Mythographoi scriptores poeticae historiae Graeci edidit Antonius Westermann

발행: 1843년

분량: 482페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

126 Co X0NIS

vula Ἀλκίνους καὶ Λοκρος στασιάσανυς σννέβησαν πάλιν ἐφ ω βασιλεύειν μιν Ἀλκίνουν τΩ Φαιακίδος, - ον δὲ κειμήλια καὶ μοῖραν λαβόντα τοῖ ἔθνους ἀποικίζεσθαι τῆς χώρας δς κῶ ἐπι γωλίας πλεύσας ξενίζεται παρὰ furi 5'Bαλῶν βασιλεῖ, δόντι πρὸς γάμον τζν θυγατέρα . 1-ρων. διὰ ταυτα ῶς συγγενεῖς Φαίακες -κρον τοὐς ἐν 'DH-

Γηρυόνου περικαλλεις ὁσαι βόες Ουσας ἐξ φυλίας ἐλαυνων εἰς Ιταλίαν ἀφικνεῖται, καὶ ξυνιζεται φιλοφρόνως παρὰ is si ' ὁ δὲ Λατῖνος πρὸς την θυγατερα ἐλθὼν καὶ τάς μυς ιδ ον ῆράσθη τε και ἰλαυνεν. ἴπερ ἀναμαθών Πρακλῆς ἐκεῖνον τόει βαλῶν ἀνείλε, τὰς δε βους ἀνεκόμισα Αοκρὰς δὲ δεδιὼς περι τῶ Πρακλεῖ μή τι δεινὀν υπό λουτίνου πάθy

δεῖ μικρον μεταγράφειν ταυτας, δων πυλέ κεφαλαιωδέστωρον ἐπελθεῖν;J .as IV. N τοίνυν δ διήγησις τὰ περὶ υλυνθον τῆς πόλεως

καὶ Στρvμόνος του Θρsκῶν βασιλευσαντος ἀπαγγελλει, ον καὶ ὁ πάλαι Ἀονενς ποταμος ἐπώνυμος' καὶ ὁτι παῖδες -τῶ τρεῖς γεγόνασι, Βράγγας καὶ Ῥῆσσος καὶ πιλυνθος ' καὶ Ῥῆσσος μὲν ἐπὶ ΙΠοίαν' Πριάμω συστρατωσας αναιρεῖμι οχειρὶ Λιομήδους, υλυνθος δε λέοντι συστὰς ἐκουσίως ἔν τινι κυνογεσω θνήσκει καὶ Γράγγας ὁ αδελφὼς πολλὰ κατολο-

153쪽

IX. II θ' τὰ περὶ εμεράμεως λέγει, καὶ Σεμίραμινον-γυναῖκα κατὰ τους ἁλλονς φησὶ δε ίνου γενέσθαι, ἀλλα εθυγατέρα καὶ λόγω ἐνί, υσα οἱ άλλοι περὶ Ῥrόσσυς τῆς Ἀσσυρίου ἰναγράφουσι, ταυθ' Ουτος εiς Σεμίραμιν αναφόρεε, οὐκ ἐχω λέγειν εἴτε δυσὶν ὀνόμασι την αυτὴν νομίζων καλεῖ , αι, ἡ τὰ περὶ Σεμιράμεως ὰλλως ουκ εἰδώς. λέγει δ ώς ἡ Σεμίραμις αυτη τω υἱω λάθρα καὶ ὰγνοουσα μιγεῖσα, εῖσα δε γνουσα ἄνδρα ἐν τω φανερω ἔσχε, καὶ ἐξ ἐκείνου, πρότερον βδελυκτὰν ἄν, Μήδοις και Πέρσαις κα ν καὶ νόμιμον ἔδοξε μητράσι μανυσθαι.

*κίας χερρονήσου βασιλεύς, γεννῆ λγατέρα Παλλυν γ ἐκ Μενδηίδος νύμφης' ἐν πολλῶν μνηστευομένων αἱ λον ἔκειτοτν μάχιν κρατήσαντι Σίθωωος καὶ τὴν κόρην ἔχειν και την βασιλείαν. ὰναιρεῖται Ουν υπἐρ του γάμου διαθλῶν πιθοφὁ Ἀνθεμουσίας βασιλε - καὶ Περιφήτης ὁ Μυγδονίας. ἔπειτα Σίθων ορίζει μο προς αυτον. ὰλλα πρὼς ἀλλήλους διαμάχεσ-

154쪽

τεσίλαος ἐξ Ἱλλυ μετα καὶ ἁλλων νηυσὶν ἄγων α μώλωτον, εἰς τόν με ταξυ Mενδος καὶ Σκι νης μετὰ πολλονς χειμοπας μόλις ορμiζονται. καὶ προς νδρείαν τῶν περὶ Πρωτεσίλαονα πάντων τυ9 αἰγιαλου μωθεν προς τὴν χώραν ὰναδραμόντων, ἄλ2δε τε ἡ Aiθέλλα τοῖς σPναιχμαλώτισιν εiπουσα, καὶώς, ει ἀφίκοιντο συν τοῖς Ἐλλησιν εiς τὴν Ελλαδα, χρυσος

155쪽

XV. N ιε σέ-ι Φενεατῶν και Ζ μητρος καὶ Κόρης, ἐν Πλουτων ὰρπάσας καὶ λαθὼν τρο μητέρα εὶς τὰ κάτω βασίλεια ηγαγε ' καὶ ῶς Φενεάταις μηνύσασι Λήμητρι τὰ χω

ρίον, δί ου ἡ κάθοδος ων δή τι χάσμα ἐν ΚυλληνH, ὰλ

τε ἀγαθὰ ἐχαρίσατο καὶ μηδέποτε οπεριδεῖν ἐκατὸν ἄνδρας Φενεατῶν ἐν κολέμω πεσεῖν. O XVI. N ις - περὶ Προμάχου καὶ λυκοκόμα τῶν Κνω

διεχρήσατο. r

156쪽

XIX. 'Π ώς Ψαμάθη ἡ κροτώπου ἐξ Ἀπόλλωνος

157쪽

ωον αι δἐ θρήνους ἀντιβολίαις μερουσαι τάς τε ἐπιινων πτὰς σφετέρας ἀνέκλαιον τυχας. και οντως ην iἐκπρmiis θρῆνος, ῶς ὰπ' ἐκεινων και τοῖς ἔπειτα ποιηταπαντὸς πάθους παρενθέγκη -νει μεται. μῆνά τε μό- ο ὰρνεῖον, υτι ἀρνάσι Λίνος συνανετράφη ' καὶ θυσίαν ἄρου κινὶ ἐορτην ἀρνίδα, κτείνοντες ἐν ἐκείνη τῶν σνμήρ η και - ἔσους αν εἴρωσι. καὶ Ουδ' ουτως ἐλώφα το κακόν, ως μετωπος κατὰ χρησών ἔλιπε το Ἀρρος, καὶ κτίσας πόλιν ἐπ et Μεγαρίδι καὶ Πιποδίσκιον ἐπικαλέσας κα κησεν.

τ πόλιν, ἐκδιώξαντες τους Βισάλτας. τὀν δἐκ δύο βο- λον παραβάντες τὰς συνθήκας κτείνουσι, καὶ μῆνις αὐ διὰ τουτο θεόθεν - ἐνέσκηφε. καὶ μετὰ χρησμὼν τάφον ποικαλλῆ χώσαντες το βουκόλω καὶ ώς. ἐρωι θωντ- του κι

νῆσον. ὰλλ' ὁ μὰν Ἱάσων φάσμα Θωοτρος αἰσχυναι φιληθεὶς ἐκεραυνώθη, Λάρμυος δὲ ἐπὶ ἀδελ- συγχυ . 5 εἰς την ὰντίπερα γην, ἐν ἡ καὶ πεδιὰς πολλὴ καὶ τὰ ὁρ- σχεδίαις πλοίων γὰρ χρῆσις ονδήπω ηU διαβαίνει. δἐ τὸ κράτος τότε τῆς χώρας ὁ Σκαμάνδρου του ποταμοπαὶ νύμφης Πῖκρος, ἐξ Ου δε ροί τε οἱ οἰκήτορες καὶ Πικρία ἡ γῆ ' φ κατὰ λόγους σννελθὼν -ρδανος λαμβάνει - ἡμίσειαν, καὶ πόλιν, ἐν ω τῆς σχεδίας ἀπόδε, κτίζει do

159쪽

θυγατέρων ἐβασίλευε ν ουτος Σικελῶν ἀναι-ται. καιτο κρητικὰν πολεμε7 Σικελδεῖς υπ- του βασιλέως και ψολται. καὶ ἐπανιόντες ὐ- χειμῶνος ἐξέπεσον ώς Ἀώπυγας, και αὐτόθι τότε. ἱδρύσαντο, ῶντι κροτῶν γεγονότα Ἱἁπυρος χρόνω δι υσυρον μοῖρά τις κατά στάσι, ἐκπεσόντες τῆς χώρας κρησμῶν ἔλυβον, ἔνθα ἄν τις -τοῖς γην και Μωρ ὀρέξει

δο πλάττοντες οirsDμένοις ἐπέδωκαν αὐτοῖς τι ἄρτων το πηλίνους ἄρτους ' καὶ οἱ γε τον χρησμῶν τετελέσθαι νομίσαντες &τήσαντο τον βασιλέα Μακεδόωων και Γλαβον οἰκεiν τροBOTTeαίων, καὶ Βοττιαῖοι μὲν τρίτον γένος ἀπὀ 'τῶν μίναντες μοῖρα νυν εἰσι Μακεδόνων- ν

SEARCH

MENU NAVIGATION