장음표시 사용
221쪽
LIB. V. VITAE HISTO IIICORUM. δἐ πάντων, οπερ εἴπομεν, ἐζOωσεν 'Oμηρον καὶ τῆς περὶ τῶὐτόματα ἐκλογῆς καὶ τῆς πεοὶ την σννθεσιν ἄκριβείας, τῆς τ ἐσχύος τῆς καrὰ τε ν ἐρμηνει αν καὶ του κάλλους καὶ του 19, τ ονς. 38) των δὲ προ αντοῖ συγγρατόων τε καὶ ἱστορικῶν αφίχους ἄσπερ εiσαγόντων τὰς συγγρατὰς καὶ φιλεγμόνη χρησαμένων διὰ παντὸς διηγήσει, προσώποις δ' ου περιθέντων λόγους τινὰς ονει ποιησάντων ὁ μηγορίας, ὰλλ' Προδότου μἐν ἐπιχειρήσαντος, ου μὴν ἐξισχυσαντος M'200 oλίγων γὰρ ἐποίησε λόγων ώς προσωποποιίας μῆλλον ηπεο μηγορίας), μόνος ι συγγραφενς ἐξεῖρέ τε δω γορίας καὶ τελείως ἐποίησε μετὰ κεφαλαίων καὶ διαιρέσεως, ωστε καὶ σώσει ἡποπίπτειν τὰς δ μηγορίας, ὁπερ ἐστι λόγων τελείων εἰκών. 39) τριῶν δ' ὁντων χαρακτήρων φραστικῶν, υν--5 λοῖ, ἰσχνον, μέσον, παρεὶς τους ἄλλους ἐζήλωσε τον ντολὰνώς οντα τῆ νυσει πρόσφορον τῆ Oiκεί η καὶ τ0 μεγέθει πρεποντα του τοσOsrου πολέμου. ων γὰρ σι πρήξεις μεγάλαι, καὶ τον περὶ αυτῶν ἔπρεπε λόγον ἐοικόναι ταῖς πρώξεσιν.
Θουκυδίδος καὶ ποιζτικαῖς πολλάκις ἐχρήσατο λέξεσι καὶ μετανοραῖς τισιν ' περὶ δι πάσης τῆς σνγγρατῆς ἐτόλμοσῶν τινες ὰποτινασθαι, ὁτι αντὼ τὀ ειδος τῆς συγγραφῆς ονκH ἔστι ρητορικῆς, ἀλλὰ ποιητικῆς. καὶ ὁτι μἐν ονκ ἔστι ποιητικῆς, δῆλον ἐξ ων ουχ ἡποπίπτει μέτρω τινί. εi ει τις ἰμῖν ὰντείποι, ἔτι Ου πάντως ὁ πεζὰς λύγος ροτορικῆς ἐστιν, ῶσπερ Ουδἐ τὰ Πλάτωνος συγγράμμοτα ουδὲ τὰ ἐατρικώ, λέγομεν ὁτι ὰλz ἡ συγγραφὴ κεναλαίοις διαιρεῖται καὶ ἐά νοειδος ἀνάγεται ροτορικῆς. 42ὶ κοινῶς μἐν πῆσα σνγγρατὴ ἐπὶ τὼ συμβουλευτικόν ἄλλοι δὲ καὶ ναό τὀ πανηγυρικὰν ἀνύγουσι, φάσκοντες ὁτι ἐγκωμιώζει τους ὰρίστους ἐν τοῖς πολεμοις γενομένους , ἐξαιρέτως δ' ἡ Θουκυδίδου lἐνJ τος
222쪽
τοιαν εἴδεσιν ὐποπιπτει, τω μἐν συμβουλευτικο διὰ τῶν ολων δημηγοριῶν πλην τυς Πλαταιέων καὶ Θηβαίων ἐν τῆ 225 τῶ δἐ πανηγυρικῶ διὰ του ἐπιτατίου, το δἐ δικανικ*δια τις δημ γορίας τῶν Πλαταιέων καὶ Θηβαίων, άς ανωτέρω των ἄλλο ν υπεξειλόμεθα. ὁπου γὰρ δικασται κρίνουσι Λακεδαιμονίων οἱ παραγενόμενοι, καὶ κρίνεται προς τυν ἐρώτησιν ὁ Πλαταιευς καὶ ὐπολογεῖται περὶ ων ἐρωτῆται30δια πλειόνων τοὐς λόγους ποιουμενος, καὶ ὐντιλέγει τουτοις ο Θηβαῖος εὶς οργὴν των -κεδαιμόνιον προκαλουμνος, ἡ του λόγου τάξις καὶ μεθοδος καὶ το σχῆμα δικανικὸν καθαρῶς ἰποναίνει τὰ εῖδος. 43) λέγουσι δή τινες νοδ εχ εσθαι τὴν η ἐστορίαν ου γὰρ εῖναι Θουκυδίδου. ὰλx οι μέν φασι35 τῆς θυγατρὀς αυτον εῖναι, οἱ δἐ ει νοτῶντος. προς ους λέγομεν υτι τῆς μἐν θυγατρις ώς Ουκ ἔστι δῆλον ου γὰρ γυναικείας ιν φυσεως τοιαυτην αρετήν τε καὶ Τόχνην μιμήσασθαι ' ἔπειτα, ει τοιαυτη τις ἐν , ODκ ἄν ἐσπούδασε λαθεῖν, ουδ' ἄν τ6ν η ἔγραφε μόνον, ἰλλα καὶ ἀλλα πολλαιοκατέλιπεν ῶν, τὴν Οiκείαν ἐκφαίνουσα φυσιν. ἔτι δ' Ουδε Ξενοφῶντός Ιστιν, ὁ χαρακτὴρ μονονουχὶ βοῶ ' πολυ γὰρ τὰ μέσον ἐσχνοὐ χαρακτῆρος καὶ υφηλοῖ. ου μὴν ουδὲ Θεοπόμπου, καθά τινες ἰοίωσαν. 44) τισι δὲ, καὶ μῶλλον τοῖς χαριεστέροις, Θουκυδίδου μέν ειναι δοκεῖ, ὰλλως δ' ὐκαλλώπιστος, δι ἐκτυπων γεγραμμένη καὶ πολλῶν πλῆθος ἐν κεφαλα- πραγμάτων καλλωπισθῆναι καὶ λαβεῖν ἔκτασινδυνωμένων. i. θεν καὶ λέγομεν ώς ὰσθενέστερον πέτρασταιὐλίγον, καθότι ὰρρωστῶν αυτὴν φαίνεται συντεθεικώς.ὰσθε νουντος ει σώματος βραχύ τι καὶ ὁ λογισμὀς ὰτυνώτερος εἶναι τιλεῖ μικροὐ γὰρ συμπάσχουσιν ὰλλήλοις ω τε λογισμὸς καὶ τὰ σῶμα. 45 ὰπέθανε ει μετὰ τὼν πόλεμον τόν ΙΙελοποννοσιακῶν ἐν τῆ Θρύκν συγγράνων τὰ πράγματα τοὐ κα' ἐνιαυτοῖ κ γὰρ καὶ κατέσχεν ὁ πόλεμος. τὰ δε
223쪽
ILIB. V. VITAE IlISTORICORUM. 255 των ἄλλων ς' ἐrῶν πράγματα ῶναπληροῖ O τε Θεόπομπος και ὁ Ξενοφῶν, οἶς συνάπτει την Ελληνικον ἱστορίαν. 46ὶ ἐστέον δ' ἔτι στρατηγήσας ἐν Ἀμνιπόλει ὁ Θουκοδί ς καὶ δόξωρ ἐκεῖ βραδόως ὰφικέσθαι καὶ προλαβόντος αυτὸν του Γρασίδου ἐφυγαδεύθη - Ἀθηναίων, διαβάλλοντος αυτόν τουιο Κλέωνος διῖ καὶ ἀπεχθάνεται τρο Κλέωνι καὶ ώς μεμ νότα
φασιν, ἐν τῆ Θρήκη τὸ κάλλος ἐκεῖ τις συγγρατις σννέδηκεν. 47 ὰφ ου μἐν γὰρ ὁ πόλεμος ηρξατο, ἐσημειοῖτο ταλεγόμενα πάντα καὶ τὰ πραττόμενα, ου μιν κάλλους ἐν ρόν-65τισε την αρχήν, αλλὰ τοῖ μόνον σῶσαι τη σημειώσει τὰ
πράγματα ἴστερον λ μετὰ την ἐξορίαν ἐν Σκαπτὴ υλη τῆς Θρgκης χωρίω διαιτώμενος συνέταξε μετὰ κάλλους ῶ ἐξ ἀρχῆς μόνον ἐσημειοντο διὰ την μνήμην. 48 ἔστι δἐ τοῖς
μυθοις ἐναντίος διὰ τὼ χαίρειν ταῖς ἀληθείαις. ου γὰρ γο ἐπετήδευσε τοῖς ἄλλοις ταὐτὸν συγγραφεῖσιν Ουδ' ἱστορικοῖς, οι μύθους ἐγκατέμιξαν ταῖς ἐαυτῶν ἱστορίαις, του τερπνου πλέον τῆς ὰλ θείας ὰντιποιουμενοι. ὰλz ἐκεῖνοι ι ἐν Ουτως, τρο συγγραφεῖ δ' οDκ ἐμόλ σε πρὸς τέρφιν των ἰκονόντων, ἀλλα πρὸς ἀκρίβειαν των μανθανόντων γρύτλειν. καὶ γὰρ τοὐνόμασεν ὰγώνισμα τὴν ἐαυτοῖ συγγραφήν. πολλὰ γὰρ των προς ηδονῆν ὰπέφυγε, τὰς παρενθήκας ας εiωίλασι ποιεῖν οἱ πλείονες ὐποκλίνας, 49ὶ ἔπου γε καὶ παρ 'IIροδότυ καὶ ὁ δελφίς ἐστιν ύ φιλ κοος καὶ Ἀρίων ὁ κε βεμ ύμενος μουσικῆ, καὶ ο ς ὴ β των ἱστοριῶν τῆν υπόθεσιν εο φείδεται. ὁ δὲ συγγραφεῖς ουτος αν ἀναμνησθῆ τινος περιτ- του, διὰ μὸν τὴν ἀνάγκον λέγει, διηγεῖται δὲ μόνον εiς γνῶσιν
224쪽
λόγος πότοασται μόνον πεοὶ παθῶν των γυναικῶν, η τε Κυκλώπων ἐστορία των τόπων ἐμνημονευθη χάριν, και ὁ Ἀλκμαδεον ἔτε σωφDονεῖν μνοημονενεται, ἔνθα τὰ τῆς σωφρο- 285
συνζς αλου νήσους ποιεῖ, τὰ δ' ἄλHα Ουκ ακριβοῖ. 503 περὶ μεν ουν τους μυθους τοιοῖτος, δεινὰς δ' ὐθογραφῆσαι, και ἐν μἐν τοῖς μέρεσι σαφῆς, περὶ δὲ την σύνταξιν ἐνίοτε διὰ τὼ ἐπιτεῖνον τῆς ἐρμ νείας ἄδηλος ειναι δοκῶν. ἔχει διὰ ρακrῆρα υπέρσεμνον και μέγαν. τὸ λ τῆς συνθέσεως τρα- 90χύτητος ὁν μεστὸν και ἐμβριθὲς και υπερβατικόν, ἐνίοτε δὴ και ἰσατός. αἱ δἐ βραχύτητες θαυμασται καὶ τῶν λέξεων οἱ νόες πλείονες. 513 τὀ δἐ γνωμολογικὸν αυτοῖ πώνυ ἐπαμνετόν. ἐν ει ταῖς ὰφογήσεσι σφόδρα δυνατός, ναυμαχίας ὴμῖν καὶ πολιορκέως, νόσους τε καὶ στάσεις διηγούμενος. Mπολυειδὴς δ' ἐν τοῖς σχήμασι, τὰ πολλὰ καὶ τῶν Γοργίου του λονrίνου μιμούμενος, τυῖς ἐν ταῖς σημασίαις, πικρὰς ἐν ταῖς αὐστηρότησιν, ἐθῶν μιμητὴς και ἄριστος διαγραφεύς. ἄφει γουν παρ' αυτω φρόνημα Περικλέους καὶ Κλέωνος Ουκοῖν ο τι ἄν εἴποι τις, Ἀλκιβιάδου νεότητα, Θεμιστοκχάους 300 πάντα, δε ικίου χρησrότητα, δεισιδαιμονίαν, ευτυχίαν μέχρι Σικελίας, καὶ ὐλλα μυρία, ά κατὰ μέρος ἐπιδεῖν πειρα
225쪽
τείχισις καὶ ἴσα αλλα παρ ἄλλις μἐν Ου λέλεκται, παρῶ τούτο δὲ κεῖται. 53 μόλει δ' αorf καὶ ἔγκου των ὀνομώ- των καὶ δεινότητος των ἐν θνμζμάτων καὶ ἄσπερ φθάσαντες 5εὶ πομεν βραχυτητος συντάξεως ' τὰ γὰρ πολλὰ των πραγμάτο ν καὶ λέξει δείκνυται. τέθεικε δὲ πολλύκις καὶ πάθη καὶ πράγματα ὰντ ὰν ων, ὼς τὰ ων τι παλον δέος. ἔχει
δέ τι καὶ του πανηγυρικον, ἐν οἷς ἐπιτωνίους λέγει, καὶ ποικίλας Ηρωνείας εiστέρων και ἐρωrζσεις ποιοὶ μενος καὶ
20 φιλοσόφοις εἰ δεσι δομ γορῶν ἐν οἶς γὰρ αμοιβαῖος ἐσrε, φιλοσοτεῖ τὴν μένrOι iJόαν αυrοὐ των λεξεων καὶ των συνθέσεων αiτιῶνται οἱ πλείονες, ων ἐστι Λιονύσιος ὁ Ἀλικαρνασσενς ' μέμνεται γὰρ αὐτω ώς πεζῆ καὶ πολιτικὴ λέξει χρῆσθαι μη δυναμένω, ονκ εiως ἔτι δυνάμεώς ἐστι ταorci 25 πάντα περιττης καὶ ἔξεως πλεονεξίας.
54ὶ Φαίνεται δ' των Προδότου χρόνων γενόμενος, εἰ γ ὁ μῖν Πρόδοτος μωνηται τῆς Θύβαίων εiσβολῆς εiς τον Πλάταιαν, περὶ ζς ἱστορεῖ Θουκυδίδος ἐν τῆ ν. λέγεται δό
226쪽
παρὰ των συγγενῶν καὶ ουτως ἐτάφη. οὐ γὰρ ἐξῆν τανερῶς θάπτειν ἐν Ἀλγ αις τὴν ἐπὶ προδοσkη φεύγοντα. ἔστι δ' αὐτοῖ τονος πλησίον των προλῶν ἐν χωρίω τις Ἀττικος ω Κοίλη καλεῖται, καθά φησιν Ἀντυλλος, ωξιόπιστος θνηρμαρτυρῆσαι καὶ ἱστορίαν γνῶναι καὶ διωξαι δεινός. καὶ 340
Ἀλιμουσιος ἔχουσα ἐπίγραμμα. τινὸς δή προσέθηκαν καὶτὀ ,, ἐνθάδε κεῖται. ἀλλὰ λέγομεν ωτι νοουμενόν ἐστι τουτοκω προσυπακουόμενow Ουδε γὰρ ἔκειτο ἐν τῶ ἐπιγράμματι.
56γ ἔστι δἐ τὴν ἐδέαν καὶ τὸν χαρακτῆρα μεγαλοπρεπής, ῶς 45 μηδ' ἐν τοῖς Οἰ κτοις ὰφίστασθαι του μεγαλοπρεπους, ἐμβριθὴς τὴν νράσιν, ὰσαν ἐς τὴν διάνοιαν διὰ τὰ υπερ τοῖς χαίρειν, ὀλίγοις ὀνόμασι πολλὰ πράγματα δηλῶν καὶ ποικιλώταrος μἐν ἐν τοῖς τῆς λέξεως σχήμασι, κατὰ δὲ τὴν διώ-
νοραν το υναντίον α σχημάτιστος ' ODrε γὰρ εὶρωνείαις ουτ' 50 ἐπιτιμήσεσιν οντε ταῖς ἐκ πλαγίου ρήσεσιν ουτ' ὐλλαις τισὶ πανουργίαις προς τον ἄκροατὴν κέχρηται, του μοσεγένους μέλιστα ἐν τούτοις ἐπιδεικνυμένου τὴν δεινότητα. οὐαι δ' Ουκ ἀγνοία σχζματισμου του κατὰ διώνοιαν παρεῖναι τὰν Θουκυδίδον τὰ τοιοῖτον, αλλὰ τοῖς υποκειμένοις προσώποις5 5 πρέποντας καὶ ὐρμόζοντας συντιθεντα τους λόγους ' ον γὰρ
ἔπρεπε Περικλεῖ καὶ Ἀπιδύμω καὶ πικία καὶ Πρασίω, ὰνθρώποις μεγαλότροσι καὶ γενναίοις καὶ ἡρωικὴν ἔχουσι δόξαν, λόγους εiρωνείας καὶ πανουργως περιτιθέναι ώς μὴ παρρησίαν εχουσι φανερῶς ἐλεγχειν καὶ ἀντικρυς μέμφεσθαι 60 καὶ ιτιοῖν βούλονται λέγειν. διὰ τοῖτο τὸ ἄπλαστον καὶ ἀνηθοπολτον ἐπετήδευσε, σώζων κὰν τουτοις τὰ προσῆκον καὶ τὰ τυνν δοκουν τεχνίτου γὰρ ῶνδρὰς φυλάξαι τοῖς προσώποις τὴν ἐπιβάλλουσαν δόξαν καὶ τοῖς πράγμασι τῶν ὐκόλουθον κόσμον. 57 ἐστέ, 3 ἔτι τὴν πραγματείαν65αυτου Οἰ μἐν κατέτεμον εχ ιγ' ἱστορίας, αλλοι δ' αλλως ὁμως δ' ἡ πλείστη καὶ ἡ κοινὴ κεκράτηκε, τὼ μυρι των ζδιηρῆσθαι τὴν πραγματείαν, ώς καὶ ἐπέκρινεν ὁ Ἀσκληπιάδης.
227쪽
του Ῥαμνουσιου μαθητής, δεινου λέγειν καὶ υπόπτου γενομένου τοῖς δικαστηρίοις. καὶ διὰ ταυτα λέγοντος μἐν Ουκηνείχοντο αυτου, γράφειν δ' ἐπεχείρησε τοὐς λόγους καὶ
10 ἐξέδωκε τοῖς δεομένοις. ἐμαρτυρησε δ' αDτφ καὶ Θουκυδίδζς ὁ μαθητής, υτι ω ἄν σνι βουλος γένοιτο, ἄριστα ἐκεῖνος ὰπήλλαττεν εὶς τὰς δίκας. ὰλr ὁ μἐν ἔδοξε πονηρὸς Ἀντιφῶν εἶναι καὶ περὶ τέλη του Πελοποννησιακου πολέμου κριθεὶς προδοσίας, ώς -κεδαιμονίοις μἐν τα ἄριστα κατὰ 5 πρεσβείαν παραινέσας, Ἀθυναλις δ' ὰλυσιτελέστατα, ἐώλω. καὶ συν αυτῶ διεφθάρησαν Ἀρχεπτόλεμος καὶ υνομακλῆς, ων καὶ κατεσκάφησαν καὶ αἱ οἰκίαι, καὶ τὸ γόνος τὸ μἐνδιεφθάρη, τὸ δ' ἄτιμον ἐγένετο. 3 στρατηγικὸς δ' ἰνηρ
ὁ Θουκυδίδης γενόμενος καὶ τα περὶ Θάσον πιστευθεὶς 20μέταλλα πλουσιος μἐν ην καὶ μέγα ἐδυνατο, ἐν ει τω Πελοποννύσιακω πολέμω αὶτίαν ἔσχε προδοσίας ἐκ βραδυτῆτός τε καὶ Ολιγωρίας. ἔτυχε μἐν γὰρ Πρασίδας τὰς ἐπὶ Θρύκης καταλαβών πόλεις Ἀθηναίων, ὰφιστὰς μἐν Ἀθηναίων, Λακεδαιμονίοις δὲ προστιθείς' κὰνταυθα δέον ταχέως ἀναπλευσαι 25 καὶ σωσαι μιν την 'μόνα ἐγγυς κειμένην, περιποιῆσαι δὲ την Ἀμφίπολιν, μεγα κτιμα τοῖς Ἀθηναίοις, τὴν μἐν 'Πιόνα ἐδυνήθv φθάσας σωσαι, την δ' Ἀμφίπολιν ἀπώλεσεν. καίτοι πιόων βοηθῶν ταῖς ἐπὶ Θράκνς πόλεσι κατέπλευσε μἐν εἰς
228쪽
AGίπολιν, ἀλλ' ὁμως μάχης γενομένης Βρασίδας μἐν ὁ
λκεδαιμόνιος ἐνίκ σεν αυτόν, Κλέων δ' ὰπέθανεν ὐπὸ MMDρκινίου πελταστοῖ φ θείς. ου μον ὰλHὰ καὶ ὁ Βρασίδας τῆς νίκης αiσθόμενος ἀπόθανε, καὶ Ἀμφίπολις Ἀθηναίων ἀπόστη, Λακεδαιμονίων δ' ἐγένετο. ἔνθα καὶ τὰ Ἀγνώνεια Oiκοδομήματα καθελόντες οι Ἀμφιπολῖται Πρασί. δεια ἐκάλεσαν, μισήσαντες μὲν τὴν Ἀττικὴν ὰποικίαν, λα-35κωνίσαντες δε κὰν τουτω καὶ την τιμὴν μεταθέντες εὶς --
κεδαίμονα. 4 γενόμενος δὲ φυγὰς ὁ Θουκυδίδης ἐσχόλαι
τῶν συγγρατῆ τοὐ Πελοποννησιακοὐ πολέμου, καὶ διὰ τουτοδοκε Ξ πολλὰ χαρίζεσθαι μἐν Λακεδαιμονίοις, κατηγορεῖν δ' Ἀθηναίων την τυραννίβα καὶ πλεονεξίαν ου γὰρ καιρὸς αυτω κατειπεῖν Ἀγοναίων ἐγένετο, Κορινθίων κατύγορουν- των η Αακεδαιμονίων μεμφομένων ἡ Μυτιληναίων αlτιωμένων, πολυς ἐν τοῖς ἐγκλῆμασι τοῖς Ἀττικοῖς ἐρρυ', καὶ τας μεν νίκας τὰς Λακωνικὰς ἐςῆρε τω λόγω, τὰς ει συμφορὰς ηυξησε τὰς Ἀττικάς, ὁπου καὶ τὰς ἐν Σικελίφ. s5γ πόπαυται εο δε τὸ τῆς συγγραφῆς ἐν τῆ ναυμαχία τῆ περὶ Κυνὸς σῆμα, τουτέστι περὶ τον Ελλήσποντον, ἐνθα δοκουσι καὶ νενικηκέναι Ἀθηναῖοι. τὰ δὲ μετὰ ταυτα ἐτέροις γράφειν κατή- λιπε, Ξενοφῶντι καὶ Θεοπόμπω ' εἰσὶ δ' αἱ ἐνεξῆς μάχαι Ουτε γὰρ την δευτέραν ναυμαχίαν τὴν περὶ Κυνὸς σῆμα, ἐν Θεόπομπος εῖπεν, Οἴτε τὴν περὶ Κύζικον, ἐν ἐνίκα Θρασύβουλος καὶ Θορωμένης καὶ Ἀλκιβιάδος, ου τε τὴν ἐν Ἀργινουσαις ναυμαχίαν, Γνθα νικῶσιν Ἀθηναῖοι Αακεδαιμονίους, Οἴτε τὼ κενάλαιον τῶν κακῶν των Ἀττικῶν, τὸν ἐν Aiγὰς Ποταμοῖς ναυμαχίαν, ὁπου καὶ τὰς ναῆς ὐπώλεσαν Ἀθηναῖοι 55 καὶ τὰς ἐξῆς ἐλπίδας καὶ γὰρ τὼ τεῖχος αυτῶν καδ ρέθη καὶ ἡ τῶν λ τυραννὶς κατεστη καὶ πολλαῖς συμτοραῖς πε-
229쪽
GB. V. ITAE HISTORICORUM. ριέπεσεν ἡ πόλις, ἄψ ἐγκρίβωσε Θεόπομπος. si) δὲ των
πάνυ κατὰ γένος Αθν νησι λωγμόνων ὁ Θουκυδίδης. δεινὰς ο V δόξας εἶναι ἐν τω λέγειν πρὼ τῆς συγγρατυς προόστο των πραγμάτων. πρυντ ζν δἐ τῆς ἐν τω λέγειν δεινότητος τήνδε ἐποιήσαro τιν ἐπίδειξι ΠυρH. πζς γάρ τις των πολιτῶν ἄι δρα φίλον καὶ ἐρώμενον ἔδον διά τινα ζ λοτυπήσας ἐφόνευσεν, ταύτης δὴ τῆς δίκης ἐν Ἀρείω πάγω κινουμένης πολλῶ, a rῆς ἰδίας σονίας ὀπεδείξατο, απολογίαν ποιούμενος νπἐρ τοῖΠυριλάμπους, καὶ Περικλέους κατηγοροῖντος ἐνίκα. Oειν καὶ στρατηγὸν αDrὰν ἐλομένων Ἀθηναίων ἄρχων προέστη του
μου. 7) μεγαλόφρων δ' ἐν τοῖς πράγμασι γενόμενος, ἄτε
στηρίου νεύγων ἐώλω ' ἴστερον δ' ἐξοστρωκiζεται ἐδεο ι νεογων δ' ἐν Αθίνη διέτριβεν, κἀκεῖ λέγεται τὰς ἱστορίας αυτὸν συντάξασθαι. τόrε δἐ τὴν νιλαργυρίαν αυτοῖ μά- λιστα φανερὰν γενέσθαι ' ἄπαντας γὰρ Aiγινήτας κατατο κίζων θναστάτους ἐποίοσεν. 8) μετὰ δἐ τὴν ιστορίαν φασὶ συντετύχθαι τεῖ συγγρατεῖ τὼ προοίμιον, ἐπεὶ τῶν ἐν τῶ πολέμω μωνύται γεγονότων, ῶσπερ τῆς Λ λου καθάρσεως, ἐν περὶ τὼ ζ ἔτος ἐπὶ Εὐθύνου αρχοντος γεγενῆσθαί νασιν. 80μέμνυται δ' ἐν αὐrῶ καὶ τῆς τοῖ πολέμου τελευτῆς λόγων, ,ἐς τὴν τελευτὴν τοῖδε τοὐ πολέμου. ὼU.ὰ καὶ ἐν ὰωῆτζσι ,, κίνθως γὰρ αἴτη δὴ μεγίστη τοῖς Ἐλλησιν ἐγένετο καὶ μέρει τινὶ τῶν βαρβάρων, ὼς δ' εiπεῖν καὶ ἐπὶ πλεῖστον ὰνθρώπων. ) πληρώσας ει τήν η ἱστορίαν ἀπόθανε νόσν