장음표시 사용
11쪽
quod concedere debebis etiam qui curii Zelier inhilosophie de striatae II, 1, 60 totam illam de Soerinio
et Zopyro narratiunculam pro fieticia habuerit , viae nunc quidem tantum apud scriptores posterioris aetatis Ciceronem do sat V, 10 Quid Me raten noeine lallimus Den ad modun notiarit ZoPryot Fhysis omon, se promisatur honMnurm mores natur gite eae eo pore, Omιlis, ultrι, fronte sm noscere sti pidim esse Socraten disit et bardum, quod tumula concava non iamet, o miseras eas sa ira et inivirastus esse di bes; addidit etian nmtulierosunι, in quo Alcibra de cachinnun dicitur sustulisse, e quo partem Suomam hausit scholiasta ad Pers sal. IV, 24 Zopyrus Memphysiologos de ultu hoaninum n wres acynoscebat giniorum ad Socrato ueniret, ast , libidinosus es
τουτ δε φησι Ζώπυρον ἱστορε ιν 33 γωδε Ζώπυρον ληρεῖν νομίζω λέγοντα τουτον ἐν Θράκη τετελευτηκέναι, καν ἀληθεέειν νομίζη Κράτιστατος -- laborat, si Marcellinum statuimus persu nictoris Didymo usum verba Aτορεμ ρι λέγοντα τομον τετελευτηκέναι male adhibuisse hunc autem Zopyrum, ut ne L Ovicus quidem Herbatius lassoL XLIX p. 174 ausus est, prieodem habere neque atque Zopyrum illum Thracem, quern τῶν οἰκετῶν τὁ ἀχρειότατον πο γήρως , Periclo paedagogum Alcibiadi constitutum esse Plato Alc. I p. 122 a. f. Pluti Alc. 1.Lyc. 16 Clem AleX. Paed. I, 7 6 6 p. 130 P. Ructor est. aut hunc aut nostrum physio ornonem a Strarii de comoedia inscripta A1τορος περικαιόμενος, cuius memoria clamque mistula apud Hesychium s. v. οὐ μάλα πικκάς καὶ Στράττις ἐν Ζωτορφπερικαιομένφ τῶν οὐ μάλα τέθη - κε κοκκθν ἐπικρατη et in Elymoloinco . . , ζειν φφζειν συν τω , ηααίνει δε τι
12쪽
IXAlcibiades risu. t illum innuariis diseFuli flacere solum unt, 'o de magistro eo mori nutriose ominusit it ne ille ait 'smaeue sun quiden libidinosus: sed meun est ipsam libidinem vincere';in numati vitia contestisset in eun Zo mιs, qui senaturam curruque ea forana pe= πwere rostebatur, deris ita est a ceteris, in Meraia non agnoScerctu, M autem Socrate Sinmatus cun illa
13쪽
Sol ales si undisam: In triclieliseu natdaeser via Velit gelogen, den vo Natur,eigo ich eluisti Begierde, urcii angemendete orglaifaber ibi teli, misi tu nites keunt';Alexandrum phrod. 0 h. 6 ωαι δὲ τοὐς μάντεις μηνυτὰς των γινομένων καθ' ειμαρμένην, ωσπερ ὁ καὶ τοὐς φυσιογνώμονας εἰποντος Ο Ζωτέρου ἡ φυσιογνώμονος περὶ Σωκράτους τοsφιλοσύφου τοπά τινα καὶ πλεῖστον ἀφεστοτα τῆς προαιρέσεω αὐτου τῆς κατὰ τον βίον καὶ ἐH- - τοις - τον περὶ ὁ Σωκράτην καταγελωμένου
ουδὲ ε πεν ὁ Σωκράτης ψεῖσθαι τον Ζώπυρον,
Θ γὰρ ἄν τοιουτος, σον ἐπὶ φυσει μὴ μιτὴν ἐκ φιλοσοφίας ἄσκησιν ἀμείνων της φύσεως
ἐγένετο. καὶ αυτ μὲν ἡ περὶ ειμαρμενης, Δ εν κεφαλαί εἰπεῖν, κατὰ τους ἀπο του περιπάτου θύξα, cuius verba exscripsi Eusebius praep. o. VI, 9, 22
sed quam ad dialogum Socraticum reserendἔim esse vel
verbis Pseudoptiuarchi es Ciceronis dispicitur, sive is
1 Cf. Maxim Tyr dias. 31, 3 λλ' ὁ μὲν ἄπυρος κεινος δεινος ην προσβολη των ὀφθαλμῶν τοῖς τἡ σώματος τύποις ἐντυγχάνων γνωρίζειν τι θος καὶ καταμαντεύεσθαι της ψυχης διὰ τῶν ὁρωμένων μαντείαν σαφη. 0ragon. o. eis. I, 33 p. 26 Loinru. ἐὰν δε καὶ τα των φυσιογνωμονούντων κροανεῖτε
ΖωπDoo εἴτε Λόξου εἰ τε Πολέμωνος εἴτε υτινός ποτ' Ουν τοι- αῖτα γράφαντος καὶ επαγγειλαμένου εἰδεναι τι θαυμαστον οἰκεῖα τοῖς θεσι των ψυχῖν πάντ' εἶναι τα σώματα. Zopbeti nomene narratiuncula evanuit apud Ioannem CRAsianum conlat. XIII, 5,3
14쪽
XIsin Zopyros' haedonis, quod nulli maxime
probabile, etsi non tam certum quam Liud. ressero
ingem Aussatae p. 370 Rudolphomiraeli iniis Rhen XLV, 42M videtur, sive Physiognomonicus Antis fine nis sive inus. quonia in eculem in illa
ἐπέχω δέ, id est quiescite, O soda res et enirn su=n, sed mantiam, et apud Arabes in Philemonem, ut qui summi psystomomonis
famam apud eos haberet, Recita ac Socrates in Hippocratem transiit. f. praeter loco quos de Aristot quae e ' Reer. Ei T. , Κiliae 1888 p. 4, 11 sq. - . II p. 86sq. p. 2 congessi inclu- Iarem formam narratiunculae e constantinopolitam esItOIna Phystomomonia Philemonis in i LXXXVII sci a me prolatam. Ilai Abi Usensi tamen I p. 27 ecl. x ueller post illain eodem quo auctor Secreti Secretimii sonte usus nam atiunculam de Philemone et Hippocrate rettulit huee, inquit, narratio inuande Morrete philosopho et eius discipulis traditur. 1 Zopyri dialogi Phaedonis quas praeter titulum Laert Diog. I, 9, 2 10ω Φαίδων διαλόγους δὲ συνεγραψε νησίους μεν, ἄπet1ρον, Σίμωνα κτλ. Suida s. v. Φαίδων διάλογοιαυτο0 ἄπυρος, Μήδιος, Σίμων habemus. Rue a reliquias, eae si in liuid coniectura verit iis calculum non adiciunt. sunt enim, quod sciani, hae Theon proUnan. c. 3 -οῖός τοίνυν Α Σώκρατες, ιν νεώτατον βασιλεως οἱ Ἀαρίσασθαί
τινι λέοντος σκυμνον . . . καί μοι δοκει ὁ λέων συντροφος ων τω παιδὶ νεανίσκω δη ἔντι ἀκολoiiθscit, oπου ραδίζοι, στε-γε Πέρσαι ερὰν ἔφασαν του παιδος αὐτον καὶ τα ξης, Iitiἔiuic. in Belliceri Anecd. p. 107 1 λογάρια υποκοριστικως λογάριά μοι λέγει, Φαίδων Ζωπυρω cf. Phot lex P. 229, 23 λογάρια
ὀφελτερίαν Πρηκε προπαππικην. Physiognomonico Antistheni s unum habernus fragmentum, sed quod ad dialogi argumentum coniectura,s- sequendum nihil faciat, servatum ala Athenaeo I p. 564υντισθένης Ἀντιφάνης Α correxit indoctus ἐν Φ1σιογνω-
γνι- - γαρ ἐκεῖναι τα δελφάκια προς βίαν χορτάζουσιν. anom muri est quod Laertiuiri Diogenem VI, 1 9, 15 in indico
15쪽
XII PROL GOMENA narratiuncula Socrati opprobrio dantur quae ala Arbstoxeno Tarentino in vita Socratis dicente eum
dialogorum insilienis verbis περὶ σοφιστῶν φοσιογνωμονικον unum dialogum indicasse putant nam idem dis Milo est ad statuenduli in eiusdem indicis verbis paulo post sequentibus περ πινίκης οἰκονομικ4ς. s. r. Susemitilliini in annal plailolog.dXXXV, 207. inceritus est, quod Adolphus uelle Anti sis.
Cyn Vit et scr1pt. Murtauri Carior uua 1860 p. 44 coniectavit Antisthenen Zopyri artem derideractos Opfigias, quos cum servabus porculos per vim Suginantibus eo In Pariisset, Idhibuisse.
nam illiu ἐαιεῖναι τὰ δελφάκια προς βίαν χορτάζουσι , quocum Platonis illud rep. II, 13 p. 372 εἰ δὲ ἐῶν πόλιν ν κρατες, tissimum, quod Ferci Duemniter Alcademiis, p. 209 e similitudine quam dispicere sibi visus est inter illud fragmentum et Cratetis epistulam 24 conclusit dialogum Antisthenis G quandam octoi fuisso nam similititit illa nulla est i f. p. XCJ. Minus probabile duxerim Μαγικο fuisse lantem, e Iuosesiptores illam de Zopyro narratiunculani hauserint nam etsio Laerin loco II, 45, quem sum p. VII not. 1 laudavi, probabilo
fit Aristoteleni eam cominemorasse et primo quidem loco sese dialogus ille Μαγικός inscriptus praebet, quem alu Aristoteli, alii Antisthoni si vo Socratico sive Rhodio tribuerunt se undum Suida In s. v. ντ Ἀθηναιος - συνέγρα ρε - αγικόν Ἀφηγελωδε περὶ Ζωροάστρου τινος μάγου ευροντος την σοφία osτ δέ τινες Ἀριστοτέλει, οἱ δε ειδωνι λδίω corr. Beanhaid' ὐνα-
τιθέασψ et Ram Aristotelis eo. Rose, Arist qui ferebantur libromin hamnenia, Lipsis 188 P. 18, 192 νε-επίγραφα μαγικώx tamen e verbis Suidae dφηγεῖται δὲ περὶ Ζωροάστρου τινος μάγου ἡ σαος τὴν σοφώ consequitur hunc dialogum
de Zoroastre egisse, id uiuod ita per etiam . Hirgelius Mus .Rlien XLV, 22 nseglexit, cuius tot sina e Μαγικω Opinionem amplecti non O8Suna neque InBgis Iob arena, i qui hunc Μαγικδ Eiundeui esse dialogum liceret, cliten Φυσιογνωμονικον appellaverunt Athenaeus et Laertius I. l. num quam luarii phγ- stomomoniari cum maria cohaesisse manu veteriam loci demonstrant, ut Alo Minoa de salo c. 6, quem sum p. X exscripsi, elem Alex suom. I, 21, 135 ἐκ παρατηρήσεως καὶ ἐξ εἰκότων
προειρηκοτες, καθάπερ οἱ φυσιογνωμονοsντες ἰατροί τε καὶ μάντεις, Artemid Onir. II, 69 σα γαρ α λέγωσι Πυθαγορισταί, φυσιογνcομονικοι, στραγαλομάντεις, τυρομάντεις, κοσκινομάντεις, μορ*Bσκόποι, χειροσκόποι, Plin. n. la. XXXV, 88 Apelles iniα- sinera deo silmilitudinis indiscretae Fir u ut ono odibile
16쪽
dρύτατον περὶ τὰ ἀφροδισια, ἀπαίδευτον καὶ μαθηκαὶ ὐκέλαστο suisse ), proclivis est coniecturi hunc quo sue illam novisse at tu in suum usum eon eritSSe. Quod autem e seudoplutarchi vestim auctori illius dialos aperie quam maxime prementis verbis elucet Socratis tempore sci uitiam artemque physio- gnomoniae Athenis fuisse nullam, idem de universa fere Graecia valere puto, etsi PyMiagoran physi momoniae inventorem fuisso scio traditum esse ab Hippolyto resut haeres. I, 2 ἐνήψατο δὲ και μαγικης,
φασι, καὶ φυσιογνωμονικὴν αὐτος ἐξευρε a Porphyri vis P iag. 13 φυσιογνωμον σας κά τὰς κινήσεις καὶ τὰς ρεμίας του σώματος ἐπισκεψάμενος ἐπαίδευσε ταώτην γὰρ κρίβου προτος τὴν περὶ ἀνθρώπων ἐπιστημην, ὁποῖος τὴν φύσιν ἔκαστος ἐκμανθάνων καὶ ουτ αν φίλον ουτε νορφον ἐποιήσατο δένα, πρὶν προτερον φυσιογνωμονῆσαι τι ἄνδρα, ὁποῖός ποτ' ἐστίν ), qui minus accurate usus est
eodem auctore Nicomacho Gerageno, quo Iarntilichiis
in Pyliu XVII, 7 προσεπιωρε δ καὶ τι εἶδος καὶ
dictis vina timis se tion elifrerit qtιendum eae fiscis honιιnun dia nantemn psos metopos pos vocant, eae iis dirisse aut futurae morias annos aut praeteritae vitae, Plut Suil 5 5, Damasc. vit Isidor apud liotium bibl. p. 342 6 sq. vide p. ILXXIV not.), tamen siusmodi duplex tituli forma vix explicari posset. 1 Muelle se hist gr. I, 280.2 Cf.4 6 Rώλων ἀνηρ Κροτωνιάτης - πρόσεισι τω Πυθα- γδρα μοτον ἐπαι,- - βουλόμενος συνεγαι -', ὁ δ' εὐθὴς φυσιογνωμον Ισας τι ἄνδρα κα ὶ ὁποῖχς, ονιδῶν ἐκ των σημείων α δια το σώματος ἐθήρα τῶν προσιώτων, μιμα ἐκέλευσε καὶ τ εαττο πράττειν. 3 Αd Antonium Diogenem Porphyrii, ac Apollonitin TyR-neum Iamblichi locum referendum esse censi sit Holarius,m techisclio Roma p. 254 et Mus Rhen. XXVII, 31.
17쪽
XIV PROLEGOMENA τὴν πορεων καὶ τὴν ἄλλην του σώματος κίνη νιν τῖν ὁμιλητον τοῖς τε τυ φυσεως γνωρίσμασι φυσιογνω- μονον αυτους σημεῖα τὰ φανερὰ ἐποιειτο των ἀφανων ἐν τη- et ortasse etiam Gellius N. A. I, 9, 2 iam a principio adulescentes, sese ad ducen- n obtulerant ἐφυσιογi/ωμύνει id vecti v siqnificat amores natio a 'u hominuam conieci one puraclanm de oris uiatus inoemio depre tosius corporismo astu si Mntrusciscitari ci . te de fato V, 10 supra, p. VIII). nam e posterioris aetatis commentum esse mihi videtur. Maiore cum veritatis specie Hippocrates auctor scientiae physiognomonicae appellatur a Galen anim. in . com temp. c. 7 . I p. 797 . p. 57 d. IW.
melior Lipsa ae 1891 ουκ λίγων δὲ μέμνη αι καὶ κα ἄλλο συγγραμμα φυσιογνωμονικον θεωρημάτων, ὼν καὶ παρεθέμην αν τινας ησεις, εἰ μήτε μακρολογίας ἔμελλον ποίσεσθαι δόξαν ναλισκειν τε ἐγ- χρονον μάτην ἐξον ἐπὶ τον πάντων ἰατρον τε καὶ φιλοσύφων προτον εὐρύντα τὴν θεωρίαν ταύτην ἀφικέσθαι μάρτυρα, δν rον Ιαποκράτην.
nam attentissima obserVati Signorum moreorum, Ino iis, temperamentoriam, effectuum, quos aer, a suis, Solum in condicionem et corporis et moriam homirnon habent, quam habere debuit quid quod ille medicoria phystomomordae expertium tu tem in tenebris versari et hebescere prorassus est, 1 fides habenda est eidem
Galeam de decubui 1 IX p. 630 Ἱπποκράτης 1 cea 74 εἰ δὲ μετὰ τὸ ἐκ μορτης τε καὶ βαδίσματος καὶ
τῆς ἄλλης πινήσεώς τε καὶ καταστάσεως ἡ αὐτῶν αὐτοῖΚxisten φοσιογνωμον ναι.
18쪽
oris,omonia tum ethnographica tum pau1ognomica bene obstu totiservata Iespantari L DI loc phys di 12-29. nain Asianis auton inde a Socritas tempore pli,sium 8tur. Inoniae studium vigere coepisse arbumr, non quod maio-ietor ea quali de Pyta ora, fidem habeam narratiunculae inim quae est de Platone apud Apuleiuni de Plat L 1 man is hoc Socrates in conventi ioni ini ni referret, Ariston Plato- καὶ - pueri m obur tuam Socrati nisu viro omnino pro : oio- de aeteriore conspicatus est facis te ulla erat, anilei, ro inq u, 'de eade=mia Cupidinis minus', sed ita καὶ tisti s fui dialogus Φυσιογνωμονικω inscriptus Dei: αυ- Psia Socrates cum ureliasi piet ore physio omoniae την. Vinde est pili Xenophontem Mena III, 10 5aior syli loc phys. r. 30 ἀλλὰ μὴν κα ὶ τ μεγαλ lum 1τρεπές τε καὶ ἐλευθέριον καὶ τ ταπεινύν τε καὶ ἀν-ent, ελευθερον καὶ τι σωφρονητικύν τε καὶ φρύν μον καὶ ise' - βριστικόν τε καὶ ἀπει καλον καὶ διὰ το προ iiD που καὶ δια των σχημάτων καὶ στώτων καὶ κιν -
μενων ανθρώπων διαφαίνει. χληθη λεγεις, ἔφη es et D δεῖ ἄρα , , ἀνδριαντοποῶν τὰ τῆς ' Vῆς
τλὶς τῶ με προσεικάζειν, quem locum excepto Augusto Molinio nem posterioris originis esse credidit etiam
1 Vide p. XI not. 1 et p. XC. -
19쪽
PROLEGOMENA. Aristoteles de anim gen IV, 3 p. 769 R. h. 50 δι πολλάκις οι σκώπτοντες εἰκάζουσι τ καλων ἐνιους οὐ μὲν αἰγὶ φυσῖντι πορ, τους δ' ἰὶ κυέ, ποντι φυσιογνώμων τις ἀνῆγε πάσας εἰς δύο ζωων τριον ὁ φεις καὶ συνέπειθε πολλάκις λεγω de physiognomone quod aut qui omnes ad duas Vel tres spe fies animalium reuideri verba sein is aetii iis praeteritae fuisse videatur atque inde ab illo Himpore etiam in Atticis litteris obvia fiunt primum retia larib pedetemptim frequentiori vesii a physiog moniae goologicae ethnographicae pathognomicae, ut apiti Platonem Phaedr. p. 253 C; haed. p. 81 F;
Etiam inust largior est messis locorum qin ad physiomomoniam spectant apud Aristotelem atque rationem quidem eius ipsam methodumque pluribus
exponii Anal prior II, 27 p. 70 7 τ δὲ φυσι γνωμονεῖν δυνατόν ἐστιν, εἴ τις δίδωσιν ἄμα μετα-
35 40, 6 58 66 38' 66 te protulit, Polemoriis sunt do Apulei quae sertur physiognomonia recensen d. Philol. Suppl. XV, 560), aequo 'ue ea quae ei Aldabius,
Iudaeus olet anus encyclopaedia ann 1360 compositas ei inscriptae cliet, ira inuni fol. 45 usque fol. 52 ed. iv. di Trent. 155 inseritu de Polemonis 3 laysiognomonicis, iliae 1886 p. 2 et quae Iosephus ita Sel ara Iudae iis Barcinonensis, sub finem saeculi XII in libro delectationis circa annuui 1577 Constantinopoli edito sol. 15 e Platonis libro
20쪽
hystomomoniam animalium copiose persequiin1 hist.
n. I, 1 p. 488' 12 et VIII, 1 p. 588 18 syli. r. 41 of si es 47-50 57 58); vestio Hippocritas
it latonis secutus physiognoritoniam chorographi-:am se gentileni profitetur Poliri VII, 7 p. 1327 23st III, 14 p. 1285 19- Η. h. 55). plurimae
lutem sunt observationes specie quam iam supra oce patinomomica comprehemii de Matina II, 9
