장음표시 사용
271쪽
272쪽
ἐτῶν ιε -Θουρίους φχετο συν ἀδελφοῖς δύο κοινωνήσων τῆς αποικιας. εἶτ' ἐκπεσὼν ἐκεῖθεν ἐπ' ἰττικισή ἐπανῆλθεν οεἰς Ἀθήνας ἄγων ἔτος κ . λόγοι δ' αυτου λέγονται εἶναι γνήσιοι υπὲρ τους τ . και ἔτεροι προς τούτοις ἀμφιδοξου- μενοι. τψ δὲ καθαρ0 τῆς φράσεως οὐδόνα ἔσχε μιμητὴν πλὴs Iσοκράτους. ἔγραφε δὲ και τέχνας ρητορικὰς καὶ μηγορίας, ἐγκώμιά τε και ἐπιταφίους και ἐπιστολὰς ζ , loμων μιν πραγματικήν, τὰς δὲ λοιπὰς ἐρωτικάς, - αἱ ε πρὰς μειράκια.Λ. ΙΣΟΚΡΑΤΟΥ Σ
πιάδος, ἄρχοντος 'Ἀθήνησι Λυσιμάχου, ε πρότερον ἔτει του Πελοποννησιακου πολέμου, ψ ἔτεσι νεώτερος Λυσίου, πα-τρὼς δ' ην Θεοδώρου, τινος των μετρίων πολιτῶν, θεράποντας αυλοποιοὐς κεκτημένου καὶ τον βίον απὰ ταύτης ἔχοντος οτῆς ἐργασίας. αγωγῆς δὲ τυχών ευσχήμονος καὶ παιδευθεὶς οὐδενὰς Ἀθηναίων χεῖρον, ἐπειδὴ τάχιστα ἀνὴρ ἐγένετο, φιλοσοφίας ἐπεθύμησεν. γενόμενος δ' ακουστὴς Προδίκου
τε του Κείου καὶ Γοργίου του Λεοντίνου καὶ Tισίου του Συρακουσίου, των τότε μέγιστον ἄνομα ἐν τοῖς Ἐλλησιν εο ἐχόντων ἐπὶ σοφία, ῶς δέ τινες ἱστοροῖσι και Θηραμένους του ρήτορος, ων οἱ Γ ἀπέκτειναν δημοτικόν ειναι δοκουντα, σπονδὴν μἐν ἐποιεῖτο πράττειν τε και λέγειν τα πOLTικά
ώς δ' ἡ φύσις ἡναντιοῖτο τὰ πρῶτα καὶ κυριωτατα τοὐρήτορος ἀφελομένη, τόλμαν τε καὶ φωνῆς μέγεθος, ων χωρις Ηοὐχ οἷύν τ' ἐν ἐν ὀχλο λέγειν, ταύτης μἐν μέστη τῆς προπι-
273쪽
ρέσεως ' ἐπιλ3μῶν δὲ δόξηρ καὶ του πρωτευσαι πα- τοῖς Ἐλλησιν ἐπὶ σοφία, καθύπερ αμὼς εῖθηκεν, ἐπὶ τὴ γράτεινα διανοηθείη κατέφυγεν, Ου περὶ μικρων τὴν προαίρεσιν 20 ποιονμενος, ουει περὶ των ἐδιων συμβολαίων, Οὐδ' ὐπἐρ ίν ἄλλοι τινἐς των τότε σοφιστέον, περὶ δὲ των Ελληνικῶν καιβασιλικῶν πραγμάτων, ἐξ ων υπελώμβανε τάς τε πόλεις ἄμεινον Oiκῆσεσθαι καὶ τοῖς ἐδιωτας ἐπίδοσιν ἔξειν προς ὐρετήν. ταυτα γὰρ ἐν τω Παναθηναὶ κν λύγω περι αλου25γράτει. πεφυρμένην ει παραλαβὼν την ἄσκησιν των λόγων πιπὰ των περὶ Γοργιαν καὶ Πρωταγόραν σοτιστῶν, πρῶτος ἐχώρησεν απὸ τῶν ἐριστικῶν τε καὶ φυσικῶν ἐπὶ τονς πολιτικους καὶ περὶ ταύτην σπουδάζων την ἐπιστήμην διετόλεσεν, ἐξ ἰς, φησιν αμός, τὐ μυλεσθαι καὶ λέγειν καὶ πρώτ-30 τειν τα συμτέροντα παραγίνεται τοῖς μαθουσιν. ἐπιφανέστα- τος ει γενόμενος τῶν κατὰ τὸν αυτόν -κμασάντων χρόνον καὶ τους κρατίστονς των 'Ἀθήνvσί τε καὶ ἐν τῆ ἄλλη 'Eλλάδι νόων παιδευσας, ων οἱ μἐν ἐν τοῖς δικανικοῖς ἐγεν το ἄριστοι λόγοις, οἱ δ' ἐν τῶ πολιτευεσθαι καὶ τα κοινὰ πράττειν 35 ω νεγκαν, καὶ ἄλλοι ει τὰς κοινὰς τῶν πιληνων τε καὶ
βαρβάρων πράξεις ανόγραφαν, καὶ τῆς Ἀθηναίων πόλεως
εἰκόνα ποιήσας τυν ἐαν υ σχολὰν κατὰ τὰς ἀποικίας τῶν λυγων, πλουτον οσον ονδεὶς τῶν ὐπῖ φιλοσονίας χρηματισαμόνων περιποιησάμενος, ἐrελεύτα τὴν βίον ἐπὶ λαιρώνδου
40 ἄρχοντος ὀλίγαις ἡμέραις ἴστερον τῆς ἐν Λαιρωνείς μάχης.δυοῖν δέοντα βεβιωκώς ρ' ἐτη, γνώμη χρησάμενος ἄμα τοῖς
αγαθοῖς τῆς πόλεως συγκαταλυσαι τὰν βίον, ἰδολον ἔτι υντος, πῶς χρήσεται τῆ τίχν Φιλιππος παραμ ν την τῶν
274쪽
βὴς τον τρόπον καὶ τὰ πατρφα ἀποβεβληκὼς ἐν τ9 ποῖο
ακεδαιμονίους πολέμ*, ἄλλοις ει μεμελετζκῶς φαινεται, ἔνα δἐ μόνον εiπὼν λόγον τὰν περὶ τῆς ἰνrιδόσεως. διατρι-
275쪽
LIB. VI. VITAE ORATORUM. βην δὲ συστησάμενος ἐπὶ το φιλοσοφεῖν καὶ γράφειν δ λα-
ὰλλους των συμβουλευτικῶν ονς μἐν αυτὰς γράφων ὐνεγώνωσκεν, Ους δ' ἐτέροις παρεσκευαζεν, ηγούμενος ουτως ἐπὶ τό τὰ δέοντα φρονεῖν τοὐς Ἐλληνας προτρόφασθαι. διαμαρτώνων δἐ τῆς προαιρέσεως τούτων μῖν ἀπέστη, σχολῆς δ' ἐγεῖτο306ώς τινές φασι πρωτον ἐπι Xίου, μαθητὰς ἔχων ' υrε καὶ ιδὼν τόν μισθόν ὰριθμούμενον ειπε δακρύσας ώς ,, ἐπέγνων ἐμαυrόν νυν τούτοις πεπραμένον. ώμίλει δὲ τοῖς βουλομένοις, χωρίσας πρῶτος τοὐς ἐριστικοὐς λόγους των πολιτικῶν, περὶ Ους ἐσπουδασεν. καὶ ἀρχὰς δὲ καὶ περὶ την Λίον κατ 35 στησε καὶ την αὐτὸν τῆ πατρίδι πολιτείαν. - γυριόν τε ἴσον ουδεὶς σοφιστῶν εὐπόρησεν, ὼς καὶ τριηραρχῆσαι. ὐκροαταὶ δ αυτοῖ ἐγένοντο εὶς ρ' ἄλλοι τε πολλοὶ καὶ Ιἰιμόθεορ ὁ Κόνωνος, σνν ω καὶ πολλὰς πόλεις ἐπῆλθε, συντιθῶς τὰς προς Ῥύλ αλυς υπὀ Tιμοθέου πεμπομένως ἐπιστολὰς, ἔθενιο ἐδωρήσατο αὐτῶ τάλαντον τῶν απὼ Δύμου περιγενομένων.
ἐμαθήτευσε δ αυτῶ καὶ Θεόπομπος ὀ Xῖος καὶ Εφορος υΚυμαῖος καὶ Ἀσκληπιάδης ὁ τὰ τραγωδούμενα συγγράφας καὶ Θεοδέκτης ὁ Φασηλίτης ὁ τὰς τρωγροδίας νστερον γρώφας' ου ἐστι τὼ μνῆμα ἐπὶ τὸν Κυαμίτην πορευομένοις
Η. 37. τε cum Pholio Franklus I. ., quanquam vel sit hiat oratio, tu v. ἐκροώ- σαντο δ' αὐτοῖ ἄλλοι τε πολλοι ώς καὶ εἰς ἔκατὀν συντελέσαι, και δῆ κα. Tιμ.
276쪽
τινές φασι καὶ Ῥπερειδης καὶ Ἱσαῖος. καὶ 3ημοσθένην δ' μι ρητορευον τί φασι μετὰ σπονδυς προσελθεῖν αυτ δ και 50 χιλίας μἐν ίς εἰσεπράττετο ουκ ἔχειν νάναι παρασχεῖν, δια- 'κοσίας δὴ δώσειν ἐν φ τε το πέμπτον μέρος ἐκμαθεῖν, τὰν δ' ἀποκρίνασθαι ώς -οὐ τεμαχίζομεν, ω Ζ μόσθενες, την πραγματείαν, ἄσπερ δὲ τους καλους ἐχθυς ὁλους πωλουμεν, ουτω κὰγω σοι, βούλοιο μαθητεύειν, ὁλόκληρον ὰποδώ-55σομαι τον τέχνην. ἐτελευτα δ' ἐπὶ ιρώνδου ἄρχοντος Εὐπαγγελθόνrων των περὶ Λαιρώνειαν ἐν γ Ἱπποκράτους παλαiσrρφ πυθομενος, ἐξαγαγών αυτὴν του βίου δ' ἐμέραις διὰ του σιτίων ἀποσχέσθαι, προειπὼν τρεῖς ὰρχὰς δραμάτων EDριπίδου ' sist . 2 ναὸς ὁ πεντήκοντα θυγατέρων πατήρ , Πόλοφ ὁ Ἀντάλειος εὶς Πῖσαν μολών ' Σιδώνιόν nox ἄστυ Κάδμος ἐκλιπώ 'I. η' ἔτη βιους ἡ ῶς τινες ρ , οὐχ υπομείνας τετράκις ἰδεῖν τῆν Ελλάδα καταδουλουμένην, προ ἐνιαυτου ἡ ῶς τινες προ δ 65 ἐτῶν τῆς τελευτῆς συγγράφας - ν Παναθηναὶ κόν. τὀν δὲ Πανηγυρικόν ἔτεσι ἱ συνήθηκεν, οἱ δι ιέ λέγουσιν, ον μετε-
δὲ περὶ της ἀντιδόσεως πβ ἔτν γεγονώς, τὸν δὲ πρὸς Φίλιπ
πον ὀλίγρο πρότερον τοῖ θανάτου. ἐγόνετο δ' αυτῶ και παῖς 70sas
Aτωρεὴς πρεσβύτη οντι ἐκ Πλαθάνης τῆς Ἱππίου του ἡ -
277쪽
ου σωζεται. ἐποίησε δἐ καὶ εiς Ελένυν ἐγκώμιον καὶ Ἀρεοπαγιτικόν. ἐξελiλεῖν δἐ του βίου οἱ ι ἐν ἐναταῖόν φασι σίτων 85 αποσχομενον, οἱ δὲ τεταρταῖον ἄμα ταῖς ταφαῖς των ἐν ιρωνεω πεσόντων. συνέγραφε δ' αὐτοῖ καὶ ὁ παῖς Ἀφα-
278쪽
Tιμόθεος φιλίας τε χάριν ξενίην τε προομῶν Ἱσοκράτους εικῶ τήνδ' ἰνόθηκε θεαῖς. 5-ω χάρους ἔργον. φέρονται δ' αυτου λόγοι ξ, ων εiσι γνήσιοι κατά μἐν s ὐσιον κε , κατὰ δὲ Κεκίλιον κ' , οἱ δ' ἄλλοι κατεφευσμένοι.ειχε δ' ὰλλοτρίως προς ἐπίδειξιν, ὼς ἀφικομένων ποτὲ προς Η τὸν τριῶν ἐπὶ τὴν ὰκρόασιν τοὐς μἐν δύο κατασχεῖν, τὰν 10M τρίτον ἀπολυσαι φάμενος εἰς τὴν ἐπιουσαν ἐξειν, νυν γὰρ αὐτῶ το θέατρον ειναι ἐν ἀκροατηρίφ. εωθει δἐ καὶ προς τοὐς γνωρίμους αντου λέγειν, ὼς αυτος μἐν ί μνῶν διδάσκοι, κτω δ' αὐτον διδάξαντι τολμαν καὶ ευνωνίαν δώσειν δεκακισχιλίας. καὶ προς τὸν ἐρόμενον, διὰ τί οὐκ ῶν αὐτὸς ἐχανὰς βἄλλους ποιεῖ, ειπεν ἔτι καὶ αἱ ἀκόναι αὐταὶ μιν τέμνειν οὐδυνανται, τον δὸ σίδορον τμvτικὸν ποιουσιν. εiσὶ δ' Οι καὶ τέχνας αὐτῶν λέγουσι συγγεγραφόναι, οἱ δ' οὐ μεθύδν, ἰλλὰσκήσει χρήσασθαι. πολίτην δ' Ουδέποτε εiσέπραξε μισθόν. προσόταττε δὲ τοῖς γνωρίμορς εἰς τὰς ἐκκλvσίας μαντῶσιν 20
279쪽
ἐπὶ τ δ Δωκράτους θανώτρο καὶ μελανειμονῶν τῶν υστεραίαν προηλθεν. πάλιν δ' ἐρομένου τινὰς αυτόν, τί ώζτορική, ειπεν,
τὰ ι ἐν μικρὰ μεγάλα, τὰ δἐ μεγάλα μικρὰ ποιεῖν. ἐστιώ-
lGμενος δή ποτε παρὰ πικοκρέοντι τρο Κυπρου τνράννο, προτρεπομένων αυτὸν των παρόντων διαλεχθῆναι ἔτη , , ,οἶς μἐν
ἐγὼ δεινός, ουχ ὁ νον καιρός, οἶς δ' ὁ νῖν καιρός, ODκ ἐγὼ sas δεινός. 22οφοκλέα δἐ τον τραγικὸν θεασώμενος ἐπόμενον ἐρωτικῶς παιδι ειπεν ,,ου μόνον δεῖ, Σοφόκλεις, τὰς χεῖρας 30 ἔχειν παρ αὐτω, ὰλλὰ καὶ τους ὀφθαλμους. του δῖ KD-μαίου Ἐτόρον ὰπρακτου της σχολῆς ἐξελθόντος καὶ πάλιν υ του πατρὸς Ζ μοτέλου πεμφθέντος ἐπὶ δευτέρω μισθῶπαιζων Λίφορον αυτὸν ἐκάλει ἐσπουδασε μόν τοι ἱκανῶς περὶ τον ἄνδρα καὶ τ ν ὐπόθεσιν τῆς χρείας αὐrος υπεθήκατο.a, ἐγένετο δὲ καὶ πρῖς τὰ ὰφροδίσια καταφερής, ῶς υποπάστροπαρειλκυσμόνω ἐν τῆ κοίγ χρῆσθαι, κρόκω διάβροχον ἔχοντα n προσκε τάλαιον, και νόον μῖν ὁντα μη γῆμαι, γηράσαντα
τριον, ὁ γενόμενον ἐτῶν ιβ πρὼ γάμων ἐτελεύτισεν. ἔπειταιο Πλαδ ανζν την Ἀπι ου του θητορος γυναῖκα ἐγάγετο τρεῖς παῖδας ἔχουσαν, ων τὰν Ἀφαρέα, ῶς προεψζται, ἐποιῆσατο,δς καὶ εiκύνα αυτου χαλκῆν ὐνέθηκε πρὸς τω υλυμπιε- ἐπὶ κίονος καὶ ἐπέγραφεν Ἀσοκράτους Ἀταρευς πατοῖς εἰκόνα τήνδ' ὐνόθζκε a Zυνὶ Γλεους τε σέβων καὶ γονέων ὰρετήν. λέγεται δἐ καὶ κελητῖσαι ἔτι παῖς ών ' ὰνάκειται γὰρ ἐν ἀκροπόλει χαλκοῖς ἐν τῆ στα/ρωrρα των ὰρρζφόρων κελv
280쪽
τιζων ἔτι παῖς ών, ῶς εῖπόν τινες. δύο δ ἐν απαντι τφ βίω cσυνέστησαν αυτω ὰγῶνες, πρύυρος μἐν εἰς ὰντίδοσιν προκαλεσαμένου αυτὴν Μεγακλείδου, πρὼς ονουκ ἀπήντησε διὰ νόσον, τον δ' υἱὸν πέμφως Ἀφαρέα ἐνίκvσε, δεύτερος ει Λυσιμάχου αυτὸν προκαλεσαμόνου περὶ τριηραρχίας εἰς ἰντίδοσιν, ἡττηθεὶς δι τὴν τριηραρχίαν υπέστη. ην δ' αὐτοῖ καὶ γραπτηεiκῶν ἐν το πομπείον. ὁ δ' Ἀφαρευς συνέγραφε μἐν λόγους, ου πολλοὐς δέ, δικανικούς τε καὶ συμβουλευτικούς. ἐποίησε5 δἐ καὶ τραγωδίας περὶ λ , ων ἀντιλέγονται β . ὰρξὰμενος δ' ακό Aυσιστράτου διδάσκειν δερι Σωσιγόνους ἐν ἔτεσινDκη διδασκαλίας ἰστικας καθηκεν ς καὶ δὶς ἐνίκησε διὰ Λιονυσίου καθεὶς καὶ Δί ἐτερων ἐτέρας δύο μναὶ κώς. τῆς λμητρός αυτῶν Ἱσοκράτους καὶ Θεοδώρου καὶ τῆς ταύτης Θαδελφῆς Ἀνακοῖς εἰκόνες μήκειντο ιν ὰκροπόλει, ών ἡ τῆς μητρῖς πὰρα τὴν 'Fγίειαν νυν κεῖται μετεπιγεγραμμένη, ἡ δ' Ἀνακοῖς ου σώζεται' ἔσχε δὲ δύο υioύς, Ἀλέξανδρον μιν ἐκ Κοίνου, Σωσικλέα δ' ἐκ -σίου.