Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

91쪽

66 FLORILEGII GRAECI

92쪽

LIBER PRIMUS.

Haee sat si scieris, sapiens eris: ast Epicurum Tu sine, ubi vacuum, quaerere, quid monades. VII. I N c E R. T I. Omnis marinis in procelloso est mari, Dicunt id omnes: cum sciant, ducunt tamen. VIII. LUCILI. II. Donec eris coelebs, Numente, cuncta putabis Vitae non aliud, quam bona plena bonis. Intrarit conjunx tua limina, cuncta putabis Vitae non aliud quam mala plena malis. At sobolis causa. Fueris nummatus habebis

I. M E N R C R A T I s. Quaerimus absentena, praesentena plangimus, & quae Uentura est nobis sola senecta placet. II. LUCILI. II. Decrepinu si quis tamen optra vivere, dignus Est annos centum vivere decrepitiis. III. ΤΗ Eoo NIDI s.

Hei mihi pubertas dulcis, tristisque stnectus, Quod fugit illa a me, quod venit illa inta. I a IV. IN.

94쪽

IU. I N c E R T I. Si quid adhuc modicum servat vetus amphora vini , Hoc subit abstinato nectare tristis acon Haud secus exhausto vitae qui flore profundum Venerit in senium, nil nisi bilis erit. V. EPIGONI, THESSALONICENSIS .

Quae prius in pulchris viridabam laeta racemis, Frondiferis spargens brachia palmitibus; En ut anus fiam. Quid non tibi cedere cogis Longa dies rugas sentit & uva senex.

Urit in hiberno prianas dum tempore Gorgo. Pavit anus subito mota tonante Jove; Pulmonisque Perit Prae frigore: nempe senectata Et mortem linies tam brevis huer erat. VII. P H I I. O N I S. Canities prudens venerabile: quae sine mente est Aetatis longae triste fit opprobrium. VIII. E I u s D E M. Cani, si taceas, mens sunt: si stulta loquaris, Non mens, sed ramum crinis, ut in pueris.

95쪽

FLORILEGII GRAECI

οπανα Mουσίων, τα πολύστονα βιβλια πωλω, Ei. ἔτεραι τέχνης ἔργα μετερχόμυος. Πιψίδες σωζοισθε. λόγοι, συντασσομαι υμῖν,

96쪽

De Grammmiris seu Literatis.

in uxorem Dam Andromactem. Iram pestiferetina miser heu pro conjuge duxi: Artis prrincipium nec minus ira mihi est. Sic gemino gravis ira tenet me compede vinctum, Artis Grammaticae, conjugis indomitae. II. E I U S D E M. Ira tua, Aeacide, nam tracto pomara pauper, Olim aliis, sed nunc permisios, inita est. o utinam me cum Danais occideret illa, Ne gravior veniat mors mihi, doeta funes. Quod Paris ante Helenam, Briseida cepit Atrides, . Haec milii nunc causa est, cur ego nil capiam. III. EIUSDEM. Emptorem miseris Musarum quaero libellis,

Utilioris enim molior artis opus. Cyrrha vale atque Helicon, nam malo cicere causas- Quam mortis causam dicere Grammaticam.

IV. E I U S D E M. Diras quinque tenent primordia Grammaticorum ;Ira etenim pruna est: altera periuue .

98쪽

Et cum pernitie Danaorum Inille dolores: At pars ad Stygias tertia mittit aquas. prius laal et quartus praedamque canesque rapaces, Quintus aves monstrat jussaque 2 eva Iovis. Et qui Grammaticiis post tam laeva Omina quinque, Casilms implicitus quinque, sit absque malis 2

Callimacta iam vendo, casus quoque, Pindare, tecum Grammaticos. castis nam mihi pauperies. Dorostelis nobis Syntaxin destruit omnem, Ut quid e lana dubium sit milii, quidve bibam. Tu sed amate Deo fer opem mihi, nec sine vitan Demat egestatis copula dura mihi.

qui tu rum catheson dictaen interpunxerat. Multiplices normael qu na vestri me piget, & tot Quas levis obscuras finxit arundo notas. Dorsum, oculos, humeros, nervos, cerebruaniue satiscolΛt tota torum corpus ab arte dolet.VII. ΡΛLLADAE. Pulvere Grammatico vitae cum tota peracta

Libra sit, ad Ditis rema senator eo. VIII. E I U s D E M. Hic docet irato quicumque Sarapide natus, Principium ex is perniueque capit.

99쪽

Κλέπτυ-ολίγου μισθον, καὶ χαλκον με βυ, Καὶ μόλω, μίσγα, και το ἔθος δέχεται.

Oυ σύκ', οὐ μηλον φύεται, ου σταφυλὴ

100쪽

LIBER PRIMUS.

Extisto pretium feri mense coacta Iuventiis, Pauperiem cliarta pelliculaque tegens. Furnus ut ad minutum, sic charia a tristibus illis Ad solium fertur projiciente manu. Demit & ex ni lim mutat puer aescula, plumbum Admiscet, cum, quod mos re irrcle capit. IX. Versus qui Listinas literas omnes continent. Zeuxis erat pictor, quem fietat dumi Platagum gens, Zeno toti playsicam quaerebat Graecia felix.Zephyrum lux faugato dabis.

L De Gramario. Nee ficus mihi sera e datrum, nec mala, nec uvas, Nilque ego cassa nisi frugis arundo fui. Sed famulam secit Musis, qui tenuia labra Finxit & angustum, qua fluit humor, iter. Nunc atro suffusa mero velut eiulaea vates Elingui verbum quintlibet ore loquor. .

Ira Jovis pretiumque ignis miserabile rapti Femina, & lilae in se, quo nocet ignis, labeti Sic urit ruris animum peressitque, Deitque, Qui iuvenes suerant, esse repente senes. Κ a Ma.