Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

발행: 1795년

분량: 580페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

222쪽

Α Themisone venit vicesima; contulit artem Unus Minoaicus terque talenta tria. VI. Miud Problema. Hercialis Augiam virim generon rogatat, Esset ei vis quanta boum: cui reddidit ille, Altera pars virides Alphei pascitur herbas,

Pars octava terit Saturiat nomine collem , Bissextum, qtrae terret equos, circumspicit ara, Rursus in Eleis pars it vicesima campis: Arcadiae dictos lustrat tricesi a montes, Quinque boves restant decies, quos esse videre est..

VII. Aliud Problema. Aereus en habeo scatebras leo, Iinnina bina,

os simul inque pedum dexteriore Volan . Dextera craterem binis pupilla diebus, Laeva tribus complet, sed vola bis geminis. Sex horis os praestat Idem. dic tempore quanto Juncta sinitII complent pes cavus, OS, Oculi VIII. .. Tud Prodilema. Pondus mihi commune viginti minae Cum fratre: sume tertiam partem mei, Amphyonisque lanae quartana: nascitur Sex summa, quantum pendit Antiope parensi IX. INCERTI. Artificem magnum aestudinis Androtiona Nescio quis tentans, talia verri. desiit

224쪽

Cur plectris, hypate, quoties mitii dextra seritur, Laeva simul nete nec mihi tacta tremit . Et leve quid strepitat, sonitu lite repercutit illum, Quem dederat proprio verbere tacta scies. Miror ab exanimi detractas corpore chordas, Hoc a natura sedus halae re dati . Ille deos jurans, nec Aristoxinus haberet Quo tantus fidicen solveret istud, ait, Sed cape relponsum; quot habet lyra garrilla cliordas, Viscera sitnt, quae sol arida fecit, ovis. Fraternas igitur leges communis origo Inque vicem sonitus participare de sit. Clim consorte modos aequalis dividit Meres, Ventru ut unius se probet esse genus. Sic oculum quoties dextrum nutus inficit humor, Laevus ab arcana transitione dolet.

Ebrietate.

Et de puppe solum vincula, crede salo. In portu nam lapsus Ion , ne naret in undiis, Strictus erat multo brrachia lenta mero. In navi potare time: inartis hostis Iacchus: Nos a Tyrrhenis sana vetus iste venit. II. ΜΛ

225쪽

FLORILEGII GRAECI

226쪽

Aspiciens caelo saltatuta sident ludor Nescit in humanos pes meus ire choros ,

Impositaque comis verno de flore corona Sollicito dodia sila canora manu. Sic mihi caelestem liceat, sic ducere vitam: Floribus et cistara nee potus ipse caret. III. IN CERTI. Qui prim immodico capripes turgebat Iaccho, Evantes Satyrus creber adire choros, Nunc Thetidis puero Mavortia fabricat arma, Compede servili vinctus utrumque pedem. Nec specimen labor artis IaaMt, sed pauper et exspes Vile lacit, vitam quo tueatur, OpuS. IV. INCERTI.

Nunc Gi plena mero tot pocula, nunc ubi styrsus, Saltanuque leves, o Satyrisce, tibi Quis Bromii cunas solitum velare corymbis In labrica vinctos iussit habere pedes Audax pauperies & nuda pia loris egestas Mulcibero me dant ecce favillibibunt.

De Mediocritate.

Nec me tristis hyems agitanini jactet in alto, Nec sedeat nullo flamine vecta ratis.

227쪽

FLORILEGII GRAECI

και πατρη, βιότου χαρις αἱ δὲ π σι Φροντίδου πιθροποις, οὐ βίου, Ἀλα πονος.

228쪽

Res est ante alias semper amanda, ni lus. Est etiam vitain zephyri quae muleeat aura, Lampi, procelloso nil tibi cum pelago. II. IN CERTI. Omne nocet nimium, vetus est sementia: nam quod Mel fuerat, fiet sel tissit, si nimium est. III. IULIANI.Crede . honum vitae donavi est & patriar tunae Multiplices non sunt vita, sed inequies.

I N C E R. T LVexaraint duo me simul Eustephiusque soporque: Hie quia me noctu non vocat, ille vocat. Ille igirur pereat: veniat clementior alter, clare scit quali munere tempus eget.

I. CALLI HAC II. Serra novercali cippo dat florea, morte Mutatos mores duae Intrat esse, Puer.

229쪽

FLORILEGII GRAECI

230쪽

Ille cadit, teneros & pondere proterit artus. Privigni posthae aedite ne tumulo. II. I N C E R T I. Grande noverca inaliam, nec amans non Iaedere novit Privignum. Pirae iram testor et Hippolytum. III. PARMENIONIS MACEDONIS. Ira novercarum gravis est, neque parcit amassi: Exitium casti novimus Hippolyti.

IΛc EDONII, CONsULIS. Mens oblita juvat, iuvat & Memor, haec quia servat Dulce quod est, contra triste quod illa fugat.

L u c I Λ N T. I is, quae dicta nocent, linguam tibi pone sigillum, Plus voces, miratas est res retinere suas.

SEARCH

MENU NAVIGATION