Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

101쪽

'Aν πάνυ κομπάζης προσταγματι μη υπακουειν

102쪽

Magntis & ipse suam, quando non esse molesta Desiit . electam Iuppiter arce poli Suspendit nebulis atque aere. novit Homerita, Iratrum scripsit qui tibi, Iuno, Jovem.

Nunquana igitur concors vivet matrona marito,

Si nec in aetherio praestitit hoc thalamo II. EIUSDEM, Femineum genus omne nocens. Ita censet Homerias: Grande malum moeclia est, gyande pudica malum. Multas esse neces Helene dat adultera: verum Casta dat & multas Penelopea neces. Ilias inmensum carmen versatur in una , Ui aque Odysseae semina materia est. III. E a U S D E M. Ab Iove pro flamma data nobis altera fiamma es Femina, at o si non illa, nec illa laret. . Sedari tamen illa potest cito: semina nunquam, Undique inardescens, undi te semet alens.

IV. Ε I U S D E M. Si nimium iactas te non uxoria serre . Jussa, procul vero es; nam neque petra tibi, Nec Piercus genitrix, perser quod serre necesse est. Sunt cuncti, quid ni tu quoque, sub dominaΤΑt non sandalio , dicis, continuiceor: at PonUxoris patior nnitus adulteria. Servitium fers ergo minus grave, quando pudiea Et non dissicilis re niuris emit hera.

103쪽

FLORILEGII GRAECI

104쪽

LIBER PRIMUS.

R MACEDONII, CONSULIS. Stemueram tumulum juxta, tym serraque putabam Audire uxoris fata Raprema meae. Sternueram veniis: sensit nihil ipsa malorum, Et mors & morbi semper ab irae fugiunt. VI. Agameuuioris verba. Ductores Danaum, sortissima corda, dolostina 'Feminemn genus est: illariam crevire nulli rrae, quem triax Hector non abstulit, abstulit uxori.

De Arbor sisI. ANTIPATRI, in alia viaint, PLATONI 1.Ludibrium pueris lapides jaculantibus arte, Nux ego stam tritae non bene aianista viae rTotque simul manibus saevum repetentibus ictum Destituor ramis destituorque coma: Heu nulla arboreos comitatur gratia putus, ecundae tuis non licet esse mihi. II. CYLLENII.

Quae presus in saltu naedia inter lustra ferarum Sponte tuli nulla proata lege pira, Me nova unitrix, alienis insita ramis, Munus adoptivum, inici ponia, seroz

105쪽

FLORILEGII GRAECI I

οἰκία τεττίγων, ἔδοι ακρυονου,

106쪽

LIBER PRIMUS.

Honomina posthac incola dives ero. III. LEONIDAE. Ne temere incula, quod praemans undique pomis Porto tamen semper non bene cocta pira, Natures alii summur ab arbore laetus: Matri auda mihi sola relicta manent. IV. PHILIPPI. Sie ubi ruris amans tibi se Democritus offert, Haec illi pro me paucula Verba reser. Pas, esu soles, aurianani munere ficus Candida nativas has tita servo dapes.

Sed propera: cpatet insidiis Ioc undique, si vis

Arboris intactae carpere Primu OP . V. LEONIDAE. Sponte mea soleo dare, cum maturuit, uvam,

miseram saxis turba proterva peus2 Ultorem Bromium nescis & fata Lyciargi Contemni graviter sera sua dona Deus. VI. ANTIPHILI, BYZΛNTII. Sublimis quercus pendentes aere rami, Quae tegis a nimiis aestibus, uuatini, viros: Fida magis tectis homini domus, apri cicadis,

Celsaque condecorans brachia frondis honos, L Susin

107쪽

FLORILEGII GRAECI

108쪽

Suscipite ardenti profugum me Iblis ab ira, Ut laream supplex sub miserame coma. VII. ZONAE, SARDIANI.Glandiferiun robur noli vexare, viator: Est quam concutias laic prope Pinvi anus. Est picea, est spinis surgens paliurus acutis, Ilexque & cunctis arbutus aridior.Λ quercu feramna prohibe, si credere quicquam Fas avsis, hominum quercias & ipsa avia est. VIII. IN CERTI. Quid gravis es Baeclli palimes mihi p Palladis ito Hinc procul a ramis, non bibo virgo merum. IX. PHILIPPI. Caesaris exarasiandit stia germina Daphne, Ptiam frustra Phoebi sollicitarat amor ;Minatus meliore Deo Deus t in erat olim Latoiden: Latium nunc amat ecce Iovem. Ra licena non fundit humus, sed saxea moles Caesaribus parium non negat ipse lapis.

X. In Lauium securi praecisum. Tunc ubi Phoebus erat, cum Daphnen opprimeret Mars

109쪽

FLORILEGII GRAECI

110쪽

Quisquis iter carpis, platani requiesce sub iamra,' Quae Zephyro frondes exagitata tremit. Hic ubi me rerum rustodem & sertilis agri Nicagorae posuit dextera Mercurium. XIII. Ex Panos persona. Haec mea te piniis monet heic residere, viator, . Quae blandum Zephyro leniter actat sonat; iEt qui tam gratum sons murmurat, & nrea somnum Quae dabit in solis fistula docta locis.

XIV. PLATONIS, Haec evecta comis arbor, quae concita crebros Munnurat ad Zephyros, te rogat ut sedeas et Et simul haee tam lene sonans aqua, nostraque cantans Fistula mox somno lumina victa dabunt.

Nate Theognosti, mortis tilai causa fuere Λ Persis Perseus quae mala mala tulit. XVI. De aritare in lata. O pira grata manus nostriae Ialin: ipse per aestus Applicui ranium ramo: lic insitus haesit Surculiis, & gaiulat mirati, foetibus arbor, Quae suiner sera poma gerit, fragrantia supra.