장음표시 사용
181쪽
182쪽
περὶ αυτου του νδρου παγεστιν ὁ λόγος τούτω δ'ουδείς εστι κινδυνος καιτοι καὶ τουτ κοὐ σε λέγειν, ς υρα τρεῖς τινες γραφάμενοι πρύτεροι τουδε, υκ επεξηλθον εἰ μεν ουν εγκαλων υrol. λέγεις, τι σε ου κατέστησαν εις κίνδυνον, φιλοκι- δυνύτατος Ι πὰντων ἄνθρωπων. εἰ δε τεκμηριον ποιῆ του τὰ δίκαια εἰρηκέναι, λων εἴηθες ποιεῖς. τι γαρ εἴνεκα τούτου βελτιω εσθ' ὁ νωος, εἴ τις etετελεύτηκε των γραφαμένων πριν εἰσελθειν, 'ει- σθεις σου διεγρώφατο, η και λως π σου παρεσκευάσθης αλλὰ ταυτα - ουδ λέγειν καλδν. βρηνται δε- νύμω σύνδικοι, και μάλισθ' οι δεινοὶ λέγειν ἄνδρες, Λεωδώμας ἀχαρνεῖς, και Αριστοφων ἀζηνιεῖς, και κηφισέδοτος εὐκεραμέων, και Λεινίας ἐσιεὐς α δὴ προς τούτους ὁπολαμβάνοιτ' αὐεικύ- τως, ακούσατε και σκοπεῖτε, αν ἴμῖν δίκαια αἰνηται. πρωτον μεν προς Λεωδὰμαντα ουτος ἐγράφατήτην Σαβρίου δωρεὰν ἐν τουτ' ἔνεστι ὁ τηλατελεως των ἐκείνω τι δοθέντων και προς μως εἰσελθών, ηττήθη - νωσι δε οὐκ εωσι δι προς-δ αυιδν
κω τὰ ωὐαλλων εὐεργετων προσγέγονε, τηνικαυτα σύμπαντα αυτ ασθενέστερα - τούτου ὁγων
183쪽
δίκαια αν χειν ειπεῖν οἴομαι. ουτος εἴρετο την δωρεὰν παρ' ἡμῖν, ε η τουτ ενῆν καὶ ου τουτ' ἐπιτιμῶ δεῖ γὰρ ἐφ' υμῖν εἶναι διδύναι τῶ υμετερ αυ- των οἷς αν Οὐλησθε Ἀλλ' εκεῖν γε υχὶ δίκαιον εἶναί φημι, το οτε μεν τούτω ταυτ εμελλεν πάρξειν λαβύντι, μηδεν ηγεῖσθαι δεινόν Ἀπειδὴ δ' εzέροις δέδοται, τηνικα υτ αγανακτεῖν, και πειθε υμα ἀφελεσθαι και μην και Πλάσον πέντε τά - τα ἀποδουναι γεγραφεν ουτος, ως παραπύροι τοις εν Πειραιεῖ του δήμου και καλῶς ἐποιει, μὴ τοίνυν, α με ην αμάρτωρα , ταυτ επι τη του δήμου προ
τυρίας στησεν εν τοις ἱερῶς ἀναγρύφας, και πάντες συνίσασι, αυτ' ἀφελέσθαι παραίνει μηδ' ο αυτ φαίνου, τά π φειλύμενα - ἀποδουναι, δεῖ γράφων, και α τις παρὰ του δήμου κεκόμισται, ταυτ' ἀφελέσθαι παραινῶν. και μην προς γε Κηφισύδor- τοσουτ αν εἱποιμι ορούς στιν Ουδενδ ηττον, εινδρες ἀθηναῖοι,Ἀων λεγόν ν δεινδ ειπεῖν πολὐτοἰνυν κάλλιον τῆ δεινδεητι αὐτη χρῆσθαι επὶ δτους ἀδικουντας υμως κολύγιν η τους ἀγαθε τι-- αιτίους ἀδικεῖν. ει α ἀπεχθάνεσθαί τισι δεῖ, τοῖς ἀδικοῖ σι-ὁ δῆμον, αἰ τοις ἀγαθύν τι ποι- ουσιν, γωγε νομίζω δεῖν πρὁ τοίνυν Λειμαν. - τος ἔσως ερεῖ τριηραρχίας αυτοῖ, και λειτουργία εγῶ δ', εἰ πολλου τη-δλει Λεινίας αξιο αυεῖν παρορ σχηκεν ως μοιγε δοκεῖ, νὴ τους θεοὐς μαλλον ανπωραινεσα μι αυτω τινὰ τιμην Ῥας ἀξιουν δουπιι, η
184쪽
DEMOSTHENIS τὰς τέροις πρύτερον δοθείσας ἀφελεσθαι κελεύειν. πολ γὰρ βελτιους ἀνδρύς εστιν, φ ο -υτο ευπεποίηκεν, ἀξιου -- ι η ς' οἷ ετεροι ποιῆ-
σαντες τιμηθησαν, φθονε δἐ δὴ μεγιστον απάν-1ων, και κοιν4 υπήσει κατὰ πάντων των συνδίκων' τούτων πολλύκις εις καστος πρότερον τισι προμα-
186쪽
18 DEMOSTHENISTας μων αυτων φέρε γαρ προς διις τι μώλισι οῦν ἀπευξαίμεθα πάντες, και, μάλιστ' εν απασι διεσπούδαμαι τοι νόμοις οπως μη γενήσωνται ὁ
λαξ η εν ἀρείω πο τέτακται. εν τοίνυνδεῶς περὶ τουτων νύμοις ὁ φάκων φοβερδν κατασκευώζων καὶ δεινὸν τινα αυτθειρ αλλον αλλου γίγνεσθαι, καὶ γράφων χερνίβων εἶργεσθαι ὁ ἀνδροφdνον, σπονδων, κρατήρων ἱερων, γορας, πάντα ταλλωδιελθών, ἴς μάλιστ' αν τινας ετ επισχεῖν που τοιουτύν τι ποιειν, μως υκ ἀφείλετο την του δικαίου τάξιν, αλλ εθηκεν εφ'oli4ξεῖναι ἀποκτιννύναι καν ἴτω τις δράση, καθαρον διώρισεν εἶναι.ειτ' ἀποκτεῖναι μεν δικαιως εν γε τοῖς παρ' μῖν, μοις, ἐξέσται χάριν δ' ἀπαιτῶν, υτ δικαίως, ουθ'dπωσοῖν διὰ το τούτου νωον μηδαμως, ω ανδρες ἄθηναῖοι, μη βούλεσθε δοκεῖν πλείω πεποιησθαι σπουδὴν, πως μηδεν των εἴ τι ποιούντων μας χάριν ξεσται κομίσασθαι η πως μηδεὶς φύνος εν τῶ
λει γενήσεται αλ ἀναμνησθέντες των καιOων, παρ' ους εἶ πεπονθότες ε πεποιηκατε τοὐς ευρομένους, και της ημοφάντου στήλης, περ ης εἶπε
Φορμιων' εν η γέγραπται και ὀμώμοσ1αε α τες αμυνων τι πάθη τῆ δημοκρατψ, τὼς αὐτὼς δώσειν δωρεὰς, ασπερ χρμοδίω και Αριστογεότον ' κατα- νηφίσασθε του ὁμου. οὐ γὰρ επεστ εὐορκεῖν, ει μὴ τουτ ποιήσετε παρὰ πἁντα δε ταυτα λεκεῖνο ευ ἀκουσατέ μου ον ενι τουτον χειν καλως τον
187쪽
μενοι, και πώντων ων περ αυτούς αρχοντες, καὶ
λον δηλον πῶσιν ἀνθρώποις καὶ μικρο καιροι μεγάλων πραγμάτων αἰτιοι γίνονται διδ δει μετρια- ζψιν ἐν-αῖς εὐπραξίαις, καὶ προορωμένους το μέλλω φαίνεσθαι πολλὰ δ' αν τις εχοι λέγειν σι καὶ διεξιεναι, περὶ του μηδαμῆ, μηδε καθ' εν, τουτονυειν ηαλως τοὐνύμον, μηδἐ συμφερειν μῖν' αλλ' D' εν κεφαλαίον τουτο μαθητε, κὰγῶ παισωμαι λι-
188쪽
184 DEMOSTHENIS νων, δἰ ποιήσατε σκέψασθε παράλληλα, καὶ λο
ωξετ εγνωκεναι, και τα πύλει τὰ κάλλιστα
189쪽
χορηγῖς δ ην ἐκ της φυλης, ὁ τὰ ἀναλώματα πα-
190쪽
186 DEMOSTHENIS . ρέχων τὰ περὶ Οὐχορύν. ὁ τοίνυν Λημοσθενης της εαυτο φυλης της πανδιονίδος, θελοντὴς υπέστη χορηγμ. χθρου ὁ κεχρημένος τω μειδια, των πλουσίων ενι, φησὶ μεν καὶ ἄλλα επι την χορηγἰαναbτου πεπονθέναι κακως, ὁ δ τελευταῖον, πιτης ρχήστρας κονδύλους ελαβεν ναντίον πάντων των θεα ν επὶ τοὐrω κατηγύρησεν εν ω δήμωτου Μειδίου, ς σεβηκότος εις την ορτὴν, καιεἰς-δνυιδνυσον ἐκαλεῖτο δλη τοιαύτη κατηγορει, προβολὴ ὁ μεν οὐ δημος κατέγνωκε του Μειδέου τὴν ἀσέβειαν ογωνίζονται ὁ νυν εν δικαστηρω, περ της του δῆμον καταχειροτονίας εδε γαρ καταννύντος του δήμου , δικαστήριον κρῖναι δεύτερον. ἔστιν οἶν ο ἀγων περι ποτιμήσεως. οὐ γαρ περιτου μηδεν ἀδικεῖν ὁ μειδιας αγωνίζεται, λώρ go 2ιμήματος, πύτερον βρεως η σεβείας οφείλει δίκην ὁρικος οὐν ὁ λύγος η σώσει , τουμεν Μειδίου λέγοντος, βριν ἔναι δ πραχειν,επειδὴ τυφεν ανδρα ελεύθερον - τοῖ δἐ Λημο- νους, ἀσέβειαν, πειδὴ χορηγδ ην ὁ τυφθεὶς, και ἐν διονυσίοις, καὶ ε τω θεατρω διὰ γωρ τούτων καὶ ησεβηκέναι τὀν πιιδίαν φησω ς εἰναι διπλουνορον κατὰ σύλληφιν, ταν μὴ εκβάλλοντες τὸ πὁgων αντιδίκων εἰσαγόμενον νομα, καλετερον αυτ δπροστιθωμεν, σπερ ενται ἡ Λημοσθένης, του