LIBANII OPERA

371쪽

LIBANU OBATIO VIR286. καίτοι καὶ του ἐλίου ταὐτὰ μὲν ετ δροντος, τὴν τὴν δὲ ἰόντος οὐχ ὁμοία τοῖς βελτιστοις ἡ χάρις.ὴ γὰρ ἐῶ τμ δε λυπη βοιατίζουσα μὲν την ψυχην, συν- λουσα δὲ την γνώμην ἀχλύν τινα καὶ τοῖς δμμασιν ἐπιφέρει, καὶ μικρόν τι διαφερομεν των ζώντων ἐν σκότω. οἷα γὰρ αὐθις ἐπεισηλθε θ ο βασιλέως σφαγη σεμνοὶ μεν οἱ κατὰ των θεῖν δημηγορουντες, ιερεῖς δ ἐν εὐθύναις παρανομοις οἷς η ἐθεραπεύθη

1 τ μὴ τί θεται, μαλλον δε ὁ μὲ εὐπορον οἴκοθεν κεν, ὁ δ' οὐκ εὐπορων δεθεὶς τέθυηκε. 287. νεον δὲ οἱ μὲ, κατεσκάφησαν, οἷ δ ημιτέλεστοι γέλως στῆσι νει τοῖς μιαροῖς φιλοσόφων δὲ ἀνδρον αἰκίζεται --ματα, καὶ τ εἰληφέναι τι, βασιλέως διδοντος φλημα, γέγονε καὶ πρόσεστιν αἰτία κλοπῆς καὶ δεῖ γεγυμνωμένον μέσου θέρους εν μεσημβρί ταῖς ἀκτῖσι πιεζύ-

372쪽

LIBANU ORA TIO XVIII

363μενον προς οἷς εἰληφεν δ μήτε φαίνεται λαβὼν Ἀμε

δύναται δουναι, διδόναι καταναγκάζεσθαι, οὐχ να

στρεβλουμενος καὶ φλεγόμενος κατατείνητω. 288. ρητορικῆς δε διδάσκαλοι συζοντες προτερον τοῖς αρχὰς εχουσιν πελαύνονται τον πιρον, σπερ ἀνδροφονοι, πλήθη δε νέων τὰ περὶ αὐτους πρύτερον ταμ οροντες φυγοντες ο ασθενεῖς τοὐς λύγους αλλην σχῶν ζητουσι βουλευταὶ δε τη- δικαιοτάτην θεραπείαν - - τον πατρίδων ἀποδράντες τψν ἄδικον ἐλευθερίαν. οἐdίωξαν, ὁ δε ἐπισχήσων τον πλημμελουντα υκ εστι,

289. πάντα δε μεστὰ πρατήρων, ηπειροι, νῆσοι, κομαι πύλεις, γοραί, λιμένες, στενωποί πωλεῖται δε οἰκία καὶ ἀνδράποδα καὶ τροφευς κά τροφος κιὰ παιδαγωγος καὶ προγύνων τάφοι , πανταχοε δὲ πενία καὶ επτωχεία και άκρυα και τοῖς γεωργοῖς ἄμεινον εἶναι δοκεῖ προσαιτεῖν η γεωργεῖν, ὁ δε τήμερον δουναι δυνάμενος αἴριον χρηςει του δώσοντος. 290. Σκύθαι

373쪽

364 LIBANU ORATIO XVIII καὶ Σαυρομάπαι καὶ Κελτοὶ καὶ παν οσον βάρβα-ν621 - ηγάπα ζην ἐν σπονδαῖς, αυδ ις τα ξίφη θήξαν-

διώκοντες αἴρουσι, διωκέμενοι κρατοῖσιν, σπερ οἰκέ- ται πονηροὶ δεσποτου τετελευτηκύτος ρφανοῖς ἐπανι-291. Ἐπὶ τουτοις τίς ου αν νουν χων ἐκτείνας

ἐαυτbν ἐπὶ γης καὶ καταχεάμενος τέφραν καὶ τίλλων νέος μὲν ουλον, γερων δε πολιὰς αυτύν τε και τὴν 10 οἰκουμενην, εἰ δεῖ δὴ τουτ' ἔτι προσειπεῖν αὐτήν, πεπιθήσειεν 292 ὴ μέν γε Γη καλῖς τε yσθετο του πάθους κιὰ προσηκοέση κουρῆ τον ἄνδρα ἐτίμησεν ποσεισαμένη, καθάπερ ππος ἀναβάτην πολεις τόσας καὶ τύ- σας, ἐν Παλαιστίνη πολλάς, τὰς ιβύων πάσας 1 κεἶνται με αἱ μέγιστα Σικελίας, κεῖνται δε λλζνων πλὴν μιας α πῆσαι, κεῖται δὲ ὴ καλη Νίκαια, σείεται δε η κάλλει μεγίστη καὶ θαρρεῖν περὶ του μέλλοντος - εχει. 293 ταυτα αὐτ παρὰ της Γης εἰ βοέλει γε, ο Ποσειδονος παρὰ δὲ ὁ Ο ουδρον λιμοὶ καὶ

374쪽

LIBAM ORATIO XVIII 365 λοιμοὶ φθείροντες μοίως ἀνθρώπους τε καὶ βοσκήματα, δε οὐκ ν θέμις ἐκεινου μεθεστηκύτος ευθε ῖν294. -υν θαυμαστύν, τούτων φύντων τοιουτων, σπερ ἐγώ, ζημίαν γεῖται ὁ μέντι τεθνάναι. καίτοι ἔγωγε του θεοὐς ξ υν ου ταυτηὶ γεραίρεινῶ ν θαυμαστον ἐκωῖνον, ἀλλὰ παίδων γενέσει καὶ γήρ βαθεῖ καὶ μηκει, βασιλείας. 295. Ἀλλὰ Λυδῖν μευ βασιλεῖς, ω Ζευ σπέρμα Γυγ- την χεῖρα οὐ κα- 422θαρου, ὁ με εἰς ετ προηλθεν ἐννεα καὶ τριάκοντα, οὐδ εἰς πτὰ καὶ πεντηκοντα και αυτος δε κεῖνος ὁ δυσσεβης δορυφόρος εἰς δυοῖν δέοντα τετταράκοντα, τούτω δὲ τρίτου προοάφασθαι μονον ἐH του μείζονος

θρόνου δεδωκας - ἔδει πλείονος, εἰ δὲ μή, φοι γε

ἐλάττονος η θρον τον μέγαν ἀξιοσαι χρόνου τα πα- 15τερων και αὐτον προς τους ἀρχομέν- τε θρη τα

296 Ἀλλὰ γὰρ εννοήσας τὴν ἐπιτίμησιν ἡ των ἐν

τη σκηνη δακρυώντων καθήψατο, καὶ νυν αυτον γου- μαι τὴν ἐν- θρήνω μερίδα του λόγου μέμψασθαι, καί μοι δοκεῖ καν ευρο εἰσελθών, εἴπερ ἐνην τοι - ει,

375쪽

LIBANI ORATIO XVIIIουτοις αν πρ0 ημῆς χρησασθαι λύγοις, τι την ἐμην

ἡμεῖς δυρύμενοι πληγὴν καὶ τον ἐν τη νεότητι

θάνατον ει με το συνεῖναι θεοῖς χεῖρον γεῖσθε του τοῖς ἀνθρώποις, οὐκ ἡ φρονεῖτε. εἰ Γ οὐκ οἴεσθέ μοι ταύτης μεταδεδύσθαι της

χώρας, πῆ τουμον αγνοεῖτε καὶ πρdγμα πεπόνθατε ἀτοπώτατον τουτον ῆκιστα εἰδότες,

δν σφοθρα εἰδέναι πέπεισθε 297. ἔτι τοίνυν μηδὲ τ ἐν πολέμω καὶ διὰ σιδήρου δεινον μῖν 10 δοκείτω. -υτως ἀπῆλθε Λεωνιδας ουτως Ἐπαμινώνδας, οsτω Σαρπηδών, ουτω Μέμνων, οἱ τον θεῖν. εἰ δ' ὁ χρύνος τη βραχυτητι λυπεῖ, φερέτω παραμυθίαν ὐμῖν έλεξανδρος ὁ Βιύς. 298. αυτὶ μὲν κεῖνο αν, ἐγὼ δε τούτοις χορο1 ἄν τινα προσθεῖναι, ν με προτον καὶ μεγιστον, R623 μεν Φν οιρον νίκητα, οῖρα δε ἴσως πέχει τὴν Ῥωμαίων, ὁποία ποτε τὴν Αἴγυπτον. καὶ ἐπειδὴ

376쪽

κοικος μὲν δει ταύτη γενέσθαι, ζον ἐκεῖνος ἐκωλυε ευδα μονίαν ἰσάγων, πιχώρησε φορ τον χειρύνων, πως εἶ πράττοιεν ους- ην κακος. 299. δεέτερον τερον λογιζώμεθα προ ημῆς αὐτούς, ῶς εἰ καὶ νέος ἀπῆλθεν, ἀλλὰ πῆν γῆρας βασιλέων νικήσας ταῖς πράξεσι τίνος γαρ υτ πολλὰ καὶ μεγάλα μνημονεύει τις τριπλάσιον βεβιωκύτος χρόνον;

δεῖ τοίνυν ἀντ κείνου τὴν κείνου δόξαν χοντας

φέρειν - μὴ διὰ τὴν τελευτψν μαλλον ἀλγεῖν ὴ διὰ τὰ

προ ταύτης μαλλον εὐφραίνεσθαι. 300 οὐτός ἐστιν ο της Ῥωμαίων γης ἔξω τε δεν μου καὶ κρατον καιτο μὲν σομα χων ἐν τη πολεμίρ, τὴν δ' οἰκείαν ποτη βασιλεία καὶ αὐτον δυνηθεὶς προς γε το πάνταέὶσυχάζειν πών τε ὁμοίως καὶ παρών. - γὰρ βάρβαρος πλων ψατο παρὰ τὰς συνή 'ηκας ου ἔνδοθεν 1sἀνεφύη θορυβος οὐδὲ εἷς, οἷ πολλὰ καὶ βασιλέων ἐφεστηκοτων ἐτολμήθη πολλάκις καίτοι τουτο εἴτε

φίλτρον εἴτε φύβος ἐποίει, μαλλον δε ει φοβος μὲν

τριπλάσιον ,

377쪽

368 LIBANU ORATIO XVIII ἐπεῖχε τοὐς βαρβάρους, φίλτρον δε τοὐς πηκύους,

πο ου ἄξιον κάτερον θαυμάσαι, καὶ το τοῖς ναντίοις δέος ἐμφαλεῖ κά τι τοῖς οἰκείοις εὐνοιαν ἐωθεῖνM P βούλει ἀμφοτεροι ἀμφιτερα;

301 οὐκουν καὶ τουτο της λυπης ὴμῖν ἀφαιρείτω -ὶ προς τούτω γ' ἐκεῖνο ὁ μηδένα των ἀρχομένων χειν ποτε προ αυτον εἰπεῖν, Δ ἄρα οὐχ πο κρείττονος α624 αρχοιτο τίς γὰρ ἐκείνου δικαιύτερος βασιλεύειν, εἰ τον καὶ τ φρονεῖν - τω δυνασθαι λέγειν και 1 ταῖς ἄλλαις ἀρεται διαφεροντα τον ἄλλων τοῖς τον

ἀγαθοῖς ἐπιστατεῖν αξιον; 302. αυτον μεν ου ανίδοιμεν, τους δὲ κείνου λύγους εστιν ἰδεῖν του πολ- λοὐ καὶ πάντας ἡ τέχνη καίτοι το ε τω γράφειν καταγεγηρακύτων οἱ στολλοι πλείους φυγον λύγων

1 ὁδοὐς η σας ἐλθεῖν ἐθάρρησαν, στε μὴ εἶναι πλείω φιλοτιμίαν αὐτοῖς τῖν πεποιημένων ψόγον κτων μὴ γεγραμμένων, ὁ πολεμον τε μου μιπλάττων λύγους πάσας μορφὰς καταλέλοιπεν ἁπάσαις μὲν παντας νικον, τὰ δ' αμου τη τον ἐπιστολον. ε 303. -- ἐγ λαμβάνων παραμυθίαν πορίζομαι, διὰ

τούτων μεῖς τον ἐκγύνων τὴν λυπην οἷ τε παῖδας βαρβάρους πολεμίους Ro uri inser 5 μῖν

378쪽

304. δὲ εισι αγον ἐμνήσπιν, πολλά πόλεις

θε ς τιμῶσι, καί τις δη καὶ παρ' ἐκείνου δι' ρτησε ι - ἀγαθον κιὰ οὐκ ητυχησεν. Gτως τεχνος παρ ἐκείνους τε ἀναβέβηκε καὶ της - κρειτ- τώνων δυνάμεως παρ' αὐτον ἐκείνων μετείληφε. R. 625 βέλτιστοι δε αρα σοι οὶ καὶ τον προτον αγγελον Ιοτης τελευτης μ οπι καταλλσαντες, ῶς θεο κατα-

4 ευδόμενον. 305 παραμυθουνται δε με καὶ Περσαι

γραφαῖς -του δηλουντες τὴν προσβο α λέγονται γὰρ αὐτον εἰκώναντες κεραυνου πυρὶ γράψαντες κεραυνον προσπαραγράψοα τοsνομα εικνέντες, ῶς μείζω 1εφυσεως ἀνθρωπίνης ἀφηκεν εἰς τοὐς κακά. 306 τουτον ἐδέξατο μεν το προ αρσον τῆς Κιλικίας χωρίον, εἶχε δ' - δικαιώτερον τι τῆς Ακαδημίας πλησίον του

379쪽

LIBANU MITO XVIII Πλάτωνος , στ αὐτῶ παρὰ τον ἀεὶ νέων τε καὶ δι δασκάλω ὰ καὶ τω Πλάτωνι τελεῖσθαι τούτω δεῖ ποιωῖν σκύλ- τουτ παιανας, οέτω πῆν εἰδος ἐγκώμων, τουτον σύμμαχον ἐπὶ βαρβάρους ἀρχομένους πολέ- μων καλεῖν, ἔχων το μέλλον απαν ἐκ μαντικης ἐλεῖντο μὲν εἰ κακώσει Πέρσας, ηπι δεῖν προμαθεῖν τι δ' εἰ σῖς ἐπάνεισιν, ου ηξιωσεν εργ' δείξας τι δήξης ὴν οὐ ζωαὶ ἐπι μητής. 307. βασιλευεσθαι μὲν ὁνέ - τοιαύτης ἀρετης πάντων εὐdα μονεστατον, - iορημένους δὲ φάρμακον δεῖ ποιεῖσθαι ταὶ λυπης το'κείνου κλέος, - καὶ μετὰ θεῖν ὀμνύναι του σήματος ἁπτομένους μῆλλον εὐλογον η τισι των βαρβάρων τοὐς παρ' αἰ τοῖς δικαιοτάμους. 308. M δαιμύνων με τρύφιμε, δαιμύνων δὲ μα- 1 θητά, δαιμόνων δὲ πάρεδρε ω μικρον μὲν τῆς γης μέρος κατέχων ι του ταφου, πασαν δε τρο ναυματια626 - οἰκουμένην, νενικυιος μάχαις μὲν τοὐς ἀλλοφυλους, ἀμαχεὶ δε τοὐς ὁμοφέλους, ω πατράσιμεν παίδων, παισὶ δὲ παπέρων, ἀδελφοῖς δὲ δελφῖν

380쪽

LIBANI ORATI XVIII

ποθεινοτερε, δε μεγάλα μεν ρασας, μείζω δε μέλλων, θεον μὲν μίκουρε, θεον ὁμιλητά, ω πάσας μὰν

ἡδονὰς καταπατήσας πλην ὁσαι λύγων, ταπιτι σοι παρὰτων ημετερων λύγων των μικρον, οος αὐτος γες μεγάλους.

δνω ἐπ' ἀργυρόεντι ἀπ' υφρητα ροάων ΙΠερσίδος ἐκ γαίης τελεt1τητω ἐπὶ ἔργωπινησας στρατιην τόδ' ουλιανος λάχε σημα, ἄμφότερον, βασιλευς τ ὰγαθος κρατερός τ' αἰχμητής ΒΜ cu ἐπίγραμμα in margine adscripsit ' στίχοι ἐπὶ τατο 'Iουλιανο τάφφ ναγραφέντες, Τ δοκουσί μοι εἶναι Λεβατίου στρις γὰρ τω τέλει του ἐπιταφίου ἐν τέρω βιβλίω ευρο praescripsit My, a de re L quae exposui in HecΚeisenaunislibus PhilologicIS 1876, 213. 24.