장음표시 사용
391쪽
sol. 91 laudavit To προς βασιλέα περὶ της στάσεως, reVera orationis περὶ των προστασιssi si V 25 3-4 R est. Himium oratio lucem vidit in edition Operitin Aristidis
ciniis fundamentiam suisse codicem Laurentianum Badiae Cuni autem editi vitia huius codicis fere omnia, qvi etiam nova praebeat , lectiones vero illius marinales glossas ille miserit, exceptis locis palicis litibus ab in discrepat in apparati silentio praetereunda erat, ita ut ubi nihil adnotatum est, eam cum ad congruere tenendum R. Secuta est anno 161 huius at ille se luentis rationis
diserte iii mentionem secti in notis ad priorem ortitionein p. 13 his verbis Me vero su lenimus e Cod. m. qua edeerunt in Florentino mitis tamen hane lectioneis non improbo, sed etiam pro fund iment Sua recenSioni eam
habuit tantuinque e codice ibi. Rem conexae At ille is filii Parisinus gr. 3014 codo alterius lamiliae, sed in imo
oratio nulliam labem contraxerat. Has autem oditio hodis rarissima cum Versione latina notisque repetita est editione operam Lia Maia-1 Adγοι Ἀριστείδου. Orationes Aristidis Impressum bonιSauibus optatam ovisa metam hoc Aristidis opus die XX Maia M. D. XVII. Florentiae rin toti nobilis tιiri Philippiciunt MNiopolae eo=rrs X. Fontinet Nogis ann quinto. 2 CL δομάτιον x δωμάτιον . 413 9 επὶ στρατιὰς pro ἐπιστρατιας . 387,9. 3 Paucae notae praetermissae sunt
392쪽
nomam molliana II p. 389-420. Duplici lotur nomino neglegontias armendus est Moressus, cuin in indice ratio
missis monui. Tortia ditio utrilis itis orationis dura iis annis post
priorem Morelliana in 16 12 prodiit tonae curata ab Henii eo Saviti au in tomo octavo operitin Ioannis chrysostomi p. 124-136', qui in universitan quidem illius Vesbina pressit, raro Florentinam sequi maluit, rarissime
Qxiaria est eis kia od I Alionbium 178 p. 28O-292 6d. II 1791 L p. 626-652), qui postquam Ana-madversionum volumine quinto p. 226-232 inulta vitiamrelliana seliei faminato sustulit, pluribus locis ex Augustano et Monacensi codicibus per tulit IIanc fore repetivit Liudoviciis de Sinns Sinn)in Novo Sanctorinin atriun Graecorum saeculi qua a time- Icetu, arisiis anno 1842' edito p. 193-226, ita anientes illic lections codicum Parisinomam 3017 quas a Boissona dio acceperint,' , 3014 quem pis contulerat,1 De exemplari ab eo usurpato M. et Nuiri Arist. t. Ι
2 Tos ἐν ἁγιοι πατρὸς ὴμ a 'Iωάννου ἀρχιεπισκόπου νμαντινουπολεως το μυσοστόμου τῶν ἡρωοιο Γένων τόμος εγδω ς δι ἐπιμελείας καὶ ἀναλωματων Εροεκου του Σαβιλιου ἐκ παλαιῶν ἀντιγράφων ἐκδοθείς tonae in Collegio Regali 161 p. 124 In priore foratione menda inedam sustulisιει veteri editione, in posteriore praeter pauculas coniecit ras nihil
admodum raestare potiti nostra et amicoru n OStrormnl 4ra. 3 Praeterinissa est oratio in nova edition quae pro lut sub titulo Chola de clis colus tires de peres meos is L.
393쪽
in medium proferret, coniecturas cum notulis Boissona, illii siti coli eius. orationini in galliculi Mononen voxiit, ita laniet ut multa praetor tiaret multa ration libomina reddorsi I. L. Genin Professor Historices viri sinus, in libro BD
394쪽
ΠΡΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΝ Ο ΒΑΣΙΛΕΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ.
1 ιτυχηκε μεν μῖν χύλις, ο βασιλευ, τοιου ν626των ἐν αυτη προς-0ν ἐραστὴν τον λυτης γεγενημένων,
υἰσχένεται oς δικηκυῖα καὶ τούτφ κεκώλυτια επέμφαι προς η πρεσβείαν τὴν περ τον συμβάντων καὶ λύγω χρησομένην καὶ ργω δεησομένην. l. ἐγὼ
LIBANIUs est. Fos rater. II. 26
395쪽
LIBAM ORATIO XIXἐμαυτhν χειροτονήσας μεγα μὸν ποιούμενος, εἰ ὁποσον ευχομαι, δυνηθεδεὶν ου μικρον δὲ καὶ αὐτονα627 ιν αδε της οἰκείας πονον, - ἀτυχῆσαι του τέλους γένηται. 'ρι-εσθαι γὰρ ἡγουμαι η γνώμη
μῆλλον η οἶς οὐχ υπάρξασι του δουναι κυρίοις. 3. τομεν ου γηρας οἴκοι μοι παρηνει καθῆσθαι καὶ πολλοὶ τον τε οἰκείων καὶ των πιτηδείων, οὐχὶ ἀκουειν,
ος οὐκ ἀσφαλὲς εἴη λέγειν ἡπὲρ τοιούτων πρ0ς οργισμένον βασιλέα, γὰγ δ το μὲν μηdὲν ἐκ το λεγο
, μένων ἔσεσθαί μοι δυσχερὲς ἀπ τῆς σης φυσεως εἶχον καὶ ρύπου γηρας δὲ θεῖν βουλομενων καὶ πρ0 δὶς τοσαύτης ὁδου μῆκος ἀρκέσειν ἐπεπείσμνη, κω Δ ὀρθως, αὐτο τ πρctγμα δηλοῖ. 4. ὁ γὰρ οὐκ ἄν τον προτον σταθμον ἐλπισθεις διαβῆναι διά τε 1 πολλον τως ἀφῖγμαι καὶ διεβην Βύσπορον εν τε τοῖς βασιλείοις εἰμὶ και τοι περὶ τῆς πολεως λύγοις.ὼν ὁ συλλαμβανόντων ἐνήνοχα τὴν ὁδον καὶ οὐκ ἀπεῖπον, τούτους καὶ στρος τὴν λην σπουδὴν ξεινῆγ-μαι συμμάχους.
396쪽
LIBAM ORATIO XIX5. Ἐδη μὲν ουν τινος κουσα ζηλουντος την ημε τερα στύλιν δάτων τε Κνεκα καὶ πνευμάτων κάὶ μεγεθους κώ κάλλους καὶ λ τῖν ἐνορκούντων καὶ του λύγους ἐν αὐτη καὶ δίdοσθαι καὶ λαμβάνεσθαι-628 καὶ εἶναι τούς τε παιδεύεσθαι βουλομενους τούς τε παιδευειν δυναμένους. i. ἐγω δε υκ εἰς ευδαίμονας αυτὴν μῆλλον αν εγ ῆ τοὐναντίον λογιtύμενος σεισμούς τε και τὰ H αυτον πτώματα καὶ Περσων ἐπιστρατείας καὶ σωρθήσεις καὶ κατασκαφὰς καὶ ρ
καὶ τά, λ ἐγω φαίην ἄν, δυστυχίας μείζονος, μον ο
τε κατ αρχύντων δικον καὶ ἐν ελξεσι ταῖς ἀπο τῖν ποδον θανάπους, α παρ αλλων ἐν ονείδεσιν ἀκηρωαμεν πολλάκις α γὰρ υχηκε, καὶ ἐγκέκλWαι. I. καίτοι που ίκαιον τουτό γε του αυτο δ καὶ τ νυν εἶναι
χρὴ νομίζειν δαίμονος προσλαβύντος καὶ τὴν βρισμέ-1ενην Νέμεσιν ' βρις γέτ' εἶναι τι δος. καὶ
397쪽
τουτ' ἀπεδείχθη τοῖς ἐξ ἱεροῖ εμεσεως τερου γεγε-8. καὶ ς μὲν οὐ δεινὰ τὰ περὶ τὰς μετερα εἰ-
κύνας, τίς αν ἀντείποι τίς Γ ου αν σκοτεινην κεμ νυν προσείποι την ὴμέραν δέ, ω βασιλευ, μαινομενης πόλεως, το ἐκβάλλον του φρονεῖν τιισχυρύτερον, στ εἰ καὶ συγχωρησαι δεῖ της πύλεως απάσης εἶναι το ἀδίκημα, τὴν ἀπολογίαν ἐκ του κινουντος ἐχει α γαρ υκ αν ἔδρασε φρονουσα, ταυτα1 ἐτόλμα παραφρονοῖσα. 9. 0 δε τουτο πεπονθότα ανθρωπον ου κολάζειν νομος, ἀλλ ἐλεεiν καὶ πειρῆ-M62 σθω τεχνη τη τον ἰατρον ἐπανορθουν οὐδεὶς δε τυπτει τ0ν μαινόμενον ουδε ἔγκλημα νύσου ποιούμενος την νύσον κακηγορεῖ νοσουσι καὶ πόλεις, 15 βασιλευ, τὰ δὲ νοσηματα τούτων ταραχαί, θορυβος,
4ργης ὴττηθῆναι, τὰ ων ἡ τημένων ὁμαρτεῖν, τὰ
νύμω κεκωλυμεν πρῆξαι. 10 τουτὶ γὰρ αἱ στάσεις, ἐν αις ἄλλα τε πολλὰ δεινὰ καὶ σφαγα ου πολιτον μόνον ὰλλ' ηδ καὶ συγγενον της ἐκ του θυμοῖ βίας 2 νικώσης τὰ παρὰ της φυσεως. και τουτὶ ὁ κακον
398쪽
μεγέθη, πολυ τουτο ἐν ταυταις. 11 - ἐξετάζης της Ῥωμαίων βασιλειας τι χρόνον, καὶ στάσεις ἐν ταῖς τηλικαύταις ευρήσεις δ ο μεν αμεινον των βαUιλίων φρονουντες συγγνώμης ξίωσαν, παρ' ἐνίων ὁν οὐκ ευ βεβουλευμενιγ ῆλθον ἐπ αυτὰς ζημίαι ζημιουσαι καὶ αυτους - ζημι γυντας προς γὰρ ' τὰ αὐτονἀσθενέστερα ποιόῖν οὐδ' εἰδεναι θεοῖς ἀκολουθεῖν Δμολόγουν. 12. τίνα γαρ δὴ τα των θεον συγγνώμη τοῖς καθ' ὴμέραν ρήματα ἐπ' αὐτους ἀφιεῖσιν, μαν Ἀοτι παρὰ των πραγμάτων λυπονται καίτοι πολ- 430λάκις αὐτοὶ σφας αὐτους πολλυουσιν, αλλ' υχος -- κοφαντουσιν, οἱ δε ἀνέχονται. καὶ διὰ τουτ πολ τοτο ανθρώπων γένος, εἰ χ εῖποντο πῆσιν ἀμαρτήμασι δίκαι, σφύδρα - λίγον - σωζώμενον. Jστις υν 15 ἐοικεναι βουλεται θεοῖς, ἀφιεὶς φωρίας χαιρετ μαλ-
λον η λαμβάνων 13 - μεγίστω καὶ τοὐς Ἐλληνας ευρίσκω τον βαρβάρων διαφεροντας. - μεν γε ἐγγυς εἰσι τῶν θηρίων ἀτιμάζοντες λεον, οἱ δε ξεῖς τε
399쪽
LAE MORATIO XIXἐξhν Ἀθήνας ἀνελεῖν ἐφείσαντο, οἱ δὲ πρ0ς - Μῆδοντον πιλήνων πολεμήσαντες τον μετ' ἐκείνου στάντων και ταυτα νάγκην οὐ μικρὰν εἰς τὴν δίκην χ0ντες τὰ δεδογμένα περὶ αὐτον. δ α κοὰ λέξανδρος ὁ Μακεδων βελτίων ου κατασκάψας Θηβας ου γὰρ
αν ἀπήντα τομο τοῖς περ αὐτου λύγοις, ἀλλ' ἡν
α631 αν προτον εν τοῖς περ αυτου λύγοις.
14. εινὰ τὰ γενόμενα τὰ δ' ἐν Ἀλεξανδρειε 1 μετρια τὰ πολλὰ καὶ πυκνά οἷς το θέατρον το πρ0ς τοὐς αρχοντας αὐτον πολέμου χωρίον εν δ' αὐτοῖς προς ἐκείνους πολέμοις καὶ ἡμῖν τοῖς τὰ σκηπτρα εχουσι πολεμουσι ρημα οὐδὲν ὀκνουντες, ο καὶ τους τον βασιλέων τον περὶ τὴν σπέραν φονέας καὶ τὰ 1 ἐκείνων χοντας πάντων ἀκουήντων ἐκάλουν ἐπὶ τ ὶν Αἴγυπτον. ἀλλ' ὁμως ἔστι τε λ λις καὶ μένει καὶ
400쪽
UB Hi V XIX 391 δέδοται τη φυσει των πόλεων τὰ τοιαυτα πλημμελεῖν καὶ ο τ ὰμαρτάνειν θαυμάζομεν, ἀλλὰ το μή -τως εἰ καὶ , γράμμασιν, ἀλλ εργω τουτον τεθείκατε τον νομον, συγγνώμην χειν πόλεων ἀνοία 15. τουτο α632 ἄρα ειδε καλος καὶ τοῖν ἀδελφοῖν τοῖν Παιμοιν ὁ νεώτερος. την γαρ α μεγάλην πήλιν ἐδεως πο- δεξαμενην τυράννου θράσος καὶ τὰ μεν εἰπουσαν, τὰ δὲ καὶ πράξασαν, ἐν οἷς ἀμφοτέροις πιαῖς εἰς ἐκεῖνον οβρεσιν ἐχαρίζετο τω τυράννω, τουτον τοίνυν ἐκεῖνος. καθελων ξειν τε ἐλπιζύμενος ἐπί τε δ σομα καὶ το οπλήρωμα της πολεως τοῖτο μεν οὐδὲ ἐνενόησεν, κὐθ χ ο δὲ ναμένων, στις αὐτὴν ξαιτήσεται, καὶ φανέντος το μὲν ἐπηγε , τὴν δὲ οὐκ ἐκόλασε 16 λεγέσθω δή τι καὶ περὶ σου τοι τον, ἄλλως ν ου σοι καὶ ύξα πλείων ἐντευθεν η παρὰ τον εν πλοις καπ- 15ωρθωμένων. 4 σε δεσπότην καὶ Σκυθον ἐποίησε