Platonis opera omnia recensuit Prolegomenis et commentariis instruxit Godofredus Stallbaum Menexenum, Lysidem, Hippiam utrumque, Ionem

41쪽

eX υπογυίου. In perpetua lili rori ni inter latramque forniani fluctiantione codices meliores sequi consuli lini diax inius. Annio iani NOC. πυος, αμφίγυος, κρεγυος, Bl. , ubi se illaris, receptam soritiani pro unice vera lini, laetas. Sed ea de ui ilicosistantia est in coni parativis et OIs. Ne vero πλείω in nλέον vel nλεῖν illiae forma sicuti iudico Elnis leto ad Eurip. Med.v, 32b. non tragica Pst, ita lie PlatoIii illi illi mi niit Xenoption tisi ut Atticis Orn tormiis obtrudenda videtur utpote sernioni Vulgari propria ideoque Conticis et mIidem in niinieras indicandis frequelatata , ne iottiir πλείω in πλέον vel nλεῖν mutandii ni existina etiar quod imperiose nuper con- tondit C o l, o tua Vnrr. i. ecit. P. 237 , qtiti in tali litis tibi iii e πλεῖν resin re nil lini pii int, eerte illivi proliis et . miod πλείω etiam pronλλν adverbialitur posituri re

νας κρι πλείω, i. e. tres II en

. P. 270. , , Attici, inti sit, πλλίων μέρας τρεῖς et nλείω ἡμερων τοιῶν. Nos quoqtie plus tres

dies et plus tribus Iebus.

iistitis ille liuiic Platoliis locunthppo iiit, ut ipsum nλείω te isseniani sest uni sit. C. Oύτως ἔναυλος ο λά-ro J Vocabulum de sermon B,

quo tanis' in in tibine solio nu-rses persoliant, et vero Ptiarn de qua liliet re, cuius recenna illuc. men Oria est, elegRnter usi irpntium illustravit Rii lin-

42쪽

MEN EXENUS. p. 235. 39

ΣΩ. Πόθεν, ω 'γαθές εἱσὶν ἐκάστοις τούτων D λόγοι παρεσκευασμένοι, καὶ ἄμα ουδἐ αυτοσχεδιαζειν τά γε τοι αὐτα χαλεπόν. ει μἐν γαρ δέοι Ἀθηναlους ἐν Πελοποννησίοις ευ λέγειν η Πελοποννησίους ἐνώθ ναέοις, ἀγαθοῖ αν ρητορος δέοι τοὐ πείσοντος καὶ εὐδοκιμήσοντος ' ὁ ταν δέ τις ἐν τούτοις αγωνίζηται, οἴ ςπερ καὶ ἐπαινει, ουδὲν μέγα δοκεῖν ευ λέγειν. ΜΕΝ. Οὐκ οἴει, ω Σώκρατες;

stius in liis verbis lanesitavit. ως περ αδ et o o χ εδ ιάζε ινJ Verissime Eusta illi ita nil Iliad. n. p. 108 l. 6. Aυτοσχεδιάζειντο ἀσκέπτως καὶ α μελετῆτως λαλὲμ η γράφειν παρὰ το αλη9ὸς η ἄλλως ακριβές. Quanquani etiam omnino ilicitur de iis, qui alimita ex tempore vel temere faciunt. Ceter ni αὐτοσχεδιαζειν est verbum Atticis proprium, ceteris Graecis oχεδιάζειν dicentibns. V. Plers On. ΜOer. p. 46 sq. IVerais dors. ad Uimer. p. 21. Ernesti Lex. Τeeh-

nol. Gr. V. σχεδιάζειν. - ως περ

ita ponitur Pliaedr. p. 270. E.

43쪽

δέοι καὶ Ποιτό σε ἡ βουλή ; . Και ἐμοὶ μέν γε, ω - νἐξενε, οὐδἐν βαυμασrὸν οἱ φ τ' εἶναι εἰπεiν, φ τυγχάνει διδάσκαλος ουσα οὐ πάνυ φαυλη περὶ ρητορικῆς, αλλ' ἡ περ καὶ

Rhetor. IlI. 14r o γὰρ λέγει

διδάσκαλος μοι Ου γέγονε χού Του πέρι . Menoli. p. 90. B: δίκαιονδῆ μετὰ τοιου ιιών ζηχεῖν δίετος πέρι διδασκάλους. lam nenis cuin G o tit e ther o desiderat itπερὶ ρητορικῆν. Ideni vir doctiisse proh tetiir seni per iii isto καὶ ante ἄλλους πολλοὐe illato line-Sisse. 44 uoti no postlinc alicui accidat,optilite ui oliuiu B Oeckl . in Min. p. 86. eodem modo post

p. 36, Notiorificentissim uni Platonis de Periclo oratore iudiciunt lo inius Plineis r. p. 270. Λ. Ceterii in Pilitarcii. Vii. P r. T. I. p. 638. R: ἐν δὲ τω με-

XXIV. p. 461. XXXVII l. p. 2 25.

non ni Odo linec oratio tribuitiir, sed etiani pii irps nun v. v. si .

44쪽

cere collatiis est meram esse ironia iii, qua Socrates apiul Platone iri Aspasiani in i relliani I R-πistrant suam lati libus extollat. Verissime.

cciites etiani Elatii dena. p. 272. C. Silii iii nppellat iii arte ni ita i-cn 3Iin istri na. laod miti lenilioc loco ita eptissimo lacti ni esse Sc lileierni ne lae IS censilit, Propterea, clitost de arterlietorica sermo ait, noli de arte illi aristion, ii Iam sane Connusniaxime professi s est. V. Cie e P.

Epistol. I. 9, 22. Max. Tyri XXXVlli. p. 225. Νemie enirn

esse ilicit prioroni liaiic lit, ra

ssectani, sed inepto nileiii ii Oinui ctolii a copia ni reserti. Milii veroclii strita inio lunt cistoin line catis a aliter litisi cnnilii in viis eiur, ita etia in i lioc loco explicando mill

ton. Oeta v. 84. et C resoll.Τlieatr. Rhetor. III. 3. alio l

clito apparet Conn ini et ni irrisione clit ad nni et ioco latite antepolii. uiuod si ita est, qiii l

plicari oportere, satin illi institii-

lliscipli liniri postposilit. Eteni in ne Aspasia qui leni a Socrate serio Siluiniis Atticae eloquentiae principit,us accenset Ir, qtInn- li ani deinde et in in illa oratio ei tribuitiir, qtinni Socrates lint,itiiri Is est. Qilippe ne lioc qui- deni lepida caua lani et uri nuncaret iro lita. litem sere solisit

Prins terer Prosopogr. p. 14 l. . Diuitias 1 by Corale

45쪽

σε λέγειν ἔ . Aurὀς μἐν παρ' ἐμαυτου ἴσως οὐδεν, ' σπα- Η σίας δὲ και χθες ἡκροώμην περαινουσ/ὶς ἐπιτάφιον

to ilis necta sanes niali nitatem lioc loco Alitipli oti te III et Ian In pria in ab eo niteri e perstrin i arbitra-tiir. Videlicet prae ninito Platoneni reprEliel Mieitili si iidio Dei-pi Os Opilista noli nniniadvertit liuitis loci ii Manilina teni et leporem. diani tantuni ab st, ut Alitiplion et I .nni priis repreliens latitur, ut etiarn, cluni in Oilo ioci uri, an itaten Perceperis, eortini disciplina et iiistitutio plurimi aestini et ur. 1iuul inii dein non talit una Quin

tur, nec si si nisi caret Ir, Culli repreliensione conini en Oraretur,

sed potius cuin lalus e. De la Mneogitari oportere liu per Selioth b Orn. censuit l. c. p. XX vll sit. B. ἐκ του παραχρῆμαJex ten 'Ore, nulla praevia re-riani ni editatione. .

27 s. v. ad Reni p. V. p. 467. E. Eulli eni. p. 278. C. Plii- Ieb. p. 34. E. Politic. p. 306. E. Pliae tr. p. 258. A. 262. 13.

in lilii usinodi alitent locis siti iri

46쪽

MEN EXENUS. 9 236. 43

λόγον περὶ αυrῶν τούτων. ηκουσε γὰρ ἄπερ σύ λέγεις, ἔτι μiλλοιεν Ἀθηναῖοι αἱρεῖσθαι τον ἐροῶντα ' ἔπειτατα μεν ἐκ του παραχρημά μοι διί ει, οἷα δέοι λέγειν, τα δὲ πρότερον ἐσκεμμένη, ὁ τε μοι δοκεῖ συνετίθειτον ἐπιτάνιον λόγον, δν Περικλης εἶπε, περιλείμματ' ἄττ ἐκείνου συγκολλῶσα. MEN. i. και μνημονευσαις ἀν Α ἔλεγεν Ἀσπασίας αδ. Ει μη ἀ3ικῶ γε ' ἐμάνθανόν γέ τοι παρ' αυτης, και ολίγου πληγὰς ἔλαβον, ὁτι ἐπελανθα- Cνόμην.

B. συνετίθει τον δ. λ. J Beh h. συνετίθη ex Par. ΕF. et pr.Ven. E. Vid. ann. erit. ad p. 222. B. θει mi Od servavimus, eadem Minin saepius apti l Platonem in codd. plumniis Exstat, ut De

Re p. VI. p. 497. D VI l. p. bra. l . Leg r. L 630. E. p. 63 l.

simulat orationem suam Aspasiae ReceptBni reserare, quae tantene Periclis su nebri intulatione, ite ni ab imittere sapiontissinia prosecta illa, rionillilla repetierit, sigilificat εἴρων callidissi nuIS ERI , qtinni reeitnturiis sit, oratione nihil si iiiiiiiiiiiii ie in Pericleae lau- clatio itis esse eo in post in m.

opus est, ut cum Selii elemniaci pro eorri as oetε quando ἐπελαθόμην. Ceterii ni flocio co Socrates videtur notare OrB-tores, qui Orationes hi, nisis con positas tari tuam pileri iii ludo summo eum lal ore ediscerent, quae scita est Soclieri observatio. Aliter tuniel Herni un-nus Disp. De Socratis mnoistris p. 21. qui Platoneni cet set liaec ideo posuisse, ut Se pnmin ostenderet ineptiis eONIm n oueri, qui Socratis cuni Aspasia Consueti id inem in ridi eulam consuetii dinis actu,lasticae iuravi ne In

eon ertissent.

47쪽

44 PILA TUNIS M. Aλx ὁπως μ ή μοι χαλεπανεῖ η διδάσκα

λος, ἄν ἐξενέγκω αυrῆς τον λόγον. MEN. Μυδαμῶς, ω Σώκρατες, ἀλx εἰπi, και πάνυ μοι χαριεῖ, εἴτε Ἀσπασίας βούλει λiγειν, εῖτε ὁτουου αλλὰ μόνον ειπε. . 'Aλx rσως μου καταγελάσει, ἄν σοι δόξω πρεσβύτης ῶν ἔτι παίζειν.

MEN. οὐδαμῶς, ῶ Σώκρατες, ἀλλ εἰπὲ παντὶ

χήσασθαι, χαρισαίμην ἄν, ἐπειδή γε μόνω ἐσμέν. ἀλάἄκουε. ἔλεγε γάρ, ὼς ἐγωμαι, ἀρξαμiνη λθειν ἀπ

αυτῶν τῶν τεθνεώτων Ουτω σέ.

p. 234. E.

consuit Loersius, qui benoro sutavit Λstium t e vita et Scriptis Platonis p. 449. itnson entem: ,. IV i e k i ii d i s e li

48쪽

ρείαν, προπεμφθέντες κοινῆ μἐν υπὸ τῆς πόλεως, ιδία δἐ υπὸ των ο κείω λόγφ δἐ ὁ ζ τον λειπόμενον κόσμον ὁ τε νόμος προςrάrrει ἀπολυναι τοῖς ἀνδράσι και χρη' ἔργων γὰρ ευ πραχθ ἐντων λόγ* καλῶς θη-oiντι μνήμη καὶ κόσμος τοῖς πράξασι γίγνεται παρὰτων ἀκουσάντων. δει δη τοιούτου τινος λόγου, ὁ ς τις τους μεν τετελευTηκότας iκανῶς ἐπαινέσεται, τοτις ει ζῶσιν εὐμενῶς παραινέσεται, ἐκγόνοις μεν καὶ α δελφοις μιμεῖσθαι την τῶνδε α ρετὴν παρακελευόμενος,

πατέρας δἐ καὶ μητίρας καὶ εἱ τινες των ἄνωθεν ἔτι προγόνων λείπονται, τούτους δὲ παραμυδ ουμενος. TUουν ἄν ἡμῖν τοιοῖτος λόγος φανειης ἡ πόθεν ἀν 237

ὀρθῶς ἀρξαίμεθα ἄνδρας αγαθοὴς ἐπαινουντες, O; ζῶντές τε τοὐς ἐαυτῶν ευφραινον δἰ αρετὴν, καὶ τὴν τελευτὴν αντὶ τῆς των ζώντων σωτυρίας ἡλλάξαντο; Aοκεῖ μοι χρῆναι κατῶ φυσιν, ἄςπερ αγαθοὶ ἐγiνοντο,

θου μενοςJ Hoc etούτους δὲ eiun vi et emeacia illatiam est, iit Hipp. ni in. p. 364. E. Plia edon. p. 8l. B. Pliaedr. p. 277. E.

49쪽

PLATONIS

Οἴτω και ἐπαινεῖν αυτούς. ἀγαθοὶ ο ἐγένοντο διὰ το ςῶναι ἐξ ἀγαθῶν. την ευγόνειαν Ουν πρωτον αυ- τῶν ἐγκωμιάζωμεν ' δεύτερον δὲ τροφην τε και Παι-B δεέαν' ἐπὶ δε τούτοις την των ἔργων πρῆξιν ἐπιδείξωμεν, ὼς καλην και αξίαν τούτων ἀπεφήνανro.

Cap. VI. Tης ὁ' εὐγενείας πρῶτον υπηρξε τοῖς- δε ἡ τῶν προγόνων γόνεσις οὐκ ἔπηλυς Ουσα, ουδὰ τοὐς ἐκγόνους τούτους ἀποφηναμέν ζ μετοικοῆντας ἐν

τῆ χώρα, ἄλλοi εν σφῶν ηκόντων, ἀλλ αὐτοχθονας

και τψ ὁντι ἐν πατρίδι οὶκουντας και ζῶντας, τρε-

Ante εὐγένειαν positit Brtic Ilii In, quia refertur Itomen nil praece alentia: tira 9οὶ δέ γ' ἐγένονroδια το φυναι ἔξ αγαθων. Ante τροφήν τε καὶ παιδείαν elin seinonii sit, quia de animi cultii eο-rum in viiiversiani loquitur. Denique seν των ἔργων πραξιν adclito articulo dixit, propterea quod de ni ortuomim praeclare saetis loquens non potuit sina-pliciter terre ponere, ideo pie etiam

se filii te την πραοιν dicere conctiis suit. Celemini παιδεία καὶ

τροφῆ de erat litione et vitae cultu dictum frequentis est usiIS. V. Plia edon. p. 10T. D. Plii leb. p. 55. D. Titi . p. 19. D. Criton. p. 50. D. L.egg. XI. p. 92 T. B. 926. E. Politi c. p. 274. A. De Rep. II. p. 376. D. E. Alcibiad. I. p. 122. B. ni. B. ύπῆρξε - Οὐ κ ἔπηλυς ΟυσαJ ὐ πάρχειν est q u a s isun d a ni e n ti loco subesse.

- ωμην δεῖν ταληθῆ λέγειν περιικάστου χού ἐγκωμιαζομένου, καὶ

Phaedon. p. 72 C: τελευτῶντα πάντ' αν λῆρον τὸν Ἐνδυμίωνα αποδείξειεν. Pliaedr. P. 2TS. C:

ἄλλοθεν σφῶν ἡκόντωνJIta vixit κατὰ σύνεσιν , periti se ac si non v τῶν προγόνων γένε- οις, sed oι πρόγονοι Praecederet. Iti clua ratione fraIstra liaesit Diony si iis . Sin il in adnotavi-inus ad Plia edon. p. b8. C. Cons.

etiam infra ad p. 245. D. et P. 242. A. ἀλλ' αὐτόχθοναςJ Laus Allieniensium a uiuitis celebrata. Diuitias 1 Corale

50쪽

47M E N R X E N II S. p. 237.

των ανθρώπων ἐπαινεiσθαι, οὐ μόνον υτ ἡμῶν, πολλαχῆ μἐν και ἄλλη, πρῶτον δὲ και μέγιστον, ἔτι τυγχάνει Ουσα θεοφιλής. μαρτυρεῖ δἐ ημῶν το λόγω ἡ τῶν ἀμφιςβητησάντων περι αυτὴν θεῶν ἔρις τε και

nolle in Mesa eling. Obs s. l, I. p. 3. eX lioc Platonis loco repetita iii dicasset. V e li. Pat.

l tal in noverca eat C. καὶ νοῦν κεῖσθαιJ Anaeolii tiron IJebe halit enini haec quoqlle ex duοφηναμένη pendere ideoque per paclicipitini et luntiari. Sed posuit orator infinitivum, cliIasi antea ilixisset noι -

δεξαμένη τε φέρει το φορτίον τουτο κτλ. Nec in eo liae ren- dum putamus, quod dicitur καὶ θρεψάσηe καὶ ὐποδεξαμενης, neque orati ne inverso. Hoc enim

non plus lialiet offensionis, quam quod Graeci dixeriint rροτο καὶ ένεσις, veluti Plato Rei p. IV. p. 436. A. Xenopli. Mena. lil. b, 10. Homer'. Iliad. I. 2bi. Odyss. XII. 134. XIV. 201. πεο ὶ αὐτὸν θεῶν ἔρις - Joratores in celet randa Allieni en- si lini nnti si ita te popilli opinio nibus induloentes, miscetulo lil mana divinis, et poeticis ningis deeorn sabulis, primordia reruIn Diuitiam Corale