장음표시 사용
81쪽
hantur, omni opera evitariis. Haud dictito , eum militia IocIs ab erra enclatoribus poetae expletaim esse l. et stipersunt vestigia rei ; sed plura relicta sunt exempla Iaνωδίας, quibus IIemo Vc tertim mederi Riisus est. Ignorabant autem illi et Ipsi Attici Temessium hiat mina omnium, a do elissi nus BIitannis repertum , ex fialutari digammo Ae Iica, ut Ira munere Consonantia fungi docent; fluae tamen littera, diversae Graecorum nationi propria, quantum ex historia linguarum intelligi licet, non videtiir inter Atticos penitiis evanescere et memoria ipsa mi icitiis tolli potuisse, si ei semel os cognatorum Iorimm adsilevisset, aut is sontis inter Ionicas litteras . quae in priamin alpli
bel lim collectae si Int, notam et nomen Rccepi 31et, ut vigilassinitIs corte erat propter vastitatem.
Vertim haec obiter. Nam quod veri inest in illa
doctrina, rio 'am Is diu lINI Sub alio nomine, neque illignotum esse potuit veteribus. In hiatu vero quae non Potuit non relinqui inaeqtialitas , ea longe minor et, pTope dixerim, ritilla est in diaeresi, cuius etiam CO M. Tectam rationem plerumvie servarunt. NupeT donatim, nescio excititiais sontinus, haec blandimenta aurium accepi Inus.
82쪽
χρειων και ἐει Συφορβος. Apud veteres aliquot voces
φανος. DIE sis. quorum norintilla apti l Atticos leguntur
83쪽
nos utique anImmiveaetere decet, ne eInendando nova exemis Pla procii Iaantis; sed causas indagare vel gari ire, et .lti Irela pernoscera iura, naturaru, Perpetiuis In te pret1bus relinquamus.
placere vix potitisse Apollonio Rhod1o aut ulli eius aetatas. Evolve Poetam latrum, et . nisi librarii nuTxsice luSeriint, .
84쪽
tum accli Tate servantἰ certe nusquari , Si recte mentini,
notantiix Iaaec , γούνατα λυσεν. η δ' αδτ' ἄλλο νόησε, αλλο τέτυκτο , quum in filiis mi1ltis magna levitato Variarint libravi. Itaque ne in hioaum vitium inciderem, paTco ali ait id in his novavi: constanti quidem cura Tes Partim digna erat, neqlle amantienseIn haberim, cui Iaborem imponerem. Quin deterret a tali tonatu hoc Mi OPie, quod, si Aristarchea, EXSαρρε, ὁπλέξοντο, Temptas , plura recipi postillant, Statiin a. 1o OstsE,oρτο, οτρυνεν, ΘΘετο, εργετο, δρXEυντο, εο ιν γόεr,
ex Uiomina numero satis visum est ob c usam quandaIn et quasi ad usurpationem Vetiistatis reducere eλμεν et έστῆμερ. Neque enim haec aut eup Ioniam et euIlibri limian Pemeriunt, alit perspicuitatena, vias ob causas potissianum Aristarchus videtuae bonato partem ait nentoriIrri servasse.
Nam tollitiis v. c. ambiguitas, si ω. 585 scritatur ἐπεδεύετ' πιαrων δ quamquam ille omnino retinuit ali mentum in Vesebis, quae eum Essyllabis praepositionitiis composita stini, eπquo hodieque a textu absunt formae, ἐπέτελλεν, δiἁλέεατο, ἀντεφέροντο, παρέΘηκεν, ὐπόλυσε, praeter novem deceri
85쪽
quae PosterIOT caesita a apti l Epicos minita frequens, HeT- manno' nostxos ossendit meIito, nisi quis eam ex talibus eXeroplis, quae mutationem Iispuuiu, satis defendi C edat.
Ωλλων. Denique etiam alivio I iiis stium exercet Euphonia et varietas peditim, ita ut non tam Ianias quam nav
86쪽
Barn. ImitaVit in DePlenuSs1 malin vρXE. Dii uIu nos haec in rem motricam, eπ Pia saepe iudicium de lectione sive tuenda sive novanda repeti debet. Eam Tem et omnem riosodiam, si Clamum excipias, remo dilis' enim exciis sit, et, postulam nonnulli novo errores a ideriint, haerem iis adIluc in primis elementis. Etenim stini, Mii ne distinguere Piidem sciant, quae men-stirae snlabarum ex nativa vocalituri nascantuT, Utae accrescant adventiciis causis. Alii scire non videntur, Miam vim liabeant vocales ancipites, clitibus maximam liberiateri tenera lingita ad facilitate in versus pangemit concessit. Iin , Sicut semper corripiti ix' a in ciγω, 2 in ενα, υ insπέρ, conci a produci itair eaedem in ἐάων, νέκη. Θυμός. sic in vocalnalis perinultis hae vocales Variant mensuram
87쪽
ηβην Eryεν etc., viam ad norma Ira fortasse nepotes sub umbra novae doctrinae lectitra silut hoc genus Versi iitra:
est praeterea et obscurum, Miateniis ex longis vocaIibus breves fieri possint, et contra; Platerius Plitres longae in rinam Syllii hari coalescant; Miaten ita in mill lis clana plidit iis troclia eos spondeis immiscere licuerit. an legendum sit πρrνναῖν' εν γερσι γυναιnων Ξ. 81 etc. ; quid effficiat accentus, cuius Vi ira ad Producendas syllabas etiam vete res attigeriint, etsi saepe iidem non Ioalo ad δακτυλουδ παρτισμὼν confugiunt; quas exceptiones liabeant Iegea
Sc. H. 5. etc.; derii Pio, viid statuendunt sit de licentiam trica, seli, ut ego interpretor, prisca negligentia in ceditis mittat silam peribus, cuilis nonnulla vestigia reIi literunti
88쪽
Grammatici, intrito pilii a et insigniora Italici dubie deleverariit. Se il liariura et aliamin quaestionum tractationem Itic t ociis non capit. P.ilica adri Lin , ex viil his iii telligant docia, etia ira in hoc genere me certe non incogitata attu
satis inconstanter: equidem id seMItulis sunt, Uio facito duxit I asio alialogias L. ATI ἀάατον πτυνδς ίδωρ. ubi tilianarini ci productiina silencio trans uunt orianes. Itidein repetii 3'. 2o3 aiόλον οφιν, cuilis Vocis priorem syssatani et Antimachiis prodimit in clausula, Πνου τ' ὀρχοέσσης, nectite feci oπφrν. eti. In de sentencia Ios. Scaligeri, qicisio pronuntiatum a Vetustis Ioniblis et AeoIilnis, non scri-Ptrum, monuit m Euseb. P. II h. Alibi offendit hiatiis et sed a tes explendi eius ninito peius. Narri Pium displi-
κάλυ Φεν, Eustatii. quiderm asserri aliam lectionem, ωδε φρένας post at tintim, ni fallor, IIoc exemplitrii erat, ubi brevis sylla 3a suam n enslixam fovet ante 'st, si alim exin as, probata lectione non detex toro ap. Eusta LII. Odyss. E. 177. Relivias rationes, Utibus titilicium do tonstitii erula Iectione nititur, sta ic saxa percituamus: malis est copias IIIIn. MIam cui praefationis angustiae sumetant. Eteniin
89쪽
in vectoriim delectu . in eollocatione, in strucriara. in omni consoImatione sententiam1ni Variae occum ut dii bitationes; non nillil etiam illoriam proprium habent liae aetates vatilin , quod probe cognoscere debemus, neque ex posteriore usu illineare, tu partim ab alui is Giticis facitura est. In his igitur nobis ὀψιμαΘέσιν. ut a I ias dixi, non deest inclutas contendendi curi Vetexibus, et enores eortina arguendi, in eo q u i dena genere. in quo ipsos a peccatis immanes non praestabat communis linguae cognitio. Nairi in iis, quae olim constanti usu tenebantur, peccare nostii quodaminodo tireis est. Veluia, quum neminem ex nostris offendem copula '. 67a post Xγλαsus, absuri arri paniciis Iam vix probare Potinit qirisquam Veteririn, neque eam in Lexieo suo attulit Apollonius. Eidenique debemus tandem genuinain constructionem k. MO, Hαι βάλε, τιτυσκόμενος λεφαλῆφιν. ariρην Adn λύρυsa. ubi mutavi interpunctionerat, et nunc etiam Vitium sustuli, ab operis antea relictum, R φαληφιν. d. ivum pro genitivo. Ridiculum enim serisiim habet structura, Eβαλεν αυτὰν εφαλη. scilicet rit Boυρr seu alio telo: corri modiuri vero haec, Hεφα-
90쪽
In aliis niuitis Ioc1s diia1 ram, quae proponuntur, Iectionum Italid magnum cliscrimen est , docent te saepe Soliolia, Heliciam olim a claris recensionibus afuisse: ita res unice ad nostrarari redit iudicium, sive de proprietate et electione veri orirati , sive de ceteris, modo Conam ni oravimus. Sed et liuius generis exempla M1aedam ponariatis. Zeno loto placuit Itodie vulgatum a. 26o ῆέπερ-iν; aliis. Inter quos haud elutrae Aristaretius fuit, ῆέκεροῖν, idque et reliquae Nestoris modestaae apti 11s eSt, et eadem forma loquendi saepe in ureoqi1e Carmine legitur. Ill ud ergo si tolerabile ei at, Iioe verIsimile erat liabendum. Aliam lectionem a. 435 essitan plures confirmant auctoritates , προέρεσσαν ερετμOTs; sed quis eam non prae vulgata προέρυσσαν inelegantem putet, siquiden hanc parape Gagitat additiin ερετμois 3 Non sunt Homericae loquutiones, disτευε1ν ὀisrois, roεείεrν τόEω etc. T. 3ox, tibi vulgo Iegitare EROFor δ' αλλois1 μιγε7εν, suavis notio lautus verisi minus conven1t Tei, longeque dignius et gravitis verbiun legebant Veteres , δαμεῖεν, in lao et Ven. Cod. tum Eust. HII. et ElyIII. M. P. 246 consentata II. 81o Aristarchias cooexemit Bh τότε φωτας. v Iod recte