Biographoi vitarum scriptores graeci minores edidit Antonius Westermann

121쪽

LIB. II. VITAE LYRl CDRUM. συντετελεκότες θαυματος αξιον ον και ἀγαθον μέγα ἐαυτοῖς θεόθεν αἰτvσάμενοι, ειτα ἐώθεν ουκότ ἰσαν ῶς θανάτsl05 ὰπεληλυθότες. καὶ Κλέοβις δὲ και Βιτων ὐμια τῆς ἡπἐραγαθον εὐχῆς ὰποἰναντο, ἡνίκα ἐκεῖνοι τὴν μητερα ἐπὶ -άξης ἐλκυσαντες διὰ μέσvς αγορὰς ἐς νενομισμένην δομυτελῆ θυσίαν οι γὰρ ιεροὶ βόες οὐ παρῆσανὶ ἔτυχον μεν ευχῆς μητρόθεν ῶς ἐπι κρείττοσιν, αὐτοὶ δὲ προυκαλέσαντο θάνα-l0 τον, ως αὐτίκα ἐκείνων ἐλάβετο. ὰUM ταῖτα μὲν Ουτω παρερρίφθω ονδ' αυτὰ εἰς κενόν. 30) ῖ δὲ κατὰ Πίνδαρον γόνους οἴτω πεζολογικῶς

προενθνεγμένου φέρεται εiς αυτόν καὶ δί ἐπῶν παλαιῶν ταῖτα, οἶς ἐμφέρονται καί τινα ἐπόκεινα των προειρημένων.

Κλειδίκη εὐνηθεῖσα μενεπτολέμF Aαὶπάντωγείνατο, ναιετάουσα Κυνος κεφαλῆς παρὰ χώρρο,ουκ οῖον, ἄμα τψ καὶ Ερίτιμον εἰδότα δ ρvς,εὶατα πυγμαχίης τε παλαισμοσύνης τ ὰλεγεινῆς. 20 τὰν μἐν υ τε κνώσσοντα ποτὶ χθόνα κάτθετο μήτηρεὶ τε παιδνὸν ἐόντα, μόλισσα τις ώς ἐπι σίμβλω

τῶ δἐ λιγυφθόγγων ἐπέων μελέων θ' ἡποθήμων ἔπλετο δῖα Κόριννα, θεμεΔια δ' ώπασε μύθων 25 τὼ πρῶτον ' μετὰ τὴν σ Ἀγαθοκλέος ἔμμορεν αὐδῆς. ὁρ ρά τέ οἱ κατέδειξεν οδὸν καὶ μήτρον ἀοιδῆς. ευτε δ' Ἀλεξάνδροιο Φιλιππιάμο μενοινῆ

122쪽

I. PINDARI 1.

Καδμείων ἀφικοντο Μακηδόπις ἄστεα πέρσαι, Πινδαρέων μεγάρων ουχ ηφατο θεσπιδαις πνρ. ἀλλὰ το μὲν μετόπισθεν. ἔrι ζώοντι δ' ἀοιδο 130Φοῖβος αναξ ἐκώ.ευσε πολυχρυσον παρὰ Πυθολίμα καὶ μέθι λαθὼν θεὶ Θήβυνδε κομίζειν. καὶ μέλος, ῶς ἐνέπουσιν, ἐν Ουρεσιν ἡ υκερoiς Πὰν Πινδάρου αiἐν ἄειδε καὶ Ουκ ἐμέγηρεν ἰείδων. μος δ' ἐν Μαραθῶνι καὶ ἐν Σαλαμῖνι παρέσταν 35αiναρέται Πέρσαι μετὰ Λάτιδος ὼγριοφώνου, τη-ς ἔτι ζώεσκεν, οτ Aiσχύλος ην ἐν Ἀθηναις. τψ Tιμοξει,17 παρελέξατο, δῖα γυναικῶν, ἡ τέκεν Ευμητιν μεγαλήτορα καὶ - αντον, Πρωτομάχην δ' ἐπὶ τοῖσιν. ἔμελφε ει κυδος ὼγώνων iii

τῶν πισύρων, μακάρων παιηονας, ἐν δή τε θρήνους, καὶ μέλος ὀρχηθμοῖο, θεῶν τ' ἐρικυλας υμνους, ηδὲ μελιφθόγγων μελεδηματα παρθενμώων.

τοιος ἐὼν καὶ τόσσα παθῶν καὶ τόσσα τελέσσας κάτθανεν, Oγδώκοντα τελειωμένων ἐνιαυτῶν. is

κειμένων γνωμικῶν ὰποφθεγμάτων προσιστορουσι καὶ τάδε.

Πίνδαρος ἐρωτηθείς, τί πρίονος ὀξυτερον , ειπε -διαβολή. Λελτόσε δ' ἐρωτηθεις, τί πάρεστι θύσων, παιῶνα εἶπε, 50 μονονουχὶ λέγων ἐκ των ἐλλογίμων ἀνδρῶν θυσίαν ειναι λόγους τ0 κρείττονε. προς ο συλλαλεῖ καὶ ὁ γράφως ώς ἄκαπνα θυουσιν ἰοιδοί. πρὼς δὲ τον ἐρωτησαν τα, διὰ τί οὐ τ9 ευ πράττοντι την θυγατέρα δίδωσιν, οὐ μόνον ευ πράττοντος ἔφη δεῖσθαι, ὰλλὰ καὶ πράξαντος. τψ δἐ πυθο- 5s

123쪽

Ll B. II. VITAE LYRICORUM. μον, διὰ τί μέλη γράφων μειν ο- ἐπίσταται , , καὶ γὰρ οἱ

ναυπηγοι ἔτη ,,πηδάλια ποιουντες κυβερνῶν Ουκ Oλωσιν. τουτο δέ πως παρέοικε προς το ἐρωτοθῆναι μέν τινα σοφιστήν, διὰ τι ὁ μηγορεῖν ἄλλους προς ὀχλον διδάσκων αυτός i 60 Οὐ δύναται Ουτω ποιεῖν, ἐκεῖνον δ' ενσrόχως εiπεῖν ώς , καὶ

παλαιους Πίνδαρος ους, τους φιλοσοφουντας ἄτελῆ σονίας δρέπειν καρπόν, αλλὰ τοῖτό γ εὶς φύγον αν ἐμπίπτοι, ὁποῖος και τω κωμικω προστέτPιπται, ὁς που τους λοσόφους διὰ 70 τὀ ὰπράγμονας εῖναι σκώπτει ώς αργούς. 34) ποιήματα δἐ πολλὰ γρά θαι Πίνδαρος λεγεται, ων καὶ φέρονται Ουκ ὀλίγα, ου μην τὰ πάντα υπεμνζωτισμένα. εiri M παιῶνες, διθυραμβοι, προσόδια, παρθένια, τὰ καὶ αὐτὰ μνημονευθένταπρὰ βροχόων, υπορχήματα, ἐγκώμια, θρῆνοι καὶ ἐπινίκιοι 75 κατὰ τιν ἱστορίαν ώσει ,δ, Ους καὶ ἐπινίκους τετρασυλλάβως φασίν, οὶ καὶ περιάγονται μάλιστα διὰ τό ἀνθρωπικώτεροιειναι καὶ ὀλιγύμυθοι καὶ μηδὲ πάνυ ἔχειν ωσαφῶς κατά γε τὰ ἄλλα ει δὲ καὶ υμνοι λέγονται οἱ αυτοί, ἀλz αυτὀ παραχρήσεως εῖδός ἐστι, καθ' ἐν καὶ τὰ νεῖσθαι ἀντιφρα-Mστικῶς που ἐπὶ φόγου ἐτέθη, ῶς δηλοῖ καὶ τὼ νμιεῖθ' -' ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις. Lloe Πινδάρον.

Πίνδαρος ὁ ποιητὴς ο βαῖος ἐν ἐκ Κυνοκενώλων κώμη δ' ἐστὶ Θηβαὶ κή), υἱὸς Λαfφάντου, κατὰ δ' ἐνίους Παγώνδα.

124쪽

ἔνιοι δὸ Σκοπελίνου αμον γε Ῥεαλογουσι, τινὲς ει τὴν Σκοπελινον πατρωον αυτοῖ γενέσθαι καὶ αὐλητὴν ἔντα την

προσκαθίσασαν πν7ρία ποιῆσαe. οἱ δέ φασιν ἔτι μαρ εῖδενῶς μέλιτος καὶ κηρου πλῆρες εἶναι αὐτοῖ το στόμα ' και ἐπὶ ποιεντικὴν ἐτράπη. διδάσκαλον ν αντον Ἀθήνησιν οἱ μἐν Ἀγαθοκλέα, οἱ ν Ἀπολλόδωρον λέγουσιν, δν και προἱστά- 10μενον κυκλίων χορῶν ἀποδημο-τα πιστευσαι την διδασκαλίαν τω Πινδάρω παιδὶ οντι, των ν ευ διακοσμήσαντα διαβόητον

γενέσθαι. ἔρεισμα δἐ τῆς Ελλάδος εἰπὼν Ἀθήνας ἐζημι θη-ο Θοβαίων ,α δραχμαῖς, άς ἐξέτισαν υπἐρ αντον Ἀλπναῖοι. ἐν δ' Ου μόνον ευφυὴς ποιητῆς, ὰλλα και ἄνελρωπος θεοτι- inbλής. ὁ ρουν Παν ὁ θεὸς ἄφθη μεταξὐ του κιθαιρῶνος καὶ του πιικῶνος οδων παιῶνα Πινδαροw διὸ καὶ ὐσ- ἐποίησε. εiς τυν θεόν, ἐν φ χάριν ομολογεῖ τῆς τιμῆς αυτν, ου ἡ ωρχή, Πάν, Πάν, Ἀρκαδίας μεδέων καὶ σεμνῶν αδύτων φυλαξ ἀλλα καὶ ἡ Ζ μήτηρ μαρ ἐπιστῆσα αυτ020 ἐμέμφατο, ὁτι μόνην τῶν θεῶν ουχ νμνησεν ὁ δ εχ αυτὴν ἐποίησε ποίημα, ον ἡ ἀρχή, πότνια θεσμοφόρε χρυσα νέου. ὰλλὰ καὶ βωμόν ὰμφοτέρων τῶν θεῶν πρὰ τῆς οὶκίας τῆς ἐδίας ἱδρυσατο. Παυσανίου δὲ του -κεδαιμονίων βασιλέως ἐμπιπρῶντος τὰς Θήβας ἐπόγραφέ τις τῆ Oisis ,,Πιν-25δάρου του μουσοποιου τὴν στέγην μὴ καίετε, καὶ ουτωμόνη ὰπόρθητος ἔμεινε και ἔστι το νυν ἐν Θήβαις πρυτανεῖον. ἀλλὰ καὶ ἐν Λελφοῖς ὁ προφήτης μέλλων κλείειν τὰν νεῶν κηρύσσει καθ' ημάραν ,,Πίνδαρος ὁ μουσοποιὰς παρίτω προς το δεῖπνον τῶ θεῶ. καὶ γὰρ ἐν τῆ τῶν Πυ-20θίων ἐορτῆ ἐγεννήθθ, ῶς αirύς τησι, πενταετηρὶς ἐορτὰ

125쪽

σπαργάνοις. λέγεται δε θεωροῖς ὰπιοῖσιν εἰς Ἀμμωνος αiτῆσαι Πινδάρν τὰ ἐν ἀνθρώποις ἄριστον και ὰποθανεῖν ιο ἐν ἐκείνω τῶ ἐνιαυτῶ. ἐπέβαλε δἐ τοῖς χρόνοις Σιμωνίδουνν νεωτερος πρεσβυτέρον. των γουν αυτῶν μέμνηνται ὰ ότεροι πράξεων καὶ γαρ Σιμωνίδες τὴν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν γέγραφε, καὶ Πίνδαρος μέμνηται της Ξέρξου βασιλείας. αλλὰ καὶ ὰμφότεροι παρ' Ἱέρωνι τῶ Συρακουσίωτε. τυραννU γεγένηνται. γήμας δὲ Μεγάκλειαν την Αὐσιθόου καὶ Καλλίνης ἔσχεν υἱόν Λαίναντον, φ καὶ δαφνηφοριῶνῆσμα ἔγραφε, καὶ θυγατέρας δύο, ΙΠρωτομάχην καὶ Ηυμητιν. γέγραφε δὸ βιβλω ιζ , υμνους, παιῶνας, διθυράμβων β, προσοδίων β φέρεται δὲ καὶ παρωνίων β , καὶ γ, ὁ ἐπι- 45 γράφεται κεχωρισμένων παρθενίων ' υπορχημάτων β , ἐγκώμια, θρήνους, ἐπινίκων δ . φέρεται δ' ἐπίγραμμα ἐπὶ Ἀτελευτη αντον τόδε 'η μά- Πρωτομάχη τε καὶ Emvτις λιγύφωνοι

ἔκλαυσαν, πινυταὶ Πινδαρίου θύγατρες,

Πίνδαρος τὰ μιν γόνος Θοβαῖος, υἱὸς Βαδνάντου κατὰ

126쪽

l. PINDARI 2. 3.

δαρον, ἐ- εῖδε μειζονος ἔξεως ὁντα, παρέδωκε - τῶEρμιονει μελοποι*, παρ ν τὴν λυρικην ἐπαιδεύθη γέγονε δἐ κατὰ τους χρόνους Αἰσχυλου καὶ συγγεγένηται αὐτω, καὶ τέθνηκεν ἔτε καὶ τὰ Περσικὰ ἔγκμαζεν. δὲ θυγατέρας δύο, Eυμητιν καὶ Πρωτομάχ=με. κατ κει δὲ τὰς Θήβας i 0 πλησίον τοῖ ἱεροῖ τῆς μητρος τῶν θεῶν 'Pόας τὴν οὶκωνο-. ἐτιμα δὲ τὴν θεὰν σφόδρα, ων εὐσεβέστατος, καὶ τὰν Πῶνα καὶ εὀν Ἀπόλλωνα, εὶς δν καὶ πλεῖστα γέγραφεν.

νεώτερος δ' ἐν Σιμωνίδου, πρεσβύτερος δὲ Βακχυλιμυ. κατὰ δὲ τὴs Eόρξου κατάβασιν ἡκμαζε τῆν ἡλικίαν. ἐτιμήθη i5M σφόδρα υπό πάντων τῶν 'Eλλήνων διὰ τὰ υπὸ τοῖ AGλ- λωνος ουτω φιλεῖσθαι, ώς καὶ μερίδα τῶν προσφερομένων τ0 θεφ λαμβάνειν καὶ τὸν ιερέα βοῶν ἐν ταις θυσίαις Πίνδαρον ἐπὶ τὸ δεῖπνον του θεου. λόγος καὶ τὰν Πῶνα ὀρχήσασθαί ποτε τὰν αυτου παιῶνα καὶ χαίρειν μοντα τουτον 20 ἀεὶ ἐν τοῖς ὁρεσιν. φασὶ δἐ καὶ ἔτι - τὸ Αακεδαιμόνιο Ποιωτους ἐμπρήσαντες καὶ Θήβας ἀπόσχοντο μίνης τῆς οἰκίας αντον, θεασώμενοι ἐπιγεγραμμένον τόνδε τὸν στίχον ' , , Πινδάρου του μουσοποιου τὰν στέγαν μὴ καίετε. ὁπερ καὶ Ἀλέξανδρον μετὰ ταυτά φασι πεποιηκέναι' καὶ γὰρ ΟυrOςN, ἐμπρήσας τὰς Θήβας μόνης τῆς ἐκείνου οἰκίας ἐφείσατο. ἐχθρῶς δὲ διακειμένων τῶν Ἀθηναίων προς τοὐς Θηβαίους, ἐπεὶ ειπεν ἐν τοῖς ποιέωσιν , ,ω ταλαίπωροι Θῆβαι καὶ, μεγαλοπόλιες Ἀθῆναι, ' ἐζημίωσαν αντον χρήμασιν οἱ Θο- βαῖοι, ἄπερ υπὲρ ἐκείνου ἔτισαν Ἀθηναῖοι. γέγραπται δ' au

127쪽

LIB. II. VITAE I, FRIC DR M. αυτιδ ιζ' βιβλία, ων δ' ἡ λεγομένη πιρίοδος, υλυμπιονῖκαι,

Πυλωνῖκαι, πεμεο νῖκαρ, 3σθμιονῖκαι. ἔστι δἐ τὰ λυμπιαὰ ων εἰς τὰν Λία, τὰ Πυλα ὰγῶν εiς τόν Ἀπόλλωνα. τὰ Πέμεα ὰγων καὶ αυτος εἰς τον Λία, τὰ δ' Ἱσθμια 35ὰγὼν εἰς τον Ποσειδῶνα. τὰ δ' ἔπαθλα τουτων ἐλαίω, δάφνη, σέληνον ξηρόν τε καὶ χλωρόν. αλ- περὶ μέντοι τῶν ἄλλων ου χρεία νυν ἐστι λέγειν, καὶ τὰ ἐπιβώLλοντα

τιθέασιν, ο καὶ Πίνδαρος λέγει ἐνδοξότερον κοσμῶν τόναγῶνα. ἐπῶ γαρ την Αυγείου κόπρον ἐκάθηρε καὶ τῶν ὐπηγγελμόνων Ουκ ἔτυχε, συναγαγών πολυν στρατον τόν τε Απείαν φονεύει καὶ τυν 'Πλιν παρεστήσατο, καὶ πολλὰ λάφυρα συναγαγὼν αγῶνα τίθησι τοῖς μετ' αυτου πολεμήσασιν, οθεν καὶ το ἔθος διέμεινεν. ἀλx ovo' αυτη ἔμεινεν

ἄν ἡ εχέσις, ἐπεὶ τῆς σνμβασος αυτοῖς δυσχερείας υπόμνησις ἰω- ὰλr 'Iφιτός τις καὶ Ηορυλοχος τοὐς κιρραίους κατα-50 πολεμήσαντες ουτοι ν ῆσαν οἱ την παράλιον της Φωκίδος λησταὶ κατέχοντες καὶ πολλὰ λάφυρα συναγαγόντες, ὁ μἐν ψιτος τὰ υλύμπια συνεστήσατο, ὁ δ' Ευρυλοχος τὰ Πύθια,

128쪽

ντος κατὰ την - ολυμπιάδα. ἀκροατης ει γέγονε -55νίδου. ὁ δ' ἐπινικιος, ου ἡ ὰπη, ἄριστον μὸν υ δωρ, προ- τέτακται - ώριστοφάνους του συντάξαντος τὰ Πινδαρικὰ διὰ τὰ περιέχειν του ὰγῶνος ἐγκώμον καὶ τὰ περὶ του Πέλοπος, ός πρῶτος ἐν πιλιδι ηγωνίσατο. γέγραπται ν Ἱέρωνι βασιλεi Συρακουσίων αἱ λ Συράκουσαι πόλις τις Σικελίας

129쪽

Ll B. II. VITAE LYRICORUM.γώνδου ἐστόρησαν αυτόν. μαθητης α Μύρτιδος γυναικος, β γεγονὼς κατὰ την ξε ολυμπιάδα, κατὰ την ειρξου στρατείων ἐτῶν μ'. καὶ ἰδελφὸς μἐν ην αυτω ἄνομα Ἐρωτιων καὶ υἱὼς Λαίναντος, θυγατέρες δ' Ευμητις καὶ Πρωτομάχη.καὶ συνέβη αὐτω του βίου τελευτν κατ' εὐχάς' αὶ σαντι γὰρ τὰ κάλλιστον αὐτῶ δοθηναι των ἐν το βίω, ἀθρόονl0 αυτόν ὰποθανεῖν ἐν θεατρ* ἀνακεκλιμένον εὶς τα του ἐρωμένου Θεοξένου αὐτοῖ γόνατα, ἐτῶν νε . ἔγραφε δ' ἐν βιβλίοις ιζὰ ρίδι διαλέκτω ταῖm' 'Oλυμπιονίκας, Πυθιονίκας, si'μεονίκως. 'Iσθμιονίκας,J προσόδια, παρθένια, ἐνθρονισμούς, Βακχικά, δαφνοφορικά, παιῶνας, ἡπορχήματα, υμνους, διθυράμβους, σκολιά, ἐγκώμια, θρηνους, δράματα τραγικὰ ιζ , ἐπιγράμματα ἐπικὰ καὶ καταλογάδην παραινέσεις τοῖς Ἐλλησι καὶ ἄλλα πλεῖστα. - 'Oτι τὰς Θήβας τὴν πόλιν Ἀλέξανδρόν φασιν εὶς ἔδαφος κατασκώφαι καὶ πλὴν ἱερέων τε καὶ ἱερειῶν τοὐς ἰλλους ὰνδραποδίσαι καὶ τὴν Πινδάρου 20 δἐ του ποιητοῖ οἰκίαν καὶ τους απογόνους του Πινδάρου

λέγουσιν ὁτι ὰπαθεῖς ἐφυλαξεν αiδοῖ τῆ Πινδάρου, λ φησιν Ἀρριανος ὁ ἱστορικὰς ἐν τν ἀναβάσει Ἀλεξάνδρου.

130쪽

Ἀλκμὰν -κων ἀπο Μεσσόας, κατὰ δὲ τον Κράτητα πταίοντα Λυδος ἐκ Σάρδεων, λυρικός, νέος αμαντος η T - τάρου. ἐν δ' ἐπὶ τῆς κζ ὀλυμπιάδος βασιλεύοντος Λυδῶν υρδυος του Ἀλυάττου πατρός. καὶ ων ἐρωτικὰς πάνυ εὐρετὴς γέγονε των ἐρωτικῶν μελῶν. ἀπ οἰκετῶν δέ. ἔγραφε 1βιβλία ς' μέλη και κολυμβώσας . πρῶτος δ' εἐσήγαγε τὰ μη ἐξαμέτροις μελοδειν. κέχρηται δὲ Λωρίδι διαλέκτω κα- λώπερ Λακεδαιμόνιος. ἔστι δἐ και ετερος Ἀλκμάν, εις των λυρικῶν, ὀν ηνεγκεν ἡ Μεσσήνv.

νακρέων Πιος, λυρικός. Σκυθίνου υiός, οἱ δ' Ευμήλου, isso. M Παρθενίου, οι δ' Ἀριστοκρίτου ἐδόξασαν. ἔγραφεν ἐλεγεῖα και ἐώμβους, 'Iάδι πάντα διαλέκro . γέγονε κατὰ ΙΠΟ - λυκράτην τυν Σύμμυ τύραννον Ολυμπιάδι οἱ δ' ἐπὶ Κύρου και Καμβύσου τάττουσιν αυτὸν κατὰ την νε ὀλυμπιάδα. ἐκπεσων δἐ TM διὰ τὴν 'Iστιαίου ἐπανάστασιν ωκησεν l5' δορα ἐν Θρύκν. βίος δ' ην αὐτῶ πρὸς ἔρωτας παίδων και γυναικῶν καὶ ὐδάς. και συνέγραφε παροίνιά τε λέλοκαὶ ἐώμ υς και τὰ καλούμενα Ἀνακρεόντεια.