Homeri Carmina cum breui annotatione accedunt variae lectiones et obseruationes veterum grammaticorum cum nostrae aetatis critica curante C.G. Heyne tomus primus nonus Homeri Ilias cum breui annotatione curante C.G. Heyne volumen secundum lib. 13.24

61쪽

Eισω εποζαψαι τέρενα χρόα κηλεῖ χαλκοῦ Ἀντιλοχου' περι γάρ ρα Ποσειδάων ἐνοσίχθωνNέστορος υἱον ἔρυτο, καὶ σν πολλοῖσι βέλεσσιν. 555ου μὲν γαρ ποτ' ανευ λίων - , ἀλλα κατ' αὐτοῖς, στρωφει ' ουδέ οἱ ἔγχος εχ ἀτρέμας, αλλα μάλ' αἱεὶ σειόμενον ελελικτο τιτυσκετο δὲ φρεσὶν νσιν, ε τευ ἀκοντίσσαι, ηε σχεδον ὀνηθηναι. ἀλλ' ου λῆΘ' Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθ' ομιλον 56 - Ἀσιαδε , ος οἱ Ουτα σάκος μέσον οFi χωλκω,

στολαύεσθαι ad animum rea fertur 56o - 575. Adamas linis stra haliam in Antiloclium . emiserat; eum, recedente'. aduerso corpore, hasta ua. sicit Meriones. 56a. Neptunus lassa vim et impetum frangit, retum dit: βιότοιο μεΠραc., reum in

ictus eam a vita Antiloch. I . .. Velans ne eum Adaia mas vita Privaret. v. Obst.

62쪽

LIB .x III IΛΙΑΔΟΣ N. 567 - Ui 55Mηριόνης δ' απιόντα μετασπόμενος βάλε δουριαἰδοἱων τε μεσηπυ καὶ ὀμφαλοῖ' ἔνΘα μάλιστα γίγνετ' Ἀρης ἀλεγεινὸς λζυροῖσι βροτοῖσιν 'ενΘα οι εγχος επηξεν ὀ p ἐσπόμενος, περὶ δουρὶ 5 οησπαιρ', Α Ου βους, τον ἡ Ουρεσι βουκόλοι ἄνδρες ἰλλάσιν Ουκ εθελοντα βίν δησαντες ἄγουσιν 'δε ὀ τυπεὶς ησπαιρε, μίνυνθά περ, αυτι μάλα δην, οφρα οι εκ χροος εγχος ἀνεσπάσατ ἐγγυΘεν ελειν ἔρως Mηριόνης ' τον δε σκότος οσσε καλυψε. 575 Δηίπυρον 'Eλενος επεῖ σχεδὸν ηλασε κόρσην Θρηῖκἰω, μεγάλω, ἀπὸ οε τρυφάλειαν ἄραξεν η μεν ἀποπλα Θεῖσα, χάμαὶ πέσε ' και τις Ἀχαιῶν μαρναμένων μετά ποσσι κυλινδομένην ἐκόμισσε 'τον δὲ κατ' ἰφΘαλμων ἐρεβεννη νυξ εκάλυψεν. 58 Ἀτρέδην 4' ἄχος ειλε, βοην αγαθον Mενέλαον '

/ F OI 575 Vulg. οσσ ἐκάλυνε. Rec tamen alte in corpus 5 a. Γλλίσιν Ioris seu funupenetrans, haerens in sc bus, o 2 εἱλεῖται. v. O M.to mole sua dissi acta, partim 576 - 58o. Dein , d. Infixa scuto haeret, το μὲν Pio V. sup. ad 476.ημισυ αὐτου μεῖνε, altera tur ab HeIeno. Ensis ThIais Pars detracta in terra ia- cici us 577. Certa formae Cet. - 567. 8. In inguine, esia detniit v. Obss. Percus.*ao loco vulnus maximos sum autem Ense Et mytum , . . dolores Creat. necesso est erat unum e Ioris, Piibus Adamantem aduerso vultu sub mento colligatis galea ecessisse. - 57o. ἔσπόμενος fimnata erat; nisi statuas et- in viilaus cadens, I hoc est, iam sine cora igiis galeam in eam partem, Uaa hasta interclam fuisse aptatam. dacta erat: cf. Obd. - tibi-6oo. Menelaus cum

63쪽

λ δ οτ' απο πλατέος πτυόφι μεγάλην κατ ἀλωπ ύσκωσι κυαμοι μελανόχροες, η ἐρεβινλι, πT.ιῆ υπο λιγυρῆ καὶ λικμητηρος ἔραῶ ' 59o

Heleno congressus, sagitta veisoriam ornanientis et es eius nullo cum vulnere gnitate in re teIuii Π1eiΠΟ- ictus, nactnian eius Vulne- rabilis. xat: tuni Heleni vulnus ab

pro συν τόξα τόξον εχουσα. 588 - 59a. Comparatio Longius enim petitum est, sagiuae ab aere resilientis si sagitta, rnanu traiecta,cun. li grati latibu4 a venti- in ipsum hastile fixa suillulabro .lesilientibus. Locus putaturi Diuitigod by Corale

64쪽

καὶ το μὲν εκ χειρὸς ερυσε μεγάθυμος Ἀγενωρ, αυτην δε ξυνἔδησεν εἀστρόφω οἰὸς αύτω,

σφενδόνν, ην ἄρα οι Θεράπων ἔχε ποιμενι λαων. 6O Πείσανδρος δ' ΙΘὐς Mενελάου κυδαλωοιο ηὶ ε' τω δ' ἄγε Mοῖρα κακη Θανάτοιο τέλοςδε, σοὶ, Mενελαε, δαμηναι εν λῖοτητι. οι δ' οτε δη σχεδον ησαν, επ' ἀλληλοισιν ἰόντες, Ἀτρείδης μεν ἄμαρτε, παρὰ δε οι ετράπετ εγχος ' 6O5. Πείσανδρος δε σάκος Mενελάου κυδαλίμοιο οἴτασεν, ουδε διὰ πρὸ δυνησατο χαλκον ελάσσαι 'ε εΘε γάρ σάκος ευρυ, κατεκλάσθη δ' ενὶ καυλωεγχος ' o δε φρεσὶν ῆσι χάρη, και τετο ν&ην. τρώδης δε, ερυσσάμενος ξίφος ἀργυρόηλον, 6, αλτ επι Πεισάνδρω' ό δ' υπ ασπίδος εῖλετο καλην ἀξίνην εἴχαλκον, μαίνω ἀμφὶ πελεκκλ

65쪽

παρ ποσὶν αἱματόεντα χαμαὶ πεσον εν κον4σιν '

τευχεά τ εξενάριξε, καὶ ευχόμενος επος ηυδα Αεἰ τέ Θην ουτω γε νεως Δαναων ταχυπώλων, 62 Πωες ὐπερφίαλοι, δεινης ἀκόρητοι αυτης. αλλης μεν λώβης τε καὶ αἴσχεος ουκ επιδευεῖς,

κοντο κατ') ἀλλήλων. non solum συνηλθον, laod esset ἀφίκοντο, sed, se inuicem

ferierunt. - 6I4. κόρυθος φάλον , conum in Vertice, cui inseritur ὁ λόφος. v. sap. d Γ, 37 I. -- 6I6. τω δέ ἱ οσσa hirinor Oculorum cum sanguine perinixtus Pro

fluxit. - 618. ἰδνώθη δὲ

πεσών. retro Prolapsus cais piloe reclinat . 6ao - 659. Increpat Menelaus Troianos e Pugna non reeedentes , sed in me.

laus haec alio modo Prois nuntiat: Nunc inndem, CRe. R Pisandro post alios, RG bitrabor impetum Troiano rum In media castra repressum iri; cumque his, ille. iniuriariun a Troia uis it Iaistarum dolorct exardescem,

relicima ipsis flagitia exprobrat. Accipio ergo λείψετε et 65o σχησεσθε non Pro iianperaticio, sed: Nunc, alio Per alium caeso, ultimo lorieo Pisandro, ians a nauia Biu discedetis, Puto. 6a I. Troiani, periura et rebelles. ἀκορητοι ἀίτης. eκvsu loquendi Homeri Or U. rnox v2 635. - 622. M.

66쪽

ἄν αυτ οῦν νηυσὶ μενεαίνετε ποντοπόροισι

πυρ ολοον βαλέειν, κτεῖναι δ' ηρωας Ἀχαιούς ' ἀλλά ποΘι σχησεσθε, καὶ εσσύμενοί περ, Aρηος. 65oZευ πάτερ, ὁ τέ σε φασι περὶ φρενας ψμεναι ἄλλων ἀνδρων ηδε λων ' σεο. δ' εκ τάδε πάντα πέλονται.

οῖον δη ἄνδρεσσι χαρίζεαι ύβριστῆσι,

Τρωσὶν, των μένω αaν ἀτάσειλον, ουδε δυνανται , φυλόπιδος κορέσασΘαι -ούου πολεμοιο. 655 πάντων μεν κόρος εστὶ, καὶ υπνου, καὶ μότητος.

hominum sensibus ignoscenda. - 634. Τρωσὶν των μ. pro of αεὶ ἀτασθαλοί εἰσι. 636 - 659. Aliena haeca nolitris notionibus, Proditas ex usu Hon erico suntaeeipienda. Arestitur Pugna n pugnaturis et pugna.cibiis; itaque et farietas

locum quatensa is. ἐπιδευεῖς. mai nihiI reli simili fecista ut aliquid adia pos

67쪽

μολπης πι γλυκερης . και ἀμυμονος ορχηθμοῖο, των πες τις και μαλλον ἐέλδεται ἐξ ερον εἶναι, ψ πολέμου ' Τρωες δε μάχης ἀκόρητοι εασιν. Ως εἰπων, τὼ μεν εντε' ἀπο χροος αἱματόεντα 64. συληθας, Θάροισι δ'δου Mενελαος ἀμύμων,

castra sua TeueriuntuΓ. V.

nentur , nun Sm Pugna fessi excedunt, Ptignaut PBTrina iter. . Virgilius redia.

e lari.64o - 659- Μenelaun spoliato Pisandro recedentem dum Harpalio hasta petit, ipso R ΜΘrione sagitta ratemus absportatur. Hampatio Pylaemenis illius, qui dux er It Paphlagonum: B, 85 r. caesus Pylaeiraenes R5 6. Ei conros ad Troiana venerat ii

68쪽

ποινη δ' ουτις παιδος εγίγνετο τελειωτος.

Του δε Πάρις μάλα Θυμον ἀποκταμένοιο χολώθη

69쪽

vis oι εειπε γέρων - Ρa- vem, ita ut nec eius doloia ter silio Praedixerat, fataI. Tes experiretur, II. B. Ut D ei esse ut aut graui Inoino pers Irianeret malorum ex amictiis donii moriatur, aut morbo.ad Troiam prosectus pugna 675-7aa. Nec minu ' cadat. η φθίσθαι - η δα- Aiacos, *1a Parie mmor μυω. options sibi datR Pugnat, ingrarentes Iroia. Ille, tanquam vir fortis, nomini copias sortiter sustia Praetulit. Hieram, ut' antis nent, . ita ut neutrolibet Troianx Pugna occumberet. Illa ros succednt. Tω, ita, euitauit illo duo 675. 'ων - ἀριστερα, mala. - 669. Θωiν αλεει- - est hic locus inter pra vas 'Aχαιων. Apparet hinc, eipuos do stu ae desci iptioia Iam tauri cogi potuisse lao- ne castro n; es. Lechout . minea ad miltriam, et fias p. a76: idem tamen eae te multam 'ς αστρατείας. Parte impeditus et ambi. et Eustath. monuit. guus: sinistram Hectoris in-Parebat alitem Corinthus tellUerulam esse dixeris. MDiuitigod by Corale

70쪽

λαοὶ 'Αργείων, τάχα δ' ἄν και κυδες Ἀχαιῶν

nilist tum est, quod satis num habet socios: Helenum eonu niat. Ergo sint a Menelaus vulnerat', Pinnia natiliam dicta est ex Achi- driun et Harpationem camvorum aessimasioner illa ad . clit; Pnris Acissim Euehono. Simoenteua spectabat. Η rem: mane Poeta ad N iaetor Pugnabat in media 'Ctorem redii: Paem non nos, aduersus Aiaces et minus ab AeItiuis premi H. Teucritari: sup . SI a νηυσὶ debimus, Doririn virtut sinμὲν ἐν μέσσνσιν αμύνειν ab Aiaces inflaminant. Tum H καἰ i αλλοι, μανυς τa ab illa finistra Pario arcetc δύω Τεῖκρός τε - Fod La suntur ab Hectore fortissumen ipsum non de ati ua mi, Polydamantis eonsilia

eastris: intelligi posse supras 754 int. Erat inter eos Pa. ad Sia moniai; sed medium Hs μάπης ἐπ' αριστερὰ ρο-