장음표시 사용
21쪽
sententiam elalbortivit, ite socia cuin iocis tali, sollerti opera coniu1iXit, iit in OAR itiitulis Orittominis ipse SuInutiis orator extiterat. Id miod etinui ipsi sonsemini Athenienses, maimiis teste Cicerone Orat. c. 44. Menoxenus Platonis ruleo est pro intus, ut hanc Orationein quoticlinis certis miodam die in popilli concione recitati iuberent; id miod sponte intelligitur
recis1s dialogicis liliri par tibiis ita factiun esse. Ni-Πii In Atheuienses Piuni blandiloquis istis laiulationibus Seniet essent assuefacti, irrisionis Piae in lilbro inessot obliti, optimuni factu iudicaveriint, ut
Platonis orationein, iit pote liOo in genere longe praestantissimam, in publicis mortuomini sollemnibus usurparent. In vio ut A cademiae auctoritas ali Piid va-Ixierit, tamen sine dubio plurimum ite1n valuit iudicium de illius praestantia inter omnes pervulgatilin. Et consentiunt etiain critici recentiores de eius oX- collentia unanii iii iii licio, ut nam alio Ciceronis non temere in diantationem vocanda videatur. Audias
enim praeter alios D i O n y s. II a l. , Pii cetero- viain in priore ipsius parte asseetatuin figurariam
rhetoricaruIn usum aceti lora censi ira Exagitat, D e
τοὶς ἀρχαίοις, του μεν κοινοη και πολιτικου παρά γε
Πλατωνικὼς, κ. r. i. Ninii ruria li et sane oratio Platonis sing laros virtutes, ut etiamsi per facetunimioddam luciibrauni ad vulgarium laudationum iniitationem composita sit, tamen inter lias ipsas mirum quantuni excessuisse iisvio palniam praeripitisse iure existiniam debeat. Nain paritum descriptio ac diSΡΟ- Sitio argumenti sere eadeni est atque in Ortitione Eericlis apiui Tluicydidem, Utrunquam Singularum re-riun ne sententiarum traiciatio pro temporum, loco-
22쪽
mana et personamilia ratione alia extitit. Ρericles enimo. 36. l. c. postea piam VeIhis paucissitata maiorii nivIrtutem praedicavit, arraimentum orationis Suae sic
εἶμι καὶ ἐπὶ τον τῶνδε ἔπαινον. Cum liis vero con-
torulas illa Monoxeni p. 237. A. et facito intelligos
Platonem plane eandem rationem Sequut in ESSB. Tritolatio remina porro at 'le argumentatio per omnitii iisto ordino procedit, ut ni illa usPaam animadvertatur Sententiariun periuctatio niat remam confiisio,
nisi sicisti de ininistria Plaesita est, postulante id ri totorem inutatione perstringendoriam consilio. D nusae nec colsioris anim spiritus ullo modo inlinc orationo destiterantur. Nam ut in laiidatione tactomun Atheniensitim plurima argute si aesita, callide captata, inaniter exoritata sint, tamen his ipsis
sollertissinae intertexta sunt, Maae ad animos generosioribus sensibus et patriae ninore imbuendos plurimi In Valeant, ut clutina Atticam iam antimi itiis hi manam et diis caram fuisse docetur; maum osterulitur formiana reipublicao eam esse, quae optimoriun tantum principatum feriit; quum lamiatur iuris aequabilitas ot civium omnimn corninianis liberias; mium victores Marathonu non modo propterea praedicantur, cimod Persas non insuperatntes esse ostenderant, sed etiam ideo, vita exemplo suo Patefecerint, omneSOPes Omne Die potentiam denicitae virtuti concedero;q uin victores proelio navali ad Salaminem et Aretenti-
ciatis Atheniensium viribus nullum hosteni ne potentissinnam maidem mari aut terea POSSe resistere; ouum Atlionienses narrantur bellis Persicis finitis primi oraecis contra Graecos ad tuendam conamunem itinerit1-lem opitulati esse; si ura civitatis Munanitas et clementia celebrratur, quae captis ad Sphagiam hoeti uinducibus, no conuntini Graeciae saluti officeret, pacem inire imaluerat, viam liostes pessumdare; quum ani-Inadvertitur, eos, cpii naves Ru Mitylenen intercliisas obsidione liberaverint, gloriosis facinori,is suis demonstravisse, Atlienas a nullo uni pastin lioste devinci posse; quum bello a Thrasy Ilo contra triginta tyrannos gesto concordiam civilian singularem entersissct 2 .
23쪽
ea ple utan patriam Servatum esse decistratur, et
prae sunt id genus alia, mino vel Ilodie attentius paullo legentes facile sentiainus plane ad noldlioresserisus in civium animis fovenia os uiuio alendoseomparata esse. Iam vero et tuin Hiera pars omitionis, quae perorationeni complectitur, certe longo est gravissinia plurimumvie eodem Valet Uao uIn SpeetaVErat oratio Periclis, ut animi altitientium militia adortinem virtutem tum impriinis ad caritatem Ρatria incendantur. Quapropter adeo Dionysius Halicarnassensis, mit in reprehemienda priore orationis parte Snnemaam multus est, hane perorixtioneui non modo Sine nota censoria irransmittit, sed etiam sing dari,ia ornavit laudibus. Itavie nos maidem etiam nun vertim esse putauitas miod olim statuimus, inter liano Platonis orationem in Menexeno per Seripiant ni si alias superioriam oratoriun funebres declamationes e-iindein i ero rationeni intercedero, quae in Pliae trool,lineat inter oratiotierri nitiatoriana LVSianain et priorem Socraticam. Queinsuluiodum entui Socmites in Phaedro primuin eam Orationein declamat, Miae, etiamsi idem plano argitinentuni iussiet, tamen sinna remini tractandariun Sollertia alitianto sit praestabilior, ita ident in Menoxeno habet orationeni
PanegJricam, Piae quum Hietoriun Callida nimio speciosa ornauienta et 1 allacia artificia oinnia satis ficie-liter refcrat, tanten in lioe ipso genero neutiuuini Contemnenda aut orationi Pericleae plane dissi initis
Vertini satis haec de Menexeni argumento, arto et compositione. Per8pectum enim iam satis est, opinor, rideri in tioc libro Atheniensium vanam su- pectiam in audiendis probandisque oratoribus, inanibus laudum auaritin praeconilimS, Conspicuam; rideri itein et iniitaiulo deludi vanaim rhetoriun artis Suno
praestigiis populum decipientium sollertiam et calliuitatem; utriinicitae autem ita fieri, ut Plato ipse itiexagitandis studiis oratoriis vel servatis rhetoriam urtibus su nus orator extitisse iudicandus sit. Atque haec omnia si vere a nobis visputata sunt, certe nec adeo di melle de iis retrias erit iudicium, ouae viris doctis saepe visae sunt ad mludicanduincii ficiliores. De ovibus quidem miain brevissime Or-mne doinceps explicare licebit.
24쪽
Itamae primum vi idem, opinor, Iieinini ad-hiic Oratalo videbitur, viod Plato reriam gestariauinarrationeni non ubique ad veritatis norinaua atmio regulam exegit. Quippe notitit profecto piiilosophua pro consilii sui ratione splendida Oratoriani niendacia,
ex studiis ipsoruni tauro enata. in opere Silo al)olere rimo ea consulto inlitatione ' sua notare et arratem
constituit. Neo vero aliter ituli carullini est de altificiosis rhetolum ornainentis passitn insolentius adhibitis,miae maum ipse in Phaedro p. 266. Sqm acerbo sale Perfricuerit, tamen eadem in Menexeno delibertito
consilio cum urbana dicenti tun pariter nivae audientiuin irrisione ad rem suani tracluxisse et faceta imitatione expressisse existimandus est. Qiiod si aniniadueriisset Dionysius Halicaria assensis T. VI. p. 1027. sqq. , ini Piissinuas plutosophi exaratator,
Pii id uniun fere egit, ut Dornosthenum Platone elo-mientiorem sitisse evinceret, et Vero etiam antina l- vertissent ii oratici, mii nilper iii lano ipsa re Inimam saantum ostenderiant, certe nec iudiciis suis tarn tur-Ρiter Saepe ruissent nec tarn inelementer in pliilosophum invecturi fuissent. At nimirum est liaco profecto non ita raro insignis censorum virtus, ut dolis re bus pronuncient confidentius at 1 e uti acius decernant, oias ne ipsi maidem satis perspectas habent.
Sed progredi inur ad alitid viid, ue quo paucis dicendiun videtur. Etenim phitamus iam nec illud adeo dubium et incet tuui videri po8se, de Pro Seinper hominum doc tomun opiniones vehementer fluctuavemni, vu8n Itandem fuerit, contra Piem Plato Menexenuin suum Inaxinie gempserit et in lucem publicam emiserit.
Suspicati sitiit nonnulli, ut Iotile berus aliivie,
Platonem adversari voluisse laudationi Periclis, viam imitando superare studuerit. Quod proiecto a veritate plurimum abhor rere dicendia in ost. Nam Periclem philosophiis tant iam eloPientiae vero Atticae
exemplum aemulandum P idem, nec sero contemnendum aut ridendum censuit. Fueriint itera qui per litam alimiam Alcidamantis aut Archini orationein delusum esse coniicerent, ut Spengelius Artium Scriptore. p. 147. et K r si si e r. Stini. Histor. p. 238. sqq. Quae sententia item est ve1idissimilis, viando-
25쪽
imidem in Menexeno Arcturius et Dio ineuioraut II matilem, Sed ita memorantiir, ut Inodo inincimam recentissimi oratores designentur, tilio nomine non tangantur; Alcidamantis alitoni ne levissima quidein uS- quam sit si nificatio. Nec vero ullo modo perSpicitur, cur in uni potissimum petantur, quuin Plato sine dubio omnem istoruin imporiunoratui laudatorimi cohortein corripere et exit itale constituerit. Deni- pae plurinai nuper critici, ex quil nis praeter ceteroS
Suam EXOrnan lain uti potuisset. At enim vero UIeru-amnoduni illi de singulis locis Menexeni Lysiae oppositis
libro: Historiscli philol. Fors hungen p. 24 I. Sib et Vitus L o e rs in I isp. Quae ratio inter Platonis
Menexonum et Lysiae laudationem intercedat Trevir. 1848. 4. ; ita etiarn de sumnia re aliquanto aliter existi inaruituti videtur. Q.iterna lino luin entui Plato Phaediuin suuin non uni Lysiae, Sed liniverSuenatioui noviti omini rhetoriiiii oppOSuit, mraui Parim Lysiain itissit illoriini omnium patetes sustinere, ita Sine dubio etiani Menexenuni referri voluit ad oratores Panegyricos omnes, qui isti rhetor a disciplinae es
sent dediti, licet heri possit, ut Lysiae Epitaphius
potissitntun ipsi gembondi caus8iun et opportunitateniattulerat. Qiuod protheto etiain ideo est longe veri- si1 illi inuin, cpiod illuni iuniun in Phaedro tanaouam rite- torum novitioriun principem in medium proauxit. At niuit ratin nihilo sectius apertunt esse PutantuS, inta ui rhetoriun civiliuni e senola Sicilia exottoriim rationem
26쪽
in Menexeno cor ripi et exaratam, praeSertini Pluin Lysias ne vecto mi icleui tangatur, sed potius I ionet Archinius nominentur, videlicet Pio certius intelligatrii' vel recentissi inos omitores patiegΠicos lioc
Αimie lioc ipsunt nos paene invitos perillicitotiani ad aliain viror ni doctorii ni dubitationem. Mirati sunt enim liouiines optiu I saepe limeri , cur in Menexeno gyavisSitne Peccaturii sit contrii temporiimmitiones, quando Diidein in oratione 1 linebra, maam Socrates ex ore Aspasiae acceptam refert, ea DRrrct 1-tur, PIae trede ini aemum annis poSt Soeriitis obiti iniaccideriant. Qiiod alii satis maluem ridicule ac perverse errori Platonis tribubmini, mai Dieinoriae t suin fraudem inductus sit, alii etiam aliter expecli re conati sunt, de Piomani opinionibus consulas c. Fr.
ubi eorum uterninertinus, Piae Supra de universi istari consiliis et mitioniblis sunt exposita, maid rei Sit, certe neutiPinni illitan et incerti naerebinius. Quippe adini sit philosophus ingentem istum anachroni Smim, quein crepant, petiit:inti Pio lani ludibrio, viandomi idem iSto Inouo miani clarasSinae si maificatium esse voluit, se vel novissinia teinpora Oh, Ocillos habuisse, nec tantum ea risisse, mine laui oli in aetate Socmitis praeteriissent. Qua olivem temporii ni sigilificatione luid mineso putabliniis faceti iis alit elegantius excogitari potuisse, maandomaulem ea legentium antri os vel niaxiuae a dueriere ad illi id dei ait, liod iit antirin 1-Verteretur, Hine dubio philosoplii pliininum intersilit 3 Aretiastane vero citui liis co nata est etiam alia difficultas, mino dici non potest Plantopere emtieo-TiiDI animos omni fere aetate perivit,inverit. Quaesitum mini est stititiosisSitne, PIOrSum tandem Pertineat, viod Socrates sese sinet rem orationeΠ1 S11RIn ASPaSiae accelliani reserre profitentiar, mane eademetiain Pericli in olaboranda nol)ilissiina laiulatione
miid viri doctissimi ea de re existiniaverint ' , neque etiam necessariuna. Res enim est lon e Simplicissinia. Facete enina et urenno pl1ilosophus eo inodo significavit, ortitionein si IaIn iuuet Irein, clitam-
27쪽
vis novitiae discipluiae ilietoricae speciena prae se ferret, lainon iteiu citui Periclea oratione aliquidco ruationis et sinsilitudinis lia iuro. Quod ipsum lit-cusentissiliae indicatur etiain verbis p. 236. B. Nilii triuii ASpasiain ferul)aiit Periclis ibisSe ui agistram, quia scilicet inutior et ita geniosissima ot forinorisfiniri Stainini vim usa errat interioire salii diaritate, iit ei etiam sulbinde coiisilio sito afluisse existiniaretur. Eandentitutein conStetit etilina Socritii suisse aemuilein et a limo luna fauill inreui, ici ci ioci vel e Xenophonte Meni. II. 6. 36. Oecon. LII. 14. satis perspieitur. Itaqtie Socrates apiul Platonein lepidissune siligit,
itin ex tenipore novo excoratata protulerit, Partini antea ine litata ut sit pomoris ortitionis Pericli
losophus ortitionem 1 inelbreui suain reliquanto propius ad Pericleae orationis virtuteIn ae praestantium acceSSuram eSSe vitam orationi ibus a Ilotominis Scriptis fieri soleat. Nec vero tonaere id ab eo ita proinissum eSSe, eX HS claruin ac perspicuuna fore putan1uS, P ae Sumptat de urtis io expositiinus, clito tu illa elaboranda ii SuseSt. Quam plana ista ratione si uiui et iiiiii illi tui quid secutus eSt. lio I etitui Aspasiain finxit Pericli nimio sibi olationes suas Suppo litavisse, eo stimul facte issime dolii sit dentagogos illos, mit quiani honoro publice viceii di sita dei nati luto inirifice superbirent eoque accepto Sit i protenus gerimani Pericles extitisse viderentur, tanten nihil ex propria peliu in naedi itinasseret,ant atmio de lautitabant 1 ere orationes ab aliis in tiSuna Sullin ConScriptas, Uias ipSi non Sine magna aerumna edidicissent, ut pueris essent Sitniles, Nainus talia etiam per verbera essent inculcanda. Quorsum spectant veriba Socratis iocularia p. 236. B. extreID. Ita pie facetissinae adeo Poriolent finxit omitionem Suain alieno auxilio ei pio facundae et blandiloqitae naulieris acceptain retulisse; seruet ipsuin autein ni eaden, illa ad dicemiunt institutuin esse eo Ui1dein operae Successu, ut propter indocile in enluui suiuii paene plagas a naa iεtra aceeperit. De nivie vero consilio atque sine totius oderis aliquando accuratius perspocto etiarn de eius intem'itate atque auctoritate certius ciliana adhuc factuni
28쪽
est statuere et iudicare licebit. Quippo de lino quo-
Nana Fr. vii lena Schleiernia clier S, Pritos ad Menex. p. 376. Piuni funebris ortitionis in laod libro
contentae fidem et auctoritateni in dubitationein Vocare non ausiis Sit, lainen partein dialoracam ei praeluissain censuit Platone plane in limiam e38o at pie a toto corpore lainminin instintiri In alia uod inor-lνOSLun resecanduim ni sie abscitulendam. Diod qui leni coiisiliun nlillo Pacto posse coinProbari, certe
sacile ex iis intollimitii , line Silpi a de irrisione disputata sunt per tollini librii in dissiisa. Quid enim 3 Hae parte operis rescisSa et avialsa qtii tandein fierii osse existimabimus, ut omitto itinebris penitiis intel- Iioeatur Z Nilniriun foret ea proiecto isto pacto longe obscurissiana, iit multo otiain iudi nior Platono videri deberet manni pretieini3So Soeriitis curii Me nexeno colloῬtio. Quippe hoc denimin ricidito omnia
fiunt clὶara, perspicua, evidentia, iat de mento nosententia, Pia alictor libelliini litteris QTaraverit, ni illa plane esse posSit controVergia. Ex quo profecto conseqmitur, ut tollis Menexenus, Pialein antiquitiis triuiitum accepimus, pro integro Linitis aeripti corpore habendiis sit. Nomae vero defueriint, qui non unania simiam operis Partein, sed totiun libriliti ut spuriumaci sui, litici lim condemnarent. Putant entui nonnulli,
nillil ad uioduni in eo contineri, viod ex reconditior Platonicae sapientiae visciplina potituita sit, multa
autern inesse singularia, viae a Platonis elei antia Mlimiantiun abliorestant. Quam Naidem sententiam ni 1-
per defenderiant Fr. Α stilis. De Vita st Scriptis Platon. p. 446. A im G5ttring. ad Aristot. Politio. p. 328. et Ed. Zolloniis Stud. Platonn. p. 144. 8 I bEt de sinpilis miidein locis, Pii pro hiatiis sententiae
tostii non iis allati sunt, non est clar lato sing lari dis-PUtatione eXponamus, viandomit leni mio modo illi intollio debeant et cur ea mi a factuna est ratione Scripti sint, palli in sponte patet it ex iis, mino modo dodicondi gensere in Monoxeno regniinte explieata Sunt, partim ex interpretatione intelligetur, Pia Sing loriunve bonain ne sententiariam rationes illii Ini navi inus.
Acco lit liuo viod etiam Vitus Loergius, doctis8imiis libelli explicator, in Praefationo editionis suae Astii sententiam stibtilitei' confiitavit, iit novo
29쪽
exaluiue duilitationi uia et cmininationiini contrii librasident isto modo excitatumini liaud siti lain OPIIS ESSE
videritum Itiimie lito mii dein id uniain adluio faciendum restat, ut mi id de altero cri inine, Pro plailosophiae sublimitatein in lioe libro desideriira contende
autein ultro nimie lillienitissi vie trirgi inur, Veriam utique eSse, Piosi viri doctissinii antinmiverteriint, nihil niagnopere tu lioc opere reperiri, MIod celsioremptu losoplitae doctrinain referiit, nisi forte cohortationes illas ad civilein virilitein et patriae nmorena iniurevocare volueriint1S, de Pii tuis antea expositum est. Qilippe pleraque Oinnia, vitae proferi nim', Potius iidvitae actionein minin ad Scientiae cora itionem reserenda esse clariSSinie apparet. Sed cliti l quaeso itido conse- imitur, ii ibi aratur de germana libri fide et alictoratnte 3 Nimis viii mii ex lute re continuo concitiseriint, Menexeuum nou Posse pIM Elaro Platonis proham,
ii certe arbitrio Suo sit semini, Piod ar timentis filii deInonstriiii Itini theciirrutilis, sera nullo a nodo Potitisse, iit philosoplitis Sese alus iando ex Coelestiti in divina
Diana vicisSi in in vitae liuinaune Verit: ite consideranda ni Iniviam da est versatiis, ut cel Sioris sapientilio
plane tinnaei nor extiterit. Q.tiod ne in Menexeno mil- deni ita accidisso, cognito iani ac perspecto litari consilio facile opinor lar lenti ir, viii non importuni fuerint celsioris sapientiae sta itatores, praesertim Si
Secura inpud aut Inuiu reputaverint, quilin arcta hieltiber cum Phaedro , opere sane sanui grandi et Ina*nifico, necessithidine et coniunctione contineatur. Nevie vero hac in eatissa negligenda sunt veteriani Seraptorum teStinionia Piae certe inntain halbent vim et griivitatern , ut fidein illius atqDe Iiuctoritatenim auunmune Inuniant et confiiniunt. Memoravit enim
primitin opus Platonis Aristoteles Illiet. I. s. D.
30쪽
ἐπ&ινεἰν, αλλ' ἐν Ῥακεδαιιιονέοις Quae inanifesto setita sunt ex Menex. p. 235. D. Piarnutum ibi pro iacedaemoniis memorantur PeloponneSii, atῬie p. 236. Α. ίμως καν Ουτος υἱός τ' ειη Ἀθηναiovς γε ἐνώθηναίοις ἐπαινῶν εὐδοκιμεia . Nevie enim audiendus est G. Olearius Scheditisin. de scriptis Soeriitis conti . Leon. Aliatium in Epistolis Socria. et Socraticor. p. 401. Si e l. Oreli. pro Σωκράτης legendum esse contendens I κράτVς. Niunciun isne Leoni Assatio scriptum ali*1od Socritiis extitisse
concedere cogeretur, qIIIani Menexeni Platonici, Piod Sane mirmin est, plane eSSet i inmemor, prino consilii inopia consuνt ad Isocratem ali Piem iuniorem, MIeIuSui las S. V. Ἱσοκράrης nareat liortatu Ariemisiae orationem επιτάφιον scripAisse Mausolo, eius marito.Quod cerie non fecisset vir erruditissimus, si Menexenuni Plutonis inspexisset aliae si initi reeordatus csset Aristoteleni solere saepe Socratis nornine si nificare scripta Platoniea. QuamqwaIn Vel nuper Ralluc fluit, vii sinpilam *1odam gustu suo friambus inventis glandibus vesci mallet, ut conimetitum olearii
non ino lo lubenti auiuio Susciperet, vermin etiam nOVO IDO IO exoritatum gravisSilue commendaret, quo scilicet facilius Menexeni auctoritas convelleretur. Sed istum qui deni honoris catissa tacemus redi inuSNae
ad pi positiini. Novit igitur Aristoteles Menexonuiti Platonis sine ulla controversia eumPie non OlbSciare Significavit. Iam vero eundem etiana laudariant
Cicero Tuscul. V. 12. Orat. 44. Dionys. Halicarii. T. VI. p. 1027. syb De COnaPOS. Vecta. P. ll6. Athon. XI. p. 506. Plutarch. Vit. Pericl. T. I. p. 638. - cirp. 24. Synesius p. 37. ed. Pet. Longinu A c. 28. Aristides T. II. p. 85. e l. Ιehli. Proclus T. IV. p. 22. ed. Cous. Haec igitur omnia
satis docent, Menexenum antiquitatis cerie tempori-hnis coninuini consensione pro opere Platonico Probamui eSSe; ouod Naant 1 cautionem Siuuleat, Simiis do eius fide et auctoritate sententiant f erae velit,