Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

271쪽

FLORILEGII GRAECI

272쪽

IX. PALLADHE. Quid repetis toties Pandione nata querelas, Moestaque multimodis flexibus ora moves An te, quam rapuit Thracis violemia Terei, Amissiu stimulat virginitatis honos X. MARCI ARGENTARII.

somnum mihi, galle, sugasy eur, improbe, Pyrmae Avolat a struis dulcis imago meis y . Hancne vicem reddis millip qtii te polline pari,

Uxoresque dedi tot tibi cortis aves pNon tu nocte ones posthac, tilustro Serapim, Sacra ille: aurati te vocat ara Dei. XI. ANTIPATRI. Cum duo se laquei vicina parte tenerent, Ille quidem turillam cepit, at hic merulam. Turdiis edax numiuam superas remeavit ad aurita, Vini tus inexplicito pinguia colla dolo. Dimisit naenalam laqueus: reverentia mitis Scilicet in vates est sua tendi auis. XII. IN CERTI. Cecropi dulce sonans resonantem dulce merulam

273쪽

FLORILEGII GRAECI

274쪽

AGATHII, SCHOLASTICI,

in radum Zenonis, Regis. Nos alii pisis parva sumus; nec, si quid agamus

Egregium quamvis, fama celebrat anus. At procerum si quis sumet modo, doctus ut Aser Dixerat, hoc scribunt ex adamante notae. Namque orbis dominum Zenona urbisque parentem, Dum piistum numeris dextera traistat ebur, Tessera quam varie miriani jactarit, ab albo Ad ineram tabulae qui capiebat iter, Sexta habuit septem: nonae canis, at duo summae Puncta, nec his aut plus aut minus in decima. Quae sumimam sequitur monstrat duo: rursus at unum Praesere qirae Divi linea nomen habet. At niger octava duo dat regione videri: Nec vincit nec ab hac vincitur undecima. Quae bissexta sitit, sortem monstravit eandem: Ter decima nudum rursus trabente canem.

Contigit Antigono bijugem gestare figuram: Quindecimae saturn nctus habebat idem. Ehavae &: decimae similis conspeetus: ab Inra Quarta pari casu picta duobus erat. Rex. cui contigerat niveam duetare phalangeni Quas sortiana paret, non videt insidias :

276쪽

Nam gractibus clausis artem prohibente fritillo Alveolum triplex alea jacta ferat. Sic duo, sex, & qiuinque tulit: mox subjicit illis Ordine damnosos quis putet 8 9 octo canes. Sit procul a nobis, qiloiqitot sumiri, alea, quando Non timuit muruli sallere Iusus laenam.

I. CRINΛGORAE. Vis eadein vestra est, Ligures, qme naris odorae; Prompta malum potius quam reperire bonurn. II. QUID ACHILLEs DIXERIT, eum G em in Orca reperit. Nil non ingenium superat sollertis Ulyssir Vicit enim vivita nulli concessa priorum Infernae secreta donatis, umbrasque dolentes. Quid fuit, ut superum convexa relinquere vellet, Aut quae vis adigit, si non cupity unus Ulysses In tenis pelagoque dolos messitatur & Orco.

ri, Ulae; quod tris e est, nec respice. sunera luctu Non bene prosequitur venter, Homerita ait: Ii a Bis. Diqitigod by

278쪽

Bisiex octa simul natis. si crediimus illi, Tantalis appositos contigit ore cibos. II. EIUSDEM Exspectare necem miserium plenumque doloris pHoc facitis, rapuit quem sera Parca, lucri: Nec tu mortales igitur, quos vita reliquit, Flere velis, nulli mors rediturii venit. III. EIUSDEM. Ne temet crucia, Iuctuin suge; tempore Parvo Vivimus, ad mundi secula, quae superant. Dum notulum tumulo datus es neque vermibus, hane, quin Perulet adhuc, animam praecipitare cave.

L PALLADAE. Dulcius ut patria nihil est, cum dixit Mysses: Enchyta Circeae non laabuere dapes. Cerneret ex illis vel solum surgere sumum, Penelopas posset nere jubere decem.

1 I. QUID DI x ERIT LILYsSEsω cum Ithacam veriret. Post pelago tamos, Ithace, terraque labores Dulce uium tetigisse solum, natumque videre

280쪽

Unigenam, patremiue senem cum coniiuge casta. Namque tui me traxit amor, nec gnarior alter, Dulce nillil patria magis atque parentibus esse.

TITULUS LXU.

De FontUM. I. STATUI. LII FLACCI, de Forse dicto Quinis. Sume dicens, quarey jam noli sumere, quare 2 Sic ego sum: tacita est mea dulcis aqua. II. I N C E R T I. Taedia fons adfers. bibe quo niam hoc mihi dicas. Vala tristes latices, vali quoque lingira Io xl III. APOLLONIDAR. d. Fonte dicta Puro. Fons ego purus eram cproprium dederatis Iaalaere, Nymphae, prae cunistris hoc mihi nomen aquis, Λt postquam scelerata meis se lavit in undis, Caede viatoriam sanguinolenta, manua, Suppressi latices, nec praetereuntibus ultra Jam nuo. Purus enim quo, rogo, jure Vocer IV. Λω