Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

252쪽

II. EIUSDEM.quil vultis miseri pelago me credere pinum, Non potuit radix si niea ferre notos pPassa solo pelagi casus, odiosaque ventis Actor adluae, felix nec rati, omen ero. III. INCERTI. Stabani lacta recens in rauco littore navis Ad pelagi primas ire parata vias: Non exspectavit mare me, sed titultior aestus Ipsa sit perfusus littora me rapuit. Ah miserae naves, quibus exitiabilis unda est, Non minus in terris quam solet in pelago. IV. CYLLENII PETIΛNI. Jana perii, neque navis eram, quid passa fuissem In pelago ratissius fluctus ubique nocet. U. ΛNTIPHILI, BYZANTII. Vix bene facta fui, cum me vicinia ponti Abripit, in terras cur maris ira venis PL I N C E R T I. Fracta trirci Borea cur mittor in aequora pinus Jam satis in terris naufraga flabra tuli. VII. IN CERTI. Frondiseram pinum me cum radice revulsit In summis stantem nMntibus ira nou.

Di ilige d

254쪽

Facta ratis rursum jubeor renare procellis: O metuens hominum nulla Iaericla genus lVIII. I N e R R. T I Flamina quae pinus ventorimi serre nequivi, Cur sataer aequoream me facis esse ratem romnia non metuis y terra vexavit in ipsa Me Boreas : mediis siture fuga restat aquis 'IX. ΛNTIPHILI, BYZANTII. Aequoris immensi longos emensa meatus Vix modico tetigi tempore navis humum. At mihi non nocuit ratibus timor unda , sed ignis In terra , quis aequora saeva vocet rQuo sum nata loco, perii. pars littore restans Aequoream terris exprobrat ecce fidem. X. S E C U N D I. Quae toties puppis cium felice natavi, Per maris immensas velificata vias;

Quam neque Corus aquis mersit, nec in horrida saxa Impulit hiberni saeva procella Noti; De tellure queror, flammis ubi naufraga fio: Hei mihil quod nostrae tam procul estis aquae. XI. LEONIDAE, TARENTINI.

Mensa diu pelagiu pereo Dce navis , in illa ,

Ouae mihi materiam tonsa creavit, humo.

255쪽

23o FLORILEGII GRAECI

256쪽

Λtqui recla Herant me terris aequora: vincisSic mea tii genetrrix aequora perstitia. N II. JuLIΛNI, AEGYPTII, ex genere pra 'ortam AVIsalivin. Duis pittet 8 in terrae maternis interit aenis Ex rabido toties aequore salva ratis. Ut stetit in sicco stat nitiis vexatur, & ardens Auxiliuni frustra poscit ab hoste mari. XIII. LEONIDAE TARENTINI. Parva vocor, dicor ille minus majoribus alnis Per mediunt certas aequor habere vias. Nec nego me parvam. Sed nul tibias omnis in aequo Est modus: imperium per mare casus habet. Sunt quae plus clavo valeant: fiducia cunistis Non eadem: pro me sit satis esse Deos. XIV. ANTIPHILI, BYZANTII.

Ne postliae ratium silvae scindantur in usus:

Pro pinu corium jam maris aequor arat . Non aes, non sernina retinet contexta carinae: Sutilis ex lino vincula navis liabet. Una mari terraque valet; nam curnu & ipn est, . Et terrae aequoreum per sola portat Onm. Argo fama vetus celebrat: majore Sabinus Repperit ecce novana Pallassis arte ratem.

258쪽

XU. EIUSDEM. Consenuit navis domino: vitaeque necisque Haec Hieroclidae mansit ubique comeS. Haec piscantis erat consors bene fida, nec cratis Aequoreas secuit justior ulla vias. Haec alimetua viro declit, haec in funere iusta Fecit, & ad Manes consociavit iter. XVI. ANTIPATRI, SIDONII. Ille diu Pyrrhus remex suus, impiger algas Et calamo maenas quaerere fetigero, Heu procul a terris periit Iovis igne trisulco, Sed tamen ad littus sponte carina redit. Et loquitur fumo tristes & suis e casus: Hoc satis: Argoo non sono. XVII. PHILIPPI, THEs SALONICENSI s. Compacta navis ex labore Cypridis, Ad alta maria patriam veni Deae. Me quippe secit actiter libidinum: Dixit itie alnicam jure, nam nulli nego, Haud uiama merces poscitur: qui vis, ini, Satis capax sum. facile vectorem sero.

Vel in profundo, si velis, agita, licet.

259쪽

234 FLORILEGII GRAECI

260쪽

ANTIPATRI.

o utinani portarer adhuc erratica ventis, Nec starem partu matris, Apollo, ruae: Non tam vasta forem, non tam miserrat illa: elieul Quot me Grajugenum praeteriere rates.

o Delos veneranda prius: de pellice Iuno Exigit hoc serum sed grave supplicium.

O Latonigenum nutrix veneranda, Tonantis Quam manus Aegeis fixit in aequoribus: Non mea te dicent miseram, tua nurnina juro, Carmina: nec nobis hoc placet Antipatri. Cive satis felix es Apolline, cive Diana, Astera post coelum tu quibus es patria. III. ΛNTIPATRI. Clara quidem es, quis enim neget hoc cum fama vetusta Sit tibi per fratres ex Aquilone satos: Sed fuit Ortygie celebris quoque, gloria cujus Usque ad Riphaeos venit Hypectoreos. Illa fuit, tu nunc superas. quisquamne putasset