Homeri et Homeridarum Opera et Reliquiae. Ex recensione Frid. Aug. Wolfii Homeri Ilias ex veterum criticorum notationibus optimorumque exemplarium fide novis curis recensita. Pars 2

발행: 1804년

분량: 554페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

PRAEFATIO

iud seto; nonnatos glandibus adliuo vesci pro migiinus uideo. Sitnt tamen hic nonnulla, de vitiata in latraria tuo pistem litigati possit, si quis lites a II et Parum Mnoenas. At videquita novavi perspicuitatis causa, id sacrius . spero. ProbalHIm omnes: ut quum alio signo distinxi παρεω Θή-rias, quam quo utiInur in paIenthesi artificiosae periculi.

TelemacII iis, an bene exceptus sit hospes: illic Hecula. mr attri, quid audeat Priamisἶ non Vult edoceri nio duiri. mio is solus ad Graecos perVenire cogitet. Sic surdam facimiis Iunoneni, si a. 552 et alibi signum intenoginta subscribi natis vobis, πῶον τον μυΘον δειπυ. Sed amant alii pro labitu seu sensu. uo: modo constan teT 1eviantur, quod seInet larie casuque R pueri ni. Nun contra non tantum in gravio ibus rebus, sed etiam in Iais, quae nullo egent ingenio, ita situ non constant, ut Oculi doleant Iibi os Ioviter perlustranti. Videmus alibi aliter di scinctos eosdem versus, nec raro aio, tu Iectio os distOT

102쪽

NOVAE EDITIONIS. XCI

ta, quae placent vulgivagae criticae HostTas aetatis. Nobis qiciderii nillil istoriani editoris Exofessione iridIgnum visum est. Ubi quid adhuc ad constant an scripturae deest ex eo aut simili genere, IIaIn Varxa monae Ita

103쪽

XCII

minutiliarium Teririn saepe animim in diversas paries trahunt, abi diligentia saltem veniam n Gebitur, qua turpis temeritas caret. Ac Ite istud quidem gentis correctioinritam, quod ad Puncta et accentus rerit, Plane nostro per inmis,um est arbitrio et certe Primi omnium altiliendi sunt Veteres, quum de pronuntiatione suae lingitae dis pittant; etsi soli1ta nobis est eligendi optio, postMIa IN EOmim Sen. tensias Iecte percepimus. Nain ad nostraim deni vi e iii litium et IibeTam censiiram Vocarida sunt ori nIa , quae In his 1itteris fide librarunt et auctoriim tenenti sed, ut vixi, vaI latair id ilicsscitim Triuitis rebus , n a Tin e natura fontium et conditione apparariis critici. qui nobis in Mio- quo Vetera m scriptorii Ira suppetit. Qiiodsi doctior Gitico nostIi tenaporis textum II omericitan haurire posset ex iis sontibus, qui sub Ptolentaeis ex urbibiis Graeciae unum in Iocitara connitebant, ali Dianium diversum haberem iis ab eo, quem nunc matribus terimus; esiarm mitto magis mira tua esset, si emtem illa ars, in Pisistrati aevum delata, singulis Carminibus colligendis, emendandis et disponen illis ope- Tam suam Cornri Od Me Potitisset. Haiiii diibie ita magis genuina hodie Carmina legeremus, sed nescio an miniis aridiciose factx et perpolita. Nunc tales habemus hos

104쪽

NOVAE EDITIONIS. XCIII

primitivos humani ingenii flores, italitriis propitia fori

tuna in barbiras aetates pxopagandis videtur Pr Vulero voluisse , ne lioni iiii laus solatia frigidariIm Curalitari et humanissinuini antinoxiim et ingenioriuri parillum deesset. His muneribus convenit nos esse coruentos, ac, si- Miatulo in EoTum originem et vetustissimam foramni in iiiiis xere placet, tamen alio tempOTe, quoi mutata mente, sollicitas alispiciones partiri per amovere, et doetissimos veterram imitando, cognitionem Carri inurri ad libentium

Hor Ira meo I um, de qtia tarn tandem doctis Tationen Teddere necesse ' halaii. Egi alitem in hae praefatione simul hoc, ut Stiuliosis spectineri darem criticae ariis in Homeri.tis exercenda ; id Piod fieri non potuit, nisi quaedam emeInpla factariam a me correctionum indicar em et ad suas Causas Teianem. lio consilio tametat factiIs stim paullo Iongior, tamen video me non paucas res, nec 1evissinIas,

Praetermisisse, quae ad Iationes nostrae recensionis perii. neant. Attingam i itur nunc, quoniam vela contra lenita

105쪽

XCII

PRAEFATIO

sunt, paricis Veri,is unam eam im remam. quam quis facile in aliam sententiam, ac Velitra , accipere possit, atque etiam Miltos accepisse audivi. Narn Miod institueram ali Miotversibus uncos apponere. trina clii an insiticiis aut alienis . in eo visus surri rii ultis nimium tribiter o fallaci divinationi.At ni ea mi icleni bic ritilla aut admodum parea fuit clivinatio, Iieque ou nirio Terra feci. qiIod putabam prisca Carmina ita aliis numeris vers ium absoluta fore, si isti exempti essent; vertim iudicia veteria In in hac q*ν Ie Pario sum sev virus, nec tonxere ulli Versui atrocem notan imposui. Piem non optinii Graecox lim Gilicoriina norarint aut penitiis 1 eiece Tint. Qitare, si quid nobis divinarti uni fuit, ad Itistoricas Ieges id factum est, non ad augurales, Pertinuitque ad textum olim Vitigatum 1edintegrant uni, non ad iii licium nom tmini de qualictim Pte auctoritate veIsuu IN. Ac ne 43 2Ismi erat ux, sic aliquot versus ni iniri e malos in guspicionem adductos esse . alias satas demonstravi . tales ante Aristadioli tim longe plures in textu fuisse . quos vix tenui fama nora natas, et quoriam perpaucos aliquis irai ne doctoriam re vocandos censeat. Λ idi tamen Iliadi deceni liuitis generis, ab Arario telo sino dubio lectos, sed et illos uncinatos: itaque Vos IIum nu IraeriIn . quem adlluc vitigata exemplaria

106쪽

NOVAE EDITIONIS. XCV

Iiabebant ' , au&i, non minui, ut facient aliquando posteri nostri, Pii certo non propagabunt, opinor. Veraua Partim abstiTdos, pa t Irri nullius auctoritatis/ V. e. β. 163 E. 8κ

Iibiis, ubi aeutiores plura Ioca notata e X Spectent, Ta ius troitat ira sum veteres , quod videbanti eos hac in Te inconsiderare egisse, et velit i regulam, qua iri istoriam sibi o. muri crisi utendum erat, et sibi et alliis quasi de in diis tria

Ι)e exter na specie huius editionis pluribus dicera nilii Iattinet; PTo se ipsa loci tititur. Etinari In in oris forinae et protia exemplis adiecit librarius quaedatri ornan enta, docto mina artificum mani Mis lacta, si iniit picturas lineares ingeniosissi tot maxin anni, sic in brevius conti actas, ut Omni bus eiusdem forariae exemplarib iis iungi commodo possint. Sed aperie lavi are primus debeo curam, qua DIiciter esse-

In edit. Claricii et alio mini Ilias suinnia in versui m eIRciebat IsisS. Qui nunc accesserant, siriit quatuor in s. Post s4 , totidem in l. Post 456, unus in λ. Pori 64a, item traius in ty. Po,t6o5. De illis in oratione Plioenicis coni. Pri Iegg. p. XXXVIII. ramum Kni Clitii, Mii et ipse eos Versus prolaavit, tum nondum Videraui.

107쪽

XCVIPRAEF. NOVAE EDIT.

ctum est. iit ab Iliade oanne absit menditri IypogTapiti mi iri. ai m octo ii recte nanariint, qui liis inolriis plagulas denuo excussemini. Iam nonnihil liac in re aetiim erat prioribus editionibus nostris; certe ita mulsi iii cabant: at longe aberarit illae ab ea periectiope, qua liaec novissi Ina eminet. Debet tir hoc tirari aliis coriectoritius peratis et indiistidis, tun TDaxime ora nium doctissimo Schaefero, Mia plane Syl- burgii diligentiam et accurataIn utriusque lingitae docta inani coniungit, de quo Viro PliIra praedica eri . si nonieneius inter eriIduos obscuri in esset.

108쪽

Ι Λ Ι Α Δ Ο Σ

109쪽

collectos in li Osteni ducit 673 - 3ο3 . Novam Pugnam ciet Aiax, et iligenti utrimque clamore ceriatur BO9 - 357 .

SEARCH

MENU NAVIGATION