Biographoi vitarum scriptores graeci minores edidit Antonius Westermann

281쪽

ἐστιν ὰρμόζον γυναιξὶ καὶ ἀνδράσιν η ὰρμόζον κατὰ δεξιουκαι ὰριστερου ποδός' εἴτ' ουν διὰ τοῖτο, εἴτε λ ἐκεῖνο, απλῶς κόθορνος ἐκλήθη διὰ το ενχερὸς τῶν τρόπων, ῶσπερ καὶ ὁ κόθορνος ενμετάβλητος ἐστι περί τε δεξιὰν πόδα καὶ 15ὰριστερόν, ηγουν προς ἄνδρας καὶ γυναῖκας, καὶ μὴ ἐν ἐνιποτε μόνω ἐστάμενος. μέμνοται καὶ Ἀ9ισrοτάνος του κοθόρνου ἐν τοῖς Βατράχοις τί κόθορνος καὶ Ρόπαλον ξυνηλθέτην; λὶ γὰρ πρῖς τὰς πολιτείας μετεβάλετο, καὶ

τιμῶν την παροῖσαν πολιτείαν καταλι θείσης ταύτζς ποτὸ20 υστερον κατήγορος ἐγένετο, ης καὶ μετεῖχε πρώην. καὶ δοτοῖτο συνειδότες οἱ λ προ της καταλυσεως αυτῶν ἐτύνευ

νατον συνηκολούθει ὁ Ἀσοκράτις μετασχεῖν βουλόμενος τοὐ25 θανάτου, ῶσπερ καὶ ἐν τῶ θανάτω τιν τιμὴν τον πρὀς τὀν διωσκαλον ἐνδεικνύμενος. ώς δ' ἐκώλυσε καὶ οὐκ ἔπειθεν,νστερόν τι εἰπὼν ἔπεισεν ' - σε γάρ , ἐὰν μη σν παραλειτ-θης, συναπόλλυταί σοι καὶ ἡ ἐμὴ διδασκαλία, ῶστε ζῶν

πλέον ἔτι τιμῆς, ἐνδεικνύμενος τὴν ἐμην διδασκαλίαν. καὶ ad ODτω πεισθεὶς ὰπελθών ἐδίδασκεν. θρανε ει λόγους πανο- γε ρικοὐς καὶ συμβουλευτικούς' τῶν γὰρ δικανικῶν ὰπείχετο

πλεονάκις διὰ τὼ δύο πώθη ἔχειν σωματικά, ὁτι τε δειλὼς ἐν καὶ ἀσθενὴς υ νωγρ. καὶ οἴτως ην δειλὰς καὶ αἰδήμων καὶ μὴ τέρων λέγειν ἐν τοῖς πλήiλεσι διὰ τὀ ὰπ ροσίαστον, . στερο λέγεταί ποτε ώς αὐτου ἐξζγουμένου ἐπεισῆλθόν τινες αὐτοῖὰκοῖσαι, ὁ δ' αiδούμενος ἐσιώπvσεν.. ἐλάμβανε ει χρῆματα πάμπολλα υπω τῆς διδασκαλίας, παρὰ μέν τῶν πολιτῶν

283쪽

s' δοκεῖ γάρ μοι ὰμείνων η κατὰ τοῖς περὶ Λυσίαν εἶναι λόγους. ἔσχε δε μαθητὰς πολλοbς μέν, τοῖς δ' εὐδοκιμηκότας καὶ ἐπιφανεῖς τούτους ' θεοπομπον, Ἐφορον, ὼν καὶ ἱστορίαι φέρονται, 'Υπερείδην, Ἱσαῖον, Λυκοῖργον, οἱ τινα

284쪽

εἶτα Φιλίσκον, Ἱσοκράτην ὁμώνυμον αὐτοθ, Θεοδέκτην, -- 95δροτεινα τον τὴν Ἀτθίδα γράφαντα, καθ' ου καὶ ὁ Λη- σθένης ἔγραφε, καὶ Πύθωνα τον Βυζάντιον, τον ρήτορα Φιλίππου. περὶ δε Θεοπόμπου καὶ Εφόρου φέρεσαί τι τοιοῖτον αυτοῖ καὶ ὐστεῖον ' εἶχε γὰρ καὶ τοὐτο. - ἐώρατον Θεόπομπον μικρὰν υπόθεσίν τινα λαμβάνοντα καὶ ἐπε- 100 τείνοντα ταύτην καὶ διὰ πολλῶν λέγοντα, ἄσπερ ἐν τῶν Φιλιοικῶν αὐτου ἐστορω ἐποιησε, τον δ' Εφορον μεγάλην μἐν ὐπόθεσιν λαμβάνοντα καὶ πολλῶν δεομένην ειτα ει ολέγων αὐτὴν λέγοντα καὶ ἐλλειπῶς, ἔφησεν ώς ὁτι ,,ἔχω τινὰς δύο

μαθητάς, ων ὁ μἐν δεῖται μάστιγος, ὁ δὲ χαλινου, ' μάστιγος ομἐν λόγων πιρὶ τOD Eνορου διὰ τὼ νωθὲς καὶ βραδὴ τῆς φύσεως, χαλινου δἐ διὰ τὰ Θεοπόμπου πολύ τε καὶ ὐκρατὸς τῆς γλώττης. διατριβὴν δ' ειχε πρὸς τρο Αυκε- τῶ γυμνα-

σέω. λέγεται ει καὶ τοῖro περὶ αυrori ώς οτι κατηγορηθεὶς ώς διαβάλλων τὴν ὁ μοκρατίαν ἐν τῶ γράφειν προς Πικ 10 κλέα ταῖς παραινέσεσι βασιλέα ὁντα, ἐρκει ὰπολογησόμενος πάλιν ἐξ αυτῶν τῶν παραινεσεων .iπῶν ἐκεῖνο , ,,ώσπερ γὰρ τον ἐν δ μοκρατω πολιτευόμενον τὰ πλῆiλος δεῖ θεραπευειν, Ουτω καὶ τὰν ἐν μοναρχὶμ κατοικουντα τον βασιλέα προσήκει θαυμάζειν. τοὐς δὲ δικανικοὐς αυτοῖ λόγους καὶ Ους ἔδει l 5

ἐν πλήθει λέγειν λέγεται ώς ἔτι ἡ δι ἄλλων ἐπεδείκνυτο ἡδί ἐαυτοῖ ολίγους. ἄξιον δή καὶ περι του χαρακτῆρος τὰν ὀς ει πεiν. ἡ μἐν ουν προφθάσαντες εἴπομεν ώς ἔτι ζηλωτὴς μεν ἐγένετο τοῖ Γοργίου κατὰ τὼ ὁμοιοκαταληκτῶδες καὶ παρισῶδες, πλὴν οὐχ ῶσπερ ἐκεῖνος ὼεὶ διὰ τὰ προσκορές 20 σαφεῖ δἐ τῆ λόξει κέχρηται καὶ ἐδουχὴ καὶ πιθανὴ ' στρον γυλο δ οὐκ ἔστιν οὐδἐ χάριν ἔχουσα, ἄσπερ ἡ του Λυσίου. λέγεται γὰρ καὶ τοὐτο, ῶς ἔτι διεφθονοῖντο --ι ἀλλήλοιρκαὶ ὰντεπαίδευον. συνεχὴς δ' ἐστὶ τοῖς ἐνθρομήμασιν ουπω γὰρ τελειώσας τὼ νόημα ἄLλο αὐτ* συμπλέκει ἐνθυμημα. 25δὰ ποῖβῶν δ' αὐτοῖ καὶ τὰ προοίμια. εὶ δέ τινες ἐπει--γουσιν ἄλλονς τινὰς λόγους ώς ὁνrας αὐτον, ου προσδεκτέον

285쪽

nulla exciderunt: deest enim oratio demonstrativa septim et iuvieianum index,

286쪽

259νιος Κάδμος βάρβαρος ων ἡ γὰρ Σιδῶν καὶ αυτη υπὀ τοὐς

Πέρσας υν), ἐξελθων ἐπι ζήτ=νσιν τις ἐαυτου αδελφης Ευ- ρώπης, ἐλθὼν εἰς Θήβας κατέσχε τούτων. ομοίως Πόλοφ ο Φρύγιος ἡ δἐ Φρυγία και αυτὴ τῆς Ἀσίας ἐνὶ φυγὼν την 160

ἐπιβουλὴν τοῖ Ἱλου, πολεμοῖντος αὐτοῖ προς τον αὐτοῖπατερα, ἐλθεν εὶς Πῖσαν και υστερον συμπάσης Πελοποννησον ἐκράrvσε Ου και Πελοπόννησος ἐκλήθ v. ταῖτα δ' αὐτo9 εὶρ κότος καὶ τελευτῆσαντος θαυμάσαντες αὐτοῖοι Ἀθηναῖοι ἰν εῖχε προς τιν πόλιν εἴνοιαν δημοσία φιλοτίμως ἔθαν αν, και σειρῆνα ἐκκολάψαντες διὰ λίθου ἐπέθηκαν αὐτοῖ τεὼ μνήματι, δηλopντες τὴν εὐμουσίαν τοῖ ἀνδρός.

1σοκράτος Θεοδώρου αὐλοποιοῖ Ἀθηναῖος, ρήτωρ, γενόμενος ἐπὶ τῆς π ὀλυμπιάδος, ὁ ἐστι κατὰ τω Πελοποννησιακά. και διὰ μῖν τῆς φωνῆς τὴν ατονίαν και το ὰπαρρο- σίαστον δίκας οὐκ εἶπεν, ἐδίδαξε δἐ πλείστους, καὶ λόγους γέγρανε λβ . βιώσας δ' ἔτη Η πρὸς τοῖς ρ' ἐτελεύτησεν. ὰδελ- sνοὶ δ' αὐτω ἐγένοντο Tiσιππος καὶ Θεόμνηστος καὶ Θεόδωρος. διδάσκαλος δἐ Γοργίας, οἱ δὲ 2 ισίων φασίν, οἱ δ' χῖνον, οἱ δἐ Πρόδικον ἔφασαν, οἱ δὲ Θορωμένην. OI Mλόγοι αὐτΟὐ πλεῖστοι.

287쪽

ὰκριβὴς ἐν τοῖς ἄλλοις γενόμενος, υπἐ2 τονδε του θητορος ουλν εῖρηκεν, ἔξω δΡοῖν τούτων, ἔτι διήκουσε μ ἐν Ἱσοκρώτους, καθογήσατο δὲ Λημοσθένους, συνεγένετο δε τοῖς θρίστοις των φιλοσόφων.β . Ἐκ των ΠλουrάρχουJ βίων τῶν δέκα ροτόρων.gas Fr. 'Dαῖος λκιδενς μἐν υν το γένος. παραγενόμενος δ' ε/ς Αθήνας καὶ σχολάσας 'DOκράτει Dσία κατά τε την τῶν ονομάτων αρμονίαν καὶ την ἐν τοῖς πρύγμασι δεινότητα, ῶστ εἰ μή τις ἔμπειρος πάνυ του χαοακrιρος τῶν ὐνδρῶν εῖν, 5 Ουκ αν διαγνοίη πολλους τῶν λόγων ραδίως ὁποτέρου τῶν ρητόρων εἰσίν. ηκμασε δἐ μετὰ τον Πελοποννησιακὰν πόλεμον, ὼς ἔστι τεκμ ξρασθαι ἐκ λόγων αὐτον, καὶ μέχρι τις Φιλίππου ὰσης παρέτεινεν. . καθογίσατο δἐ Ἀζμοσθένους

288쪽

ὰποστὰς τῆς σχολῆς ἐπὶ δραχμαῖς μυρίαις, δῶ καὶ μάλιστα ἐπιφανὴς ἐγένετο. αυτὰς δι καὶ τοὐς ἐπιτροπικοῖς λόγους σε. lον

ταττε τω μοσθένει, ως τινες ειπον. καταλέλοιπε δὲ λόγους ω , ων εἱσι γνήσιοι ν , καὶ ἐδίως τέχνας. πρῶτος ει καὶ

σχηματίζειν ἡρωτο καὶ τρέπειν ἐπι τὰ πολιτικὰν την διώ- νοιαν, ὁ μάλιστα μεμίμηται 'μοσθίνης. μνημονεύει σαυτοῖ Θεόπομπος ὁ κωμικὼς ἐν τρο Θοσεῖ. 1 f. Γένος Ἱσαίου. Ἀσαῖος ὁ ρήτωρ ἐγένετο κατὰ μέν τινας Ἀθηναῖος, κατὰ δέ τινας λκιδευς, πατρὸς δὲ Λιαγόρου, 'μαθητὴς δ' Ἀοκοώτονς τοῖ θήτορος, διδάσκαλος δἐ Λζμοσθένους. ἐκμασε δὲ μετὰ τὴν Πελοποννησιακὸν πόλεμον καὶ ἐπεβίω μέχρι τῆς Φιλίππου &ρχῆς, ῶς νησι Λιονύσιος ὁ Ἀλικαρνασευς ὁ κρι- sτικός. λοεται δἐ μειούκιον μῖν ών ἡδοναῖς σχολάζειν καὶ πότοιζ καὶ λεπrῆς ἐσθῆτος ἀντιποιεῖσθαι καὶ συνεχῶς ἐρῶν, ὰνὴρ δἐ γενόμενος τοσοῖτον μεταβεβλζκέναι την πολιτείαν, ἄσθ' ἔτερον ἐξ ἐτέρου δοκεῖν. ζάρδυος γοῖν ἐρωτήσαντος αυτόν, εἰ ἡ δεῖνα καλὴ αυτῶ φαίνεται, λέγεται εἐπεῖν δε οὐκ10Oῖδα, τοὐς γὰρ τοιούτους ὰτηρήθην οφθαλμούς. ταῖτα θεν σι Φιλόστρατος ἐν τοῖς βίοις τῶν σοφλιστῶν, οὐ πάντως περι τούτου λέγων 'Iσαίου ὰμόλει γοῖν καὶ Ἀσσύριον αὐτὸν καλεῖ. ίβολος δ' ὁ ωκριβὴς τοῖ θανάτου αὐτοῖ χρόνος. χαρακτῆρα δἐ τυν Λυσίου πώνυ ακριβῶς ἐζήλωσεν, ἄστεisμ δὲ ρ διον ειναι διελεῖν τοὐς λόγους. ἔστι δ' αὐτοῖς ἡ κοινωνία κατά τε την λέξιν καὶ τα ἐνθυμήματα. κατὰ μἐν τρολέω , ἔτι ἡ μἐν Αυσίου ἐστὶ καθαρὰ καὶ ακριβῆς καὶ σαφης

και κρορία καὶ σύντομος, ἔοικε δὲ κατὰ ταὐτα πάντα ἡ 'Iσαίου

289쪽

Ll B. VI. VITAE ORATORUM. κον καὶ - χάρις μεγάλη, ἡ δ' 'Iσαίου τεχνικωτέρα δόξειεν ἄνειναι καὶ ὰκριβεσrόρα καὶ σχηματισμοῖς διειλζμμένη ποικέ- λοις' ὁσον γὰρ ὰπoAua ται τῆς χάριτος, τοσουτον υπερέχει κατὰ τὴν δεινότητα. κατὰ μἐν Ουν τὴν λεῖν τοιαύτην ενρή-25σομεν τὴν διαφοράν, κατὰ δε τὰ πράγματα ταυτην, οτι παρὰ Λοσω μἐν ου πολλὴν τὴν τέχνιν ευρήσομεν ουτ ἐν τοῖς μερισμοῖς των πραγμάτων Ουτ ἐν υ τάξει των ἐνθυμημάτων. παρὰ δ' 'Iσα- πολλο τις τέχνης η ὰκρίβεια ' καὶ γὰρ προκατασκευαῖς χρηται και μερισμοῖς τεχνικωτόροις,'καὶ προς 30ι ἐν τον ὰντίδικον διαπονζρείεται, τους ει δικαστὰς κατα- στρατηγεῖ πολυς δ' ἐστὶν ἐν τρο δικανικῶ καi σχεδὰν μόνον τουτο ησκύσεν. ἀμόλει γουν πζγή τις τῆς του /μοσθένους

290쪽

ριουσιαν χρομάτων νέος δ' ων καὶ ἐρρωμένος τρο σώματι περὶ τὰ γυμνάσια ἐπόνει, λαμπρύνωνος δ' ων μετὰ ταῖτα 5 τραγωδίαν ησκησεν, ὼς δὲ Σαμοσθένζς φησιν υπογραμματείων καὶ τριταγ- ιστῶν Ἀριστοδιι ρο ἐν τοῖς Λιονυσίοις διετέλει, δεναλαμβάνων ἐπὶ σχολῆς τας παλαιὰς τραγοδίας, και δει παῖς ων ἐδίδασκε γράμματα συν τω πατρι, και μειράκιον ών ἐστρατεύετο ἐν τοὶς περιπόλοις. ακροαrvς δἐ 10 γενόμενος ῶς μέν τινες λέγουσιν Ἱσοκράτους καὶ ΙΠάτωνος, u. ζ δἐ Κεκίλιος λωβώμαντος, καὶ πολιrενόμενος Ουκ ατα- νέος ἐκ τῆς ἐναντίας μερίδος τοῖς περὶ /μοσθένην, ἐπρή

'Dσεν ἄλλας τε πρεσβείας πολλὰς καὶ προς Φιλιππον υπὲρ τῆς εἰρῆνζς, ἐφ n κατογορήθη ὐπὁ μοσθένους ὰνρρημόνου laτου Φωκέων ἔθνους, ἔτι δ' ώς πόλεμον ἐξύφας, ἡνίκα πυλα- γύρας ἰρέθη, Ἀμφικτυοσι προς Ἀμφισσεῖς τοὐς τὴν λιμένα ἐργωγμόνους, οὐ σννόβο τοὐς Ἀμφικτύονας Φιλίππω

θέσθαι τοῖς πράγμασι καὶ τὴν Φωκίδα λαβεῖ αλλὰ συνει-20πόντος αυτω ED 'ODλου του Σπινθάρου ΤΠροβαλεισίου μα- cro rooντος λ φίτοις ἀπόφυγεν. εiσὶ δ' οἱ φασι συγγράφαιι ἐν τοὐς θῆτορας τοῖς λόγονς, ἐμποδὼν δἐ γενομένων των περὶ ιρώνειαν μηκέτι τὴν δίκζν εiσελθεῖν. χρόνω δ υστερον Φιλίππου μiν τετελευτηκότος, Ἀλεξάνδρου ει διαβαίνοντος 25εὶς τὴν Ἀσίαν ἐγράφατο Κτvσιτῶντα παρανόμων ἐπὶ ταῖς Αρμοσθόιονς τιμαῖς, ον μεταλαβὼν ει το πέμπτον μόρος των