Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

212쪽

VI. IN CRETI. Fictus amor tuus est: metias auctor auctor egestas, Non est hic, credi cui bene Possit, amor.

I. I N C E R. T r. Celta ferox parturn raedarum vilissice Rlieno Explorat, genitoque parens prius esse recusat, Qtiam videat sacri lustratum numnis unda.Nain siimulatque insans materna Iapsus ab alvo ore nidi primos stetus ciet, ipse rubentem, Ipse pater puerum clipei ferus orbe reponit: Nec nisi cim censor thalamos absolverit amnis, Induit excussum violento pectore patrem. Interea, praeter Lucinam passa dolores, Quamlibet haud dubii genitoris conscia mater Pemlet, & ancipitum jussus formidat aquarum. IL P Λ I. I. A D A B. Nemo simul ficilis populum sanctusque gubernat: Altera natura res perit alterius.

Qui saciles capiunt, renuunt qui dona, superbir Haec duo nam virtus Per mala semper agit. III. E I u s D L M. Ne, quae serva sitit, fiat mauona, caveis, Hoc vetus est dictum: nunc ego dico novum.

213쪽

FLORILEGII GRAECI

214쪽

Qui musas ilixit, causas ne judicet unquam, Eloquio quamvis sit prior Isocrate. Nam solitus causas venali dicere thagua, Non et judicium vendere non poterit ΙR EIUSDEM. Inter philosophos & Deus me judice est, Quem non ad iram contumeliae movent, Sed ad scelestos sic venit lento pede, Ut tarditatem poena compenset gravis. V. E I U S D A M. Cum praeseiret heri tristem Victoria vuItum, Nescio quis, quid te tam male, dixit, habet Reddidit illa, dolens eventum litis iniquae , Solus id ignoras P sum data Patricio. Non litur sine rure dolet . quod surpuit illam Patricius, ventim quomodo nauta solet.

his, vel soluto sermone siritanti

Nullia puto Musis epigrammata langa placerer Non hoc est stadium eredite, quod dolichos. Nultiplices dolichos sexus habet: hami in longa, Tensior at multo spiritus in stadio.

216쪽

LIBER PRIMUS.IIo C Y R. I I. I. I. Versibus ex geminis bona sunt epigrammata, quod si Tres excessis, epos non epigramma facis. III. LEONIDAE ALEXANDRINI. Pandinatis en alios sontes quibiu imbuat hospes Ingenium, Musae scripta Leonideae. Disticha procurrunt numeris aequalibus, tu I dentes alibi figere, Mome, tuOS.

. .. ....... . HAT' '

quem Panaetius suspectum facit. Vel Plato me scripsit, duo vel vixere Platones, Tani bene Socratico singula melle madent. Pluid dicat, non curo, Panaetius: illius haec lant ,. Mortales animos dicere, meque nothum.

Nicetas, veluti primos tremebunda rudentes Aura movens, placidis incipit ire sonis: Mox ubi tota suo tumuerunt lintea vento, Stricta sali mediis carbasa credit aquia; Donec in extremo sermonum fine quiescat, Tuta velut portus intrat onusta nitis.

217쪽

FLORILEGII GRAECI

218쪽

VI. I N C E R. T I, in Thu Mem. Si sapis, o lector, tibi me cape: si ritile Milsis Pectus habes, non lant haec tibi scripta, sine. Non adeor cuiuis: pauci mirantur, ut aequum est, Thucydiden, Oloro de patre Cecropidem. VII. INCERTI. Est nitio frustra, si non opus inde sequatur: Et cur quid facias, ipsum opus est ratio.

De Turantibus. I. I N C E R. T I. Iuxta se positi demens capriasque vetemo Mutua depulsi causa mere mali. Exsilit e strato cui mens commota calore, Omniaque alterius marcida membra serit. Excitus hic plaos, sessum sopor occupat illum: Verbera sic morbis exsolvere duos.

T 1 T U L U S XLVI. De D siplinis.

Recipe deductum sapienti, carmen Arati, Omnia mil nobis sidera nosse dedit.

Bl, Seu Diuiligo 1 Corale

219쪽

FLORILEGII GRAECI

πλανίας τ' ἄμφω καὶ Γλοῦ μονας, ό ιν ιναργης Ἀλλόμενος κύκλας ἀρανὶς ἐνδίδεται. Λἰνείσθω δὲ καμὼν ἔργον μεγα, καὶ Διος Δεύτερος, ἴς τις ἔθηκ' ατρα Φαεινότερα.

220쪽

Regia, tam multis orbibus inplicita. Laus operis sit magna: Jovi nam proximus ille est, Cujus ab ingenio clarius astra micant. II. LEONIDAE. Vos quibus in celsis venturiam quaeri mr astris, Ite procis, vani turis ni sterii. Stultitia est vobis Lucina, audacia nuter, Vestraque vos ipsos vilia fata latent. III. A N T I P A T R I. Τheiogenes nos artis opus duo pocula mittit, Ecce tibi: caelum, Piso, duobus inest.

Qui prius orbis erat, sem firmus, alter ad Austrum Sidera, sed Boreas quae videt, alter habet. Tu posthac Arctos ne respicer sed his utrumque Ebibe: sic cernes omnia signa poli.

Me scio mortalem, sed cum volventiu caelo Contuor, inque suas astra relapsa vias,

Non ultra pedibus tango sola, sed Jovis ho*es

Nectare caelesti pascor et ambrosa. V. Problema. Pallada me cerni finxit quam inlleus auro, Quod iuvenum Musis dedita turba dedit. Dimidium solidi dat namque Gaarisius auri, Τdespis at octavam dat, declaramque Solon.