Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

발행: 1795년

분량: 580페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

201쪽

FLORILEGII GRAECI

202쪽

Zizyma non frustra sanctum quid habere prolabar,

Nam vel heri tali sum medicarus ope. Ardentem quem laeva cliu quartana tenebat, Et valuit labito, quale nec ipse Croton. X. E a V s D E M. Conditum sitio; sed quae tamen lausus origo Nominis 8 hanc vocem Graecia nosse negat.Λn vox ista fluat Latii semonis ab usu, Sermonis Latii gloria , scire tuum est. Hoc rogo mi facias. nam quem nunc senuo morbum Uentriculi, potiri talis egere serunt.

I. ANTIPATRI, THESSALONICENSIS. Polypus extrema sese proiecerat acta Frigida, ut ad solem membra tepefaceret. Adspicit hunc nondum menticiana saxa colore Armioer, et curvo corripit ungue, Iovis. Sed simul implicitus cirris et lapsus in aequor, Sic teriis praedam, perdit aquis animam. II. ANTIPHILI, BYZANTII.

Agnatis limosa subit dum littorii remis Polypus, hunc Piraedon vidit et arripuit,

203쪽

m. ORILEGII GRAECI

Πλεύασθαι βρύγδην - τονους ελικας.

204쪽

Et humi properans, octona priusquam Uincirent geminas brachia saeva manus. Die rubum jactus tetist Ieporemque latentena, Et traxit pavidos in sua vincla pedes. Sic cepit qui capim erat, tibi praemia cedum Biua, senex, terrae praecla simulque martis.

III. PHILIPPI, THESSALONICENSIS .

Ut boream sugerem, supra freta stli, volabam, Nam mihi de Threce flabra nec ipsa placent. Dulcisonam sul ut me pondus aedona Delphin,

Pennigeramque natans me fera vexit avem.

Hunc sine remigio mihi vasta per aequora nautam Mulcebam fi licen cantibus atque lyra. Delphines soliti gratis servire Camenis, Fabula nec salsum narrat Arionia. IV. Is IDORI, AEGARATRE. Tynnielitas in terram proiecit in aequore captum Polypon, exhorrens vincula saeva ferae. Forte soporatum leporem premit ille lig*tque, Eheu qui celeres fiu erat ante canes. Praedaque praedatur: debes hunc reddere ponto Quadriipedem pretium, Τynniche, piscis habes. V. ANTIPHILI, BYZANTII. Exanimem vivens, hominem sera, nara prosiando

Terrigenam dorso per vada stlsa tuli; Z a Lit.

206쪽

Ureotaque exposui: propius sed terra natanti Uecturae pretium tristia sata dedit. Minavit fortui . a vices, meaque attulit illi Unda, milii tellus, res aliena, necent. VI. B I Λ N O R. I S. Cum rabie saeva Tyrrhena per aeFOra furunt' In medias fi licen projiceretur aquas. Protinus ex imo tollens se gurgite Delphin Ipsum cum Citi rara dulce recepit onus: Pervexitque Ephyres ad littora: cernitet pisces Aequor liabet, superant qui pietate viros.

VII. P Ir A N I Λ E. In terram de rupe veni piscator, & a me Incipe capturam vendere mane novo. Seu tua fert fiscella bonam melanitrida, sive Morinoron, aut turdos, aut sparon, aut smarida. . Nam mare, non carnes cordi mihi: piscis amore Me speetas alios in mare Drre cibos. At si fers clupeam, vel quas mare gignit ericas, Perge valeque. gula est non lapidosa mihi.

I. A N T I P Λ T R T. Pastor eras Paean : serpens Ammona, Iovemque Cygniis aquae regem dissimulabat equu&

207쪽

FLORII EGII GRAECI

208쪽

Issos semineus, pueri te ceperat imis rVi. non blanilitiis vester agebat amor. Pulcher at Euagoras, formam non versus in ullam, Et procul insidiis, urit turmaeque se S. II. In pulchram natantem in Nilo. Cum modo re nudam vi sit Venus alma natantem, Nile, dedit tantum quis tibi juris, ait: Absque satu caeli partus inruare marinos, Et tu,i pulchra Venus dulcibus exit aquis. III. QUID DIXERIT IDOTH ΕΛ, eum in Pharo Helemam aspiceret. AIe tua smara movet, vere Iove prosata summo. Agnosco faciem dignam Iove: credo Pelasgos Te propter Τroasque decem bellasse per annos; Cur patris auxilium tibi nunc, cur fulmina cessant PI tamen & saevo quamvis te cred. profutulo, I precor, Idotheae servata ut munere vivas. IR INCERTI. Gratia trina, sed his tru de tribus orta fuisti, Ut tribus una laret gnitia grata magis.

L PALLADAE

Si quis adulantes patitur vir, jura gubermans, Exitio multos perfida lingua dabit.

210쪽

IIos fugere ossicium veri rectoris, i cillum Credere, qui fumos vetulit emitque Pares. II. LUCIANI. Rebiu in humanis nillil est crudelius illo, . Qui sub persona fallit amicitiae. Nam quia securi nos non ut ab laoste tuemur, Bis nocet, atque habitarn vertit in acina fidem.

III. P Λ I. I. Λ D A E. Si quid sorte darem, Dominus fraterque vocabar, At si non aderant munera frater enim. Gratuitum nil ait est, neque nomina: sed inita donum Jam non est: clici non volo me Dominum. IV. E I U S D E M. Graecias adulator, volucrisque nigerrima Phoebi, Obiuret, una sinat litera, nomen idem. Non ista minus ille tibi vitandus habetor: Ille nocet vivis, ista cadaveribus. V. E I U S D E M. Non nocet usque adeo, qui sese odisse fatetur, Ut qui se specie velat amicitiae: Nam quibus exosos nos cie limis esse, cavemus:

Quis caveat, Arum se quibus esse pluet y Hostibus est eunctis hostilior ille dolosus, Qui per amicitiae jura fide Ne nocet. Λ a VI IN .

SEARCH

MENU NAVIGATION