장음표시 사용
211쪽
184 L. t B. Iv. UTAE COMICO IRUM ET BUCOLICORUM.
Ῥίνθων Tαραντῖνος, κωμικός, αρχηγὸς τῆς καλοὶ μόνης ἱλαροτραγωδίας, ὁ ἐστι φλυακογραφία. υἱος δ' ην κερα- 3ομέως καὶ γέγονεν ἐπὶ του πρώτου Πτολεμαίου. δράματα δ' ' αὐτοῖ κωμικὰ τραγικὰ λη .
212쪽
Θεόκριτος ὁ των βουκολικῶν ποιητύς Συρακουσιος ιντο γόνος, πατρος Σιμιχιδου, ῶς αυτός φησι, μιχίδα, πω δη τυ μεσαμόριον πόδας ἔλκεις; ἔνιοι δἐ το Σιμιχίδα ἐπώνDμον εῖναι λέγουσι δοκεῖ γὰρ έ0σιμός τις τον πρόσον ιν ειναι , πατέρα δ' ἐσχηκέναι Πραξαγόραν καὶ μητέρα Φιλίνναν. ὰκουστις δὲ γέγονε Φιλητῶ και Ἀσκληπιαδοῖ, ὼν μνημονεύει. ἰκμασε δὲ κατὰ τον καιρὸν τοῖ Πτολεμαιου τοῖ ἐπικληθέντος αγωοῖ. περὶ δὲ τ ν των βουκολικῶν πο=σιν ευφνης γενόμενος πολλῆς δόξζς ἐκ τούτων ἐπέτυ- 45χεν. κατὰ γοῖν τινας Μόσχος καλούμενος Θεόκριτος ἐπεκλήθη. ν. Ἐκ τῶν Σουίδα. Oεόκριτος Πραξαγόρου και Φιλίννης, Oi M Σιμιχίδου, Συρακούσιος ' οἱ δέ φασι Κῶοπι μετώκησε δ' ἐν Δ υρωκούσαις. Oυτος ἔγραφε τὰ καλοίμενα βουκολικὰ ἐειθ Σωρίδι διαλέκτω. τινὸς δ' ὰναφέρουσιν εὶς αυτὸν καὶ ταυτα, φοι- 50τίδας, Ελπίδας, ἱμνους, ιρωίνας, ἐπικήδεια μελη, ἐλεγείας, ἰάμβους, ἐπιγράμματα. ἐστέον δ' ἔτι γ γεγόνασι βουκολικῶν ἐπῶν ποιοταί, Θεόκριτος οὐτοσι μόσχος Σικελιώτης και Βίων ὁ Σμυρναῖος, ἔκ τινος χωριδίου καλουμόνου Φλώσσύς.
μόσχος Συρακούσιος, γραμματικός, Ἀριστάρχου γνώριμος. ουτός ἐστιν ὁ δεύτερος ποιητὴς μετὰ Θεόκριτον τὸν τῶν βουκολικῶν δραμάτων ποιητήν. ἔγραφε καὶ αυτός.
213쪽
. Tων /μοσί νορος μὐστας γεγενυμένους θείων λόγων τε καὶ αγώνων, συμβουλευτικῶν τε καὶ δικανικῶν νοημάτων μεστοῖς γενομμορος καὶ ἱνανῶς ἐμνορ θόνως, ῶρα λοιπὰν καὶ των Θουκυδίμυ τελετῶν ὐν τὼς καταστhναι ' πολὐς γὰρ 5 ὰνὴρ τέχναις καὶ κάλλει λόγων καὶ ὐκριβειρου πραγμάτων καὶ στρατηγικαῖς συμβουλαῖς καὶ πανηγυρικαῖς ὐποθέσεσιν ἀναγκαῖον ει πρῶτον εiπεῖν του ἀνδρος το γένος καὶ τὰν φο προ γὰρ των λόγων ταυτα ἐξεταστέον τοῖς φρονουσι καλῶς. 2) Θουκυδίδης τοι νDν ὁ συγγρωτεὴς υλόρου μἐν προηλθε 10 πατρός, την ἐπων μίαν ἔχοντος ἀπ υλόρου του Θρ&κῶν βασιλέως. καὶ δε τρὰς ιγησιπυλης, απόγονος ει των εὐλ-
214쪽
κιμωτάτων στρατηγῶν, λέγω δει των περὶ Μιλτιάδην καὶ Κιμωνα ' ὐκείωτο γὰρ ἐκ παλαιον τῶ γένει πρὼς Μιλτιώδοντον στρατηγόν, τω δὲ Μιλτιάδη προς Αἐακὸν τον Λιός. Ουτως αυχεῖ τὰ γένος ὁ συγγραφενς ἄνωθεν. 3 καὶ τού- i5τοις ήδυμος μαρτυρεῖ, Φερεκυδην ἐν ά των ἱστοριῶν φάσκογν οἴτως λέγειν ,, Φίλαιος δ' ὁ ΑΓαντος Οἐκεῖ ἐν Ἀθηναις ἐκ τούτου ει γίγνεται ΛάTκλος, του δ' Eπίλυκος, του δ' Ἀκέστογρ, του δ' Ἀγηνωρ, του δ' 'υλιος, του δὲ Λυκης, του δ' Ἱοφῶν, του δὲ Λάιος, του δ' Ἀγαμηστωρ, του σανδρος, ἐφ' ου ἄρχοντος ἐν Ἀθηναις , του δὲ Μιλτιάδης, του δ' Ἱπποκλειδης, ἐφ ου ἄρχοντος παναθηναια ἐτέθη , του δὲ Μιλτιάδης, ος ἄκισε πιρρόν σον. ) μαρτυρεῖ τουτοις καὶ Ελλάνικος ἔν τ' ἐπιγραφομέν=ν Ἀσωπίδι. ὰλ L οὐκ αν εἴποι τις, τί αυτρο προς Θουκυδίδην; ἔστι γὰρ ουτως 25 τούτου συγγενής. 5ὶ Θρῆκες καὶ Λόλογκοι ἐπολέμουν προς Ἀφινθίους ἔντας γείτονας, ταλαιπωρούμενοι δὲ τ0 πcλων
καὶ τί κακὸν ου πάσχοντες ἐκ του μεῖον ἔχειν ἀεὶ τῶν πολεμίων καταφεύγουσιν ἐπὶ τα του θεου χρηστηρια, εiδότες ὁτιμόνος θεὰς ἐξ ὐμηχάνων ευρίσκει πόρους. θεου γὰρ ἐσχυς 30 κατ' Αἰσχυλον υπερτέρα, πολλάκις δ' ἐν κακοῖσι τον ἀμύγχανον κὰκ χαλεπῶς δύας υπέρ τ' ὀμμάτων κρημναμενῶν νεφελῶν ὀρθοῖ. 63 κουκ ἐφείσθησαν τῶν ἐλπίδων ἐχρησθησαν γὰρ
215쪽
35 ἐπὶ ξενιαν καλε ν. τότε καὶ Κροῖσος ειχε Αυδίαν καὶ τὰς Ἀθήνας ἡ Πεισιστρατιδῶν τυραννίς. ἐπανιόντες Ουν ἀποτου χρηστηρέου περιέτυχον τοι Μιλτιάδy προ τῶν θορῶν καθεζομένω τῆς αDrOD Oiκίας, αχθομένν ι ἐν τῆ τυραννίδι, τοῖν τι δε δικαίαν τῆς Ἀττικῆς ἔσοδον ταυτα γὰρ - κονύ- μησεν ὁ χρ σμὰς αυτοῖς. σ) ὀρων ουν αυτοῖς πλανο τῶν ἔχοντας στολήν, συνεὶς τί δυναται πλάνv, καλεῖ τοι ς ἄνδρας ἐπὶ ξενίαν, υπςρετῶν τῶ χρονῶ λανθώνων. οἱ δ' ἡσθοσαν τὰν ηγεμόνα τον απὼ τῶν ξενίων εiλvφότες, καὶ πάντα αυτίοδιηγησάμενοι στρατηγὸν ἐχειροτόνησαν αυτῶν. Oi μεν ουν 45 τον θεόν φασιν ἐρωτήσαντα ἐξελθεῖν, oi δ' οDκ ἄνευ γνώμvς του τυράννου την ἐξοδον πεποιικέναι, αλλὰ τ9 κρατοῖν τι τὴν πρόσκλησιν τῶν Θρακῶν διηγησάμενον ὰπελθεῖν' ἴς καὶ
προσδους δυναμιν ὰπόπεμφεν, ἡσθεὶς ἔτι μέγα δυνάμενος ἁνὴρ ἔξεισι τῶν Ἀθηνῶν. M οντος ουν ηγούμενος ἐπλήρωσε
55M 2 τησαγόρου ομομήτριος καὶ οι πάτριος. sil) οντος ουν, υντων αDr0 παίδων ἐξ Ἀττικῆς γυναικός, ὁμως ἐπιθυμῶν δυναστεως λαμβάνει Θρακῶν βασιλέως υλόρου θυγατόραιγησιπύλην προς γάμον. ἐξ ου καὶ αυτῆς γίνεται παιδίον. 12ὶ κατελθόντων δ' εἰς τὴν Ελλάδα Περσῶν συσκευασώ-60μενος τὰ α ντου εὶς τὰς Ἀθήνας πόμπει καὶ τὰ πολλὰ του γένους ὰποστέλλει. ἡ δἐ ναυς ἁλίσκεται, ἐν ν καὶ οι παῖδες α Dro D, ὰλI ODχ οἱ ἐκ τῆς γυναικὰς τῆς Θρ*κικῆς' ὐφίενται
δ' υπὴ βασιλόως, εἴ γε μὴ Πρόδοτος φείδεται. Μιλτιάδης δ εἰς τὴν Ἀττικὴν ἐκ ρορgκης διαφυγὼν σώζεται. 13) ονκ
216쪽
ἀπέδρα δἐ καὶ την τῶν ἐχθρῶν συκοφαντίαν ἐγκλήματα γὰρ οἷ αὐτω ἐπέφερον διεξιυντες τζν τνραννίδα. ὰποφεύγει δὲ καὶ τούτους καὶ στρατηγὰς τοῖ πρὰς τους βαρβάρους πολέμου γίνεται. 143 ὰπο τούτου οDν '' ' κατάγεσθαί φησι τυ
'υρολος ὁ πατὴρ αυrν ἐστι, τῆς μἐν πρώτης συλλαβῆς τὸ ρ 75 ἐχούσης, τῆς ει δευτέρας τὰ αὐτο γὰρ ἡ γραφὴ , ὼς καὶ
Βιδύμω δοκεῖ, ἡμάρτηται. υτι γὰρ ' λορός ἐστιν, ἡ στήλοβολοῖ ἡ ἐπὶ τοῖ τάφου αυτοῖ κειμέν', ἔνθα κεχάρακται,, Θουκυδι ς υλόρου 'Ἀλιμούσιος. 17) πρὰς γὰρ ταῖς Μελιτίσι πύλαις καλουμέναις ἐστὶν ἐν Κοίλη τὰ καλούμενα μκιμώνια μνήματα, ἔνθα δείκνυται υλόρου καὶ Θουκυδίδου τάφος. εὐρίσκονται δῆλον ὁτι τοῖ Μιλτιάδου γόνους ἄντες ξόνος γὰρ οὐδεὶς ἐκεῖ θάπτεται. καὶ Πολέμων δ' ἐν τφ
217쪽
περι ὰκροπόλεως τούτοις μαρτυρεῖ, ἔνθα καὶ Πήθεον νών85 αὐτ0 γεγενῆσθαι προσιστορελ 18 ὁ δ' Ἐρμιππος καὶ ἀπὼτων Πεισιστρατιδῶν αυτὰν λέγει τῶν τυράννε,- ἔλκειν τὰ γόνος, αδ και διαφθονεῖν αυτόν φησιν ἐν τῆ συγγραφῆ τοῖς περὶ Ἀρμόδιον καὶ Ἀριστογείrονα, λέγονrα ώς ονκ ἐγενωντο τυραννοτόνοι' οὐ γαρ ἐφόνευσαν τὸν τύραννον, ἀλλα τον θοὰδελτῖν τοῖ τυράννου Ἱππαρχον. 19) ἐγάγετο ει γυναῖκα ὰπὸ Δ καπτησύλης τις Θρύκζς πλουσιαν σφόδρα και μέταλλα κεκτημόνυν ἐν τῆ Θρ ἔκη. 20 τουτον δὲ τόν πλουτον λαμβάνων οὐκ εiς τρυφὴν ὰνήλισκεν, αλλὰ προ του Πελοποννησιακοῖ πολέμου τὴν πόλεμον αiσθοίγώς κινεῖσθαι μέλλον-, προελώμενος συγγράφαι αυτὴν παρεῖχε πολλά τοῖς Αθιναιων στραrιώταις και τοῖς Ἀακεδαιμονίων καὶ πολλοῖς ἄλλοις, ζῶνα ὰπαγγέλλοιεν αὐτιδ βουλομένον συγγρύτειν τα γινόμανα κατὰ καιρὐν καὶ λεγόμενα ἐν αυτο τἀν πολέμω. 2I rητέον δἐ διὰ τί καὶ Λακεδαιμονίοις παρεῖχε καὶ ἄλλοις, ἐγνiiu Ἀθηναίοις διδόναι μόνοις καὶ παρ' ἔκιόνων μανθάνειν. καὶ λόγομεν ἔτι οDκ ἀσκόπως καὶ τοῖς άλλοις παρεῖχεν σκοπὸς
γὰρ ἐν αὐτο τὴν ἁλήθειαν τῶν πραγμάτων συγγράφω, εiκὰς δ' ἐν Ἀθηναιους προς τὸ χρήσιμον ἐαυτῶν ὰπαγγέλλοντας φείδεσθαι καὶ λέγειν πολλάκις ώς ἐμεῖς ἐνικήσαμεν,
5 οὐ νικήσαντας. διὸ πῶσι παρειχεν, ἐκ τῆς τῶν πολλῶν συμ
τὴν ρητορικὸν ἰνδρός, ου και μωνυται ἐν τῆ η ῶς αirίου τῆς καταλύσεως τῆς δομοκρατίας καὶ τῆς τῶν υ καταστώσεως. οτι δὲ μετὰ τὰν θάνατον τιμωροίμενοι τὸν Ἀντινῶντα οἱ Ἀθηναῖοι ἔθρισαν ἐξω τῆς πόλεως τὸ σῶμα, σεσιώπηκεν
218쪽
ώς διδασκάλφ χαριζόμενος ' λέγεται γὰρ ῶς ἔρριπαν αντον lla το σῶμα οι 'Aίλνγνωλι ῶς αirίου τῆς μεταβολῆς τῆς δημοκρα- τως. 23ὶ οὐκ ἐπολιτεύσατο δ ὁ συγγραφενς γενόμενος ἐν ἡλικία οDM προσῆλθε τῶ βιματι, ἐστρατήγησε δ' ἰρχέκακοναρχὴν παραλαβώW απὰ γὰρ ταντος φυγαδεύεται. πεμφθεὶς γὰρ ἐά Ἀμφίπολιν Βρασίδου φθάσαντος καὶ προλαβόντος20αυτὴν ε σχεν αιτίαν, καίτοι μὴ πάντα κατασrὰς ὰνόν τος Ἀθηναίοις τῆς μἐν γαρ ὰμαρτάνει, 'Πιόνα δἐ τὴν ἐπὶ Στρυ-uόνι λαμβάνει. ὰλλα και Ουτανς τὀ πρῶτον αrύχημα εἰς αμάρτημα μεταλαβόντες φυγαδευουσιν αυτ . 24 γενόμενος δ' ἐν Αἐγίνη μετὰ τὴν φυγὴν ῶς αν πλοDrῶν ἐωνεισε 25 τὰ πλεῖστα τῶν χρημάτων. 25 ὰλλα κὰκεῖθεν μετῆλθε, καὶ διατρίβων ἐν Σκαπτὴ υλη ἡ πο πλατάνω ἔγραφεν μὴ γὰρ δὴ πειθώμεθα Tιμα- λήγοντι ώς φυγῶν ροκησεν ἐν Ιταλω. 26 θρανε δ' Ουδ' Οἴτως μνησικακῶν τοῖς Ἀθηναίοις, ὰλλα φιλαλήθης ῶν και τὰ ἡθη μέτριος, ει γ' οἴrε 30Kλόωι παρ' ωυτῶ ODτε Βρασίδας ὁ τῆς σνι τορῶς αἴτιος ἀπόλαυσε λοιδορίας, ῶς αν του συγγραφέως ὀργιζομένον. 27) καίτοι οἱ πολλοὶ τοῖς ἰδίοις πάθεσι συνόθεσαν τὰς ἱστορίας, ἡκιστα μελῆσαν αὐτοῖς τῆς ὰληθείας. Πρόδοτος μἐν γὰρ υπεροφθεὶς υπὼ κορινθίων ἀποδρῆναί φησιν αυτοὐς 33 τὴν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίαν, TXμαιος δ' ὁ Tαυρομενίτης πιμολόοντα ἡπερε νε σε του μετρίου, καθότι Ἀνδρόμαχοντον αυτου πατέρα οὐ κατόλυσε τῆς μοναρχίας, Φίλιστος λτῶ νέω Λιονυσω τοῖς λόγοις πολεμεῖ, Ξενοφῶν ει Μένωνι λοιδορεῖται τῶ Πλώτωνος ἐταίρω διὰ. τον προς Πλάτωνα ζῆλον. ὁ δἐ μέτριος καὶ ἐπιεικῆς τῆς ἀληθείας ἰττων. 28ὶ μὴ ὰγνοῶμεν δ' ὁτι ἐγένοντο Οουκυδίδαι πολλοί, Ουτός τε ὁ
219쪽
LIB. V. VITAE HI SI DRI COR Ll M. Uλόρου παῖς καὶ δευτερος δομαγωγός, Μελησίον, ὁς καὶ
δθμος δ' ἐν Ἀθῆναις ωπὰ τῆς φυγῆς ἐλθόντα μα- θανάτο
60 τουτο δέ φησι Ζώπυρον ἱστορεῖν. τους γὰρ Ἀδ ναίους κάθοδον δεδωκέναι τοῖς φυγάσι πλὴν των Πεισιστρατιδῶν μετὰ τvν ητταν την ἐν Σικελίμ' ὐκοντα Ουν αυτὸν ὰ θανεῖν βία καὶ τεθῆναι ἐν τοῖς Κιμωνίοις μνήμασιν. καὶ καταγινώσκειν ευήθειαν ἔφη των νομιζόντων αDrὀν ἐκτὸς μὰν
65 τετελευτηκέναι, ἐπὶ γvς ει τῆς Ἀττικῆς τετύφθαι. ἡ γὰρ οὐκ ἄν ἐτόθη ἐν τοῖς πατρώοις μνίμασιν, ἰ κλήβδον τεθεὶς Ουκ ῶν ἐὰνχεν Οἴrε σrήλης ουτ ἐπιγράμματος, ἡ τω τώτω
220쪽
πPOσκειμόνη μηνυει τοῖ συγγραφέως τουννα. ἀλλα δῆλον υτι κάθοδος ἐδόθη τοῖς φευγουσιν, ώς καὶ Φιλόχορος λέγει καὶ Ηομήτριος ἐν τοῖς ἄρχουσιν. 33ὶ ἐγὼ δὲ Ζώπυρον λη- i 70ρεῖν νομίζω λέγοντα τουτον ἐν Θρδεο τετελευτηκέναι, κῶν ὰληθεύειν νομίζη Κράτιππος αυτόν. τὰ δ' ἐν πωλω πι- ιον αυτον καὶ ύλλους λέγειν κεῖσθαι μη καὶ σφόδρα καταγέλαστον δέ) λέγεται δ' αDτὀν τὼ ειδος γεγονέναι σύννουν μἐν τῖ πρόσωπον, τvν δὲ κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας 75εὶς ὀξυ πεφυκυίας, την τε λοιπην ἔξιν προσπεφυκέναι τῶν συγγρανῆ. παύσασθαι δὲ τὸν βίον ὐπὲρ τα ν' ἔτη, μη πληρώσαντα τῆς συγγραφῆς την προθεσμίαν.
πῶσιν ειν βατός, μηδ' εἰ τελὴς φαίνηται παντὶ το βουλο- μόνο νοούμενος εὐχερῶς, ὰλλα τοῖς λίαν σοφοῖς δοκιμαζόμενος παρὰ τούτοις θαυμά ται. ὁ γὰρ τοῖς ἀρίστοις ἐπαινούμενος καὶ κεκριμέν γν δόξαν λαβών ὰνάγραπτον εiς τὀν8sἔπειτα χρόνον κέκτηται την τιμήν, οὐ κινδυνεύουσαν ἐξαλειφθῆναι τοῖς ἐπικρίνουσιν. 36 ἐζήλωσε δ' ἐπ' ὀλίγον, ως φησιν Ἀντυλλος, καὶ τὰς Γοργίου του -Oντίνου παρισώσεις καὶ τὰς αντιθέσεις των ὀνομάτων, εὐδοκιμούσας κατἐκεῖνο καιροῖ παρὰ τοῖς Ἐλλησι, καὶ μέντοι καὶ Προδίκου σύ