Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

651쪽

αντακούσεσθαι legi, non Libris auctoribus, qui ha bent αν ακούσεσθαι, se ii ex emendations Abreschii irnaclv. ad Aeschyl. ΙΙΙ. p. a a. aut Valcheuarii Diatr. Euripid. P. 249. Schae ferqv. Ir34. ὐφ' ειματος κρυβείς. Summae hoe, non formidinis aut moestitiae, sed plane inroγνώσεως, indicium , ut satis norunt qui Graecos scriptores trLverunt. Mus gr. in V. II 35. παρεῖχε. Plato Tla aeteto, παρήξομεν, ώς ναυτιῶντες, πατεῖν τε καὶ χρῆσθαι Ο, τι άν βούλωνται. p. I39. Mus gr. Lobeckius praεterea Iaudat Synesium Ep. 1V. P. I 63. D. Petav., ut i sic: καὶ καταβαλών ἐαυτον πατεῖν παρεῖχε τω Θελοντι ναυτί- λων. Genitivum defendit allato Euclpidis Ioco, Iph. A. 34ο.-θελοντι δημοτῶν. . et V. I 137. σμικροῖ νέOOυς -- Describitur his veribis procella s. Ventus, quQm ἐκνεφίαν Vocant, i. e. ut inplicant Grammatici, ἐκ νέφους α νεμον. Cons. Senec. quaeSt. nat. 5, Iet. Et Aristit. Problem. 5, 26.

V. II 8 .i Eustathius P. II, 29. - - τὰ του γ γικου, ῶς αἰσχρον λόγοις κολάζειν τον δυνάμενον ἔργοις ἀμύνασθαι. Idem P. 9o, I 8. δε καὶ ὀκνων λωτοις κολαζειν ον ἔργοις αμυνεῖται. V. II53. ταχύνας. Inreansitive. Vid. Aeschyl. Pera. 694. Choeph. 658. Eurip. Rhes. 639. Mus gr. V. Π54.

652쪽

V. II34. Erotianus: καπετος, όρυγμα, τάφρος. - ιδεῖ, , pro Vialere. Theocrit. Syracus. a. op δίφρον, Κυνόα, αυτῆ. Mus gr. - V, 1I55. Scholio ad h. v. pro τάφον scribendum videtur τάφρον. IV esse l. V. II56. τάφον ευρωεντα. orci domi ilium Homerias vocat OIκία - Σμερδαλε', ευρώεντα. Υ. 65. Hic potius tenebri costim intellexerim, quam squalidum. Hesychius: εὐρώεντα - σκοτεινά. Εὐρώεντος, σκοτεινου. Alia dabit T. G. Graevius ad Hesiod. Op. et D. I53. Mus gr. V. II 58. πάρεισιν. Abierat utique Tecmessa post

περιστελουντε.

V. I16a. Hunc locum respexit Eust. P. 1293, 3I. V. II 64. ἰκτεριον θησαυρόν, i. e. copiam, abum dantiam, cumulumἰκετηρίων. Mus gr. V. 1166 - 68. Usurpat Eustath. P. 413, 45. Verba τόνδ' ἐγὼ τέμνω πλόκον idem P. 649, 9. V. II68. ρ πως περ τόνδ' ἐγω τέμνω πλόκον. PIe. rumque diris actio aliqua adjungebatur, cujus similitudinem rei devotae imprecabantur. Vide Theocriti II. Virg. Eclog. VIII. Callimach. Hymn. in

V. IIII. μη γυναῖκες ἀντ ἀνδρῶν πέλας ἔστατε eitat Eustalli. p. 668, 39. 126i, 64. V. III a. Apud Elymol. Μ. .in go is hie laris, ita legitur: ἔς τ' ἐγω μολων τάφου μεληθω, quaIn scriptui am praeserenti Schaesero meo non ausim acce-.dere. Participio μεληθ εἰς causa iudica iu του μ

653쪽

V. G7 . δορυσσόντων. gl. πολεμικῶν. μετοχηαντὶ ὀνόματος. μόχθων, καμάτων. . αταν, βλάβην. Verbum est δορύσσω, suturum δορυσω, cujus parebvipium mastra sollicitant viri docti in Eurip. nex

elid. 777. . 'πορευσον αλλα τον οὐ δικαίομααδ' ἐπάγοντα δορύσοντα στρατον ' Aργοθεν.

Ad voibuni δορύσοντα reddas hasta Pugnaturum. Bra1netc. In loco Euripideo recte vulgatur δορυ σεντα : Inutandus Euim est versus antistrophicus, quem sic refingo: ανεμόεντι δε γας Οχθω. Verbum δορυσσειν commemorat EuStainius P. 129a, I9. V. 1179. gl. σεσηπημένην, ἔνθα ἐχρονίσαμεν. λέγεται δὲ αντι του σήπουσαν. Brunck. Merito Iolin sanum offendit vox εὐρώδ' in inIme ex analogiae Tegialis formata, nec metro satis conveniens. ScholiaStes ab ευρως, Squalor, sord Es, deduxisse videtur , quam etymologiam si

sequaris, εὐρώδης Tpota erit sordida, squalida Troja. At non Ita Trossin nobis depingiant Veteres. Euro. Troad. IOOI. την Φρυγων πόλιν χρυσω φέουσαν. Paris OVidianus ad Helenam v. I85. Ahi quoties dices, quam pauper Achaia

nostra est .

Una domus quaevis vibis habebit opes. An igitur legendum Z Aντ, αν εὐρυεδη Τροίαν. Aurae ex adverso: ευρυεδοῖς χθονοο est In fragmento Simonidis, saepe Veteribus citato, nominatiuiuue a Platone In Protagora, p. etM. B. Εὐρυοsi, si

654쪽

si de termin tione constaret, non improbaIem, eum Homeriis habeat ευρυοδείης Iliad. n. 635. Mus gr. Corruptum esse IIunc locum ostendit metri ratio. Lobeck.ius conjecit τάνδ' αν εὐρυεδη Τροίαν, quod inoaudice prope a vero abest. Io Nosi pro certo affirmaverim, ευρώθη corruptum esse: quod vocabuliani si de regione ad Trojam humidis pratis plena intelligatur, V. V. 6OI. 1.) consentit V. IaO8. αεὶ πυκιναχ υό- σοις τεγγόμενος κόμας, et Aeschylus Ag. 569. ἐξ ου - ρανοῖ γαρ καπρ γῆς λειμωνίας δρόσοι κατε ψέκαζον, ἔμπεδον σίνος ἐσθηματων, τιθέντες ενθηρον τρίχα. Sed

Τροίαν, δυστανον ονειδος Ἐλλανιον. Et in antistropha, servatis librorum Iectionibus rκεῖνος α νερ, ο ς στυγερῶν ἔδειμν οπλωυἘλλασι κρινον Ἀρην. ἰὼ πόνοι πρόγονοι πόνωπι κεῖνος γαρ ἔπερσεν ανθ ρωπους. 'De metro multa possem adferre: sed satis habeo mo nuisse, in primo tertioque Strophieorum versu procho iambo molosSum esse, qi i pes aliquoties in hoe genere usurpatur. Secundus, tertius, quartusque versus ex amphibracho et clioriambo constant, quem in quarto versu sequitur antispastus. Heon.J V. II 8 I. αἰθέρα δυναι. Insigue exemplum verbi substantivis duobus, sed alteri minus Proprie coΠ- nexi; a reliquis quoque huiusmo H Iocis non parum differens, quippe cum hic substantivum, cujus po

655쪽

tes, cum Vecto pugnat, ipsi tainan proximum loricum occupet. De altero genere nonnulla clabimus

Eurip. Med. 1308. Mus gr. V. H84. Verbo δεικνύναι, ut in lati proferre, significatio est novitatis. Eurip. Troad. 99. ἔμιξε κλάιον. Tibuli. El. T, II. init. ho rrendos Primus qui Protulit enses. v. 1185. κοινον ἀίρ ν, communem noxam, communem Pernicio m. Quippe Martis sidus maleficum et exitiale hominibuR credebatur. Macroisbius in Somn. Sesp. c. 19. Plerurnque de Maditis stella terribilia evenire definititit Vide etiam ad v. 714. 697. Mus gr. Immo b Elis. Ium, quod sociatis Viribus gemini.

V. II9o. τέρψιν ομιλεῖν. gl. ωςτε διατρίβει .Ea leui structurao ratione, eodemque sensu ac paullo infra ἰαυειν, quod etiam eιατρίβειν ignifieat. Brun ch V. I 194. Eadein Vox cuim in praecedenti versu, citra mendi Sus Dicionem, occurrat, legendum tisic sorte ἐορτων ab ἐορτη, dies festiis. Quantam Graeci EX dierum festorum celebritate vo. Iuptatem' ceperirat, abunde docebit Plutarchus librorori οὐδὲ ἐστιν νδέως κατ 'Eπίκουρον Vol. II. P. Hor. E. F. Mus gr. V. 1195. αμέριμνος. Pro πολυμέριμνος. Multa hujusmodi composita collegit Ualchen aerius, Vir suntiamus, ad Theocriti Syracusias. Quibus adde ακαλυφη Philoct. I365. I303. -Apollon. Rhod. III. 298. αναρ LycvbI, IS . ασημ*c aPud Erotianuin. Forto et Pindui Neiri. VI. epod. a. Mi S gr. Lobec ius cum Brunckio .μέ-ν interpretatur D e-V. II96.

656쪽

V. II96. δρόσοις τεγγόιμνος. Si initis querela praeconis aliud AescI13 l. Agam. 569. Uuludit Ulyssis narratio Odyss. A. 475. Valer. Flacc. I. 552. - ad Trinam nentes layberna Mycenas.

V. 1197. Walcefietatus Silv. Crit. T. II. Ρ. 153 Iegi vult κόρας, qua ememtatione, ut Vere audicat Criticus praestantissimus in MODtl1lyRevieu, Ian R1799. p. 435. Pulcritinis loci tollitur. ,, Nam quomodo sic ille κορας δροσοις τεγγόμενος, ut δρόσοι sint lacrimae, quadrat ad κεῖμαι, Ot ad Praece lentem chorici carminis partem 2 Dedecet hoc Salarum inios bellatores. Et quomodo congruit cum lias, quae leguntur a P. Aeschyl. Agani. 56ο. ευγαὶ γάρ νσα - ἔνθηρον τρίχα, ubi est, quod de λειμωνίxιet τιθέντες adnotari possit.

V. II98. λυγρας μνῆματα Τροίας. Gl. αντι τρυεὶς μνημοσυνον τῆς Τροίας, λουν ἴνα μνἐμην ἔχω τῆς Τροίας. Brunck. μνῆματα. Quia alte insidet ani. Ino malorum recordatio. Mus gr. Vaheneidii λυγρα merito repudiat Lobechius. V. TaoI. Θούριος Αἴας. Ita supra V. 2II. Mus gr.

t u r. Via. Euri P. Phoeniss. 975. Plii lostrat. Icon. lib. I in Amphiarao. - στυγερω Δαίμονι. InterPretatur Camerarius tristi fato. Iohiasonus inviso Daemoni. Postremum hoc quid sibi velit, non Satis intelligo. AIterum Maci viventi ad liue ei. HIninis oppresso Iraelius, puto, conveniret, quam mortuo. Au ergo legendum στυπία Δαίμονι, i. e.

Plutoni. Consor Eurip. AIcest. 75. Mus gr. Cordicis

657쪽

dicis Lips. scriptura εγκειται Schwsero mutamIa vi. detur in gγκειται, qt Od noli in curn ἀνεῖται permutari, praes tim renitente metro. στυγερος δαίμων non alius est quam 'Aρης V. 697.- x permissus fuisse dicitur, quatenus furore instinctus inor tem sibi consciverat Demine impe sientB. ,, Ego haec simplicius puto: nunc illo ixisti fato peremptus est. Ἀνεῖται proprIE solutus est: ut in Orsiste 939. o νόμος ανεῖται. - Heon.

πλακα Σουνίου. V. TaO9. προσείποιμεν, fausto clamore sa- Iutarem. Mos utique erat nautis, in conspectum terrae, quo tendebant, venientibus, nomine

eam salutare. Virgil. Aeneid. III. 5et4. Italiam laeto socii clamore salutant. Statius Theb. IV. 8ο8. - salutantes, eum Leucada pandit Apollo. Auctor est Pausanias in Atticis p. 57. jam inde a

Sunio in conspectum Venire navigantibus Minorvae Poliados galearn. Quamobrem et inde etiam saIutari solitani esse nemo dubitet. Mus gr. V. Ia Io. ἔσπευσα, festinabam, i. e. sestina huc redii. Mus gr.

V. Tetr3. Σὲ δ' , te scilicet, te homuniscionem. Sarcastice. Vulgo Σὸ-τα, in quo artieulus frigere videtur. Mus gr. V akeneta. Silv. Crit. XII. p. 1ο3. conjecit σε ὀητα δεννα. Sed nihil

658쪽

. V. Ia Io. Hunc Ioeum observante Lobechio e pressit Attius in Amorum rudicior Hem vereor plus quam fas est captivum

V. I2I7. καπ ακρων ωδοιπόρεις. Festive hine Aristophari s in Acharn. 638. - ἐπ' ακρων των πυγιδίων ἐκαθ σ3 a. IIbi hunc Ioeiam citat Scholiastes. - Liban. Vol. I. P. 326. ἐπ ακρων πορευονται δακτύλων. Vid. et 8os. D. Mus gr. V. Ta18. του μηδέν. Eum p. Phoen. 6oI. πρὰς τὸν ουδέν. ubi vid. Valchen. Troad. 4Ia. των το μνtiv.

V. Iaza. Ταῖτ' οὐκ ακουειν - Alioqui soIehannquum indignarentur et aegrius quid audirent, diiseere: αρ' οὐχ υβρις ταδε; quam formulam poeta in Oed. C. 883. usurpavit. Illustrat eam pluribus Henasterii. ad Lucian. dial. mori. a. IU e s s E l. V. Iaas. Ποίου κέκραγας ανδρός, id est περὶ ποίου ἀνδρός. Subauciendum enim περί. Mus gr. V. Iaa6. Vocem Gιγμεν ex h. l. Enotavit Eu stath. p. 1695, 27. et, Si vera est Titimanni coniectura, Zonaras T. I. P. 786. V. Iaa8. φανοίμεθ', eonvincemur iniusti

659쪽

phiarao. Noster Trachin. 957. 0 a. - βαλοι.

Libanius Vol. I. p. 8rr. βάλλουσι σκωμμασι. Id. P. 303. θορύβοις βαλλόμενος. Id. p. 3O7. μ κε τι - λο - των βέβλημαι. vi l. et P. 3ο8. C. M. Vol. II. P. 393. του Ρωμαίων - δεμου βοαῖς αὐτὰν ασελγεστέραις βεβληκότος. vid. et p. 556. D. Mus gr. Phrynichiis App. Soph. M. S. βαλλειν σκώμμασιν , τὸ σκώπτειν. καὶ βαλλειν λοιδορίαις τὸ λοιδορεῖν. Quem Iocum ad illustrandaui formulam oυ σε βαλω ζήλοις compar vit de Bosch in Notis ad Antiaol. p. 499. Coni. etiam Iacobs. Anim. ad Anthol. Vol. I. P. I. p. 6o.. V. 1233. seqq. prosert Stobaeus III. P. 69. Selio Q. Maximus T. T. II. P. 535.

V. Ia36. εἰς το πρόσθεν α μεν. gy. προτιμ σωμεν. Brunci . V. Ia37. πλατεχ-Ajaeem reserendum, qui revera procerias grandis. Mu s g r. V. Ia4o. πλευρας. Bodlmani duo πλευραν, quod Tayloro in Leci. Placere memini, ob ve sum alioqui πολύσινον. Μ u s g r. V. Tet44. ανδρός. Potest hic elIipsis esse pram positionis περί, qualem supra notavimus ad v. Z253.

Iaa3.3 Vel, si a Θαρσων regi malis, genitivus erit

pro dativo. De qua antiptosi Vid. ad V. 36ο. 35r. Mus gr. Genitivi sunt absoluti.

V. 1247. αλλον τιν - Haec satis contumeIiose ab Agamemnone prosemntur. Servi enim, qualem Teucrum traducit, non Poterant Athenis in con-eione causam agere. Cons. Terent. Phoran. a, T, 62.

660쪽

V. IasL σωφρονεῖν. gl. εἰρηνευειν, καὶ μ' κατάλλ λων μαίνεσθα. Brunck. V. Ia5 . προδοῖσ, i. e. τον θανόντα, quod aversu praecedenti repetendVID. Mus gr. V. Ia55. Adsentior H. Stephano verba Oὐf ἐκισμικρῶν λόγων vertenti nct Verbis quidem taenus, ut putet intelligere Teucrum, debere Ag metri nonem Pro tot beneficiis ab Ajace acceptis honorificam saltem mentionem ejus sacere, quum contra de eo contemptim etiam loquatur. Sic Ei iris. Hippol. II63. σμικρῆς ροπης. Temere Musgravius legi vult ἐπὶ σμικρων ψόγων, Propter oris fensas leviculas. V. Ia57. προτείνων ψυχεν. Ex Hona

xico M. L 3eta. αἰὲν ἐμῆν ψυχην παραβαλλόμενος πολεμίζειν.

v. Tet 59. MusgraVio Placebat κανόητ. V. Ia6o. νίκα ερκέων ποθ' ὐμας - Haec sumis sit et transposuit vetus Tragicus in armorum judi.cio, ut mihi videtur, apud Charis. I. IV. Vidi te, Ulysseu, saxo sternentem Hectora, vult tegentem clypeo classem Doricam: ego tunc Pudendam uepiduS hortabar fugam. quae quidem Ajax ab irrisu Ulyssis oecupationibus assignat. Lobec V. Ia6I. Pro οἶτος Iegendum ἐντός, quod praebet Bodleuanorum unus; nisi malis, hic iterum genitivum pro dativo Positum esse: Vid. ad V. Ia74.

라틴어 텍스트