Biographoi vitarum scriptores graeci minores edidit Antonius Westermann

291쪽

φόρονται δ αυτου λόγοι Θ , ὁ τε κατὰ T μἄρχου καὶ ὀ τῆς παραπρεσβείας καὶ ὀ κατὰ Κτησιτῶντος, ο ι καὶ μόνοι εἰσὶ γνήσιοι ' ὁ γὰρ ἐπιγραφόμενος φλιακὸς Ουκ ἔστινAi DOD. ὰπεδείχθη μἐν γὰρ ἐπὶ την κρίσιν τὴν περὶ του ἱερου του ἐν

292쪽

διμων Κοθωκίδης, υἱὼς δ' Ἀτρομιτου, δε φασι πρότερον Πόμοτα καλοὶ μενον υστερον συλλαβῆς προσθέσει ἰντὶ Tρόμητος Ἀτρόμητον προσαγορευθῆναι, γεγονεναι δἐ τὰ κατ' ἀρχὰς δοῖλον καὶ πόδας ἔχοντα διδάσκειν γράμματα προς 5 τῶ Θυσειω καὶ το του APPOυ ηργω, ειτα νGτερον εὶς την πολιτείαν ἐγγρατῆναι διὰ κακουργίας. μητρὸς δ' ἐν ὁ Ai- ινης Γλαυκοθεας ως ενιοι Γλαυκιδος, δε φασι τύν ποώτην ἡλικίαν ἡταιροκέναι καθεζομένην ἐν Oiκήματι προς τρο

293쪽

ἐbγον , ἔπειτα αποστὰς τούτου τριταγωνιστης ἐγένετο τραγωδιῶν, καὶ ἐν κολλυτῶ ποτε οἰνόμαον υποκ'ινόμενος κατό- 20 πεσεν. μετὰ ταυτα ει προκόπτων τῆ O.ικια ἐπι τὰ πολιτεύεσθαι και τὰ κοινὰ πράττειν ὰπεκλινεν. καὶ δοκεῖ τὴν υπἐρ Φιλιππου καὶ Ἀλεξάνδρου πολιτεων ἐπανελέσθαι, κοινωσάμενος Φιλοκράτει τα πράγματα, καὶ προς τὴν ἐκείνων χάριν καὶ κολακείαν ἄδεασθαι πολιτείαν προς τους περὶ Λη-2b μοσθένην, τοὐς τὰ ναντία τοῖς Φιλιππου πρύγμασι κ&ὶ Ἀλεξάνδρου πολιτευσαμένους. υτι δἐ πρυς χάριν ἐπολιτεύσατο

294쪽

ι ἐν ῶς βασιλέα ὰξίως τῆς πόλεως, ἐπὶ θῖ τῆς διοικήσεως γενόμενον καλῶς τῶν δημοσίων προσόδων ἐπιφλ θῆναι. 50 περὶ δ' ἐαυτοῖ φ σιν ώς ἐκ παίδων ὰπαλλαγεὶς περίπολος

τῆς Ἀττικῆς χώρας ἐγίνετο ' ἔτη, ετ βος ών ουτοι γὰρ

μεθ' υπλων την χώραν περιέρχοντο κατὰ πρόσταγμα νόμου , ἐστρατευσατο Θὸ πρώτην στρατείαν τὴν ἐν τοῖς μέρεσι καλουμένην, καὶ σνι παραπέμπων μετ' Ἀλκιβιάδου καὶ τῶν 55ξόνων τὴν εἐς Φλιουντα πομπήν, καὶ κινδυνον γενομένου

περὶ τὴν καλουμένην νεμεάδα χαρ δραν ὰξιεπαίνως ἐμπή- σατο, καὶ τὰς ἄλλας τας ἐκ διαδοχῆς ἐξόδους πάσας ἐξῆλθε, καὶ ἐν Μαντινείν γενναίως ἐμαχόσατο, καὶ τὴν ἐν Tαμυναις

295쪽

μόνον ἐπὶ γὰρ τῶν Ἀλεξάνδρου χρόν01ν γέγραπται , τῶν δὴ λοιπῶν περὶ τοὐς αυτοὐς οντων χρόνους πρότερος ἐστι τῆτάξει ὁ κατὰ Ι ιμάρχου ἐν γὰρ τῶ μετ' αὐτὰn, τῶ περὶ τῆς παραπρεσβείας, μωνθται ὀ Aiσχίν ς τούτου τοῖ λόγον. f. Αἰσχίνου ρῆτορος βίος. di ινις υἱὼς μεν ἐν rρομζτου του γραμματισrOῖ και Γλαυκοθόως τῆς τοὐς βιώσους τελούσης. φασὶ δ' αὐτόν

παiδα μεν Γντα ἐν τῶ διδασκαλε δε- τοῖ πατρὼς υπουργεῖν καὶ τὼ μητρὶ τὰς βίβλους ὰναγινώσκειν, ταυrην δε σκοτει-5 νῶν ἐκ τόπων ὁρμο μόνην καὶ ἐκφοβοῖσαν παῖδας καὶ γυναῖκας 'Eμπουσαν ὀνομασθῆναι, ἐπει νυκτερινῖν φάντασμα ἡ πουσα γενόμενον δὸ μειράκιον ὐποκριδήναι τραγq βίανώστε τριταγωνιστεῖν, ύνζα δἐ λαμπρύνωνον γραμματεῖσαι Ἀριστοφῶντι καὶ μετὰ TODrον Εὐβοsi. 3, καὶ ὐναγινώσκονrα10φηφισμάτων ὁμοῖ καὶ νόμων ἐμπειρον γενόμενον ἐπιδόσθαι τῶ βήματι, καὶ τῶν κατ' αὐτόν διενεγκεῖν ὁντα ευν νῶ. μετὰ δε τιν Φιλίππου τελευτὴν δόξαντα πολεμεῖν τῶ δήμω καὶ διαπόμπεσθαι τεῖν ζέντι πάτρω κατὰ τῆς πόλεως διὰ του τό τ' εἰλντόναι ἐν Θηβαις κτήματα, εὐθυνοντα Κτ σινῶντα, δrεlb ἔγραφε /μοσθόνιν ἐν τῶ θεάτρω ὰναγορευσαι στετανωθέντα, μὴ μεταλαβεῖν τὀ ε μέρος τῶν νήτων , ὰτιμωθέντα

296쪽

δ' ὰπῶραι εὶς την Ἀσίαν καὶ ἐλθεῖν εὶς Ἐφεσον Οχθέντα κατάξειν αὐτον εἐς Ἀθήνας Ἀλέξανδρον πυθόμενον δε τετελευτυκέναι τον βασιλήα καὶ ταραχ, εῖναι των διαδεχομόνων καταφυγεῖν εὶς Ῥόδον. ἔνθα δεομένων 'Poδίων την τέχνην 20αυτοὐς διδάξαι την ρητορικὴν θροησασθαι, εὶπόντα μηδ' αυτὸν εiδόναι. δίκας γουν κελευόντων εiπεῖν Ουει τουτ' ἐθελῆσαι, συμβαλόντα ὁτι ἐν τy πατρίδι ἡττηθεὶς κομιδη γύο ἐπὶ γης ὰλλοτρίως διαφθαριναι. τέλος ουν ἐπὶ την του πατρὼς ἐλθεῖν τέχνην καὶ διδάσκειν τους παῖδας γράμματα. 25A μοχάρης δ' ὁ ἀδελφιδους Πημοσθένους, εὶ ἄρα πιστευτωναυτω λόγον τι περὶ Αἐσχίνου, τvσὶν Ἱσχάνδρου του τρωγω- δε ποιου τριταγωνιστην γενέσθαι τὴν Αἐσχίνην καὶ υποκρινόμενον Oiνόμαον διώκοντα Πέλοπα αiσχρῶς πεσεῖν καὶ ῶναστῆναι υπῶ Σαννίωνος του χοροδιδασκάλου ἐνθένδ' ουν 305 Λημοσθένης Oiνόμαον αυτον ονομάζει, προς εiδότας πρῆγμα ἐπισκώπτων , καὶ μετὰ Σωκράτους καὶ Σιμύλουτων κακῶν ὐποκριτῶν ὰλασθαι κατ' αγρούς' εἰ- ῶν Ουν ἐνθένδ' ὐρουραῖος λεγόμενος. ην δὸ των δήμων Αἰσχίνης Κοθωκίδης. 35

Aiσχίνης Ἀθηναῖος, ρήτωρ, νως Ἀτρομντου καὶ Γλαυκοθέας, μαθητὴς δἐ κατὰ την ρητορικὴν Ἀλκιδάμαντος του

297쪽

5 γένους του τῶν Ἐτεοβουταδῶν. 'ὰκροατὴς δἐ γενόμενος Πλώτωνος του τιλοσότου τα πρῶτα ἐτιλοσότησεν, ειτα καὶ ποκράτους του θῆτορος γνώριμος γενόμενος ἐπολιτευσατο ἐπιτανῶς καὶ λόγων καὶ πράττων, καὶ δὴ πιστευσάμενος τὴν διοίκοσιν τῶν χρζμάτων ταμίας γὰρ ἐγένετο ἐπὶ γ πενταε-

298쪽

αἱρεθῶς αυτός, ἔπειτα των φιλων ἐπιγραν άμενός τινα Γωυτὰς ἐποιεῖτο τιν διοίκησιν δια τὰ φίλασαι νομον εἰσενεγκεῖν, μὴ πλείω έ ἐrῶν διέπειν τὰν χειροτον θύλεντα ἐπὶ τὰ δημόσια χρήματα ῶεέ τ' ἐνεστῶς τοῖς εργοις διετέλεσε καὶ 15 Οερους καὶ χειμῶνος. καὶ ἐπὶ την του πολεμου παρασκευὴν χειροτονηθεις πολλὰ τῆς πόλεως ἐπινοῶρθωσε και τριήρεις παρεσκευασε τω δήμω υ , και τὼ εν fh κείρο γυμνάσιον ἐποίησε και ἐφυτευσε καὶ την παλαίστραν ὐκοδόμησε καὶ τὰ ἐν Λιονύσου θέατρον ἐπιστατῶν ἐπετέλεσεν. πιστευσάμενος δ' 20 ἐν παρακαrαδήκν παρὰ των ἐδιωτῶν σν τάλαντα ἐφυλαξε, πομπεῖά τε χρυσῶ καὶ ωργυρῶ τῆ πόλει κατεσκεύασε καὶ DFiκας χρυσῆς. πολλὰ δ' ἡμίεργα παραλαβών ἐξετέλεσε, καὶ νεωσοίκους καὶ την σκευοθήκον, ωαὶ τῶ οταδίω τῶ Πανα-

10. καὶ - Puni Wytienba citio v uncis ineliisa intrat p. 8 C post τἀαῖro v ζφισμα. cum Corae transposuerunt 1.ycurgi e litoros Turicenses, ἰν in pro και volebat Reiskius: omnia recte habent, eum καθῶ ante και inseras.seineet speelant haec ad decretum infra adposuum, quanquam Vel sie eri rem In ealculis esse sponte intelligitur: illic enim summa incitur suisse non lΝG50, sed l8900 talentorum . quam larem Rut cuni Boethhio Oec. clin l. p. 47l Ruetorpuiandus nil nores numeros confudisse et pro s00 posuisse qui Ihldein paullo post sequitur 650, aut, quod 'tiamnum magis pIaeel, sic statuendum, nullorem I 8 00 in . , quae sunt in detreio, non pro inera putauea peeunia habuisse, sed in eisdem etiam quae privali Itomines Lyeurgo commisissent inesse voluisse, hanc autem privatam pecuniam, quae in decreto dicitur suisse scis lat. , a publica die trahentem hoc qui dena loto uel uir se I 8250 indicare, sed saeui errore minores numeros 650 et 250 confundentem pro lsits 18650 posuisse. sic demum intelligitur eur Infra v. 21. privatam peeuniam 2do tal. lantum fuisse dieal; nam olam summam eum constaret esse l3900, errore isto semel commisso non palerat ratiocinari aliter. sin vero Boecklui rationes sequeris, ad expueandallia 2b0 tal. novo auctoris erroro opus est 'id. p. 470. adn. 5Ga . cf. quRe de ea

299쪽

LIB. VI. VITAE ORATORUM. 25 θ αἱκφ την κρηπῖδα περιέθηκεν, ἐξεργασάμενος τουτί τε

ξάνδρου του βασιλέως ὁ δῆμος οὐ προήκατο. καθ' ον ει χρόνον ἐπολέμει Φίλιππος προς Ῥίληναίους τον δεύτερον 33 πόλεμον, ἐπρέσβευε μετὰ Πολυεύκτορο καὶ Ἀημοσθένορος εἷς

τε Πελοπόννησον καί τινας ἐτέυας πολεις. διετέλεσέ τε τον

ἄπαντα χρόνον ευδοκιμῶν παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις καὶ δίκαιος ειναι νομιζόμενος, ωστε καὶ ἐν τοῖς δικασrηρίοις τὰ φῆσαι Λυκοῖργον ἐδόκει βοή Dζsμου εἶναι τῶ συναγορευομόνω. ε ισῆ- ιονεγκε δἐ καὶ νόμους, τον ι ἐν περὶ τῶν κωμωδῶν, ὼγῶνα τοῖς Mτροις ἐπιτελεῖν ἐνάμιλλον ἐν τῶ δεάτρω καὶ τον νικη- σαντα εἰς ἄστυ καταλέγεσθαι, πρότερον οὐκ ἐξόν, ὼναλ - νων τὰν ἰγῶνα ἐκλελοιπότα ' τον &, ῶς χαλκῆς εiκόνας ἀναθεῖναι τῶν ποι τῶν Αἐσχύλου, Σοτοκλέους, EDριπίδου, καὶ τὰς τραγωδίας αυτῶν ἐν κοινῶ γραφωμένους φυλάττειν καὶ τον τῆς πόλεως γραμματέα παραναγινώσκειν τοῖς ὐποκρινομένοις ' ονκ ἐξεῖναι γαρ αυτοὐς ὐποκρίνεσθαι' καὶ τρέ- τον, μηδενὶ ἐξεῖναι Ἀθηναίων μηδε τῶν οἰκούντων Ἀδε νησιν ἐλεύθερον σῶμα πρίασθαι ἐπὶ δουλεί0 ἐκ τῶν ὐλισκο-

300쪽

VII. LYCURGI I.

μένων ἄνευ της τοῖ προτέρου δεσπότου γνώμης. ἔτι δὲ, ῶς 50του Ποσειδῶνος αγῶνα ποιεῖν ἐν Πειραιεῖ κυκλίων χορῶν Ουκ Ωαττον τριῶν, ων δίδοσθαι ι ἐν τοῖς νικῶσιν ι μνας, τοῖς δὲ δευτέροις η , ς ει τοῖς τριτοις κριθεῖσιν. δει δὲ, ἐπι ζεύγους μη ἀπεῖναι γυναῖκα Ελευσῖνάδε, υπως μ' ἐλαττῶνται αἱ μοτικαὶ υπό των πλουσίων, εi δή τις φωραθείη, 55 ἀποτίνειν δραχμὰς ,ς. τῆς δἐ γυναικος αὐτοῖ μὴ πεισθείσης,

τῶν συκοφαντῶν φωρασάντων, τάλαντον αὐτοῖς ἔδωκε, κα

τηγορούμενος δ' ἐν ἡστόρρο ἐν τῶ δίμον ἔτν , ὰλλ' ουν ἐγὼ uμῖν διδούς, οὐ λαμβάνων ἐώραμαι. τελώνου δά ποτε ἐπιβαλόντος Ξενοκράτει τῶ φιλοσόTO τάς χεῖρας καὶ προς το 60

μετοίκιον αντον ὰπάγοντος ἀπαντήσας ράβδω τε κατὰ τῆς κεναλῆς του τελώνου κατήνεγκε καὶ τον μἐν Ξενοκρώτηναπέλυσε, τυν δ' ῶς οὐ τὰ πρέποντα δράσαντα εὶς το δεσμωτήριον κατόκλεισεν. ἐπαινουμένου δ' ἐπὶ τῆ πράξει μὲ θ' ημέρας τινὰς συντροχῶν ὁ Ξενοκράτης τοῖς παισὶ τοῖ ADκούρ- 65 - γον ἔφη ,, ταχέως γε τρο πατρὶ υμῶν ἀπόδωκα, β παῖδες, τιν

narr. d. L.Fe. p. 4 69, ad sensum Orte Turicensibio, Beevero Charicl. 2. p. 57. quippe de Milone cogitantibus. contra, qua nivis non salis neeurate, disputavi An n. phil. l. p. 29l. 30. p. 37l, sed etiamnuin eredo cogitandum esse eo erimine ἀνδραποδισμου, lotius autem legis breviter exprosae hune esse sensum: non licere cuiquam onere crendere malo Duehnerus inpii liberum raptum pro servo: quod ne fieret, emptori exploranduin eius, qui ante venititorem possem et, teΝlimolitum atque eonsensionem. nana sic denium seri us an liber esset apparebat. l 5 1. M τὀν ως imitiaeus. l 52. ων adit. Reis-kius, και Duelinerus, Din. v. l οἰκ Grerro' quod v erat post riκωσιν, delevi ut ex proxime antecedentibus perperam repetitum. O 53. - δἐ adit. Muppius, mCoraes, om. v. l 51. ἀπών ι cum TaFloro praef. ad I.yc. p. 126 Turicenseanique alii, Red vid. Sili lenis ad Plui. Arist. I s. de re es. Demost h. 21. q. 113. l