LIBANII OPERA

71쪽

ememtaVR. Boissona lius Iectiones codicum ar. 963 et 303 margini exemplaris id editionis Relarianae apposuit. Nonnulla ad textilii emendandum contulerunt Gasda; codicibus illo iridem usus Mimiaino, Vindobonensi, arisino 30 17 qui alterius familiae, Sed parvas dignitatis est, obstus Mnem V 112 sq. est erit. p. 108 sq.), Sintinus.1 Z Iud anio II p. 6-8.

72쪽

1 Ἐπανήκει μετὰ των ἱερον, ὼ βασιλεῖ, κιὰ, R 405 τιμασθαι τὴν τον λύγων τέχνην, ου μόνον τι μέρος των ἱερῖν οὐκ ἐλάχιστον ἴσως οἱ λύγοι, ἀλλ' ὁτι καὶ στρος τὴν τ μην - θων ὐπ' αὐτον ἐκινήθη των λέγων. ους υν των παρόντων ἀγαθων αἰτίους εἶναι συμβεβηκε, τούτοις ἔδει δήπου καὶ χώραν ἐν βασιλείοις εἶναι. 2. κουσιν υν σπερ εἰς πομπήν τινα κεκοσμημένοι συγχαίροντες ἀτοῖς τε καὶ πασιν ἀνθρώποις, τι μὲν μῆκος εἰς αυθις ἀποθέμενοι, μεθ' ωρας γε σοι 10

73쪽

LIB HAERATI XIII καὶ θύμου φανῆναι βουλύμενοι. δουναι χάριν Ἐρμου τε καὶ μουσον καὶ της σης κεφαλῆς. εἰ γὰρ τὴν ἀπ του νεύματος θεῖο ψηφον, παντα ἐξει καλος.

3 ἐπέρχεται ' ἐμοὶ μήν θαρρεῖν ἐξ ἁπάντων ὁποσοι

τι τοιουτον ἐτόλμησαν, οἴ τι κατὰ την ρώμην τοννιο λύγων οὐδ' οὐ μῆλλον ἐτερου λαβύντι την τέχνην, ἀλλ' ἔτι τὰ τον ἐρωμένων ὁποῖά ποτ' - καλὰ φαίνεται τοῖς ρῖσι καὶ το δοκιμάζειν φέντες Δ ἐπὶ θαυμαστοῖς βοοσι. 4. - δ' μῖν πάλαι σαυτον ἐνταὐθα1 κατέστηοας φ γε καὶ σοφιστὴς απας ἐπὶ λύγοις εἰσιών παρέχει φύβον, μή τι βέλτιον μου τύτη φθεγξάμενος και την δοξαν ην εἶχε μεταοτήσας ἀπελθη. 5. 9ρ' οὐν μοι καιρhν ἔχει κατὰ τον Λεσβιον Αλκαῖον ποιήσασθαι την ἄρχηm. 4λθες ἐκ περάτων 15 γῆς, ελεφαντίνη χρυσοοίτ' καλλωπιζύμενος λαβη, καθάπερ κεῖνος ἐποίησεν, ἀλr ἀτεχνος χρυσηφυχη κατευθύνων τὴν οἰκουμενην, μεγάλα μὰν ἐκ του γένους χων τὰ παραδείγματα, μικρὰ δὲ τοῖς σαυτου

74쪽

LIBANII NATIO XI 65κά τὰ μέγιστα ἀπονήνας. i. οἷον γάρ τι το τ οὶ ἐκείιου γνωριμώτεροι τοῖς εργοις, εἰς Ἀχιλλέα δὲ τ σπέρμα προβὰν καθ' ὐπερβολὴν ἐξελαμψε, τοι -

ουτύν τι κιὰ το νυν γενναῖοι γενναιοτερον τεκον κδ τὴν ὴδίστην - - ῆττήθησαν καὶ κοινὴν ταύτην ἀπάντων ἐποίησαν. ταν γαρ οἱ Οὐαλλων ἀμείνους εὐ- τεροί του γένωνται, μειζόνως ἡτους ἀπέφηναν ἐκερνου δευτέρους, ν ησαν αυτοὶ καλλίους. I. πύρρωθεν

δὲ ἄρα καὶ πρὶ της βασιλείας ρξω κρατεῖν ih

ὁμοια τὰ εν παισὶ σοί τε καὶ τοῖς αλλοις, ουδε αἱ κρηπῖδες παραπλήσιαι. τον γε μὴν εἰή ς ἐν ἁλσυργίσι τραφέντων ὁ τὰ προτα μετασχον διώτου , 407

τάξεως ἐμπειρύτερος εἰς ἀρτήν, ἐξ ἀγορῆς ἐχων τὴν

μάθησιν ων διοικήσειν μελλεν 8 ουτωσὶ μεν τQ 15 πρὶν ὴ λυσιτελεω βασιλευσάντων κρατεῖς, ο ἄμεινον, ἐπὶ τουτο κων τους μετὰ νου, το ἐσχηκύτας

νικ*ς τέρωθεν, μῆλλον δε καὶ τούτους κἀκείνους ἀποτο- τον νικας ἡ ἐκ παιδείας καὶ λύγων, οἷς εἰή ς ἐκ νέου την ψυχην ἀρούμενος π τον ἡ μέλλον ἐπι- Dσταμένων θεον πύρρωθεν ἐδημιουργο προ τὴ παρ-οοσαν τυχην δεινον γουμένων, εἰ τον μὲν ἐφ' αρμα

75쪽

66 LIMMI ORATI XIII ἀναλούμενον συν τέχνη τομο δέοι ποιεῖν βωλάφθαι μετὰ των --, -της οἰκουμενης τὰς νίας ληψύμενος ἡ ἀμαθί τοσαέτης ηνιοχήσεως πτοιτο καὶ τοῖς ἐσθήμασι - ἀρχομένων κρείττων ν ἐν Ῥε σιαλλίονι λείποιτο.

9. Ἐγίγνοντο τοίνυν ἀρχαὶ ἡ του μανθάνειν,οτε περ του παιδευειν ἐμοί, καὶ πεφυκος-ῶν ζσμεν

πάντα ἀφελῶν ὁγκον ἐβάδιζεν εἰς διδασκάλοπι

στήσας αυτον ἐν- των αλλων μετρω καὶ δι' ον μεν

1 ἐτίμα, περὶ ταυτα ἴσον, γρατῆτο νίκην κἀνταυθα λαμπρὰν ἀνηρεῖτο, σπορὰν μὲν τὴν αὐτὴν τοῖς ἄλλοις δεχήμενος, ἐνυε υ τύκωτὴν νεοτητα παριών. 10. δο-- κων δε βασιλεί πανταχόθεν πρεπειν καὶ κινων έπὶ τουτο τὰς τῖν δρώντων γλώττας, να μὴ τοιουτος ἐέηαιο λύγος ἐν ὁμίλω πολλ καὶ πύλει φρονημα ἐχουση,1 πέμπεται ταὶ Νικομήδους ενδιατρίψων, ἀσθενεστέρ'. 11. - ἀρχὴ το μεγίστων ἀγαθῖν αὐτφ τε καὶτ γη γάρ τις σπινθη μαντικης αὐτόθι κρυπτύ- μενος μήλις διαφυγὼν τὰς χεῖρας τον δυσσεβον ὐφ'

11 Her. IX 64. VI 103, 11 κοπρί -J Λιβάνιε θεομισές, κάκιστ' ἀποχούμενε κοχά- κων, ἀθέου τυραννίδος γεννέστατε εραπευτά, οἷα μαωn, Ιαφθέγγη θεοῖς κιβδήλοις καὶ ἀσεβει συνηγορω Mo et init . 18 fol. 12M Cyprium non quem e dicit Apostoli una, sed Georginan Cyprium misse conicio s. ad i. IV 348 M. - φίχος, τους εοσεβεστάτους ἀσεβεῖς ὀνομάζων ἔλαθες σαυτὸν γραψάμενος

76쪽

LIM VII ORATIO XIII 67

των θεῖν ἐπέσχες υπὶ των μαντευμάτων ημερουμενος

12. o M με εἰς ωνίαν καὶ εἶδες ἄνδρα κοὰ δοκοοντα

μένων τε καὶ διατηρουντων ηκουσα κιὰ προς το κάλλος της φιλοσοφίας ἔβλεψας καὶ του ποτ μωτάτου τον ναμάτων ἐγευσω, ταχέως ἀποσεισάμενος ἐν πλάνην καὶ διαρρήξας σπερ λέων τὰ δεσμὰ καὶ της ἀχλύος ωτωλ-λαγεὶς ἀλήθειαν με ἀντέλαβες αγνοίας το γνήσιον του νύθου τοὐς β παλαι οὐλαρχοντας ἀντὶ το νεωστὶ οκακος εἰσκωμάσαντος. 13. μιγ- δὴ τοῖς ρήτορσιτον ἀμείνω χορον, καὶ γὰρ τομο θεον ἔργον εἰς α40sμέγεθύς σοι την διάνοιαν δια του Πλάτωνος ἀγόντων,

ὁστω υφηλη γνώμη μέγεθος ποδέξαιο πραγμάτων η

τοίνυν ἰσχνων κάτερα, δρύμφ τε γλώττης καὶ μαθησε 1sτῖν φύντων, πριν ὴ βοηθεῖν ἔχειν τοῖς εροῖς ἐμήνυες,

-τα μελαγχολη)σαι κακοὐ κακῶς ἐπιτρίψαι προθυμηθέντα , In post is omissa voce Κωνσταντίν Lauri et eod. Reg. Μ

77쪽

68 LIBANU ORΑΤIO IUoτι καιρου διδοντος ου ἀμελήσεις, δακρέων με ἐπὶ τοῖς κε μένοις, στένων ἐπὶ τοῖς σεσυλημένοις, αλγον δὲ μ τοῖς βρισμένοις, διδοὐ τοι πλησίον ὁρῆν ἐν π λυπη τὴν ἐσομένην βοήθειαν. 14 τοι- αύτης δε ἐλπίδος ἀναφυομένης παν ὁσο εκ ιτον καὶ νουν εχον ἐν πείρ καὶ νήσοις, μετὰ σου ταῖς εὐνοίαις ἐτάττετο συγκατασκευάζοντες τὴν βασιλείαν οὐχ πλοις οὐδὲ ξίφεσιν, ἀλλ' εὐχαῖς λανθανουσαις καὶ κρυπτομέναις θυσίαις, μάντις τε πας νεργ0 ην1 ἐπι μον προμαθεῖν, νυν ὁρώμενον θεοὶ δὲ εὐμε

μύδος ἐβασίλευε κάὶ τὴν ἀρχὴν ἔχες ἔργφ καὶ προ

πήματος οταν γὰρ γ οφ τι βουλομενον αρχεο θαι, κῶν μήπω τι ποθούμενον ἐφεστήκεὶ ταῖς τον ἐπι - 1 μούντων γνώμαις εν τάξει του κρατουντός ἐστι. 16. θεοὶ

δε σε της μεταβολης ἀγασθέντες κι, ων υπὲρ αυτον ἐγνώκεις τε δ καὶ δράσειν ἔμελλες μισθοὐ τοὐς με ἐδωοσαν, τους δε ητο μαζον ῆτοίμαζον μὲν τοσκῆπτρον, ἐδίδοσαν δὲ τὴν σωτηρίαν, τε δ της δ'

εὐλάττης ναταραχθείσης ἐκ πνευμάτων συκοφαντικον καὶ σκάφους - μὸν καταδέντος, ἡ δὲ περικλυζο- μενου καὶ το κύματος σὰ τον τοίχων αἰρομένου

78쪽

σκουρους νωθεν κ κοινου βουλευτηρίου πέμφαντες ἐξήρπασαν του κλυδωνίου τι πλοῖον. 17. Καὶ ταυτὶ μέν, ενην, μάλιστα σκιάσας ν410 διηλθον ἐν σοι τρύπω χαριούμενος γειν μεγαλο- πονθας φιεις τὴν μνήμην ὁ πειράσομαι μὲν ἐν φλύγω φυλάττειν, οὐκ ἐώντων παντελος το πραγμάτων ἐστω συγγνώμη.18. Πάλιν τοίνυν ἐνεθiuήθην, τι κῶ οσα σοι της τιμης ἀφαιρεῖν ἐδύκει, και ταfτα της καλλίονος μοίρας 1ο

ζειν ποι βουληθείης ἐξουσίαν, ἐν τοιουτ' χωρί' κατεκλείσθης, ἐφ' ὁ πάντως ν ἔδραμες ἐξουσίας παρχούσης εἰς γαρ τε ν ἀρχαιοτάτην καὶ σοφωτάτην καὶ θ εοφιλεστάτην καὶ κοινην ἐρωμένην ἀνθρώπων τε καὶ εθεῖν, τὰς Αθηφας, ἐπέμπου, καὶ παραπλήσιον ῆν, σπερὰν εἰ δίκην ἀπαιτον - τον Φαιάκων Ἀλκίνους ντω κέπφ καθεψξας εἶχεν 19. ἐγίγνετο δὴ ταὐτο σύν τε καὶ της πολεως κέρδος. - τε γαρ έώρας τὴν πωλιν η τε πολις ἐκτει σύμμαχον ἀνάγκαις γράφοις 2. ταῖς ἀπ ευνοίας κατειλημμένον ὁ ποιεῖν δια πάντων

79쪽

70 LIBAM ORATIO MUτην ληξιν της ηθζνῆς. Mφθαι ὁλ πο ου τὴν πύλινεφην, τι ει γέμων - της γωνία λύγων οὐδὲν ἐδα-RAI θης της μητροπύλεως εἰς σοφίαν, ἀλλ' - μα

θάνειν νομος , ενταυθα δεικνυειν εἶχες α κομίζων

ἀφῖξο. 20. ἐπὶ τούτοις οι μείζω την ἀποδειξιν χειτο βουλα δαιμόνων διοικεῖσθαί σοι τον βίον, καὶος περιστάντες ἐφρούρουν τε φιλοπόνως καὶ φύβωνελυόν τε καὶ προς δύναμιν ἡγον, οὐ κατὰ μικρ0ν ἐργω1 ζύμενοι τὴν μετάστασιν ἐν μήκει χρύνων, λε' ἀγχι- στρύφ μεταβολη τὴν βασιλείαν δόντες, ὁποῖα τὰ τον θεῖν, ουδεν χρήζοντα διατριβης, ἀλλὰ συνάπτοντα τοι ἐγνωσμένοι το πέρας. 21. ουτω δὴ καὶ σε μετὰ

μὲν του τριβωνος Ἀθήνηθεν ανέστησαν, ε δε τη κρα- 1 τούση κατὰ νομον ἐσθητι ταχέως δειξαν ἀπιστειν τετο διδόντος ἀναγκαζομενου καὶ πειθομένου πιστεύειν καὶ νυν με ἀνειργομένου, νυν δὲ παρακαλουμένου,

α μὲν ἐξ ὼν αὐτῶ συνήδει πεπονθότος, ὁ ἐκ της σης φύσεως εχομενου, πολλάκις ἐφ' κάτερον μετα-D πίπτοντος, ω ὁ φοβος πεχώρησε τη πίστει. 22. οὐ μὴν ἐκ το λείων καὶ ττον ἐπιπόνων, σπερ εἰκος στολον τύ γε πρωτον πούμενον ζυγ' της βασιλείας

80쪽

ῆπτου, ἀλλ' σπερ, προτον πλέων ἀπο ου Σικελι- κω πορθμου τὴν πρώτην ἀναγωγὴν ποιου, χαλεπωτάτου γε τορθμοῖ, o 'Dμηρος τε δηλοῖ καὶ μαρτυρει Θουκυδίdης, ουτως ἀπο της ἐσπέρας, δ' ἐστι πολέμου

χωρίον, ἀρχὴν βάλου - βασιλικον ἄθλων. 23. καὶ το μὲν σχημα ζ, δεχομενου μέρος - ὁντων το δὲ ἔργον τὰ μω. παρήντα κτωμένου ἐπορευου γὰρ α412 hi Qνύματα πόλεων μαλλον η πόλεις και ποιήσω πόλεις η χρησύμενος σαις ἄστε ἐήκεις οἰκιστη γην ἔρη

μον οἰκίζοντι των προσοικούντων υ οντων. 21. Του 10

γὰρ των βαρβάρων εύματος ἐπικλύσαντος τὴν Γαλα- τον εὐδαιμονίαν, μαλλον δε πεποιηκότος τον βαρβάρων τὰ τούτων, οὐ γὰρ πάντα φεξῆς φθειραν, ἀλλ' εἶχον - ἐξην ἄγειν καὶ σαν ἰσχυρύτεροι τοῖς - εν προσγενομένοις, ου ηγάπησας, εἰ στήσαις τὴν βριν, οὐδὲ τ μή τι παθεῖν ἀρκεῖν ηγήσω, καίτοι κά τομοήν μέγιστον εν μέσω D φθέντα του πυρ ος κρείττω γενέσθαι της φλογος, ἀλλ' εἰ μὴ πικρὰν αὐτοῖς καταστήσαις τὴν ἐδονὴν ην ηδοντο νικοντες, καὶ τὴν λείαν ἐπιζημιον ν ἀπηγον τρυφοντες, Ουκ βίους εἰς τ0W20ηλιον ἐλευθερως βλέπειν, ἀντὶ τον ἐκδεδωκότων

πειρώμενος ἀνασώζειν αἰσχυνύμενος.