Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

발행: 1893년

분량: 628페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

PROLE ME . heri habeo'nnemosyniui sodalis comis Veneri, qui nuper nobis praematura morte ereptus est. 6. Laure11 hiantis LVII, 33 E), codex miscedaneus chartaceus lannae quartum saeculo XV exeunte vel VI incunt satis ueglegenter scriptus physi. gnomoniecti inscripta ἀριστοτελους φυοιογνωμικά soliis indo a 76 usi sue ad 88 aversum continentur caput primari contuli ego a. 1868, totum libelluiri Bartholom. Zam1 Onelia Veronensi a. 1871, singulos locos denuo examinaveritiit Nicolaus Angiani, olim pra sectus bibliotimeas Laurentiana, grotiosissimus, et Carolus G 1 u X. 7. Ambrosianus C . Sup. F), Inembranaceus somnae octavae saeculo XV e codice satis antiquo, cuius compendia saepe male intellecta sunt, exaratus, miscessus physiognomonica, Paae inscripta ἀριστοτε-

λους φυσιογνωμονικώ inde a soli 199 usque ad 217 leguntur contuli a. 1870, denuo inmlis locis inspexit, qui ad tussia mea iuvamia, semper paratissiInus nulsique inultis mininibus carissimus est, Antonius Ceriani, praefecinis bibliotitecae Ambrosianae.8. arisinus graecus 1893 Ρ), olim numeris 379, - 2606 CCCXLVIII insignimis, in inartis soli sorinam habentibus saeculo XV exaratas, duabus partibus comtinetur, tuae diversis anaaaibus scriptae lini per se constabant hamaan secunda a physi 'manonicis quae inscripta ριστοτέλους φυσιογνωμικά inde a soli 135 usque ad 145' leguntur, incipit documento est, nimis graecus qui latentionen indicat in mar. in inferiore soli 135 scriptus physiognoritonica

42쪽

PROLEGOMENA

exespi limitentum quod fertur Aristoteli περὶ σφμείων ὐδά--- πνευμάτων. codicem olim in bibli Uieca Nicola Ridulphi ear tinalis bisse probabile eoi adiuvi πίνακα in lalis 198 post in ἀριστοτέλους φυσιογνωμονικὰ Ἀ- -- περὶ σημείωνυδάτων καὶ πνευμάτων κτλ. o. Ios cum catastogo illius bibliouineas latins reddito monitaucon bibl. Ubi manufer. II p. 768) i. e. Philosophi g= ares)οium Ioo Aristotelis sema etiιlia tn positionitrus Aleaeandri Aphrod. te pars prior, quae Syriani in secundulii Metaphysicorum librili in alia Aristotelis opera, OInmentario continet, cocle esse ide

occurri in physiognomonicis manus altera eorreetrix corti mi ego a. 1880 de nonnullis locis tua

xenti liberii liminis, solet, rescripsi Alsredus

Jacob.

9. Havniensis visiverinatis codex 60 m, elia facetis somnae octavae saeculo XV nitide seriptus, olim, ut o litteras involuero impressis x ILEX. ΡΑ C. conicio, Alexam ira acci morentini, poeticae Aristintinas intorpretis ), deinde Eliae Machii, a cuius

heredit ius lon eum accepi Ioannes Albertus Fabricius, cuius libri minuscripti a. 1770 bibliotilecuin universi-1 Cf. etiam catalogum graecum e codice allicelliano sinum ab Omontio ibi de Ecole dea chartes 1888 p. 19:n. 89 λεξάνδρου ἰατρικων ἀπορημάτων καὶ φυσικων προβλημάτων. 2 Est in catalogo allicelliano n. 33. 3 CL Aristot. v. d. vi I P. 258.

43쪽

XI, PROLEGOMNA. tatis avniensis intravemini. in est codex misceli neus opus nihil nostria quod inscriptionem habet Hibricatam PlXTOTEAOΥΣ ΦΥΣlOCNΩVONlK sit foliis inde a 33 iis sue ad 50' continetur duplicem e perium est coxa ectionem, priorem eam lue rariorem man. 2 quae fuSe atriimento lis est, alteram eam lue creberrirnan a manu saeculi XV uel XVII profectam man M, quae non satis habui voces a librario compendiose scriptas plenas in margine exarasse, sed etiam passim lectiones varias posuis. quas quoniam ex Aldina san in ab apparatu critico exulare Iussi contuli codicem Rostochu a. 1880. 10. arteianus 5635 L , chartaceus formae Octavae saeculo XV non ita didi niter exaratus physi momonica inscript φυσιογνωμονικὰ Αρι--αο--pbstolographos excipiunt in solio 138 desinunt tamen iisdem, quibus Marcianus D, vocibus in soli 1 Lnianus secunda correctoris perquam raro cerim uri contuli ego Lon sinit a. 1880 singulos locos iterum inspexi E. M. Thompsonias, cuius rest AE erga me benevolentiae se per animo meo inlata manebis r

cordatio.

11. Oxoniensis, qui est in bibliotlisca Bodleiana et F. 4 6 2367), in Cori catalogo inter Misce,

laneos 105 O), chartaceus Oranae quartae minorIS sub initivi saeculi XVI pulchre, sed ab homine Eu

44쪽

moniae Baron Londinensis, postea Mehardi

IIare, lxii Bodleianae dono dedit, ut ostendunt vecta

in folio praefixo conspicua: et dono Rictardi Hare Iaris I P. . d. nostrivi opusculum, luod titulo privum in foliis inde a 42 usque ad 157 exstat, post Iulium Eggelingium, ollia contuberitalean rati lariensem, nunc professorem Edinburgensem, ego a. 1880 contuli. 12. Vossianus riincus Q. I sibi uineae vitibversi iis LMonsis D, in chartis somna quartae deinde Isaaes ossi in lassicant verba in solio prae fixo Alamander Pauli filius Peturius senario paret siensis anno I647, et in folio primo posita e Bibliotheca Viri Illustri Isaaei omne I9. cuminarteiano in e consentit, s suod opusculum nostrum, quod soliis

inde a 3 usque ad 53' continetur inscriptum est φυσιογνωμονικὰ Ἀριστοτέλους, et epistolographos e esin iisdem verbis desinu manus correctori rara est contuli ratistavia a. 1871 de nonnullis locis liberalissime Ludovicus erit, conservator bibliothecas Leidensis, me certiorem fecit.

13. Vindobonensis bibliotiaecae Caesareae inter

eodices philosophicos philoloocos olim 260, deinds56, nune 231' G), chariaceus somnae quartae, mem

losissime ab homine graecarum litterarum Pariam

1 Cf. Opera Colona est a Fabricio dii a p. 856 n. 121. 2 in P. Lanat ecli comment de bibl. Caesar lib. VII col. 215 d. ineri

45쪽

XIII PROLEGΟΜΕΝΑ.gnaro Neapoli a. 1458 scriptus, ut ostendit subscriptio ex parte cryptographica in folio 194 a vers 195 conspicua haec: L . . . . δ. . L, μ. ἱ 4. . . .

σ. . . L . ἀπ . . . αυ. νη ἐτελιήθη ρας της Ῥητος ὴμέρα παρασκευν εἰς κ. - μνου 1ἐν τὴν νάπολη ευχεσλ ω π. . . . . μ. . Q. κ. .'. . I455 ad I 0 zene die vene res ora. p. to copiis et esto libro: deinde Ioannis Ioviani Pontani laetus esti incipit a nostro opusculo, quod titulo privum foliora verbis κεφαλῆς δειλοί ἀναφερεται 69 p. 80, 6 cuti subscriptione τὰ φυσιογνωμικὰ ἀριστοτέλους destiui, cunna solium cordia fur a verbis λαμπίας τ δὲ ὁνομα ἀπ του πιερικοῖ λυμπου, quae Sunt ultima frag inrita περὶ σημείων Arist fragm. 238 p. 1622,6 ed acad.). correctoris vestita haud equentia sunt. contiali prima luati uor soli ipse a. 1870, reliqua, consitum teli intercedente Antonius ung. Praeter hos, quod libri manuscripti opuscussum nostriam non continenti nam codex arisinus

gr. 2048 chartaceus formae octavae saeculi XV, i sui olim suu Nicolai Leonident, deinde eardinalis Nicolai Ridolphi, sicular uidem in 11 lice graeco in fronte

eodicis posito ἀλεξήνδρου ἀφροδισ ἰατρικον ἀπο- ρημάτων καὶ φυσικον προβλημάτων βψ δύω ἀριστ τέλους φυσιογνωμονικά καὶ πλέον s. aestue ali paei catalogo cossiciani idolphi Vallicellima n. 8 ed.

46쪽

oauont l. l. p. 313 Ἀλεξάνδρου Ἀφροδίσεως ἰατρικον ἀπο μάτων καὶ φυσικον προβλημάτων. Aristotelis φυσιογνωμονικά atiliae hinc etiam in catalois librorum manuscriptorem l ibliouiscae Parisinae Mellotiano et Oino an physiospioinoide continere, sed iniuria; nam postquam in primis 1 soliis Alexandri phro-

sisiensis problemata in duolaus quae sequuntur

L 71 72 iragmentum inscriptiun ἀνέμων θέσεις καὶ προσηγορίαι ἐκ - -u τοτέλους περὶ σημείων

Aristot fr. 238 exaratum est, folium i sane aridulo ἀριστοτέλους φυσιογνωμονικὰ ines pit, sed non opusculum ipsunt, veriun σημεῖα μά- καὶ στι--πων Τheophrasti D. VI tom. III p. 115 usque ast 130 d. Vimin Lips 1862 sequiustilata quo unquam in quem Frangius in scriptorem physiognomonicomam editione passim sci. p. 29. 32. 8.110. 120. 146 153. 157 ei vis, codex Vallia'. nam quas illo codici tribuit lectiones sunt editionum

diversas, in marme editionis Lugdunensis a. 1590 ponendas uravit, D Vinius vero ex hae in maronem editionis ab ipso arisiis a. 163 foras datae recepit.

Ne ius codicis instar habenda sunt excerpta quae dam, quae in foliis 158 4 159 codicis Biarnsian 67 miscellane charta ei saeculi XVII leguntur nitidissime quidem, sed mendosissime scripta a tirone, qui totiens

turpissime peccavi totque Vecta misit, Ut non'Iun- quam paene existimes eum, exemplar quidem ipsum ante oculos habuisse, sed tantum vocabula dictata auribus Percepisse exemplar autem fuisse editionem

47쪽

XLIV motam Eo. Casaxiboni probare videntur lituerae duobus excen)tis Praepositae Mi ef, δ. 1as significare conies κεφάλαιον α κεφάλα ν δ hanc enim spraecam capimam simium ortim sorinam induxi Casaubonus certe exemplar usurpatum suu editi saeculi XVI, nam in ea a divisuiu pusculum non in collicit,us, sed primum in editione Basileensi tertia Isuigriniana anni 1550 coinparet nullum autern huius tirocinii quod rectius calli aphicum quam mirer Heum noni es, pretium esse ut intellegatur, paucissima sufficiunt. titulus et initium in hunc modum leguntur: φυσιογνωμιαων σύν ις α α υτι διάνοιαι πονται, σωδῆλον ἐν μέθως καὶ ἀρρωστιαι καὶ τοῖς ψυχης παθήμασι σῖμα συμπάσχει δηλου περὶ φοβους ἔρωτας λυπὰς ἡδονὰς οὐδεν ζώου ἔχων γεγένησα εἶδος ρου διάνοιαν αλλο αλλα ἀεὶ το αυτο τοδε σομα καὶ ψυχὴν τοιωδε σώματι επεσθαι τοιάνδε διάθεσι ν ἀνάγκη,

τερα θήλεα ἀήῆένων προπετέστερα νελευθερα αναλ- κεστερα μικροψατα στενοπροσωπα λεπτοτράχηλα στήθημενέστερα πτευροτερα περισαρκοτερα σχι κνήμας γονυκροτα κνημαι λεπται ποδες κομψοι. σῶμα τος μορφην ηδίω ἀνευροτερα μαλακα δειλα δικα. Ad ne ora; ol, Oniano quidem graec 147, quem ponitu e Brandisn de cossicibus Aristotelis Vaticanis diSSertatione Comment Acad. Berol. 183 p. 82)cognova, codicis auctoritas tribuenda est, quoniam nitannis lectiones aliquot si mina editione foui. III

sol. 394 usque 404 iiiversas continet, quae partim ex uno vel alter codice excerptae, partim coniecturae

48쪽

debeo, qui quas in soli 60 et 1 ad physi ,

momonica pertinent liberidissime meum in usum e scripsae pauca sunt, Veriam ne haec quidem annia, sed tantum principitia finem, utpote sol sibus indoles harum notariun satas appareat, repetere huius loci visum est. Incipituit in hoc modum: φυσιογνωμονικὰ. 394 suo bim .s' ὁτι αἱ διάνοι- ἰ- α καθ' ἐαυτάς, post γνωμο--τες , ἀμαρτάνουσι 'Σ4 1ὰ λέγοιτο .v. λέοντι

o desinunt:

28 1J βραχεως .v. βραχυδεως ω er 3 ἡ τοιαυτα vae. αὐταὶ Ιου ἐπενσαλλοντες. I ita eris ae em unita vel alteriuri Venetorum .dicum significari atque ex iis eum potissimuIII tiem supra B lituera, ansimivi, 1 uamvis pariam diligenter, consuli nni esse crediderini. Bessarionis enim codices iam anno 1468 Venetias migrasse notum est, lectiones e codice allatae pleraeque cum B congruunt,

49쪽

. . . . . . . . .

ἔχοντες λάγνοι ἀναφερεται ἐπὶ τους

φαλὰς φοξοὶ ἀναιδεῖς ναφερεται,

in hoc sol desinit. Itaque valeant codices Biminianus bostobonianus. Sed etiam inter tredecim illos qui codicum nomen merentur plures sunt quos ablegandos esse iudicem ab apparati eritico idoneo, si in eum dico, in quo nihil nisi necessaria locum habeant, quoniam e Medistilibus codicibus vel editionibus fluxeriant. Atque hoc itidem cadu primum in ciniicer Ox IuenSem O), nam ex diuione Milina Venotiis 1497 foras data descriptus est, deinde in codicem ossi num V) naan filiis ex Harteiano Li), fortium in collicen Marcianum 200 B), nam partia emarcuillo 216 partiali ex Harteiano L containinatus est, quarinam et quiniann in codices Marcianum 215 in et Liaurentisvium E), qui per me lium lantem Pommunem emarciano C manaveriant, sextum in codicem indobonensem G 0, qui et ipse ex hoc codice C exaratus eSi quae ninia commentatione de Aristotelis quae feruntur physiognomonicis recensendis, ilia 1882

e sit p. 9 sq. exposui. sed etiam hic odo C ab

50쪽

P--- A. XLVII apparatu critico removendus est, utpote qui e Marciano K fluxerit quod conimentatione luaan modo laudavi p. 17 s. evincere studui, a quo diutius mecum reputavi, eo certius 1 si visum est exempla vitiorrem codicis V quae e singulari litterarum condicione

etaiei propria ori ei dilatisso illo loco contendi uno augere possum. D p. 14, 10 praebe μή,

C perperam μὲν, nempe quia on minus clare atque dilucide exaratiun est aveniri autem opinionis meae argumentitan hoc esse puto, tuo paucae tua dam notae quas K in margine praebet etiam in CeXStant qua sunt: ἀνασκευὴ του τειτάρτοm C ad

34 8, 12 οἱ - οὐ κατὰ τὰ μένον φυσιογνω- μονουντες ἁμαρτάνουσι) ἀQασκευὴ του )ail p. 10 4 'ἱ ἐκ των θηρίων φυσιογνωμον-ντες οὐ διψος τῆν ἐκλογὴν τον σημείων ποιουνται) ὁ μαῖρος δειλος, σ κυθης σκήθης ἀνδρεῖος ad D p. 20, 1 οἱ μεν γὰρ π ταῖς ρκτοις μεσημβρίαν δειλοί τε καὶ μαλα- τρίχωμα φερουσιν); δυσχερῆ, καὶ δυσανία δυσχέρεια δυσχερια C ad 114 22, 15 - δυσάνιοι. minitiam hae notae in K non ab ipso libriuno, sed manu secunda appositae

sunt, elucet C codicem a Xaratum esse, postquam hic manuari correctriceni expertus in quocum comveniunt lectiones a me l. l. prolatae, in quibus e muncm conspirat, qu1bus nune unam addere utile esse

ἀνεπτυγμένo est ecit duobus autem locis quos l. l.

protuli ut correcti a mariti securula in profeci

SEARCH

MENU NAVIGATION