Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

131쪽

CXXVIII

anno 1880 Parisiis excussi nonnullis lectionibus

postea me scisis antem ea luam semper experim sum benevolentia. Alfredus Iacobus certiorem fecit.

3. Parisinus gr. 2037, olim Coibertinus 382b, deinde Roseu 310i, chartaceus sorinae quartae natoris, dilucide atque sitide saeculo XVI exaratus a fol. 1-35 Polemonem et a sol 41 55 Melampodis de palpitation et de naevis opuscula continet soli quinque 36-40 vacua relicta sunt cum tituli deessent, glutinatori accidit folia 1-7, quoriri primum partem secunda in Pseudopolemonis, 3ρους δεον ἀωθρώπων incipit, foliis 8-3 praefigeret codicem anni 1867 et 1880 excussi 4. Monacensis gr. 583 anno 165 scriptus, de quo supra p. X et XXV egi, a fol. 1-34 ΠOAE-MΩΝΟΣ ΦΥΣlΟΓΝΩΜΟΝlKON continet. 5. Sinaiuleii 1200 charti miscellaneus saeculi

XVIII, quern inter ii Lilia etiam φυσιογνωμικον του σοφω Πολεμοντο continere, sed frustra ipso nuper in Sinai ruonten reverso quaesuum esse Frideri

6. Hierosolymitanus bibliotiiscae patriarctialiS364, charitiemis, qui indo a folio 21 usque ad 67 Πολέμωνος φυσιογνωμικύ continet sed hic quoque codicis nomine indignus est, quippe qui dein saeculo XVIII scriptus si teste Papa Opulo eam me Ἱεροσολυμιτικὴ Βιβλιοθήκη I p. 87). Sed ne Parisinus quiden 203 et Monacensis ullius in eris saetitanda inornenti sunt nain uter aue ex editione Romana Ro), de qua supra p. XVII si1 et XXV eitia feci, transscriptus est atque Monacensis quiderii

132쪽

CXXIXTepeterentur, nova insem entur, nonnulla verba Omitu ReliqDomini auten duomin codicum neuter ex inero fluxu, sed suam uterque habet auctoritaterii, etsi C fide paululum praestare haud negandula est. sed etiam camillus Peruscus qui editionem Romanam curavis Ito neutro oranti, sed eodice eum P comat usus est consensiun codicum C et editionis M littera x, ora ectiones a scriba codicis Monacensis saetas fuera ii' significavi. vitia aufein quibus

B scatet ut omnia adnotarem, a me ianpetrare non

potui neque lectiones versioliis latinae a Nicola OPetrei furiae apponere e re visum est exceptis sis

quae Inmlarem dignitatem haberent codicis enim

gemellus fuit is, i suem etreius secutus est in versione Venetiis anno 1552 ina in libello inscripto metii Philosophi de natura stragetur hωninis opus t Pol monis ueniensis insi is Philosophi minuae si oriuninter elationis i Hippomatis de hominis inueturi L mesis ad Anticyonuin Resten de ii enda valeti dine sistola MelanFi de Neris Corporis Tractatus. )Nullus autem vi crisin a dii; dandam usus est veri

SIOnas latinae omnis Caroli Monte cuccoti a radio Francisco edit ae libello inscripto Polemonis Physi nomia e pareo in latinum res se Quintas omnitem

133쪽

sem pia Da nute Francisco Montemsceolo eius fratre Di Dee edidit Mutinae MDCXII non ex editione Romana fluxu nec quici tuain bonae frugis in eiusden viri graecae linguae parum gnari nnotationibus invenitur. Frangi valet quod supra p. XX dixi Magno auten cum eventi etiam in huius opusculianen sis tollendis Operam Suam collocaverunt Iclburgius et . . clinei de x, cun minore Gerarius Falhenburgius ), Vulcanius, octa, imavius,

fuit, in aliis peccavid ipsi neque physiogmanoniani latinam adhibitis es salsam de ration quae inter Ad

Ina13tium et Pseudopolemonem interces tu; et de littius aetate Ophionem secutus illis semel merula non librariorium sed auctoris sustulae multas lotur eius conte tiaras silentio praseterire utile visum est. Schneide vi nuru in uno loces p. 306, 19 sq. p. 196 Fr. emerulamio toto caelo a vero abera asse in Herm. vol. p. 465sq. docui.13Maee versio Italica Patavii 1626-in Flaminini delPHuo-ino Ioannis Baptisino Poriae, Venotiis 1644 et 1668 repetita est.2 Is in mali exemplaris editionis Romanae, quo teste inscriptione in involucro posita Bononi M. CIO IO LAVI AI

. Augusti sibi acquisivit quodquo tunc in bibliotheca universitatis Elieno-Traiectinae Hs. N020 Kasta pl. C. nuui. 1488 in Catalogo Codd. Disinu per bibl. Univ.Rlaeno-Τraiectinae Mino 1887eduo Ser uiur, nonniillas Emendationes adscripsit quas quoniam nuper demum Triviecti ad Rhenum inspicere mihi licuit m 31norabiles

hoc loco publici iuris meiani scripsit Fallis urinus p. 298, 21, ut ego, ἐκ τινος μεταπιαίστου; p. 301,11ἐκ φρονέστερον; P. 302, 12 σκεπτομένοις; p. 391, 8, in Sylla ius, iε-οὐνας. 3 CL d Volem phys p. 8 not. 3.

134쪽

IV. Iam sequitur II p. 1-145 physiognomonia larina, quae maxime e Polemonis opere pendet. Ecd sane eius auctor se e tribus auctioribus sua sumpsisse p. 3, 1 Em tros auctoridius inrtim libros prae mamuhQui, Looe vindici, Aristotelis rhilosophi, Palesnonis decla-nreuoris, Umorei scripsormn m ad primin institistionen Huus res pertinent et sti a facili ius intelligantur, accuratius autem examinanti elucet eum longe pleraque e Polemone interpretatum esse pauca e seu laristotelis et Loxi physiognomoniis vel immiscuisse vel assuisse e Polemone enim, quem Jemonem nomamat, fluxerunt, si uamvis M o eius mentio

Onusia fere ases de signis inde a apri s Musque a colores D79 et quae de speciebus indo forti g 90 iis pie ad eun stultitia nocentems 10b praecipiuntur, tutibus accedit exemplum physiognomoniae praenuntiae, cuius tantum exordium servatum est g 133), reliqua cuui fine opusculi perioriant ad Pseudaristotelis libellum redeunt praeter pauca qiuae eius omni insignita signis oleanonianis vel

Diuiti reci

135쪽

CXXXII

Verecundo usi sue ad meritoria vigente tu si 106-11 ad Loxum redeunt locus de labio inferiore excedente p. 67, 11), signa Poleutonianis subiecta g 81 et 82, physiognomonia Oologica, g 118 131), nota de labsiognionioni praenuntia grata et, si recte

conieci y), Inaxima pars prooemia et epilogi, et descriptio signorum, a quibus auctor initium fecit, capillarum cutis capitis, post quae in reliquis e sequendis eius vestigia relinqueIula Polemone uisequendurn esse Statuit , derique species arioltis sal b). Iam si de rissione qua auctor Huniis suun obiit

quaeriII1IIS, libellum Suum Satis 1 estinanter consarcinasse potius quam concuinasse neque ultimam manuane imposuisse censendus est . nam, ut nonnulla prinferam, talitae fui incuriae, ut non animadverteret se tres species inverecundi ἀναισχυντου), honestam Oribus κοσμίου, mansueri πραέος 1 sanis Polemone D94 95. 100 etsi partim sub aliis titulis impudentas g 4 et temperata b praebuisse, sed, quasi deessent, e Pseudaristotelis physiognoritonia

1 Haec exposui de Polem phys p. 6sq. de Arist Phys. indole p. 29 sq. de Lolli physiogn. Mus Rhen XI II p. 606. 2 CL Mus Rhen. l. l. inter ea, quae his in Prooemio Polemone immixta esse enari avi l. l. p. 50 etiam vecta p. 6 5 reserenda sunt sicut in stitilio littera renit, eum sint insenti ruu-ti,ir elementisinuan Mn Graecos psa seu omnis mae et ovinis se nocomprihenditur, ita in Mysiognomoni proposuιs elementia latissima observationis hi it sita panditur cf. p. 119, 3), quibus respondent quae sunt in versione art1lbie c. I p. 120 9 sed tibi, FOSivitatu cetera signa cognoveri et in nra rnis erini Metta feceris Fe uniu=n α ιae tibi descripta etint, hoc scientiae 1shDiogno noniae fundamemtum erit ut sum litteras radatim docetu T.

136쪽

supplementi loco adderet g 106. 107. 109. et quae apud Polemonem de capillis exposita invenit, non simpliciter, ut reli tua, reddidis, sed in hunc modum: p. 92, de capiἰlmim arietiate haec siverius sit iden dis directi ferum, Me idem missi, is naeri insidiosum,

quiderii suis capillis se iam sum s 4 verba

seeisse, sed obluus est ibi se Lino sorde usum esse, qui hanc disciretio an non fecit. nec quisquaIn laudare poteri ponexum, qui est in descriptione capillom g 13 p. 22 3sq. sciendum eum, de ea lilis his

Di mιn honiis nascuntur, o cretiora sini SNna, ut cuilis, Superosiora n oculor in incipiam sis capite. Capsili stantes idem Ust nigri entu Mooniinon iam dicunt te. hi in capite do pedibus canon 72 P. 1, iussis e Polemone relato puli erimbus uni tantet eae interiori sum alaiahmenta ruertent, erat,staam et nati ynmn merit m ostendunt haec subicit Aristotcies di etiam hos esse ersutos, Mi halent inflea si 'estia Motu sim in sersonis senum comicomam, huic ad lita mento locum minus aptum vix inveniri potuisse

concedeS. 1 Cf. de Arist phys indole p. 298 sq.2 CL Mus Rhen. l. l. p. 508. quoc autem Ferdinandus

Mater de anonymi playsiognomonia Apuleio salso a Uudicata, telisinas 188 p. 4 notavit definitionem vocabuli γλαφο- Q. Messe, quamquam bis Di10 p. 132, 16 mo , mus nisi ii itionem supra insinuasimus et sol p. 34, 5 stupra reuterne Iositum est hoc Morneam ad eam provocatio extra culpam esse Ructor iudicandus est, postquam e Molinii codice cognovimus hunc Oeρtri definitam es8 g 10 p. 32, 13 γλαφυρον autem intellisse ὶ tun e8t, Ῥιod non uniforane est rine Miseritu/u

137쪽

CXXXIV

PROLEGOMEM. Sed ne sententiam quidem graeci exemplaris usquequaque auctor assecutus est hic illic sane codex quo

utebatur vitiis inquinatus erat, veluti p. 80,11 Adam II, 20 p. 366, 3 χεῖρες πάνυ κολοβα μωριας σημεῖον)Pr μωριας praesaei af φωρίας, nam noster Vertit: ninuum brevis manus es aes a furtis soriuncero res sunt i p. 48 4 Adam. I, i p. 25, 3 εἰ μέντοιμμα γρύτροι πορρεοιεν, μωρύτερά praebebat ἀμαυ- ρύτητι 1' ἄμα γρύτητι, nam noster vertit pii in obscuritate dis tituit, si sunt; p. 49, 5 Adam. 13 p. 326. εἰ δε καὶ τὰ βλεφαρα αὐτους βαρύνει, πλείωνὴ ἄνοια praeliebat Cpro , nani noster vertit si uri

p. 97,9 Adam. II, 39, 398, 10 οἱ μwκρὰ βαίνοντες απρακτοι, πικροί praebebat μικροὶ, πικροί, nam noster τae urentis simi sed multo frequentior est error ipsius interpretis, ut in voce ἐπισκύνιον per super oleanreddenda . 53, 2 somιla pia intendini aerite et siιnt Sicci, Saevos insidiosos atrie oc ulto nocentes, o=nniam id uri, omni perpetrantes indwalunt, eo vi is Supellicim ident om li hesbueris leviormn Adam. I, 16 p 333, 2 εἰ δὲ ἐπὶ τοιούτοις φθαλμοῖς ἐπισκυνιον

Adamantius aI, 13 p. 361 2 αῖ δὲ περιφερεῖς καὶ πλήρεις,

138쪽

καὶ μουσικῆς ηττους Ad I, 1 p. 29, 1 per quod

Fer aures et oculos insolunt, inani sola ratione viol-

mintur a pie inlisantire p. 50, 5 vel verbis καὶ στρογγυλα Adam. II, 27 p. 378, 9 βάσκανοι δὲ καὶ

ὁσοις παχεῖα ουσαι αἱ γνάθοι διεστηκασι των φθαλ- - στρογγύλαι παρειαὶ δολίων male ad ante cedentia reserendis p. 68, 10 pDorum nulla tan tarn ab oeulis ci cisae sunt uenitudιne ac pondere suo prae-orma labe et sunt oti indae, invidiae mi ilium etc. ad elocutionem anais pertinet exaggerandi quoddain si dium, quo permotus adiectivis initul positivo prolatis addidi adverbia adnmoduanu, salis, siquanto, nimirivι, in Vita comparitavo ablativum a nucto, vel pro positivis

Edmundus Kerier dissertatione inscripta pulei quae fertur physiogymnonia quando coanposita sit', iliae 1890 p. 36 si intillis exemplis illustravit qua cum proprietate cohaeret, quod ad unam Vocem graeeam v. g. δειλω reddendam duas adhibet timid res et i, imbecillis p. 59,1 120, 6), cuius usu exempla, cuIn ,reberrima sint, hoc loco proferre Supervacaneum eSSe duco exceptis sis quae simul eum allitterationis studiosissimum fuisse ) monstrant . 78 7 conclus et cornpressi

συμπεφραγμεναι) p. 121, 10 coniunctis avete conesi sis συνδεδεμένοιο p. 82 6 conii moti sum et e ,haerentoἰδουσαι, φλυριαν καὶ κακοηθειαν σημαίνουσιν cum e consentiens Arabs c. 13 p. 10, 2 costae rotundae plenilis hydrops, 3nutiae Iop acuatis et pravae actionis virunt indicant habet; nam, ut verba nan restrtur ad ranas demonstrant, Oleutoni praeceptum correxit et auxit e Pseudaristotelea 3 p. 58 9 σοι δὲ ἐκ τῶν πλευρῶν περίογκοί εἰσιν, οἷον πεφοσημένοι, λάλοι καiμωρολόγοι ἀναφέοεται ἐπὶ τους βos h ἐπὶ τοις βατράχους 1 CL Coeminum Arela L .L Lexin VII, 460.

139쪽

θουνται). f. etiam p. 61 7 sm me tisi e semendat; p. 62 6 vissimi fur MDe Mnt tigrintur. Aeque atque Mamantiuiri interpretem paganum fuisse uno loco g 2 p. 43, 1 non ab inmietare illa, non ab iniuria hominun vel deorum H muti alatincti ni satis evincitur.' quis fuerit, nesesinar nam in codbeibus vetustioribus libellus tantum inscriptus est: Physrognonionia vel liber Phisio onioniae titulos recentioriun codicum, ut Marpurgensis Bra fol. 36yshisononiis Daei medici, Oxoniensis Ashmol. 147 1 sol. 125 Fhis iussonmnia aristotilis, Erfuri . Amplon. u. 295 fol. 43'

phisio non rara aristotilis Londin. Sloan. 2030 fol. 91 et 99shysio nonna Aristotilis, Londin. Moan. 3469 sol. 5aphimonii sale ionis philosophi e primis vectis libelli, quae supri, p. XXXI laudavi, fictos esse apparet. idem iridi in Arnoldum Saxonem qia1 libriam prius sub Ilori, mox sub Palaemonis nomine Rat. R Ursonis nonini coniecinam continetur aperte falsa Ampio , qui de eodie anepigrapho a suriensi M. 378 sininus, invisit, libet de rhisononii se scriptis Looe viedies A,

s es. esse l. l. p. 11.2 CL de Mille quae sertur physiognomonia recensenda et emendanda Gahrb. Ut Philol. Suppl. XV, 55M. 3 ci iniri p. LXIII sq.

140쪽

PROLEGOMENA

CXXXVIIstot His pinosophi, Primen hau deeluma oris mi in iis

dicari non potuisse, si ab Ursone Calabro eo Inlio suus esset, illa coniectura, excluditur dictione libelli, quae a latini te auctoris et inminentatoris Amphoris- moriam OInninoque a medulaeVi barbarierisi In aliena est, ut de puleio Madaurensi auctore cogitare

mi aerint viri doctissimi dira Spicit Sol in. t. IIIp. 321 et Rosius Anec t. , 61 sq. assentientibus Rotidio Uebor Lucians SchriR Λουκιο p. 16. GHech. Roman. p. 317, O Ribbeerio Mus insten. XXXI, 399. Alazon p. 52 et 85), oensellio Jahrb. s. hilol. CXXI, Hi) quamquam haec quo sue pini multis in primuin fundamenta quibus ea initur vacibiarii. Paod enim locus libelli nostri4 32 p. 49 10 Apollio muta prudentistimum pronuiuiami si Alberio Magno de anim. I, 2, 3 opp. d. Lugd. t. VI p. 24 29)Socratis, item Apollio fritilantistianum frontui nit, indominime concludendum est ab eo libelluari sul Apulei nomine lectitari esse. nam ac Alberim revera cis AEn Dio' scripsisse, Qui aliud nisi eruorem commisissimilem atque p. 28 14 acceptun est auton is anti

1 CL iis Rhen. XLIII p. 505.2 et de Polem plaγs P. 6.3 Querne codice Ersuri Amplon. Qu. 226 fol. 6--30 cognovi 4 Editiones libri de animalibus Mantuana a. 147s e Veneta a. 1498 praebent ab ApiHegio.

라틴어 텍스트