Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

661쪽

cheliarius.

V. Ia6S. ναυτικοις ἔδωλίοις. Hunc Iocum Virgilius imitatus videtur Aen. V. 66 e. Furit inuniss1s Volcaniis habEnis Transtra Per et remos et pietas aluete puppis.L, o b e o h. V. Ia67. Locum haud dubie depravatum sic non inepte restituas:

Ου τ' οὐδαμου μού σε συμβηναι ποδί, Aμ' ὐμὶν ουτος ταυτ' ἔδρασεν, η δίχα ἔResellit his verbis Teucer, quae de se jactaverat Agamemnon V. 1254. Iaa . Που βάντος, η που στάντος, ουπερ Ουκ ἐγω; Negat, inquam, Teucer Agamemnonem prope adstitisse maci classem Graecorum Propugnanti, sor-nia et ipse interrogativa utens: Νonne hic est, a quo haec gesta sunt 3 Cudus pedem ais ton utiquam non Pari passu comitatum esse, cum vobis ne una, an seorsim haec

facinora edidit 3 ουτ' proου, cujus. Sic oς τε et 3 τs pro Oς et v passim apud Homerum et Dionysi uni Perlegeten. οὐ τε ποδί, cu dua pedi. Eurip.

Θεάσομαι δὲ συν πατρος μολὼν ποδί. Duo negativa aliquando apud Graecos affirmativam potestatem liabere pluribus exemplis ostendit H. Stephanus in Lexico. Quibus a lite oυ μη με- μνησθαι δυναμαι eX Xenophontis Apologia, sub finem. Mus gr. De Versu Ia68. plane adsentior Tri-elinio.

662쪽

elinis. Simile artificium responsionis a Schotiasta observatum est Oed. C. 94o. Non magis concedi Potest. Seqlientem versum aliquo vitio laborare, quem rectes sic vertit Brunchius: Anne vera ista sunt huius viri facinora αρ', ut saepe, pro αρ' οὐ positum. V. 127a. υγρας αρούρας βωλον. AHitilla ad Cresphontis dolirin, quo, quum ilhcerentur sciri es de Peloponnesi clivisione inter Herculis posteros, MesseniaIn , citiam cupiebat, obtinuit. Item narrat Apol- Ioclorus Bi Itolli ecae L. II. cap. 8. Et istathius P. 36r. τρόποι δὲ αναχρονισμοῖ εὐμορ&ι και παρα Σοφοκλεῖ,

ἔνθα τε κλῆρου μέμνηται, ος ευλόφου κυνῆς ἔμελλε πρωτος αλμὰ κουφιεῖν, ως μῆ βωλος υγρας αρούρης

ων, κατα την περιεργίαν τρυ υστερογενους Αίαντος

Κρεσφόντου. καὶ τW Τραχινίων δὲ προοιμίω, ἔνθα ἡ παλαια Δηῖανειρα γνωμικω λόγω χραται τρυ ὐστέρουτω χρόνω Σόλωνος. ετι δε καὶ ἐν τω 444.3-αν δίκην ως ἐψἐφισαν. ψηφίζειν γαρ οἴπω εἴδησαν ρρωες, αλλα μεταχρόνιον τὰ των ψεφων ευρημα. Quod sequitur αλμα κουφιεῖν, ex Homerico adumbratum: ἐκ ἔθορε κλῆρος κυνέης. Brunck. πρωτος ἔμελλεν ἄλμα κουφιεῖν citat Eustath. P. 675, 34.-ἰγρας αρούρας βωλον ος ἔμελλε Thomas M. p. 176. ubi Ouden- dorsius conferti jubet Moerin et Pht yn. P. 15. v. 1274. ἄλμα κουφιεD. Sic νεβρὰς πρδημα κουφίζουσα Eurip. Electr. 866. Mus gr. V. Ia79. IΠέλοπα βαρβαρον Φρύγα. Quod Plirygem fecerit, quem Lydum fuisse constet, poetam xeprohendit Taetetes Chilia d. V. 444. VerSu Π e morato. Nostro Praeter Herodotum VII. 3. P. . , so. adstipulatur P. Orosius I. I. p. 34 r. Bibliotia. Pattr.

663쪽

Bingit T. V. Nimirum ni olim Lydiae et Phrygiae

fines auιακριτοι fuerunt. Loboch. V. 1a8o. Ἀτρέα ν - Atreone nupserit Aerope, an Plistlieni, variatur apud Graecos. Plures patre Plisthene et Aeropa matre Agamemnonern Prosatum tradidere, sed quum Plisthenes in prima aetate oc- eulauisset, ab avo Atreo educatos eJus filios et propterea Atridas appellatos. Vid. Schol. ad Eurip.Orest. 5. Uves se l.

prium cognomen fuit, V. Bur mann. ad Ovid. Trist. II. 39I. tamen hoc loco contumeliosissini e Cressa dieitur. Cretenses en ina tum ob mores Stios, tum ut νησιωται contemti erant. Plato 'εν Ἐορταῖς apud

Seliol. Aristoph. AV. P. 578. Τον μαινομενον, τον Κρητα, τον μόγις Ἀττικόν. v. Dorvili. ad Chariti p. 332. Ipse Menelaus iμίκρης dicitiir Lycoplar. Iso. L, o b c E. v. 3283. o φιτυσας πατηρ. Haec Scholiastes intelligit de Aeropes patre, non do Atreo, tametsi is ab aliis perhibetur uxo em suam, postquam Eam a fratre Tityeste corruptam sensit, in inare praecipitari jussisse. Vide Euripidis Scholi astana ad Oresten 81et. Brunci . φιτύσας. Extat verbum Trachim 3II. 3Iet. Aeschyl. Prometh. 233. et apud Platonem de Bep. V. P. 657. Cum φιτυσας supplerulurn αὐτην, si Seholiastae Liles, Aeropen a patre suo quem Ca-trea vocat Taetetes ad Lycoph. 1ψ9.) mare projectam. Sed aliter haec cepisse videtur Euripiciis Sch Iiastes ad Orest. 8Ia. ubi tradit, Atrei mariti, non Cattei patris iussu, hanc poenam subiisse Aeropen,

664쪽

φησὶ Σοφοκλlior quibus verbis hune ipsiun Iocum

nigri ineari verisimile est. Hunc igitur si sequaris, curn φιτυσας subaudiendum erit σέ. Mus gr. Zo- Daras T. I. p. 8o8. Σπακτό ξένον, ἐπαγομενον,' σψλοδρόν. Ultimam vocem Lolaecli ius p. 444. mutari vult in νόθον, renitento Zonara ipso in ἐπακτος

V. Iet 8 . ελλοιχ. AIiud hujus vocis exemplum Proseri Allienaeus P. et 7. Titanomachia:

Ἐν δ' αὐτῆ πλωτοι χρυσωπιδες ἰχθύες ιλ λοί.

Utroque in loco eum nullum prae eeteris piscium g nus designetur; intelligas /λλὸς generale piscium epithetiam esse, μέροπες hominum: vereque adeo a Scholiaste per άφώνοις exponi. Sic Sophocles r Xορος ε αναύδων ιχθυων, ibidem apud Athenaeum. - Διαφθορα, quod statim seqttitur, SENSII passi UO accipieridum. Mus gr. διατροφηνSilv. T. LII. P. 1q3. Respicitur h. I. ad supplicium καταποντισμου, de quo Vid. Uessellas. ad Diod. Sic. 16, 35. V. 1a87. -- πρῶτ ἀριστεύσας. Vid. si, P 43ο. V. TasL αριστος. Reti et hane se Ipturam Suidas turn ectitus, tum, teste Porsono ad Med. P. 39o. ed. Tec. Lips. manuscriptus in Dribus codd. v. προς α*ατος. Metius lanaen viro eximio videtur αριστευς, poteratque videri propterea, quod in talibus eadem verba usurpare Tragici solent. Necessarium ne ipso quidem, opinor, putavit. V. 1293. τοιοῖςδ' ἐν πόνοισι. Praestitetit, puto, φόνοισι , in tali caede. Mus gr. πονοις recte Seliolia minora explicant Per συμφostan. V. M94.

665쪽

V. Ias4. ἐπαισχύνει λέγων, nec te pu- eorum, dicis. Et likius Spec. Suaspice. p. 6. coniecit οὐν ἐπαισχύνν 'γγελων.

V. 1295. βαλεχέ που. Postremae voculae suis perserita glossa in codd. τοπικον. Mallem Iegi ποι. Bruti L. V. 1296. ημας τρεῖς. Nugas ait vetus enarrator, Uti tres hos esse ait Teucrum et geminos Atridas, quia comminantis, non misericordiam movenistis sermo est. Seu et metu atrociori8 Sceleris, nempe si mulieri et puero violentas' inferret manus, et mi nis, quas Postmodo diserte profert, Agamemnonem a Proposito disterret Teucer. B r u n e L. V. Ia97. τοῖς ἰπερπονουμένφ. gl. υπὲρ τουδε ἀγωνιζομένε. Vide supra ad V. 225. stetet. BOInelia V. Ia99. σῆς υπερ γυναικός. Hoc minus heno in versione reddidi. Vertere debebam, ouam

tua PTO. conjuge, aut tu I et Iam fratria inquam. Sic sensus bene expositus est in min

ribus scholus. Haesitatio autem illa, et simulata ignoratio, utrius uxor caussa sit belli, irati et eontemnentis est. De suetum hoe observat Eustathius pag. 754.-Achillis oratione ad Graecomni legatos, . u. I. 327.ώς και ἐγω πολλας μεν αυπνους νύκτας &υον,εματα ν αἱματόεντα διέπρησσον πολεμίζων, ανὀρασι μαρναμενος, Οαριον ἔνεκα σφετεραων. Eustathii observationis partem protulit Garhius. Brunck. του σου γ' Scripsi Pro του σου non pruto enim fieri posse, ut encliticum ra significet etiam. Ta et o Vel passim Pennutantur, ut Eleere. 547. V. 141 . non dubito,

quin

666쪽

quin rescribi debeat εἰ γαρ Αἰγίσθω γ' ομολ-λέτω vim habere videtur corrigenia ejus, quoia antea dictum erat. Νost oder, ωOlli' ich sagen - . V. 13oo. προς ταῖΘ' Ορα. Hunc Iocam proli . biIe est Aristulem in animo habuisse T. II. p. 237. προς ταυτα σκόπει μη τοὐμόν, αλλα καὶ τὰ σὸν, Τευκροσἔφη. Lobeth. V. 13oI. βουλησει ποτέ. Comminandi formula, qua usus etiam Comicus Nub. IIa9., ωςτ ωπι βουλησεται, καν ἐν Αἰγυπτω τυχεῖν ων μαλλον, η κρῖναι

V. 13O3. καιρόν. Vid. Supra ad V. 34. Mus gr. V. 13o7, 8. affert Schol. ad oecl. R. A. V. Isos, Io. Uysses idem hic signifieat, quis I Uespasianus apud Sueton. in eius vit. c. s. oportere in aledici Senatoribus, ientale lici civile fasque esse. IV esse I. V. 13IT. SimiIe hoc Terentianum Andr. 5, 4, 17. Si in dii pergit, quae vola licere, ea, quaae non VOI audiet. tum in prol. Eunucia V. 5. - Sic ea stimet, ResponSum, non , dictum esse, quia laesit prior. IUea Sel. V. 1316. ευνηρετμεῖν. Hanc somna , verbum simplex aρετμουν et, aclectivum εὐ ρετμος ab

667쪽

V. 13a8. Apposita comparavit Lot echius notissimum Scotton servatum ab Athenaeo P. 695. c. Qui Heranarinus de meti . P. 415. pristinos numeros felici audacia restituite

ἐς Τροίαν σε λέγουσ αριστον ἐλθεῖν μετ' Ἀχιλλέα των Δαναων τον Τελαμωνα πρωτον, σὲ δὲ δεύτερον. ἔνα αριστον. Sic Latini unum optimum. III stratur hic usus Versu Honimico, Il. XII, 2 3. ali osωνὰς αριστος, αμυνεσθαι περὶ πατρης. V. 133si. βλάπτειν τον ἐσδ λόν. Sic tu ri omnes. Mallem in generali sententiaβλαπτειν τιν ἐσθλόν.

οὐδ ἐαν μισων κυρῆς pro κυρῆ τις. Vide ad Traicia. t. B tunc h. Rect Iibri τόν. Sic V. l1339. ἐσθλον ἄνδρα, ubi pariter τινα scribi poterat. V. 1335. ἐμβαίνειν, ἐπεμβαίνειν, προσεμβαίνειν de inauria dici solet, quae asilictis et dejectis adiatur, ut Electr. 837. 8a9. Eleganter Isidonis Pelus. 1. 3. Ep. 347. παλαος λόγος διαγορευει μὴ ἐπεμβαίνειν τοῖς

πεπτωκόσι. Hinc τοῖς δνςτυχ,ῖσι ἐπεμβαίνειν Ἀfragm. Alexandri Polyh. api in Euseb. Praepar. Em I. s. c. 17. Alia exeu Pla, qui Volent, habebunt ex

Eurip. Hippol. 668. Io. Chrysosti T. III. p. 38a. et Basilio Magno T. II. p. 4et. IV esset. Ab Eliata. titio

668쪽

προοεπεμβνναί σε χρ . V. X337. εὐσεβεῖν. τουτέστι δικαιοπραγεῖν, ως πασιν ἀρέσκειν. Eustath. p. 1514. Quum Atheniensibus libertatis studiosissimis odio esset regnilm, qua via oblata occasione Tragici poetae eiusmodi inculcabant sententias, quibus regiam potestatem obtrectarent. B runc h. εὐσεβεῖν Iacobsius Spec. EmCIHI. P. 25. mutari volebat in εἰκαθειν, ingenioso quide in , sed Otra necessitatem. V ligata Stobaei quoque testimonio communitur S. CXI VIII. p. 5o . V. 1339. τέλει, magistratuum et virorum principum, των ἐν αὐώματι. Vid. VVesseling. et Valchen. ad Herodot. IX, Io6. P. 739. - Laudant hune versum et Stobaeus S. XXX VIL P. III. Ρ. 133-εd. Scho v. et Eustathius P. 8OO, 9. Scriptus exstat: τον ἐσθλον ἄνδρα χρν κλύειν των ἐν τέλει. V. 134o. Παῖσαι ' κρατεῖς τοι. Maalandum V. e . ossendit Vox παῖσαι, ut Parum decora. Nequs enim IIIyssem debuisse im Iatorem suum et regum regem Agamemnonem in ordinem cogere, et eo amodo alloqui. Quamobrem emendat, neque, ut puto, ineleganter,

ΓΙασαις κρατεῖς τοι -

omnibus suffragiis vineis, quando ab ami- eis vinceris. AppeIId. notariim in Supplie. Eurip. P. 249. Omnino tamen malim: Πλευσει πράτιστον, optimct navigabas. Mus gr. Marklandi emendationem Me suo improbant Porsonus ad Eurip.. Med. IOII. et Lobeckius, qui choritin inoed. T. RO. 626. Creontis et Oedipi alterationes

pari modo interpellare monet, παύσασθ', ἄνακτες, et Euri midrom. 69a. παυσασθον ηδε .

669쪽

38. Idem P. 8la, 10. Νικῆ γαρ - πολύ, και- νωο το πολυ άντἰ του πλέον ληφθεν γενιαν συντέτακται. Vid. Musgr. ad V. 955. V. I345 εμπληκτοι βροτοῖς. Propriε ἐμπληκτος est μαινόμενος, μανιώδης, et Per consequens εὐμετάβλητος. glossa: τοιοίδε φῶτες, εγουν οἰ νυν μεν φίλοι, ἔπειτα δὲ ἐχ βροί, ωοπερ οι παραπληγες. Hac significatione, nempe του παραπληγος , occurrit istud nomen apud Euripidein in loco, quem depravatum es. tat Heathius, quique sic ex Musgravit sententia lingendus, Troadum V. 12II. Θν των δὲ μωρός, οὐτις, ευ πρασσειν ὁ κων, ' βέβαια χαίρει ' τροπαῖς γαρ αἰ τύχαι, ἔμπληκτος ως αν θρωπος, αλλοτ αλλοσε πηδωσι, κοὐδεὶς ωυrος ευτυχεῖ ποτέ. Bru ne h.

βροτων agnoscutat Suidas in ἔμπληκτρι et Zonaras T. T. p. 698. ac sanct desericli potest e)usmo si exemplis, quale reperitur Oed. Col. 28I. φωτὸς ἀνοσίου βροτων. Sed meo quidem judicio melior est dativius eodem modo positus, quo V. 135 . Ἐλλησι πασιν. v. 1352. πομαι. Euphernis mus Pro μελ- λω αποθανεῖν, ut explicatur in Scholioruni Sylloge. V. 1353. ὀμοῖα, consimilia. IIt quis isque operam dat, ut factis suis par referatur gratiat Brunci . Praeclare Lobeckius r-ομοῖα ἐαυτε ποιεῖν est iacere quod cuiqua consantaneum sit. Plato ReP. I. VIII. p. 549. Vol. VII. p. Tob. Bip. oσα καὶ ρῖα φιλοῖσιν αIτυναειειυμνεῖν - ὁμοῖα ἐαυταῖς. Aristoph. Thesmoph. 174. ὁμοῖα γαρ ποιεῖν αναγκη τη φύσει.

670쪽

Ουτε αλαζὼν ἔδρεεν, αλλα πραός τε και ἐαυτω ομοιος. Hoc est παραπλησίως ἐαυτω. ποιεῖν, ἐοικότα, οἰκείως, εἰωθ ότως ἐαυτω πραττειν. Qui contra sibi noII con- ἐναντία ἐαυτοῖς ποιεῖν αcuntur Aristid. de Face

T. I. pag. 41ψ. A quod addit: se Agauiemnon igitur nunc repentinam Ulyssis magnanim itateria exprobrat, nec moribus ipsius nec pristinae sinuit talieonvenientem, in eo ne adstipuler, sequen, Vedisus prolait ei. Νexum equidem hunc esse arbitrorI Quum suasisset Ulysses, ut funus sepeliretur, VIIa et ipse Sibi olim justa persolvi cuperet, mirans Agamemnon vafritiem homin is ad se omnia referEntis, ut semper facit, quae ingenio suo consEntanea Sunt, i. e. tu ne tali quidem in causa mentem tuae utilitati intentana fateri dubitas iram intelligitur, quo pacto Scholiastes oμοῖα Per συμφεροντα, αρμόδια εXPlicare potuerit: intellii itur etiam, non lavere illum Corayi con)ectu ae ρνεια innottis ad Theophr. P. 333. ProPOSitae. V. 1355. Meminit hujus loci Heimtorfius ad Plat. Protag. P. 48 . Particularum γαρ αρα exempla prosert e Platonis oPerilaus repetita. Quae particulae quum nusquam in scenae Atticae reliquiis con)unetas reperiantur, Porsoni cori ectionem etiam

라틴어 텍스트