Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

261쪽

sta6 FLORILEGII GRAECI

262쪽

IV. ANTI PIIII. I, BYZANTII.

Vitis non nimium, terebinthi plus sero, parva Insula, sed planis non salebrosa locis: Insula lata quidem, non una, sed aspera circiam Cernitur, & nobis non nisi mole prior.Fnictu, non spatio, res penditur. anne Libyssa, Nile ferax, glebis certet arena tuis PV. Ε I U s D E M. Solis eram quondam, nunc Caesaris instila mam, Sum Rhodos: ex aequo lux ab utroque iuvat, Iamque exstin ista sorem, nisi sol mihi mineret alter, Et jistar ex Latia tollet et arce Nero. Plus milii praestat utery dedit ille emergere ponto, Hic me restiuiit, cum prope mersa sui.

Iratus, quod aqua satiassem viscera pura. Verba milhi Bromius talia clixit heri: Hostibus eveniat Veneris sopor ille, severe , Hippolytiam nosti talis & ille suit: Ne patiaris idem, videas tibi. dixit, abitque: At milii nequaquam postea dulcis aqua.

263쪽

FLORILEGII GRAECI

264쪽

1L PHILIPPI. Frondiferam platanum me de radice revulsam Straverat in sini vis iniculenta Noti: Lota remiTexi Bromio : mihi scilicet aestu Iniber is & brilina intior imbre Jovis. Sic milii vita redux: alioriani corpora flectit Evius: at nostrima reetius esse dedit. III. MELEAGRI. Ignilnis enatum NΠnphae lavere Lyaeum: Multus erat cirrima fumida membra cinis. Nurae quoque cum Nymphis Liber bonus: absit ab illis, Fervet adhuc, venas imbuet igne suo. IR EPIGONI, THESSALI. Factus ab argento saliens, sine more tacentem, Me ranam genito vitibus imbre rrigat. In Ν, mphis jaceo Nympharum cura, nec hostis Bacclae tibi: geminin nianat in Ora liquor. Delitiis vitae sero fruor: estne quis, est qui Potet aquam 7 vere sobrius ille furor V. IULIANI, IMPERATORIS, de potu ex hordeo.

Unde quis es Liber sic sit milii Limer antimas, Non mihi tu notus: sed puer ille Iovis.

Ille ut nectar olet, tu ceu caper. an serra te gens

265쪽

FLORILEGII GRAECI

266쪽

LIBER PRIMUS.

Hine Cerealis eras meliori iure vocandus, Non sanas ex Semela matre, sed ex iunita. VI. ALcAEI, In Philippum Regem. Ceeidit & vino Centaurus, Epicrates; haud tu Solus es & dulci Callia flore pueri

Fera eus ille cocles: sed tu par munus ab Orco, Quod bibat, in terras iniue Charonti novo. VII. NIO ERAT LVinum praestat equi divinis vatibus usum; Aquam bibenti Musa nec cedit bene. Ille tuus, Liber, cum diceret ista Cratintu, Madens olebat non inrem sed dolium; Carmina sub seriis fundens hederaque revinctus Florente laetas in mum morem comv.

1. ΛRGENTARII. Parce tuas duro nemori narrare querelas, Et canere in summis quercibus, O meritia. Non est ista tibi satis arbor amica, sed illuc, Vitis ubi tenera stonde virescit, abi. Palmitibus subnixa sede, circiamque racemos Funde tuos tremulo molliter ore sonos. .

267쪽

FLORILEGII GRAECI

268쪽

LIBER PRIMUS. 43

Robora dant viscum mala fata volucrissim: uvas Vinea; cantores ipse amat.

Cercaptaidis non visa Iovi saeretita volucris, Quam Rihodos ex sola noverat historia: Expandi celeres quo non Prius aere pennas, Dum praesens colitur Solis in uriae Nero. Tecta sedens stiper ipsa, Iovem non Vito futuri ,

Inter regales ludere mera manus. III. CR IN AGORAE. Psittacus tu ciiveam voluta is lacuncti reliquit, Et pessit pluma versicolore nemus; Caesaream lingua meditatus saepe mutem, Et per aperia memor nominis hujus erat. Λccurrunt volucres aliae, vocemque secutae Doctoris, properant dicere, Caelar ave.

Thressa seras olim traxit lyra: sed tibi, Caelar, Omnis sponte sua lauta precatur avis.

IV. Α a C Η Ι Λ E. Dum merula & tur si supra dumera vagantur, Se simul in oecos implicuere sinus; Illos aSciis tenuerunt retia captos

Nexiuias: huic soli lina dedere fugam. O sacia gens vatum, quando plago tensa per auras Mente euens Propter carmina parcit avi. Uli a V. ΡΛυ-

270쪽

LIBER PRIMUS.

Forte per Auroram nubes sinu si plagarum Cuna nardo captam traxerat & merulam: Absque Riga turillina laquetu tenet: alieni vero Cantatrix sese cassibus explicuit. An Dea Venatrix claro testudine mitri Artifici notam voce remisit avem P

O tectum, quod finxit apis, labor absque labore, Condita servantes dulcia mella favi vo homini proclive bonum: non falcibus illud, Non bove, non duri dente ligonis eget; Uini ine sed tantum largas prothibente Perire, Quas apis ex tenui corpore fundit, opes.lae piae volucres: nunquam vos copia florum Deserat, aerii ne staris artifices.

Pergite mellificae vel sumina cacumina florum, Carpere, vel ramam de bene olente thymo, Vel siccos acinos, vel lata fronde papaver, Aut leve quod pomis eminet, aut violas: Omnia pascentes implete liquoribus alveos. Ut Pan, a vobis qui mala pellit, apes, isse sibi gustet, cum fumo caetera tollat, Sit tamen ut vobis pars quotacunque sisseri. VIII. NICANDRI. Ornu equi vespis, apibra pnnior sia tauri.