장음표시 사용
451쪽
38I. Aoristim in liis suae, quani ante exposuinalis, Significationis strinxest, nisi unitin illud κπῆσει - . Col. 1699. exeipero placuerit, ut
ll. p. 29. Sophoclea, praeter illa in qi tibiis οἴτε piauinittitur , Ant. 845. 943., uxenipla pauca reperio. οὐ φορβὰν ἱεικας γῆς σπόρον, οὐκ ἄλλων αἴρων hil. 700 cli. ου χερός, ου ποδός, οὐ τινος ἄρχων Nin cli.
υκ sequente in ulteio Ine imbro ob δέ, ουδείς, οὐ νε, via in οὐδε , οὐ&ίς, Οἴτε. 8. Avilita cinn Inultae Particulae tum particularum InlineTe SuSC pto πν nugationi reperiuntur, Partita ut via et iis congenua aliqua uulniininutet iii . Qui talis particulis aut ait vellus seci indo loco infertur οὐ,
452쪽
τους θειῶν νόμους φθείροις ἄν I322. - ου γάρ τι σοι ζω δουλος Oecl. R.. 410. ου γαρ τε σ yδq μωρα φωνέγνοντα 433. οὐ γάρ τί μοι δενς ην ὁ κηρυξας τάδε Ant. 446. Oυ γαρ τι νην - dia' ἀεί ποτε ζs ταυτα 452- οὐ γαρ τι δουλος, αλλ αδελφος ωλετο 5IA. Oti γάρ τι θ εσμὰ τοῖσιν ἀστ&αις πρέπει Alex. I 81 D. . ου νωρ τε βουλης ταντο acia δρόμου τέλος bac. LXVlu. 2 735 D. . Interposito dein voea inito τε insertur: ον γάρ τι νυν τε κώως - ζῆ ταντα Ant. 452. - ου γάρ τις V. τις.ου - γε ipsa mi Omie iuxta non ponuntur Pliil. 800. . Oecl. R. 36 I. 855. II 3I. Oe l. Col. 330. 360. Ant. 566. 767.
o O ἄν particulamina coniunctarii in eXΘmpla cuna an ἄν quaerantur licet, tuin nati ita oli in iii ipso ου recensui nauS. lnse piitiir γε pluribus
interpositis Ai. I 32I. Ant. 740. Inseitur ποτε Med. R. 573. O d. Col.
453쪽
sabuluin esse iii ,emiis. οὐ πω inciliis allis separata quaeratur in πώ. Ite In ουπώποτε iuncti in Solptii in postea nil Ino ubit . ον τις et οὐ τις. De pronomine vide τις. ου τι antem udverUascit aliquando πιθικῶς negando constitui uni, curia vix nobis persua Ieri
455쪽
ODδας soli nn. φορουμενος προς οἶδας, ἄλλοχ' οὐρανῶ σκέλη προ αἰ- νων El. 742. ite Oleste cuiTu ilelapso et ab e litis ferocienti laus albrepto. Οὐδέ. I. Quando assinuativa sententia pretiecedit, opposita illi se- quitur, ipsa natura requirit, οἱ δέ dici, in qua particula δέ sitani et legitimam viiii liabet . ut significetiir Neque, i. e. n te vero. Cf. Herm. Cens. Me l. Et inst. Opiisc. t. III. p. I 50. Franke de Parit. negg. Comm. II. P. G. δεινον γάρ, o DdM e τόν Pliit. 746. o ' ἡπάtηκας - οὐδ' ἐπαισχύνειμ ορῶν 9II., qtiod non ni intIs recte explicti eris at ne pudet φιiderii. ψως
456쪽
mionia in alit prior versiis in teici sit, alit inseviens. 2. At illii a legation PraeceSSerit sententia, ου δέ enii inerationeni re mi in significat alteritis alteIani qliasi vi et Pondete sit peranti lini. Ita etsi mi alii niaxillae apta sunt ex se singilla Ilieni lita et viasi conii inetis si inti sPnsii, ca tinnien Selmonis iiiiiiiiiii r species, quasi nec 'ssititilo illa adeo arct:i non sit, et inextiaitSta sei ius exst Pt eomaria, qtiae insupera lidi possint. V. Franki ilia I. c. P. 6. I. atine eunt nevite ilicitiar, iidein saepe lioc est, viod ne que etiani. ἄνδρα - ουχ ἔςiις ὁρκεσειεν, o Dd'
457쪽
κυκνειον inc. I, 2 708 D. . - Vocabula ab α privativo clona posita negationes significando aeqxiant. άκτοῦ; - αστειπτος oi 4' οἰκουμένη Plii l. Z.
I1ιterrogationis eiusinodi tintiui CXempli ini lepelio: ora Aς υπείζων οὐδὲ πιοτε υσων Ad εις; Oed. R. 625. In re pon o ali iiii an lo Ilegatio cuin verbo intelligenda ex Prioribus. Ciun Cleon ilixisset ἔργον γαρ is et obς ἀκοσμοῖντας σεμν , Haemon respondet o Dd' αν κελεύσαιμ ευοεμῖν εἰς τοὐς κακους Ant. 727. Subaiuliendri Io ουκ ἔστι et IniniIne aptum enim sententiae ne truserina .fidem ntalos colere. . . igitur Haenioni r sponsuro in mente sitime oportet, iit concederet Creonti. 3. Sed quemaduiodum και in serino e pergenti uni saepe non est resed etiama, ua ου δέ adnectendae prioribus. sententi ac Inagis adverbiicitiam coniunctionis Significatione praedituni est, tit substitui sed 3ion mi
458쪽
μοι πρόπας στόλος, ουδ' ἔπι φροντίδος ἔγχος Oed. R. In eli. οἴδ' εἰ γὰρ ἐν τὸ πρῆγμα μη θεήλατον, ἀκἀθαρτον Ῥας εἰκὸς ἐν Ουτως ἐαν i255. neque enim si. ω μη 'στι δρῶντι τάρβος, ονδ' ἔπος φοβεῖ 296. ὁρω is γὰρ Ουδὲ σοὶ τὸ σῖν φώνημ ιὰν προς καιρόν 324. Hoc et ain ie imi ,
' quidmn vertas. λεληθέναι σε φημὶ συν τοῖς φιλτάτοις ἔσχισω ὁμιλουνθ',
in prioribus οὐκ. ἀλλ' ουδ' ἐμοὶ δη την ἀφ ἡλίου βολων ἀνηρ κέλευθον οὐδαμου δqλοῖ φανείς 864. ἀξίως ελεξας, ουδὲ μην πικρῶς Alet. V. 1
. 4. Magis etiam adverbiascii , ellua εte φιulem interpretantium est, quod Ipsum quovie inde originein babet, quod contritrium oti δέ est 'M particulae καί. CL Franke I. c. p. II. Sic unu In PIOMam vocabulum eiusdem sententiae resertur. In principio positiirn exstat: Ους.
460쪽
nectat priori. IIIud genus in his, quae auillimus, exemplis videbis Deil. Col. 803. Phil. I06. Oess. R. 287. Anti 559. Tristi. 279. As 558. I22I. 324. El. 35I. 585. 620. Alteritis generis prima illa species haee e empla habpit οὐδὲ - ον μοὐ Ai. 864. staὲ - οὐδαμῶς Oed. CN. D4.
ιστῖναι κυρίηρατ', οὐδὲ λουτρα πρneφέρειν El. 425. 426. καί νιν ob ἐλάλπος θεοῖ, οὐδ' ἔμβρος, Ουdὲ πνευμῶτων οὐδὲν κλονεῖ Tracti. IG. o υ τἀπὶ ADδοις, ουδε - λατοεομαι οὐδ' - ίτον μόρος 355. 356. Horiam qua da ui specie tenus non pari or line conitinctas seil inferiore dignitate alterain alteri adiunctarn sententiam n onstrare videantur, velut Oed. R. 4I4. Ant. I T. El. 429. Sed subaiuliendis in altero membro verbis βλέπεις, δέχονται, oσιόν ἐμι ominia plana redduntur. T. Se it et o ὁ δ ε bis aut ter itanen a potiti ira Exstat, eum villeaturo ora postillari. Hoc prianum ita fit, ut colloquentitum alter auemus se tin6neni respiciat iun atqtie dictis illi iis sua. Ciuin Creon ilixisset
Se a niaue Onanibus nao Iis vexari, Orestes linaerit ουδ' ἀυπαρ ζων, Ουδ' ὁ κωχύσων πάρα ,- Εl. II 88. Clini Neoptolerntis asticinasset se non n0SSe Plii Ioeteturn, quippe niinviam visum antea, Plii loctetes infert οὐδ'οι α γ', οὐδὲ των θων κακῶν κλέος νσθου ς Phil. 250. - Altera ratio est, cuni Primi ina ου δέ rein prioribus atliungit sin plicit , insequens ascensionem liabet a Ini non hiis ait maius: sic a siqnanilo terna ου δέ inserentur deinceps: οὐ δητα τοῖς γ' ἐμοῖσιν Oφθαλμοῖς ποτέ - ουδ' ατυ