Anthologia Graeca cum versione Latina Hugonis Grotii. Edita ab Hyeronimo de Bosch 1

61쪽

FLORILEGII GRAECI

62쪽

XXIX. INCERTI. Europae dolari nus , qui quantum est Ilippiter in Dis, Tantum est per terras & freta valla marris, Has Triviae exuvias dat de Ciroade seroci, Et natis & de finibus Oilrysiis.

II iiic genitor sortis Pe ineuius; ipsa Philippi

Aetlierias pridem latis sit usque donios.

De Tasione.

I. EVENI, ASCALONIT Λ E. Rode caper vitem, tarmen hinc cum stabis ad aras . In tua Piod spargi cOΠlua Possit, erit. II. LEONIDAE, TARENTINI-Vir eaprae barba bonius, eXsultator, amabat Patri pineas tenerae rodere vitis opes. Sed fuit e terra vox re ita: palinite sarci Frugi sero citrant tina n hinc lim et Ora ni eo. Vix a manet radix : satis lainc, ubi victina a fies, In caput insundi quod tibi Pollit, erit. III. PARMENIONIS, MΛCEDONIS.Cimicibus noctu satiatiri de mae nostra, Silae sit et o mox satura de cute supplicium.

63쪽

FLORILEGII GRAECI

64쪽

IV. ANTIPATRI, SIDONII.

Arida silm platanus quam circiim palmite vici Plectitur, &, qme non est mea, fronde tegor. Quae prius umbravi ramis viridantibus uVas, . Nec milius hac ipsa vite conlata sui. Hoc quis ab exemplo talem sibi quaerat anticam, Phiae sit & exstincto reddere fida vicem. V. APOLLO NID ΛΕ-Τnix equus humana *nerit de carne saginam, Res nova; sed testes nos sumus atque Asia. Threicii quando redeunt Praesepia rugis, . . Nciden de s quaerere, terra, novum.

Poniter haec leo fer, quamvis sera, quando serenduin est, Injustos holnines sero, cito , poena sequetur.

65쪽

FLORILEGII GRAECI

66쪽

In Virtutem I. I N c E R. T I. C quos instituit stera porticus, optima quorum Fortibus in libris nos monumenta docent, Unica virmiem menvi bona: scilicet una Sospitat illa lictes, sospitat illa viros. Ast aliis pro fine sequi quae dulcia sensti Monstrat Mnemosynes de gyege blandi soror. II. QUID DrxERIT IUNO HERcULI, in Deos relato. Magna tibi, sed enim viruti debita tantae Dat pater, Alcide: nam post certamina longa Davi hominum generi decus immortale labores. III. De Eodem. Te Iabor & virtvi, tot desivlare periclis, Λnte claran nulli, coelesu in sede locarunt. P ONE-

67쪽

FLORILEGII GRAECI

68쪽

LIBER PRIMUS.

Seand niti gravis est Helleon labori inde sed haustu Nectareo sedat Hosis unda sitim. Atilin sic qiramvis res est sapientia: culmen Qui tenet. Λonidum dulcia dona bibet.

Nee ridens forinna suo te sublevet aestu , Nee liberrarem sequior aura domet. Cogitur adversis haec vita obnoxia ventis Nunc huc, nunc illuc, tracta, retracta sequi. Virtus sola manet, non mobilis: haec ubi praestat Securum vitae per mare invigium.

de his, qui falso in bona exsinistiora sunt. Multi thyrsigeri: pauci quos Eurus inat.

L D pia noriuam supra potiuerat. Ne sepelire canem: eanibus sed linquite praedam, Terea parens probrum negat acceptare parenssi. II. QuID DIXERIT AD PROCNEN sororem Philanula. Me tuus heul eo ux coeco crudelis in antro Clausit, & eripuit miserae gemana pudorem,

69쪽

FLORILEGII GRAECI

70쪽

LIBER PRIMUS.

4 sEt mihi triste dedit violenti munus amoris, Evellens linguamque simul Graramque loquelam. III. De Eademia Nitio tibi Procne soror hanc Philomela salutem, Si qua salus nobis. Luctus tibi tela loquetur, Ista naeos, quae sola potest, & crimina Terei, Qui milii, decerptum post virginitatis honorem, Nigris in stabulis usum quoque vocis ademit.

Luxuria marcens juvenili more Menippi Theron cum patrias dilacerasset opes, Eueternon doluit quondam genitoris amicus In misera juvenem vivere pauperie. Quin dedit & Iacrymas, atriue in sua tecta recepto Noster eris, dixit, non sine dote generi Ille sed ad specto, quod non speraverat, auro Ad veteres sumnis notaque damna redit: Dilapidat census, ncedens omnia ventri, Et quae sub ventrem deteriora latent. Atque ira Theronem miserum mala Narsus egestas Absorpsit reflui gurgitis illuvie. Iamque fiet Euctemon non Hanc, quem MVerat ante, Sed dotem & natae fiet ile conjugium.