장음표시 사용
671쪽
Thomas M. p. 934, eOdd. γ omittunt. πανταχου exhibet Favor1nus in ως αν p. 1897. V. et357. Thomas M. P. 354. E. πίστω κάλλιον η ἐπίστασο. Σοφ. ἐν Μαντι μαστιγοφόρω ' εἴ μέντοι σολ ἐπίστω. Quae glossa vix alio spectat, quam ad nostrum locum, Praesenim quum 2a etiam in Mosq. h. desideretur.
V. 1358. τ οδε καἰ μείζω χαριν. Haec eadem verba leguntur Oecl. T. 755. V. I363. και νυν γε Τεύκρω. IlIam inopinatam Uyssis benevolentiam Protesilaus vitisatori suo hoe modo exponit: IΠροκειμένω τω πιανυ τα οπλα ἐπενεγκων του 'Aχιλλέως καὶ δακρύσας, θάπτου τοι, ἔφη, ἐν οῖς γάπησας καὶ την νίκην την ἐπ' αὐτοῖς ἔχε, μηδὲν ἐς μηνιν βαλλόμενος. 'Επαινούντων δὲ τῶν Ἀχαιῶν αὀu 'Οδυσσέα, ἐπρνει μὲν καὶ ὁ Τεύκρος, τα δήοπλα παρντεγο ' μη γαρ οσια εἶναι ἐντάφια του Θανάτου αLVια. Philo str. Heroiec. C. XI. 3. P. 721. . Lot ech. v. 1369. ἔψευσας με της ἐλπίδος ex h. I. assert Eustathius P. 1436, 37. V. 137 o. gl. μουν μάλιστα μεμισημένος. BDInch.' V. T3 5. ἐκβαλεῖν. Nota hoc Verbum sine nomine Ioci positum, et conser V. 13a5, 6. 1295, 6. et infra v. 1409. 1379 M u s g r. v. 138I. ὀκνω τούs ἐπιψαύειν ἐαν. Ne id seilbeet Aiaci acerbum foret. Eurydice apud Statium
Theh. VI. I81. -- prohibite nefas ἔ auferte supremis visam exequias.
672쪽
Vido et Diesp. Herc. Fur. 1364. Mus gr. Cons. Iaudatus a IV selingio S. Petitus in commenti Atti Ieg. l. 6. t. 8. P. 589. V. 138δ. κομίζειν. Optime interpretatur He thius: Si quem de exercitu alium efferris mortuum vis, non graviter feram; citatique V. 1067. Io37. - συγκομίζειν eodem sensu. Musgri V. 1336. Affert haec MoschopuIus περὶ σχελ p.
27. Verba καθ' ωας explicans κατα τον χρόνον τηνς εμετέρας γενεας. V. I39ο. καπετος, ὁ ἐσκαμμένος λακκος, παρατὰ σκαπτειν, ἐλλείψει του σ. Vide Eustathium p. XoI9.1376. Brunch. V. 139 r. τρίπος αμφίπυρον. Tripodas Graeci alios ἐμπυρήητας vocabant, imponerem tur et in eum quasi irent, eosdemIue λουτροχόους, quod aqua inde essunderetur lavandis corporibus; alios απύρους, qui ab igne plane remoti foculi quoddam
genus erant. Haec docet Athenaeus P. 38. a. et ex eo Eustathitis P. 74o. - σια interdum ea dicuntur, lirae spectant ad mortuos. Ita καθ' ὁσίαν του νεκρου
est ad justa mortuo a o I venda in Philostr. I. 3. de Vita Apollon. p. 347. IV ea se l. V. 1393. -καιρον. Ab hoc adrectivo regi putern λουτρων οσίων, Pro λουτροῖς ὁσίοις Positum; tempestivum lavacris sanctis. Sic Thucyd. III. 92. του πολέμου καλως - ἐδόκει η πόλις καθίστασθαι, pulchre ad bellum situm ess B videbatur;
et paullo post: της τε ιπὶ Θρακης παρόδου χρησίμως
673쪽
v. I394. υπασπίδιον κόσμον, indumenta in proeliis gestare consueverat. Confer V. 578.
piorem pertendit Eustathius et esse enim ab εἰλέω. Dixi de hac re Mi Diod Sic. l. 17. c. 33. Nesse l. V. 1399. συριγγες. H. Stephanua et simia eius Scapula, Sophocli, scribunt, σύριγγες escuntur Venae colli grandiores, quae collo truncato sanguinem effundunt. Stephanus ipsa poetae verba citat, aliurid prosecto quam ex fonte ipso: non enim hic agitur de venis colli truncati neque Aiax caput sibi ampintavit. Id tamen bene, quod . συριγγες de venis ariteriisque intelligitnt. Proprium est vocabuliam in fiscilla, quod leni translationct ad alia abiit fistulae, quodammodo similia. Apini Aelianum σύριγγες αἰ-
τύπτιαι de animal. 6, 43. Caveruae, quemadmodum clare explicat Anam anus l. 17. c. 7. P. 184. Id
vero negligendum non est, Ennium in Aiace suo haec videri vertisse. Aptus Festum enim v. Tullios ex ejus Ajace haec habentur: sanguine emisso tepido tu II H effIantes vo Iant, quae a Sc Iigero in Conjectan. ad Varr. p. 77. Sunt consti- ruta et cum his Sophocleis composita. Tullii autem in fragmento sunt projectiones sanguinis seu potius siphones quidam et silani. IV esse l. V. 14oo. μέλαν μένος, at 1 In sanguinem. μένος ad corpus pertinet, et notat priinaria sigilificatione , ἰσχύν, δύναμιν, βίαν. Inde sanguinem, quo continentur vires et vita, μένος appellat Sophocles, ut prolificum humorem Sosipater in epigrammate λευκὸν μένος. IEx edit. rec.l Briane Ic. Sic Amaehyl. Agam. IO75. αἰματηρὰν μένος. In ejusdem
Eumenidibus virus Furiariun passim dicitur βία.
674쪽
V. MoI. σουσδώ ex li. I. assert mutatiatus p. 6α46. et P. 179q, 6. V. I4o3, 4. Uterque Versus graviter corruptus
Καπ' ουδενί πω λεονι Θνντων Ασαντος οτλεD τόδε, φωνων. Dic ensque insimul, nunquam se ob moditat in Ajace meriore in hanc o P Eram naiava s se. 'Οτλησέμεν habet Apollon. Rhod. III. 768. ἔνδικον ὀτλεσοντες αεὶ πόνον. Epigr. in Anthol. p. ψ6ο. M u agr. Non aliter sca ipsit poeta, quam in libris omnibus legitur. Observandum est entin , Primum, in ea, quaru instituerat, eonstructione mansisse illum,
αγαθω καὶ οὐδένι λώον deindo , ita factum esse,
ad aliam constrictionem transiret: nam Proprie e spectatur και οὐ οὐδεὶς λύων ν. Talia quidem traciai tus Exempla, quum satis multa Proserri possint, duo commemorasse sufficiat. Noster ipse supra V. 453. οστις ἐμφανως θεοῖς Ἐχθαψομαι ' μισεῖ δέ μ Ἐλλε- νων στρατός, pro ἐχθαίρομαι, μισουμαι δὲ - et oeci.' Col. 5. Sq. σμικρὰν μεν ἐξαιτούντα, του σμικρου δ' ἔτι μεῖον φεροντα, καὶ τόν ἐξαρκουν ἐμοί, pro καὶ ω τόδε iἐεαρκεῖ. Alia ratione vulgatain delandit Lobeckius, qui τε παντ αγαθω καὶ οὐδενὶ λέονι Θνντων dictum censet Pro πάντων λύστω et tulistrandae constructi nis causa comparat Herodot. VII. I45. λλωνος
πρήγματα μεγάλα ἐλέγετο εἶναι , cκαὶ) οὐδαμων Ἐλληνικων των οὐ πολλὰν μέζω. Dion. Cass. XXXVIII. 37. πόλιν οὐδεμίαν ης οὐκ ἐλάττω τὸ πρωσον νεμόμενοι. Et Plati Euthyd. T. IV. p. 1Or. ουδενὸς μου Οὐ πάντωνῶν δμων πατηρ εἴην. Videtur itaque haec loca nostrosiamilia putasse, quatenua οὐδενὶ λέονι idem esse quod
οὐδενὶ - λεων 'ἔν ideoquo pro Oίδεἰς ος λώων ἔν dies. Tt potuisse
675쪽
potuisse statueret. Quae sententia duplicem ob causam improbabilis est, partim, quod exemplis illis hinae negationes continentur, Partim, quod in primo ultimo casus Pronominis negativi casum smquitur pronominis relativi.
284. ταῖρόν μιν καλέεσκον, Οτ ην ε . Quae Ioca comparavit Lobeckius. Adde Eurip. Belleroph. fragm.
. Versus qui ex Maeis persona in bescio euius poetaΘ tragoedia recitabantur profert Clernens Alex. Strom. XI. P. 4εῖ. quos, etsi doctis quibusdam viris et Sophoclem auctorem habere, et ad Mus Macernpertinere visi fuerint, Grotius prudenter inter incertorum tragicorum irragmenta retulit p. 45I.
Ουτως πέπονθα, καί με συμφορουσ ἀεὶ βαθεῖα κηλὶς εκ βνΘων αναστρέφει, λυσσης πικροῖς κέντροισιν 'εθισμένον.
Nihil infamia. gravius Pertulit pectus ingenuum viri rea me calamitas terret, penitus fibris adacta mi exum Versat ex inio lues, stimulisque mentem durus exagitat furor.Brun Ch.Hujus fragmenti versum I. Schaeseriis ad L. Bosp. et15. ita resingit: οὐδὲν δε πημ' ἐλευθέρου - aliter Lot echius P. st 35. emendans: πῆμα δ' οὐδὲν ων ἐλευθέρου, quam eandem conjecturam in meis adversa.
676쪽
riis perscriptam reperio. Sed operam perdetulimus rinitium enim Ioel apud Clementem ita legitur: οὐ- ἐὸν ουθ ην πημα, ἐλευθέρου ψυχην δακνον Ουτως, ως ἀνδρος ατιμία, ut non eum librariorum erroribus, sed Critici nescio cu)us ineptias rem nobis fuisse aPPMxeat. V. 3. recte Bothius συμφορουσ in συμφορας Inutavit. Sic κηλὰ ξυμφορώς Oed. T. 8a4. Alios tres locos, qui ad macem Sophocleum referuntur, laudavit Lobeckius P. 234. seq. et P. 4rῖ. Sunt autem hi: σνθρωπός ἐστι πνεύμα και σκια μόνον. quem Versum ex Sophoclis Aiace ILocro, ut putant Profert Stobaeus p. 8la. Lobeckius ex fabulae nostrae V. I 25, 26. Enictum Suspicatur. χαίρειν ἐπ' αἰσχραῖς ηδοναῖς ου χρη ποτε.quom servavit idem S. XXXVII. P. III. pag. 133. Selio Q.) Sententia similliina legitur Aj I336. ad quam tragoediam facili scesbarum Iapsu fragrnentum ill l Potuit referri, quum pluros EX ea versus in commemorato Stolaaei loco excitentur. Denique τὸ δειλίας τέρας ακίνδυνον a Sopilocle in Mace μαστιγ φόρω dictum esse testatur Aristides orat. de quatuo vv. T. II. P. I43. quibus verbis quum nullus ibi sit locus relictus, Grammaticorum tamen errorem, quam temporis iniuriani incusare maluit Lobechius.
N O t. Continentario huic iuserta 'Vesselingiana sciat Locior desumpta esse ex Viri Celeberi lini dictatis ad Aiacem, qtiao in manus meaν vcnerunt ex auctione Iiborum D. Hoesa vanNooten Trai. I S. divenititorurn. - -