Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

71쪽

FLORILEGII GRAECI

72쪽

LIBER PRIMUS.

Doctus ab exemplo, quam, qui sua perdicit, illi Non sit in alterius rebus haberula fides.

I. PHILIPPI.

Dulcia multifori modulantem ramina Ioto, Miratus Glaphyram, Marsya, Phoebus ait, Inventum mentitus eras I a Pallade venit Ad Pliryos istius tibia prima manus. Tam bene si quondam nasses, non flesset Hyagnis Certamen , Tmolo Iudice, triste tuum. II. BOETHLSi talis superum Lilaer venisset in aulam Saltans cum Satyriim Bassaridumque choro, Qualem Romuleo riuades spectare theatro Melpomenes sectans scita modosque dedit, Diceret abjectis odiis regina Deorum Mentiris, meus hic filius est, Semele. III. ΛNTIPΛTRI, Orpheus ante seras, sed tu nunc Orphea mulces , Et Phryga qui vicit, cedit Apollo tibi. o Glaphyra tam re quam nomine: credo, nec esset Palladia quondam ubia jacta manu; Tam bene si caneret tua quam canit: audiat istam,

74쪽

Multisorem socians vocis modulamine Iotum, Doromeus laudes concelebravit equi, Fataque dura Phrygum, Semelesque in fulmine partima: Quanta virum illecebra est, quanta seciva Venusi Unus hic ex numero, tot habet quot scena ministros, Effugit pennas, improbe Mome, tuas. Sosicles pater est, Tilebae domus: aede Lycaei Nunc sessus calamos consecretit atque fides. V. EIUSDEM in Mulurum Malae Sat mi. Non Phry ae posthac tu per pineta sonabis, Multisoris fingens carinen amandinibus. Nec tin Palladium ficiet manus apta repertum Vivere, Musu una, Marsya, Progenies. Heu quam dura manus stringunt tibi vincla, quod austis Te mortalis eras aequiparare Deo. Λt tenues cimaris certantes carmine Iourio tibi sperata fronde tulere necem.

I. PARMENIONIS, MΛCEDONIS. Sat mihi palliolum pro reminer non ego mensis Servio, qui pastor florissius Λonidum. Triste de adulantes & num triste potentum Ferre milii, in mollica libera vita dape est.

75쪽

FLORILEGII GRAECI

76쪽

LIBER PRIMUS.

II. AL piIAEI, MI TYLENAEI. Non quaero segetis seracis arva, Nec Gygis r ilam potentis auriana; Aetitio qhiod satis est, aino, Macrine, Nam mi nil nimis, ala niimis, proba ita III. IN CERTI. Risit, ut infernis Croestina conspexit in ullatiris, iiii irii ni sepiens tunc quoque, Diogenes, Pallioli calle senex strato se proxina at illi, Cui dederat faciles auraiser amnis opes: Ilic quoque pliis, in Nit, spatii sero, nana mea porto Onania, cum restet nil tibi, Croese, tui. IV. PALLADAE. F1 audium iam satis est; spes & sontina valete: Navigat in portu ja in niea cD43ba sitio. Pauper ero, sed lit,cet & liaud Oh noxius ulli,

Ne tibi sit tanti ventri servire, potentum 't mensis inlatans sordida si ulla petas, Et lapiyndes, citi oties rex tristia contrali it OIa,. Risii rus, si niti ac rise it ipse , Inagis, Chi:n tibi laetandi neque sit neque caussa dolendi. Rit ego tarn Miliae ride O qia in lacrymo.

77쪽

FLORILEGII GRAECI

78쪽

VL L υ c I A N LMors quasi sit vicina tibi, sic utere rebus, Et quasi mors longe sit tibi, parce tuis. Ille vir est sapiens haec qui duo cogitat, & se

Sumens ac retinens servat uuiaeque modum. VII. PALLADAE. Fortunam multo satius tolenire prememem, Quam fastus hominurra, quos comitantiIr opes,

VIII. CRATE TIs, missipes. Vive, Fave, Dea Sancti, piis gratissima, stui

Vita, parit nobis quam bona temperies: Te venerantur enim, quela cordi est jusque piumque IX. TII EO GNT DIS Nec cupio nec opes opto mihi: sit milii parvωLaeta, sed a duris libera vita malis.. T. I N C E R T I Nil deesse tibi vis y vive rationis modo.. XI. I K c E R T LAedificare domos multas, dare vivere multis , M paupertatem perbrevis ista via est. XII. I N O E R T T. Vala venter, nam tu parassura, lardide, com Ius libertatis vendere aure coqui.

79쪽

Π- αμα σοι κλαίαν, πυς ἄμα σοι γελίσω.

80쪽

De rita humana.

Thraciana facta probo, qui tune stra pignora lugentsel Cum prinama cerianiat de mnitrice diem. Contra feli aes celebrant, e limine vitae Quos impriviso ture e Parca rapit. Innui necis nam vita malis sons est & origo At mors innumeris est medicina malis. II. I N C E R T I. Nunc magis, Heraclite, tuo quam tempore, vilami Fle, preeor, est etenim nunc miserabilior. Tu quoque nunc illam magis, o Democrite, ride, Nam risu nunquam ilignior illa fuit.

Vos ego sed spectans hela haereo, quomodo possim.Τe ridendo sequi, te lacrymando sequi. III. Pos IDIPPI, aut is alti volunt, CRATE TIs, inuri. Quod vitae sectemur irer sora plana molestis Lilistus: insessit morbida cura domos. Iture labor multus, maenis*ie in suetibus horror. Qui peregre vivum, his & habere metus, Et nec habere dolor: tum ducta confuge semper Anxius, in vira coelibe selus eris. Qui pater est, satast: vivit non straviter orbus, Λetas est juvemum stulta, viera seriam.