Musici scriptores graeci Aristoteles, Euclides, Nicomachus, Bacchius, Gaudentius, Alypius et melodiarum veterum quidquid exstat

발행: 1895년

분량: 612페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

De ulteibus manuscriptis.

73 Mutinensis II F8. . S. V. BaF. As . Anon. BM ., Ps Bct., mini ad exitu Aristidi quae sequuntur sol. 87 altera manu scripta Sunt et e rinio diagrammate Aristidis lucet hunc esse samiliae , mittit enim a et

num p ante 26, ω 30 nec Osto distat 30', lineam linit signo 34'. dena manifestum ni ex alteri diagrammate p. 22). est enim nugiomina ' ς, adest mixoladior 1 2 ouod ona U). contextus autem partes nar-moniis illis immixtas qui comparaverit in propinquis eodH. ut est 75 Neap. I), arcnetypum celeriter inveniet et manifesto demonstravit nutus filium esse puto 79)Neap. 5. in Mesomessi nynanis ea est versuum dispontio, ut meap. 1 nunc ortuna esse milii persuaserina. ja Dd.

soliis menstranaceis, sol min. S. V. sci ipsi ταπεινὸς Πέτρος, - legitur in fine δῶρον και πόνος- Πέτρου. insunt Nicomacni ars stritam cum Mnoliis niloponi, lu-- cni uirus. Porpnyri comn. Aristides, Anonymi, ac ius, Ilionysius Beli. nymni et Ptolemaei quidem initium

' μονική ἐστιν δύναμις insilis est Ven. VI 10. cf. καὶ ona. τό ἴδιον ἐστι, οἰκεία et inopim diagraeinmatum.

E M. Is eum non transscriptum esse demonfitratur

52쪽

73-76 Mut. - cap. LIMOIernaei et orptim doctrina ad eundem neni ducitur b)almae in Ven. Aristidis signa musica optime inter eos concinunt, omittit uteritu duas notas ta et E in ultima linea expositionis secundiam tonuni p. 27, M. etiam Bacensi isagogenis V, nec tamen e Mon videtur petivisse Baecn. Argent. 1); filium igitur Veneti dicas. sed in nynino-riun forma, quam expriniendam curavit Belle an intab. IV, is est versuum ordo, cum Imodo unus imodo tres versu omittantur, nec causa nullas dispositionis ex ipso Neap. intellegatur, facilitas ex Menetypo vi Hani repetatur,)ut intercessisse putem inmina aliquem inter v et .

Neap. III olim 260). n. 4'. S. V. in mole s. Fine insunt Hippocrates de urinis, Gaudentius, he cuni 76ὶPappi sagoga, Aristox. excerpta Neap., opticae nypotheses,

Dainiani opti m. in altera parte, maae amandine optirne exarata est, habes Cleonidem, Euclidem, Bar laain logistica et amininetica et de solis eclipsi. Gaudenti contextus tridus diagranimatis oritatus est

ut in Barb. et Hamb. n. 36 nec tamen vernis longo distata a vel Ven. neonis expositionem codex incipit a in ica. p. 46 H. et ex nidet usui ad c 12 ἀνέσεως του

Πάππου isagogae Euclideae ea forina, tuam anae edidit in Meest Par L47. socios numerari 12 36 42 118. 151. 159 173 187. nae autem lectiones cum fere innidus inlimis onmesent, Neapoli notare et persedi. In Aristoxeni titulis concinit cum Marciano VI 3. nave enini M. κρο τῖ -- στοιχείων. A. -μκ στοιχείων ,

στοιχείων ἀρμκ Γ Μq. 360). in fine autem adet addita,

quae tertia manus in M. a. IScripsi es quar cum partem aliquam omparasset, similem esse codici Riccardiano, mendoriun autem minus inesse vidi Sequuntur Πτολεμαίου μο--, quae imprimenda curavi sun n. IX. quata parte plenior es est quin Par suppl. 44 in g 18

53쪽

I, De codicivus manuscriptis.

76 in iis robus, quas cum ar. 3027 IAbet coimmunes, nunc nunc, nunc illum vides .mpliorem Diutres eos dicas in Nicomacni auteni partibus , quas hic excerpsit, lectiones nobis praeliet optima τηνικαυτά φασιν . 266 παρυ- πατης, λαμβάνουσιν, καὶ το καταλειπ. καὶ ἀπό τουτου τοὐφiβ, 267 s. και ευρίσκομεν 271. Alter inrarius magnis atque somnosis litteris inscripsit artem Cleonidis initiale litterae magna elegantia pictae in mentes legentium revocant sorinas Ioannis Rhosi Cretensis qui consecit Uen. 322; eadem autem manu scripti videntur aruerinus II 6 et Vat. 221. titulus

petita studini videntur verva mare. VI 3. conspirrat nim eum M in vel 149, 5 et 7 προθέσει,δε πολλαπλαΠίονι,150, 6 προς τὸ , 7 απλάσιον, 151, 2 in quattuor vO R-lγula, 152 7 μόνον, 158, II ν, 16I, 14 et 16 3 ἐστι. in

2 διαστήματα, 181, 4 βαρύτητα. ὀξυτης δε τὸ δ ἐπιτάσεως γινόμενον ἀποτέλεσμα ἀμφοῖν γαρ 182 4 εἰσὶν οἱ μεν ἐν τω διατ- 184, 16min. λιχανὸς πάτων 185,7- om ., 186, 10 πάτη, 187, 4 και η κατὰ, 7 κατα μέγεθος, 188, igστε η καθ' ἀλλα τραχυνθηναι 189, 2 δισιαίω pr. in ras.), 190-191, 1 μώλιον καὶ 191, 8 omittit 193 12 γένη, 9s,' τῶν διέσεων συνημ. 202, 12 κελαδήσωμεν,205, 2 μελωποιίαν, . plus etiam id vadet, 1οd in accentibus conspirant, ut octσθα haveant 181, 8 τέ-uis duo nustonis signa tum 200 10. gravioris momenti id uouue esse vide natur, quod σύγγεινται συγγείμενα exstat in N 149, 1 et 8), cum sorina litteraeis scripta in facile confundatur curuo hi ego redus commotus necessitudinem huic cum M intercedem statui autem non transscriptum esse manifestum est, quia plura illo conti et 19I, I 8. 192,4 195, 6 203. 204 et ex iis*udem quae Efferunt interm et M plurima livrarius ex suo apse ingenio emendare potuit, ut si tu sonom,

54쪽

763 Neapolitani.

invulis isag c. 4 omissa supplevit vel annoniarum s.

species di s et tredecim tonos e. 12 in melioren or 76

dinem redent , in etiam factum esse puto, ut cum Pappi codicibus non paucis locis N eonsentiat. uiuamquam quibusdam locis dono archetypo uti videtur, ut i ὁμοιο-

uti I9I, et in no ει περὶ - 195, et illis quae

Meet de meis la p. 205, 13. nae si respexeris, luaeres an duo nus fontinus ni Musus sit ac sectionis sontenanes diligenter examinavit, is alium fontem praetervi sudesse non Otest negare. nam non solum litteras in protari demonstranda N aDet integras, dianainniatum lineas multo melius quam ' deseritit, Mi g. I veras numerorum rationes annotat, o et 1 in depravatas ille restituit peritissimila rem minenaadieamna dixeris nunc nominem, qua omnia tanta sollertia emendaverit atqui odiem N scripsit, non ipse ac inde unus est, quippe cui falsis locis omnia Sagrammata posuerit, ut M. I exstet rape rotasin . qui autem suo ingenio Euelidis Eagraminata restituit, is profecto suo quidove loe collocavin ouae cum ita sint, si N fluxu ex

intercessisse oportet inter eos alium codicem, uer mai moeret, eum artis mastematicae sume peritum itaque cluamvis ma gna Si litudo nuic eum M inter cedat, quo magis res perpendo, eo magis animus inclinat, ut ex M unim RSSe negem Re Ivprium potius unaque egregiunilantem libram Melideonina dicam.

Duo autem nomines laeti, qui se noli in amaronibus prioris partis seripserim auic maoque altera parti operam impenderant ut p. 181, 4 in nig is qui minoridus litteris utitia ad sidit βαρυτης μέν ἐστι τὸ δ ανέσεως γινόμενον ἐπωτέλεσμα. et 182,4 - διέσιν, et sonos qui omissi erant corrector supplevit 182, 13. ad 86, 14 autem me revoco Is2, i καὶ τόνον, Ι ἐν ἀριθμs, Is4, 2 δίς,

55쪽

s. nomo qui naud scio an fuerit alia opposuit: 76 διάτονον οὐ μετέχει πυκνos, deni tu ad 187, i nota διάφωνα et paulo os τί συμφωνία; circa I90 14 ποσαχῖς διαιρεῖται γένος, 199, 18 πόσαι συναφαί. et exitum versus μεταβολη ποσαχῖς. etiam diagraniniata in p. 193 et alia. in appi 1am serunt doctrina postea inscripta Sunt. Fuisse auteri Georgi Vallae nunc Edraim ipse dicit in nullis solio extremo Γεωργίου Βάλλα ἐστι το βιβλίον, et ut inulti libri scripti moriuo Valla venierunt Alberi Carripensi , ita hic codex, in i legimus scriptum: of λογιωητάτου ρχοντος λβέρτου πίου. f. 73. 4 Mut cynrili inti 341. - contuli Neapoli 1891. si 1id postea desideriinain, R. Heiuge et sciaede liueralissime suppeditaverunt. 77 Neap. mira olim 261), enari. 8'. S. v exeuntis, siversis manibus scripuis insunt orpnyri priγoemium commentarii in tol. - του προκειμένου), auulae et loci a Nicomaeno et internae excerpti, lanudis versus de tolemaei geograpnia, tabula sonorum exe Neap. 1-3), tanula o Ptolemaeo descripta a sol. 5 Ptolomaei armonica, lutarcui Theonisque livelli de musica, Nicomaeni man. I, acro Di dictrina a lanudo graeco

eonversa, s.-Ptolemaei extrema capita cum Baria. MuLrelatatione. Hic excerpsit e Nicomachi nam. c. 3 ἰστέον οτι ταονόματα των φθόγγων et offert novis Donam lectionem p. 241, μεγέθει καὶ τάχει καὶ τόπω αλληλων παρηλλαγμένους. Mercurii auten et Veneris locos mutat consev-tiens eum illo nomine, qui Nic. 72, 4 scridendi errorein suspicatur pergit cap. b ὁ Πυθαγόρας ὁ πάμπρω- τος consentitque cum Vat i 245,8 ἡ). addit idsim

sol. ' isiagramma sonorum et tollamim ex Nicomaenio. 3 descriptum altoriamque diagramma, quod incipiens apri Slambanomen naturivim 18 sonorum in perfeci systemate constituit: De noe Alverto vide Blume iter III 21.

56쪽

76 77 Neapolitani. LU

τόνος ἔστώς ωτάτη πατῶν βαρύπυκνος, τ λ. cum tamen lienanis diatonis librarius in eadem linea addiderit chromaticam et enat moniani, habes sustenta ad Nic. c. I accouiisdatum. Planudis versus senuitur auula numerorum, quam naves 412 in variis lectionidus lin. 10,

et nη των μουσικῶν λόγων Ρ. 11, ubi hunc codicem signavi ). quod in margine appictum erat, στεον τι τριῖν οντων τῖν ρυθμον, id dedi p. 423 han prο ρυθμον id serivendum όνων γ) quamvis autem propinqui videant et similes Neapp. 2 et 3 et Pari, patrem aut finium in varietativi illis non inveni, fratres potius dieam. aliud sequitur Magramma, quo sonorum oro is demonstratur, oui invenitur apud Ptolemaeum 'I nio uocius a.dscribitur πυκνος vel βαρύ- vel μεσόπυκνος addituro uelata vel κινούμενος. hypatae autem meson noc loco adscriptum est ὐποδώριος, .upatae meson ποφρυγως idoue factum usque ad neten diezeugmenon, cui datur ἡπερμιξολυδιος ὁ καὶ περφρυγιος. ad tolemaei igitur exemplum instituta est nae tabula v. Vallis p. 73 fol. 137 in '), nisi quod iasti ovouus et aeolii toni similiumque in nunc Hinem intrusorum sonus princeps

notatur.

Helior deindo forina scripti su uuntur sol. 5 libri Ptolemaei videntumue sumpti esse ex codies qui non longo distabat a M. V. do tutarent neonisque doctrinanini exscripsi, nisi uius finem μετὰ της πρώτης -ορμης qui est finis Nicomsteni I). sequitur os oφωτάτου καὶ λογιωτάτου καὶ μαζίμ το Πλανουδου - της ἐξηγή ως το δευτέρ βψλ. ὁ ἐκ του Σκειπίωνος ἔνειρον inα Πυ-

Par plus nave in ' de num 2 et 24, in donum. 24. 36. Onima meliora nauet D de num. 18, si fidos est Vincentio, et plura ovainouam non meliori habet Q de n. 18.2 ovile soni in prior systemate sol. 2 nullo epithetoomin sunt, MA tantum sonis fixis,dscriptum est.

57쪽

LVI Do e sicibus Inmuscriptis.

. θαγόρας πρωτος πάντων ανθρώπων Macrobius Io, 8). 77 4nun η δὶς δια πασον περιέχει δώδεκα τόνους καὶ γίνεται ἐκ τετραπλασίου Ma II 1, 2b). - Niconia cni manuale sol. 92 t asscriptum puto e Va 198. consentiunt enim in 237, sis cum accentu 1 φροντίδμ 38 4 -- μειώσει πλήρει . . συλλογισμω, 3 ράονος, 19 υἔφασκον VM. διέφασκον), 23 ἐπι παντί, 239, 1 ιηρθρωμένοις, tamae semper. 239 7 υπάρχει uterque conigit in

μετέχει, 64, 34 neten dg omittit uterque. Meliore etiam scriptura quamquam minutis litteris ad-dna sunt sol. 101 capita tua, quae Nicepnoriis Gregoras ad artem Ptolemaei explendana scripsit III 14- 16), et

Barlaam resutatio, iam e lidit Iomnes ram Molini 1840 de musicis 1 commentatio). - Quod autem Nic. I, Planudis et Barlaam quae ni exstant redeunt in Urb. 77, rapinquos nos lices. - Cyrillus V 41. inspexit nunc tu tenuin i, excussi ego 1891, et si quid erat uvii, tonam inspexerant . einge et Rabe. v.

Et in Baceni eum vidissei θεοδώρου exstare pedis bac lii exemplum g 101, 5 archeinum nactus esse minividebar arisini illius 456, propter aena 1890 Misios a. lii Uaae spes me fefelli sunt illi sidem simillimi inter se, quod ona. τις 292, 3 ἐστιν 293, 1 quod explent lacunar 295, 18, nabent βαίνηται 305, 4 ης ἀνίεται 306, II,

in somnis 'tarum 2. 15. 18. vix tamen minor est numerus locorum, qui uias inter se dicteranti nam ut statim remm summam absolvam, Par omittit 300, 2 τίνες -τοι usque ad ea Vocii, et quinque vocati sa40 N autem omittit

remelli imita sunt, neuter neutrius filius et hymnorum

quidem ni N est optimus codex, si signa musica indeam 1 continet solus Galileumque edidisse hymnos usum

58쪽

7 -7s Neapolitani.lio ipso ossice, qui olim fuisset Mnesinori , eodena a Rhin nomines inductos esse, ut Dionysium falso dicerent 78 hi innorum me poetam, ac tum autem Ructorem artis quae inconat 9 μουσικη τέχνy, apertum iam esse spero et manifestum p. 454-56) depictum eniti habes apud Bellerari annunt Hyann tab. II titulum Aιονυσο qui finem saniens iis, quae de Sonomin ristioni uu docentur, a hyinnis est alienus. nonymo im lactrinas non universas hic continet omittit si 85-10 et sudstituit res nullius utilitatis neuue enim magni aestimavimus Lagranania illud

Belle Mini si 83, nec opus fuit repetere g 84 caput

illud extremum, quod Nicepnoriis ad supplendum Ptolomaeum conscripsit. Socium nabemus nutus cod. Ur D. T. In Aristi de ii prima si agrammata comparat, primo sonita obtutu nunc vindicet familiae , uia Uibet et crucem ilim in Ven omissam, omittit autem B quod praxeuet en accuratius tamen qui examinaverat, videbit nunc concomtare cum a 192 et ut ), in quo eadem illa vel desunt vel adsunt et e sex illis naamoniis L clarissime elucet agere eun cum Vat et stare a Ven potius quani ad . navet enim signum mixol. 2 in V omissutia, habet Q ion. 6 , concinit cum en omninu in rebus, quid sat concinit, et navet ion. 2 I. uius igitur est frater vel e fratre fidius lyssi etiam toni diagramina, ouod pri siderant Belle an Tonleste et Iann in tau. I, Masel lad.), huic una a 192 commune est nec ereavit A. Jam cum p. XLI investigandum dixit Odieein Galilei; ego inventum puto et comparumlum. Ununa nunc praedicat etiam Bellerinan l. l. p. 77. - Cyrillus II 347. Bellerinam non. I, mani p. 9, una Speeimine scripturae in au II et III. compartiri Bacchium

Neapoli 1891. Neap. mira olini 263), G t. 8'. S. XVI. insunt 7s

Ptol. , o n., Q. Anon. Bacenius. Hie malo et sine omni siligentia scriptus in Ptolemaeo aliquot locis concinit tun Wallis GJO in Aristideret e milia Ven. VI 10 et multis in redus aecurratissime Diyitiroci by Ooste

59쪽

IATII De collicibus manuscriptis. Is concinit cum Mut nam contextu paries inter signa misi posita sunt in utroque eaedem cap. uterque universam quandam ignoriani semen omittit quae dono Neap. notavit Bellerinan T l. 67, ninia quadrant ad ut in cuni XV, ni XV sa6eulo scriptus vuleatur, patrii illuna esse suspiceris, nunc filiuni in Baecni qui- dena quae conaparava, ea ut concinunt cum Von. VI 10, ita annoreent a Neap. 1 et 4 propiusque acceditu Marc.

VI 2 examinavi eapoli 1891. Cyrillus II 48.

Oxoniae exstant in Fidi Boduelaena': 80 Ox Baroeeianus i. n. 4 min. S. XV. A. Eucl. Eucl., x. Alypius, altil. Nicona II, orpn nunc e narta et seripiare Wallis conicit confectum esso in orienti regione, Euromna autem ordo in mentem nolsis rovocat codH. et duos etiam attende esse libros Nic.). est autem Hlorum xx ouo Meinornius adninuit antiquior, a Pembri,chiae omito tutioinecae donatus II in moeni. Gaudi ), Wallis eum signavit . f. quae dicenda erunt ad 86)misc. 87 Coxe, Cat. 1893 I p. 59.

initio 1utilus de calculo motus solaris. rx. , lypius. desinunt signa in tono aeolio, ut fit in Vat. 191. depravatissimuri eum dicit eiu in praef. l. f. praef. Arx suo fin coxe 596. Marcuarii Ara. XXIV. estpnal-

Ox Bodi isse. 36. S. XVI. catena de cant cant.

Post orioritin risinem priorem exitu in hane veri,aτῶν θῶν τὰς των φθόγγων, ein diomu omlinem alteram forinis acutissimis , et cet. Code Gudo continet neonis artis aritum partem musica artis ianit. Lectiones diversas ninc excussa Holstentus inscripsit in mura editione, exemplari Bodl Dorsit. X, 2. 5.10. Coxo 696ὶ.

60쪽

eadem manu ac 84 B in. 85 scriptus Arx. Ptol. Niconi. Gaud. Alypius, Bry. IIemnis neumatica . cf. 6.)Ox. . niis L 7. h. fol. S. XVI. soli1 2948), volu 36)minis imodo noliri nati exeniplar alteritin Coxe I 67l ait autem vallis in Ptoloniae praefatione nos 85 86 - misc.86.87, 1os antea nunieratos dicit 164 et 165 ipse autem signato et B Savilius creta anto annos plus minus 60 sive ex eodem ossice Vaticano aliovo in Italia doseribituraverat ana S, Sive quod ego potius existimo, inde codicem matque ex noc alterum A. alter horum est Metuonai recentior Bodleianus, uena a Savilio latum esse biblio-tneea dicit ad Arx et Gaud.). Oxοnienses autem multo meliores esse praedicat collice Scaligerano Niconi prDOeni. , quod probat lectioni Du μορίω 273,4 μοίρας μὲν Υ, χεπτα δὲ προτα io 22. nain quidem gravius praestantiae Rrgumentum id vi letum, quod perversa illa de diaeteuxidisetrina 259, 16 a Bodleiano abeηt. Ox. . nuse. 88 olim 2950). n. OL S. XVI. Orpn. 87ὶ coxe 672. Ox. . inise 225. en fol. S. XIV in Porph., Q. 883 Pediasina geometria sortasse insunt quae ossi si Vincent

Nolires 290 Φθόγγος μέν ἐστι. ex. 779.

In aliis bioliotneeis Oxoniae exstant: Ox Baliolensis continebat Alypium, excussit Languaine. 8s)Ox. Jonannensis collegii continet Ptolemaeum, a 'stin Vallisio signatur errat olim Iiau l arcniepiscopi, unde

transscriptus Od G ale Londinensis 47). Ox Patrieti Junii dedit Gaudentium Meibomio, excussit 'n

Ox Magdalenensis collegii dedit Metuontio ristidem. 92ὶ

transscriptus est cura Seiaeui.

SEARCH

MENU NAVIGATION