장음표시 사용
341쪽
scientiae expers et anDistiominis finiinis inclusa videatiir, sulit iliter atque facundo explicetvi'. Etenim
I liapsodos dogetiir iuio maritne antini assectu vel enthusiasino concitatos Opere Suo defungi, vitem tamen an init Inotitin per poetas dein vii acceperint, Priinitus a Miisis prosecti ini; poetas autein ostenditur ipso numine divino ni stari eo si e nil carinina cancnua incitari solere. IIulo vero evenire iii catur, iit utrimie, et rhapsodi et poetae, arte et Scientia Ouinino Careant, quandomi idem coecuin Paenulam Seoiantiir antini impetunt adeoῬie inscii faciant Piidquid a ant, quemadmodiun impranais etiam eX eo perSpiciatur, viod poetae Piovie in Sinrailis tantuni poesis generabiis
Versari soleant, Pium tamen scientia si essent in- Stoicii, OInnein poesin mitione Pariter afvie tracta-
pertineant, propeanoduni ultro patet. De antissimoeni in ita est institutum, ut diuti catissast inermiatur, cur rilapsodi a Ite et scientia carere existimandi sint, sinuit etiain poesis rationem Sitnillimam esse docea-tiir, eavle opportunitate etiaIn ostendatur, Piodnam discrimen inter entliusiaSInuin Poetarum nimie Ilapso loriani intercedat. Et de Sententia Piidein vetenim, mi a poesin, cui Plato nune etiam thapsodiam adiunxit, ulvino cuidam ni rori tribueriint, satis explieatuinest in superioratriis. It te lioc loco sus solet paucis udinonui SSe, MiaInobrem Socmites almae Plato vitig rem istam opinionem ita coulrobaverint, ut poetis etiarn scientiam ereptant voluerint. Ni iniciun Sen-Seriint, opinor, liOInineS SapientisSinai, poetas enthusiasmo Correptos fere species tantiam atote lina ines
Xiuio intueri, deni imo solis sere sensibus et affectibus in Ilii Iere; unde continuo conclusenuit, in tali mentisnni uti pie statii scientiae, qualem ipsi in forinavissent,
tis, si viii l profecissent, linani rectaria opinionem ὀρδ6ν δόξαν tribuondain iudicaveriint, Piippe cuilis
levitas et inconstantia cum entlimSiahini nutrira esset coniunctior; scientiani abituli avomini, Uioniain eius constantia attitie aequabilitas ii otionuni lue a visis diversitas id ita postulare videretur. Sed haec satis orat ni Ino clivdein vecto tot igisSo, pia o fortasse alio
342쪽
teinporis aecuratius Persstetituri Munus. Eripitiar ergo meuio dialom non niodo rhapsodiae sed etiaIn poesi, utpote diviniun numinis afflatum fontein itiinentibus, artis at*ae scientiae laus, Uialem supra adiunhrioimus. Atuae inde etiam poetis noeulare iii eatur, mi ut antea rhapsodia accidere uidi eam me ninimus, ut operae suaΘ finibus aretius contractis in sino'alis tantuni universae poesis partibus colendis subsistant, ulterius progredi et complura illitis genera sectari
non audeant. Citius sententiae eatissas Maum iam
aniPa significaveriuriis, hoc Maidem loco sufficiet paucis deInonstravisse, etiarn lineo cium Platonis ration planissime coneor lare, iit frustra fuerint vii hinem Pae malae suspieionis caussas et argumenta, Mil-hus libelli auctoritas conveneretiri', repstii POSSe eXistimaveratnt. Etenim prodidit sane plillosoplimS eandem Plane opinionem etiain alibi. Pertinet enim litiunianifesto memorabilis illo locus Symposit p. 223. I
notulitin satis ab Onan iis intollectus. Ibi oniin miod
Socrates contra Aristoplianem et A athonem contendit eiusdem esse poetae et tragoediam et comoediam seribere, et qui sollers Sit traraeus, euna etiam C InicuIn esSe, eerie ibi PIOPae poetae pian Dantur, admonenturque, inter varia poesis genera emi intercedero necessitudinem, ut ,. uumnodo Communi generaS notione coiiiprehensa fuerant, etiam unus releui iopoeta in pilicibus excessero posse iii candiis sit. Quibuscum contendas otiam ille Legum VII. p. 819. E. ἄνευ γὰρ γελοiων τὰ σπουδαTα καὶ πώντων Των ἐναντίων τὰ ἐν&ντέα μαθεῖν μεν οὐ δυνατόν, εὶ μίλλει τις φρόνιμος ἔσεnθαι. Nomio vero huio sententia adversatur locus De Rep. ΙΙΙ. p. 395. Α. tibi sino'ilis poetis singula tantum poesis genera attrib*Intur. Nempe ibi viritini hunianariun, Maalos fere Solent eSSe, ratio habetur, ut inde iudicii carissae et rationes suS
Sed accedirniis ad tertiam partoin dialo i, qtano inde a p. 536. D. exomlitur. Ea vero manifestum eStacemissiuie perstringi et exagitari rhapsodorum PerVersitatem, Pii Miuua perpetuo in traetando Homero versarentur, continuo sibi videbantur omni tun eariun ar-
ipsi prostela antur, certam exploratamque hiinerent no-
343쪽
titiam. tiavi Iam isto modo non unoS Ilapsodos, sed universam coli orieni artificiun lii strioni oriunillis consi initium rideri longe est verisi nulliinum. Quum enitia non modo HoIDeritS Oiunis Sapientiae humanae tam Privatae Maana publicae praestantissimus magister haberetiir, de qua opinione v. L e Rop. X. p. 598. E. Scim, Sed DinneS Oinnino Poetae uiaxima animi oratiliendi praesidia et adiuimenta suppeditare crederentur, vani8Si ini hontines, Pii us nituistriit Mintet operam Suam locaverant, SeSe protenus prileter ceteros ni OrtaleS Sapientes alviae artium et disciplinariuncognitione inStriictos ess se iii caveriant. Totuni im-tur hunc gregein hominum VenuSti Ortim, vana doctrinae et reritin cog itionis opinione iustatoriun, Plato hoc libro lepulissime at pie aceri,iSSitne eXaratamSSevidetur. Quarti tuain sieri potest, ut eadem opera quaSi obitor etiain illos iu bane riserit, mii ex uno Hoinero Omnem huin anain Sapientiana linumen lani esse athi trabantur, de man ro De Republ. X. l. c. da disputatur, ut plillosoplius ilia non tuin ipsu in I IOInermiu, quavi
Almae haec maidem satis sunto de libelli argumento et consilio. Quod Si consideraverimus paullo.
Socraticae addictus rationi no diseiplinae, quando uidem omnia spirant Bapientiam arteui Die mere fere ocraticam, sicuti videmur iam antea demonstravisse. Nam ideae vii lem, quales Plato postea insorinavit, nullae dum in eo coin parent; scientiae enisi doctrina ad unas generaliores mentis notionea restringitur nemae porrigitur ulterius. Disseremii ratio porro admoduIn Elniplex est, vitilinquani subinde alivii l perplexi et i inpediti refert, habetvie etiam Inuiorem quan
ticae consuetudini quam maturiori Platonis aetati convenit. Praeterea singola Plaedani placita, sicuti vi- diuriis, ita Sunt comparata, ut prorSus redoleant doctrinam Soeratis, qua neglecta aut non Satis cognitane sieri maidem potest ut Iusta luce perfundantur. Denimae i sio, miae per totum libriina dOIninutiir, etiarnsi umanitatis lauae minimo destituitur, tamen item liabet petulantiam lia11 iam et ProtervitateIn,
344쪽
istino iuvenili notati potius Uuirn Provoeli Ora con-voniiu. sititiniol re ni non Plane vera lisSi init ni Puttianiis Coniecti irinin Astii, Uti proptor Inenti Oneni Phanostlionis ilia periitbris p. 54l. C. ') iniectiun lit,cllii in consilit non inulto post Olyin p. XCIII. 2. - 407. n. Clir. n. litteris consig atmii QSSe, Pio teIn Porct Plato notatuin viginti lemne trauim lini iuὀrve ann6mnia liabuit, praeserti in milian Plillosophus enimno lii inponian indicia fissilia de consulto somnonibus suis inuri exuerit. Sed hoc otii luin uici in ille Se inibot, illi ut corio ii portuni est, libriun anto Olymp. XCIII 2. ovial ari ii illo Pncto homiSSe. Ne pie Vel O eum vorisimilo est aut post Soerntis supplici iuri aut Niot inpore carissa citis iniri in iii ieiuni deducta erat, Seraptu in OSSO, Uuindomi idein i Stis tena pominis poeta-mnia ii risio sino duino longe alia extituri, emit . Ex illi conS Ouens PSt, ut opusculi scriptionoin iiitra
ldira tuli uniunto ct prilesidio plenitis 'ideatur intelli raposse. In Menone enitia noviiiiiis Platonis sententiainito recta opinio uc ὀρίλη δόξη) domae virilite, fitate c)εια μο'i 00 acce Pta referatiar, Priuitii nil dilui litis explanari. Λ l luine auteni sententiain via in Iono de poetis ivimie i lapsodis di SDutiitit Slint, ita ne Oniano lata esse vi liniu3, ut sine illius notitia olnitis iis plane obsutirii ne fenebricosa sutiira fuerant. Ex cpio voraciniale sit, Ionein pOSt Menonein deitatim in publicani lucein prodiisse. Irini vero Menonem eXPl riithun liabetiir scriptuin esse Nio tenapore Anyti adversus Socratem ininiicitiae itii eXarseriant, ut NilniuInne usationent Oius phrasset, Citius taInen exitus tum non Intili irati vi lebatur ineltiendiis esse. Unde colliginius Ioncin paullo post Menonein eviligatum OSSO, Otii Iis arranti niunt citui illo dialogo arctissi ino vinculo contiiteatur. Quod si itii est, tres ilialogi illis tein-pori litis a Plarunc Si int coinpoSiti, mi ibi is inagistii 'e traisS:un ivlvorsus ipsius adversariOS et in iniicos grua vissi in os ita dotondit, ut illoS in eo ipso gutture, in
345쪽
qtio Soci ates. OS' Oargiti et inscitiae et ignoritaniae, tauubiuin reos sticeiel. Nuin iii Menone illud uti viros civiles docetur non scientia et arte, Sed COeco iii O laui mentis tinpetu et sorte divina iii aget ido
luci Solore; qiiod iiiii lein ita sit, ut collo iiiiiii in ex
liat id scinalis an impriinis ad ridendos Molotos istos Pertinuerit, qtu viro sapientissimo propter ignoriintiae opprobriiun ipsis identidem obiectuin velieitienter Stic-
At ine lineo clui leua lial, iii in iis, cpiive iii pretieSontido Ione Platoni eo di si titiiseinus. Q liae Si vera Siliit
nut Salieni prolint, ilia, fidos et victoritas lilim stitis, opinor, niiiii ita erit titi versiis diit itationes e uti, quie:i in nuper leti l eiactare et convelletu conati stitit. Ex qui laus imprimis nolui nandi sunt Suti l eieran actior ii s et Astitis. Niiiii S e lileio in nota oriis illi i- dein licet Ionein Phaedro tui ii ii itini Sosiiii in tit Ple CO- Initem n lita lagen Itim censuerit, filii illi filiivsi ruret suPPetim, lainen qitonia in uiliit in eo conti Ite in i ii tavit Platonis i ingenio digni lati pia tor uuain illi lindivitii furoris utun liuignete corii parationein, o uiuitio iiiii lotia da silari fide dii lutuli posse arbitratiis est. A Stilis auteni o Oii fidentui S 4isuiu irato Priiiiiiiii iuvit, talona Scriptione ni nullii ex pui e Pliitoliis ito initio ligna in luιDeri posse, quippe Chii iis relictor fili lilii Hi iPBouos arte et Scieritia privare voluerit, sivi Stre inretii sui uia tiSiis sit locis Phaedri stilibus litui, ini primis
346쪽
p. 245. A. si sciue male intellectis, itonamio locis Xonoph. Mem. IV. 2, 10. et Sympos. III. 6. Ceteraunde argiimento et consilio libelli viam vat o ad huncias vie diei ii iti scatuin sit, Dareare longiim est ac prOPO infinitiiin. vii ames, reni hoo PMdein loco satis erit, eos, Pii de hac sententiariiiii viversitate edoceri cupiant, ablegare ad ea, quae nuper do tioo dialogo uisputaveritiat Tio leniannii s I ii Ogg. Platon. Arma inent. P. 109. 8νb Seli te i e riti acheriis opp. Platon. Germ. Vol. I. Uari. ΙΙ. p. 261. 8Φb ed. 2. AS-titus De Vita et Seriptis Plat. p. 465. Scio heri DoΡlat. Scriptis p. I97. sqq. Gre . Gratia. Nit se hi iis Protogg. ad Ion. Od. Lips. l822. 8. h. 1 - 22. citius sententiam breviter expositam invenies P. 12., Car. Fr. Iemnanniis II ist. Phil . Platon. V. I. p. 431. Squia Cari Stei nil artiis opp. Plat. ab Hier. Mi illoro German. Convers. Vol. I. p. 3-ib. Sus ei nihl. xenetic. Expl. Phil. Plat. Vol. I. p. 9. Dii libriun conset esse subditieiuni; G ira l. 'viogarid. in I iam . Seliol. Dat sta it. ann. 1828. Secl. II. N. 156. H e i si e r. in Diar. Antimiit. Studior. Bergicii et Caesari citra o lit. a. 1843. N. 90. Φs Platonem
Coistin. Vatican. S. I. Venet Paris. BCEF. Florent. a. b. o'. X. Angei. BarberinuS. Editus hie libor separatim ost ot illi istratus aΜarc. Gain. M lillero Hainburg. 1782. 8. min. et Grai'. Guil. Nit solito Lips. l822. 8. Inni. , vios grato antino fateor mihi nulliis locis veri reperiem iciu es exstitisse. Sydentinuit interpretatione, Ulam Μ lilist Is narrat intillis et copiosis annotationi tuis inStrmetam esse, vehetnenter doleo mi d uti milii non conti it. Itamie quae do Angli iii liciis viibusdam commemoravi, ea sola Μulicii fido et auctoritate rotuli. Neo ouasi Arnat diis in Moni. deii 'Academ. des Inscrip t. T. XXVII. p. l. sob et T. XXXIX. p. 249. s*b disputavisse narratur, inSPicere ac dili mentius ex anainare licuit.
349쪽
δεδημηκαςJ uua ratione sint, ut inιδημεῖν, apuit populum
versari et eo nonorari, eum vocat ulis in Otuni in lomini vel
de loco significantibus copulari queat ideoque veni eniti a ep rosi e tae e irini nil sciscat notionem, satis videntur explicavisse ad Plineis On. p. 5T. A. Sie Parmenid. p. 126. A: ἐπεδήμηοα δευρο. Demostli. in Ne er. p. 1357: ἐπιδημεῖν εἰe τὰ Μέγαρα. Eundem usum linhet cino-δημεῖν, peregre ver ara,
cuna talibus, quale est Eurip.Hercul. sur. 7br ποῖ nατορ ἄπεστι. γῆς; De hae loquendi forina aixerunt Schneser. ad Dionys. De eompos . reri, r. P. 32 l. Bolagona d. ad Plillo- sunt. Hor. p. 307. - Dalivi ἡμῖν in familiari collo tuto usurpati exempla ad Phaedr. p. 2bT.. C. Rem p l. p. 343. Λ. Iuysid. p. 208. l . et alit,i adscripsim tis. - η Dικοθεν nil doni O E p heso Corrigit enim id apsodiis quod modo ilixernt πόοεν ἔn- δεδήμηκας; perinde ac si Itaquaerati an id qui leni non interrogandus es. quum te Eptieso huc venisse facile coniicere liceat V. ad Protag p. 309. A. Quod autem lo, Honieri prReco, Epheso, Ioniea urbe, ortus e se licitur, suspieari licit Ioniam
praeter ceteras Graeciae remiΟ-nes rita pfio lorum Honiericorum missa fertilissim m.
sica certamilia iii iis cominissa esse ex hoc uno loco novi Inus.
350쪽
. G λθεις. ἄγε δὴ , ὁ πως και τὰ Παναθήναια νικήσομεν.
scribendunt arbitretur. Quum eriin praecedat ὴ γωνίζου τι ξμῖν , re- repetit Socrates prononien etinni in linc interrogationis palete , ut lacile intelligatur, cur interrogallini vis nil ne iii illa in eo in Esse possit. Hlle nec edit, clli Oilliola dua res iii terroga liti Ir, sed ina tantuin, ubi elicet quo successii Io iii Asclepi eorum celebritate certaverit: id quod rilapsodi res polisio aperte declarat. Itaque vecta, sicciiii te Pretani lir Gerninnice: li attest tu Elisa eii en agonistis ellen 'vet Ica in ps unci xvi eo tWa li a s t dia i ii n hestan long Quod patet consulto ita
liariter nil ni odiim cuni Socrate loquitiir Hi apsocius Prinia utens nunieri pluralis Persoli a ἰνεγκα μεθα. itaque Socrates eod nini Odo νικ Πομεν, quasi sua uiuitii in intersit, ut talui ille reportet victorine praemiunx necne. lndicati v lini sutura ne quis cun Stepilano in siniσωμεν nautan- illinx censent , in eius iii O li sor-Πiulis, quae ex omisso videuditura nili rite veri o perulere cogit altilae sunt, sellii Nini te itimo