν μονοις σφίσιν ωτασθαι τὰ λήμματα δεδίασι μη τι τον αρχαίων αἱ βουλαὶ κομίσωνται, καὶ το τὰς βουλὰς ἀναστηνα παρ' υμον ζητοfντες, πως αεὶ κείσονται πράττουσι, μὰλλον 15 δὲ τ μὲν προσποιοονται ζητεῖν, το δ οντως ἐθέλουσι. 10. δεῖ τοῖς λουσομένοις πυρύς. ξεστιν ἐλθεῖν ἐπὶ τον δεῖνα και τον δεῖνα, ο δε υκ ἐθέλουσι δεῖ τοῖθρεψοντος Ἀπους δονὴν παρέξοντας δρύμοις εἰσὶν ων αν τις λαβύμενος ἀναθείη την λειτουργίαν οἱ rcio αὐτοις γυμνη τη κεφαλη προσεῖπον εἶτα το παρόντος καιρου κατηγοροοσιν ως τὰς βουλὰς καταδύσαντος

αὐτοὶ καταδύσαντες και καταποντίσαντες καὶ κεκωλυκότες αὐτὰς ἀναβιοναι. - μὲν γὰρ τοfτο ἐβουλήθης,

527쪽

LIBAN ORAHO UXRm 5et 7 μοι δε τουναντίον. 11. τον ου πονηρον ταις βουλαις καιρον πεποιήκασιν, στ εἴ τινα δει δοκειν ἐχθρον εἶναι των βουλων, τους τοσοῖτον αυτον φυλάττοντας σον αὐτοῖς τηρήσει το κερδαίνειν, νομι-

στέον. οῖ προδεδώκασι μεν τὰς αὐτον εν τὰς

βουλάς, προδεδώκασι δε τὰς ὐφ' ἡμῖν ἡρημένας ταῖς

βουλαῖς φελείας. οἱ δε πατρίδας κακοοντες πος οὐκ αν καὶ γονεας οἱ δε ἐκείνους τίνος φείσαιντ αν τίς γαρ αν εἴ τοι γε τοιούτοις φίλος ο δ' ὐπὲρ χρη-

10 μάτων τοιουτοι ποίων με ἀπόσχοιντ αλαναθημάτων; ποίων δ' αὐτάφων τίνι δ' αν συνήθει συνοδοιποροον- τες εχοντί γε χρυσίον ου αν εἴπερ ἐξείη, κτείναντες ἀφέλοιντο ἰ12. Και τουτο, δε βασιλεῖ, κοινον το κακύν, άν τε, Πάλτον εἴπης ἐάν τε 'Ἀλεξάνδρειαν την δεικνsσαν τον Ἀλεξάνδρου νεκρον ἐάν τε Βαλανέας ἐάν τε την μετέραν μετρω μὲν γαρ διαφερουσιν δ' αὐτη πανταχου νόσος.

13. Kαίτοι φήσουσι λέγεσθαι τοις αρχουσι κατά-sὐλογον των ἀποδράντων κα των τελεῖς αὐτοὐς πολλοῖς τρύποις πεποιηκύτων ἔστι δὲ τ μεν ουκ κείνων, ἀλλα των τε αρχύντων καὶ των ἐπι τοι τοιούτοις

RII 578 γράμμασι, των με ἀπειλαῖς οὐδένα κρύπτειν ἐώντων των δε φύβω πάντα εἰς μεσον γύντων. οιρε γενναῖοι δὲ χ του πράγματος εἰς κρίσιν κοντος

528쪽

LIBAN ORATIO AD THEODOSIUM PRO CURII 459 νυν με σιωπη, νυν δε- μηδεν ἰσχυρον εἰπεῖν ἐθελησαι τοῖς ἀδικοfσι την βουλὴν συνέπραξαν μαλακος συνηγωνισμένοι, δε μηδεν ὀνειράτων τι πρῆγμα διαφέρειν. σπείραντες δὲ τοιαύτας χαριτας ἐν τοῖς δικαστηρίοις πελθύντες ἀμοσι της προδοσιας τους μι-οὐς δεχύμενοι λέγοντες προς τους διαφυγοντας, δε αριστα αρosδοσαν. οἱ δ' εἰσὶν ἐν τοῖς προ το τ μεν αντου

γαστρὶ χαριζύμενος καστος βεβαιοτέραν δε ἔχων τὴν ἀτέλειαν τη κρίσει. 14 γνοίης δ' αν, δε αληθη λέγω,

δια των τριον των ἐκ μεν κατον η βουλη δεδο- ομένων, ἐφ' ω τίς των ε φρονούντων ου ηγανάκτησε, τρεις ἐκ τοσούτων τ βουλεύειν δε καὶ τοsτων διατούτους ἀποσεισαμένων, των τούτοις βοηθούντων ἐν πλούτω παιδας ου κεκτημένων καὶ δια τουτο ΙΙ579

χάριτας τοιαέτας δυναμένων λαμβάνειν. εἶτα τίς αυτον αρξων και ῆν ευ ποιον χαλεπος τοι ἀφεικύσιν ἐν ις 1ε ἀφεῖντο τον ἀφέντων την ἀδικίαν ἰδών. 15. ρῆν γὰρ των ἀμυνούντων αὐτοῖς δένα μιν ἄξιον, φησίν,

ὐφορασθαι. Ἀλλ' εἰ τουτ εστιν ληθές, ου εστιν αὐτοῖς ἐκειν λέγειν, Ο ὐπ' αυτον τὰ τον κλεπτύντων ρομυτοὐς νύματα τοι ἄρχουσι φανερὰ καθίσταται. εἰ

γὰρ υκ ἀδεές, οἱ κηδύμενοι τούτων οὐδ' αν τοῖς δνύ- μασιν ἐλύπουν ους ἐφοβοοντο. -υ γὰρ θλλον ἐν τοῖς

529쪽

RII 580 δευτέροις ἐχαρίζοντο τοι συμμάχοις η διὰ του

μάτων ποιοσιν, ε ξαπατῖσιν ἀλλα μην, ταμῶς εδεισαν λέγωσι την των ταfτα οὐ βουλομένων σχυν, ὁμολο- γουσιν εἶναι περ την αυτον κακοί. οὐ γαρ το μηηδικηκέναι ταύτη δεικνυουσι, τὴν δ' αἰτίαν ἀφ' ηδικηκασι λέγουσιν. 16. ἔνι δε και τοῖς δειλοῖς Ο μὲν λείπουσι τὰς τάξεις, οἱ δ' οὐδε μετέχουσιν αυ- τον, τοιαοτα κρινομένοις λεγειν δειλιν γάρ με 1 μήτηρ ἔτεκε καὶ τα ὁπλα λαβεῖν οὐκ ἐδυνήθην. ὁ δὲ Οοτο μεν πεποιηκέναι φήσει και συμπαρατάξασθαι, το δ εργον και τὰ ἀπ της μάχης ου ἐνεγκεῖν. απορήσει δ' οὐδ οστις ἱερον χρημάτων οὐδ' στις απτεται τάφων, αἰτίας φ ῆς ἐπὶ ταοτα ηκεν, αλλ' 1 ὀδυρουνται τὴν πενίαν, σπερ α καὶ ὁ προδότης αλλ' ουδεὶς τοι τοιουτοις σώζεται, την δίκην δὲ π χων εἴσεται μύνην ουσαν σωτηρίαν ἐν--της αἰτίας ἐλέγχω. 17. α νον μή μοί τις λεγέτω τοὐφύβον, αλλ' εἰ 20, προεῖται τὴν βουλην μηδε κακον αυτον πέδειξε καὶ γὰρ εἴ τινα λυπήσειν μελλε καί τινος πειράσεσθαι δυσχερους, τύ γε πρbς τὴν νεγκοοσαν δίκαιον πρύτερον δε πεποιησθαι καὶ της ψυχης αὐτης. καὶ πολλοι πολλάκις εἰδότες τον συμβησόμενον σφισιν εἰε μάχοιντο θάνατον μως μάχονται καὶ μυρίοις θνή

καὶ - 26 πέρχονται praemisso κείμενον in margin

530쪽

LIBANI ORΑΤIO AD THEODOSIUM PRO CURUS 61 ποίαν αἰχμὴν η ποιον βέλος η τίνα σφενδύνην τίνα δείσας ἀσπίδα την του δικαίου τάξιν λιπες οὐ

μέμψεως ν ὁ φοβος κα ρημάτων λίγων δομεν αII 581

δ' τι και θανάτου, τί οἶν ου κέρδος ὁ τοιοOτος θάνατος η υ γε υκ οἶσθα του λαμπροὐς ἐκείνους θανάτους τους περ των πατρίδων; 18. Και ταοτα ειπον δε κίνδυνον ἐνεγκούσης αντης το δικαίου φυλακης. δὲ οὐχ υτως αν σχεν.

οὐδε γαρ οὐμος πάππος τον Ἀργύριον της βουλῆς εἶναι

ποιον νέον τε οντα και ξένον και μικρὰ κεκτημένον οεπαθέ τι κακον, πρῆγμα ποιον λυπηρον με τω τότε αρχοντι, λυπηρον δε τω τότε σοφιστη την πόλιν πονευμάτων ἄγοντι, αλλ' μως ἴτε αἰτούντων χάριν εἶξεν ουτε ἀπειλούντων πτηξεν, αλλ' ὁ με ἐλειτούργει, τω δ' οὐδεν δεινδ οὐδαμόθεν ην. 19. ειεν 15αλλ' ἐκειν μὲν ἀρχαῖον, αλλ' οὐτοσὶ Λητοῖος, νίκα ἐβούλευε, φαίη δ αν τις αυτbν και νον διὰ το παιδώς, οὐ τρεις ἀποδράντας αὐθις βουλευτὰς ἀπέφηνε, λύχων ηγησαμένους ἀνθρώπους και στρατιώταις ἐπιτάξαντας και με εκείνων τι πολ της γης ἐπελθοντας καιροι ad καλοῖσιν υπακούοντας καίτοι ταοτα ποιον δε κινη σων ἐφ' ἐαυτιν στρατηγον δοῖλον ὁργῆς και μεστον φορῆς. αλλ' μως κεῖνος χων τοὐς ἄλλους πολι