Scriptores physiognomonici Graeci et Latini recensuit Richardus Foerster ...

121쪽

eXVIII PROLEGOMENA

122쪽

CXIXConsensiani hinia trium codieum 8 in apparatueri eo uera x, odicum S ueri y significavi E reliquis codicibus eas tantum petiones protuli, tuae presernendationibus a librariis prolaetis lial endae

non tot quot in physioronaonia pseudaristoteliea aliis iue in seriptoribus, menda corrigenda posteris

reliquid . de qui ibiis priusquam disserant, nihil opis a lemendationem rediamiare mone e versione lacinii

et ipsis se ibi s)m hon nun conmahatiam emetuatione' loportet e censui tangiwn sacris instroidan aedibus enserandam inmine an aeris mandare, magnae posteras nostris uti ran utilitati et desinit in ora lis nigredonranstretiorem caesius color aeviorean indicat throm uenMu animestutum p lumnia sunt caesio, quae verba distruchon sequitur: t i te Christe colu syncero conte re menFtor Seu niger, aut altas, seu rubo : ille bonus: et Deo alias nam ex ipso codices vel huius ge- anelio saeta est. y eduione an principe in feci viliomini in codice , quem secutus est, aperimina naa mari partem correxit, pauca, quonam emerulatio non in promptu eras, vel mutando vel supplendo amplificavit quomini

indidem Philol. XLVI, 257 sq. dedi permulta quae

123쪽

in lia editione restabant merula Ianus Cormarius in editione Basileensi eum, ut ipse anyx pseudaristotelicae physiognomoniae ope, tum ex suo ingenio praeclare sanain qui editionein Romanam cui ais Camillus eoiscus nonnulla sane e seudopol monis phvsiognomonicas com exis, sed in reliquis sere invii a Minerva, egit, quamvis aliter ipse iudicaverit praef.

sol. 2 ούτων Πολέμωνος καὶ Ἀδαμαντι- μὲν θάτερον ἐξέδωκα, τι δωμώσεως, ἡ ικρας ἐνέδει, θάτερον δὲ, οτι ενετυπώθη μὲν πρότερον, ου ἀκριβος δὲ οὐδὲ μος, Δ ἐσται ἰδεῖν, καὶ γνοναι σαφος τοῖς αμφότερα συγκρίνασι Πειτα δὲ ταφα πολλη

ἐπιμελεία καθηρας. και εξ μυδρον, σο ε εαοὶ λαμπρά τε καὶ λικρινη ποιησας, καὶ εἰς σαφήνειαν ἀναγαγὸν τη ση πολυμαθεστει κρίσει ποτίθ)ὶμι. Sylburgius, iei praeter edition ps Ba codicem S adhibuisse modo cognovimus, etiam plures locos quam in opere pseudarisi delico feliciter emen-

124쪽

Iam ut ab editoribus ad eos qui passim textui

runt ' Conradus res ne et Ioannes Baptasta Porta operibus, mane supra p. LXVII commemorori, pauca Andreas clioritis iii In argins versionis latinae quae in codice Bibl. Univ. Lei densis Vulcan. 29soL 39 sh exstat , quam non ipse sedisse, sed faciem

dam curasse factamque correxisse Videtur, fluoniam non solum omissa supplevit, sed etiam res quae ad

sp ammaticani imponiisque orthogoaphiam spectant couexi vocibus si interprete usurpatis notam apposuit, ut vocibus audarimnuli et craMicraιrit in quibus interpres Oaecas θρα δειλος παχυσκελῆ reddita; in marine adscripsis o racion positio plura emendavit Bonaventura Vulcanius notis manila scriptis, quae in eodem Odie Leid. Hile. 29 sol. 50'51 leguntur inserinae In Adam si Phmio innmica observarione editionis mirana M. D. XXXXV.

1 Nullum locum metulavit Iorarius Fallcenburgius, do Tu cf. p. XXX.

2 inscripta est Adaniantia Sophiste in Sophistae cori Schoti Phys gnomis in Physiognovitae corr. Schori lib. Irinnis. incipii Cum artiem, lysiognointea in is Aristotile eo leminin eum ' lio e insemin Sol in plus inanis oliis cis eo corrasi Meni, si auu ωιe honin in opein buc pondens, in eadem nise aeremissem, opere in operae corr. Schori pretitum facturum me

125쪽

CXXII in qui etiam de scriptori ius physio Dalomonicis edendis cogitasse et a Seliori versionem latinam maninotis accepisse videtur, ut eum viro doctissimo eodemque amicissimo S. G. de Uries conicio ex epistula a

Selisu Miserpiae die 2 mensis Martii Musi 1598 Seripta, nunc inter schedas Vulcani in bibliotheea

Leidens servata et a Vriesio humanissinae mihi transscripta: Mitto tu, libellos . . . Cyril παντα, Glas ianvii halagis nos et de re nancili etc. - Ad nonGφυσιογνωμικὰ eo resurivit S, P od ibi i. e. Liugduni Batavorunt, ubi Vulcanius erat ea nudi in Miseriam, utinam tu inare possit labor tuum Aeliano Graeo ed aridimus unum ibi specie viri lartis caput II, 14)e Pseudopolemone expedivii; Ioannes Meursius, qui ipse consilium Adamantii et Pseudopolemonis edendi amavit, ad Theocr. idyli spici leg. Iuugd. Bat. 159 i)p. I70 A nu u loci n e Polomonis Physiognomicis sic emendandum censeo. Ἀστέα μεγάλα, κύμη σκληρὰ, κοιλία πλατεια, και κοίλη, μοι καρτεροὶ, μοπλάται

εὐρεῖαι, διεστηκυῖαι, - ρ. ' . . ,σ. . . r. τὰ

σφυρὰ καρτερια inisi an id crum tisma id fui me otii n suppedio mιυ tmιnpie illum auctoren ab inni meris mendis vindicotum pselio dontabo nec sua laude defraudatulus est Oroetor qui idem suu scriba cocti eis Monacensis gr. 583, si recte p. X conieci, Heran annus Venius, qui in multis, etsi saepius Pseudopolemone quam suo ingenis, manum scriptoris

assecutus est quae littera, infimierula esse curavi. maior autem nurneriis est emerulationum I. . Schnoidera, quanti nonnullae in Terieulo' pluriniae in marine exemplaris ratistariensis editionis Frangianae

Diuiti reci

126쪽

PROLEGOMENA .

CXXIII exstant e p. ILXVIID. pauca denis iue correxeriant Simivius opusc. II, 185), Rosius de Arist. libri oes. p. 225 Anec t. I, 133), plura Henrycho susici US, de quo es p. LXVIII sit nonnullamini locor in emendationes ipse quaestionibus physiognomonicis' iliae 18S foras datis p. 11 14 proposui.

127쪽

Quod autem Olemonis operi per Ada Inantii III,

idem huic per magistellum aevi Byzantiae prioris accidit Adamanti quoque physiognomonica in

Huius epitoma Daganentur valde mutilum atque vitiosuit in codice exstat bibliothecae nationalis Ma- tr 1 tensis N-73 a chartaceo miscellaneo saeculi XIV, qui olim Constantini Liascaris fuit ), sol 219-223 incipiens verbis τὰς κύρας μεγάλοι τε ὀφθαλμοὶ, desinen σημεῖα μύνοις οἷς εἶπον διαιρεῖται. quae cum Imartius Catat codd. Iraec Matrit p. 268)an Adama in physiognomonia IIII p. 320, 1 II 59 p. 24, 3 repperisset, totum agmentum huic

tribuit, quaIn sumn eum fugere non potui cis in Fresso exenoari id cu- copii rem via se rexi ruam ordine, ninno oue sitivis, rum maria ne miser, ratam eontextu, qua planiori, in deffectis i nonnum' an etiam prorsus iis dissidere pariem secundam aeque atque in Pseudo-polemonis opusculo inscriptam esse 5ροι εἰδε υν- θρώπων. postvaam apographum eius Singillaris co- innas uitelmi Gurtiri ab Erilest Rautentis Ocommuni amico rogati nisi iam anno 1868 paravit,

1 CL inscriptionem in soli 180 positam oνμαντίνου λαοκάρεως το βυζαντίου κτημα, ἐν νεαπο νηθεν.

128쪽

PROLEGO IENA.CXXV ante hos duodecim annos id atriti cum codice ipso eonferre licuiαδ)Atque haec quiclem epitoma integra latis fuit potissimus libelli qui hodie Polemonis non1en Praese fert, sed huius auctor, qui aetast e Byzantina posteriore fuit, et in remana Omline et in dictione vestigia illius passim reliquis, id quod placuis eius cum Ashininanti epitoma Matritensi collatis commentatione

de olemonis pl13 s. p. 11 sq. fusius Ostendi. Cum autem epitomae Matinensis et seudopolin anonis instima quidem physi Milomoniae graecae mgnitionem non dilatent, venam Verba damantii corrigenda plurimini conferant, aerumnque litteris minutis infra hunc imprimendan esse curavi atque priorem quidem litteris Matr. codicem ipsum litteris Ma insignivi. seudopolemonis auten opusculum PH aliquando neglegentissime plurimisque

compertilita in codicem transscriptum a viro Semidocti qui hunc corrigere et compertilia SolVere studuit novis vitiis infersitan est cui talent in nim in textus unus omnium coa ruptissimus os deret,eiani ad formam genuinam ubique revocare non licuit,

sed aeque atque epi inani Matinensem uultis locis, ut in libris est, iamvis sensu privus, relinquere

coactus erEum quae certa, Matiana ratione corrigi

poteriait, correxi consilium auteni quod in eo edendo secutus sum etiam id consectarium habuit, ut singula capita e quo apud Adamantium Sese X-

cipiunt ordine, qui alius almae in libello ipso est',

Diuiti reci

129쪽

CXXVI

proferrem, ordinem tamen huius proprium simul cum numeris paginarum editionis Frangianae in notis iam

dicarem.

Sed seudopolemo ut iam in extrema liae parte in descriptione speciemini πικροs ei; πράου Αd insilitianis seu Jaristotelica inmiscuit ita liis in inoinde a Di usque ad 86 quae ala Adamanti omissa vel vidi vel Opinatus est subieci hauriens cum ex aliis fonti hius, g 1 p. 430, 3 Sq. τον ἐρώντων - συμπίπτουσιν ex Oribasio syn VIII, 9 vel Paulo Aeg III, 17 ibid. - εία ἀνδρις καὶ γυναικις ἐν μετεωρισμοῖς ὀφθαλμον κα εν τοι βλεφάροις γινώσκεται Iesu

Sirac. 26, 9 vel si , p. 31, 3 οἱ δὲ μὴ ἔχοντες τι ἐντος κοῖλον - ποδύς, ἀλλ' ὁλήβαίνοντες παν-ργοι

ex Aristotelis historiae niuialium I 15 p. 494 16 - syli loc phys se. 43), tum e physiognomorda pSemla' ristoteliea paulo pleniore, quani quae ad nos 2 ven ' atque liae statim post Adamantiuiri p. 27 43l imprimenda curaVi. Huius autem opusculi codices, quod sciani, aetatem fuderunt id sex - 1iam quid septimo, quem olim apud Andronicum archiatriam Corcyrae, ut Videtur, Ianus Lascaris inspexit descripsitque Πολέμωνος φυσιογνωμονικὰ Πολεμωνος ροι ἰδεῖν ἀνθρώπιον, ἐν τφ τελεῖ τινον σκευασιον ἰατρικον βιβλίου μικρου

Diuiti reci

130쪽

PRO GOMENA

CXXVII τινος μέλανος μω Vat. 1412 fol. 56' saetiani si ignoro I. Bero linensis Phillippsianus 1 bi 6 C), querit supra p. XIII sq. descripsi, continet a pag. 5 usque

ad 49 Πολέμονος φυσιογνωμονιι . manus secunda, quae correxi et in margine spiritus omissos addidit, librario aetate sere par certeque vetustior est quam manus com ecfrix quam textus Adamantianus expertus est. sed passim etiam com ectiones manus recentioris my)conspiciuntur codicem bis annis 1880 et 1888 contuli 2. arisinus gr. 2118 4 P olim is , a

culo XVI litterarum somnis minutissimis iisdemque nitidissimis in chartis formae sedecimae exaratus, pag. 1-55

lampodem περὶ παλμον, pag. 77-81 ερμηνείαν του βροντολυμ τον δώδεκα μηνον continet anno 1735don de Melielin Resain Miliothecam intravit securulum inscriptionem folii primi Donne auRoy par r. LGl de mes linae D. Di I735. Sallier, sertasse idem est atque is, quem olim Fulvius

Ursinus habebat exaratura manu Oannas Honorii

Hydruntini, quo alligraptio usus est, secundum in Imrem codicum mi ecomini Ursini qui in codice Vaticano lat. 7205 inest n. 9 Philonone et Melaninori, statuo dιmano ii Gio Honorio ligato alla, rea in m ante to ct imo lorentino, in sviro in es paucilo. ' codicema et P. Nothac, a bibliothinus do ubi Orsini

Diuiti reci