Lexicon Sophocleum adhibitis veterum interpretum explicationibus, grammaticorum notationibus, recentiorum doctorum commentariis composuit Fridericus Ellendt

461쪽

fieatione ἀλλ' ἡ τέκνων δῆτ' ἔφις P ἐφ ερρο Iuris Se excipiunt: νόμοι,

ῶν πιλυμπος πατηρ μονος, Ουδέ νιν θνατὰ φύσις ἀνερων ἔτικτεν , οὐδεμ, ποτε λάλα κατακοιμάσει Oecl. R. 868 - 870 eli. ἐς δεινόν, Ουδ'

ἀκουστόν, οὐδ' in ὀφιμον I3I2. Heinaannus oυκ ἀκουστόν aeeundunx Laur. b. e. Flor. I . d. nillil naonilo lectore. . Cur vlligata scriptura,

ἐπινίσσεται - οὐδὲ μουσῶν χοροι νιν άπεοτύγηοαν, οὐδὲ μὰν χρυσάνιος Ἀφροδίτα Oe l. Col. 697. 698 cli. 'κὶuoν, , οὐδ' ἀνίεσαν στέρνων ἀραγμοὐς οὐδε παμρῆκεις γόονς I 4. I 605. Ea leni nectentiariun Sententiariini ratio est, ii ilicatio paIlictilae patito diveriin, cum pri is ου δέ advor blascit, ne νις etiarn vel ne φιi Irin significans. καὶ γαρ -δὲ τον πάρος μὐθον μάτον ήκουσας, ουδὲ νυν δοκω Traeli. 339. 340. ὁδού τέλος -

τοιου coν, o ν Di δὲ Ψωνῆσαί τινι sξεσθ' εταιρων, οὐδ' ἀποστρέψαι πάλιν oed. Col. 1404. Unuru denique exena plitin est, vioci praegreSSa negante particlita bis deinceps o υδε ait veri uiscens et ne φιi Iem Signia sicans ιllaturia ostenclat, Ploruin ulterii in piaestacte negatulo gravi iis si I Inat sententiani. τάφω δ' ἐκέῖνον οὐχὶ κρύψετε, οὐδ' εἰ θέλουσ' οἱ Ζ νός αιε τοι βορὰν φέρειν νιν ἁρπάζονetsc ἰς Λιὸς θρόνους - οὐδ' ας - θάπτειν παρήσω κῶνον Ant. I 027 - 1029. Hunc Iocunt tot uni non Saus accinate petetractavit Fiankliis l. c. p. IZ et 8. ου δέ et o υτε - o υτε nisi in partitione dici coniuncta non posse dixi in iis. Sed recis Post ιIιιο οὐ τε Gm partitione ilicia teritu in in seniar Ουδε, quan tu Sententia non pari prioribus dignitate neque Par titione illa con preliensa est, fuit citin imaiore vi tan piarn ait ditan en- tum ante dictis inferti tr. o Dra νικῆσας λόγον Ουτ' εἰς ελεγχον χειρὸς οὐδ' ἶργον μολων Oe l. Col. I 299. ne diuit; libri inani sesto nierulo ουτ' Dγον. era si Tipilara in Al lina reputatur; conlapii Ioeli in Reifigius. οὐτ' ἔδρα 'oυτ' εἶδον 9ςτις ην o δρῶν, οὐδ' αν δικαίως ἐς κακὸν πέσοιμί τι Ant. 240. Est hoc ex Priori biis coiiseviens. Seil ου δέ post unum splod trano ἴτε longe pluriniis locis librarioriani aut incitriae aut i inperitiae tribuendii in; nec desenili Potest, nisi et pluribus interpositis a recta se monis coinponen ii ratione itescitii in suerit. Rectius lia in Boecklii itina I Pind. I ytii. V. 48. Sesiaeseruin ait Dion. ite C. V. p. 36. Nelckerunt ad Theogn. p. 93. uosque pluit inos, quos conserri iubet C. F. IIo manniis ad Luc. de Hilli. Conscr. P. 230. conatales Stailba uin. ait Plat. Phileb. p. 56. Engelli. ad Lucllet. p. 18. Vitiosani ploratiuia in eodd. scripturani Ant. 602. ine. L. T. Si non respexeris, linii in est eliis so nullae exenipluni: οὐτ' εἴ τι μῖμος των λόγων ἔθου πλέον - Θαυμήσας

ἔχω, οὐδ' εἰ προ τοὐμοῖ προύλαβες τὰ τωνδ' ἔπ' Oed. I. II43., quod cuin invitis libris Eluasleius Οἴτ' εἰ Ser psisset, resulatur ab Herina Oz

462쪽

' quanti iam is viidem iusto Ionfias pmgressus ne diei quidem recte potuisse Οἴτε asticinat. 9. Cuin altis prerlimina iungit tir οὐδέ non nautata alterius utrius vir exempla iaIn apposui inus DInnia.

οὐδ' αυ El. 899. 1023. Ai. I097. Oed. R. I373. Phaedr. Iv. 2.o δ δ' si ν Phil. 532. 936. Oed. Col. 273. 925. Ant. 240. 727. El. 357. 687. 1273. I 278. Pliin. IV. κοὐδ' ἄν El. 1296. ου δ' ἄν - ποτέ El. 365. et οὐδ' ἄν εἴς ποτε Trach. I06I. ουδὲ γ α EI. 277. 760. Oed. Col. I699 m. v ιe etiam vel veφιi Irin siσnificatur. ου δ' εἰ γάρ emn Ityperbato, clini οὐδὲ γὰρ εἰ coni lingenita fuerint, Oed. R. 255. ου δέ γε iuneta sunt El. I339.; geliincta aliis inter ediis Oecl. R. 1378. Sed οὐδ' υφηγητου f ἄνευ , quae est trium coii l. et e I l. Trici. scriptum Oed. Col. 503. cori ectu in est οὐδ' υφο των ἄνευ. Veteres tibia manifesto vitio δέ tiro 7 e. Ο ὐ δ' ἐάν Λi. I 324. et ex veris intili emendatione oed. R. I 2. ubi vulgatur οὐδ' ἄν εἰ.ου δ' ει El. 351. Trach. 589. Phil. IIM. Oed. R. 255. Ood. Col. 509. 929. II43., quod et inter gativiliti liabet Ant. I027. inc. VI. 2. Ο ὐ δ' ην Plii l. 970. 987. ine. C. 8., ubi vitiose olim edit im

pro οὐδ' ἐμοί τοι vitiosa scriptura est Oed. Col. 47.

dati iis legitur. - ου δέ ποτε, οὐδε πω, ουδεπώποτε cium stri ilIris vocatalla sint, suo Ioco tractabianus. Sed Οὐdf ποτ ικ καμάτων ἀποπαύσομαι El. 224 na. nee unpιam significans divisini scribendunt; mor. T. οὐ ποτε. Ita et Οὐ - οὐδέ ποτε καταλύσροον El. 1239 m. - ηὐδῶτο - οὐδε πω

lioe coniunctio patitiir auero membro inserta, corninuniter reserenda ad

463쪽

Iongiore interi alio pluribus interpositis ab eo. qnod spectat, roenota. κοίδ' ἄν σε λυπῆσασα βουλοίμην λή D tavrii μέγ' εὐρεῖν κέρδος El. I 296. i. e. κοὐδ' iaν βουλοίμην εὐρεῖν, λυπήσασά σε βραχύ. Alia adorebinscinis Ουδε spectant. ODκουν ἰάσεις οὐδ' υπ' εὐφήμου βοῆς θυσαι με El. 620. Dicendii in suit oi δὲ θυσαι ἐάσεις. Sic explicanitu in exemi liun Tracti. 26.: ανάλγητα γὰρ Οὐδ ' ὁ πάντα κραίνων βασιλεύς ιπέλδεε θνατοῖς Κρονίδας. οὐδέ postponi non posse, ut μνάλγητα spectare non Possit,

recte ani inadvertit Hemia annus, Idem tant en Pei Perain, si quid video, interliretatus doloris une a ne Iiu'piter τι iidem dedit mortalibus: quasi Praeter Iove ni ipiis plani claret. Coni lingerula viilentii r οὐδ ' ἐπέβαλε, ne vipositit qιι ii mn oriininor ilici te scitoliastana puto villisse, eum sciitiatoυδε γὰρ ἀλi πα τοῖς aν9ρώποις ὁ πιυς τα πράγματα πεποίηκε. II. Preti eter ea, Piae iam aut Nnilis, επ'ipturae Causa aliquot exempla considet anila sunt. In Oed. Col. I 222. ουδ' ἔπι κόρος, quodHei manniis ὁ δ' ἐπίκουρος scribendo inulavit, V. ἰσοπέλεστος. El. II 88. vitioso edd. vett. et Latii'. a. οὐδ' ἔὐπαρ ἐξων Duo ' ὁ κωλυσων παδεῖν. Recte utroibi die nuda Laiar. b. Mos l. uter pie, ven. Contra vitioso οὐδέ

σοι ζῆλος ξυναίμων Oed. Col. 946. Οὐδεὶς μυθος Ant. II. Ουδεὶς γάμος

13 I9. θιγου γὰρ οὐθὲν γῆρας Oecl. Col. 958. οἰδὲν ἄλγος 959. Scyr. V. Ioco D. . βύρος - ουδέν II44. Οὐδὲν γάρ, οἰον ἄργυρος, κακὸν νόμισμ' ἔβλαστεν Ant. 295. οὐδὲν κτῆμα sim. οὐδὲν αλλό σοι πρόσχημ' ἀεί El. 515. οὐδὸν - κέρδος λαβεῖν ἄμεινον I003. τευδος Οὐδὲν ων λέγω I209. οὐδὲν - ἔργον 1364. Ai. II. 839. Οὐδὲν μεKον ἀνθ ρώποις κακόν Ai.

673 D. . Sed in eiusdem particulae versu Praino μή μοι κρυφαῖον μη- δ ὲ ν ἰοείπας ἔπος priν ουδέν iure seraptum a BrunckiO. - Gen. o -

464쪽

quam o ν δ ενός neutriam assiective dictuna est; nee itaιivivu Οὐδενί

nisi substantive posuit Sopliocles, ο ν δ ε μεα Plane abstinuit. - amo υβ να. ἄνδρα ν ουδένα Pliii. 280. Oe l. Col. 810. οὐδέν' ἔνορα P .

434. νουν ουδένα Ant. 68. - ου δ ε μίαν dictuni non est. οὐδέν. ου-

465쪽

4, 2, κοὐδὲν τούτων ἔτι μη Ζεύς I268 an. x ι ἔ- ίελπτον audis Ai. 633.

466쪽

3. Iain advertit ascentes vocabilli partes videantus. In his priniuinsatis με pienter ουδέν legitiir aut pro simpliet ilegatione o D iliciunt alit pro sortius negetin te οὐδαμῶ ς. alia via ait Ii uno iistina per entuni fuerit, exempla InonStrant a vurl o stispensa tali, cui actili accusativunt licet: velut cimae attii linuis Αi. 1252. El. 993. Oed. R. I0I4. Oecl. Col. 1026. Ant. 546. 026. Eripli. IV. 2. in c. XIII. I. et cliiod ait illinus supra non apposituim Me ς γὰο Οὐδὲν των κακων λογίζετε ι Phog. I. 4. 649 D.); non apposui inus aiatem ea ide re , quod λογί ooαι illic genitivii ni obiective dictu in adsti mpsit. Iterii asserri potest ' φείδοντο κέντρων οὐδενΕl. 706., et pallio cluralis ilictiun τούτων γῆ οὐδὲν μ ἀλγiiνεῖς Phil. 66. - Verbis igitur intrarisitivis aut passiuia ait litiir Οὐδέν tit verbissc sis: Uωμαι δὲ ὁ Γιν οὐδέν Oe l. Col. 29. se. μαμιν. ἀλύ nὐὁλν αυτ is τῶν ἐμων μ ει πειν μετα Ant. 48. η - χηκοα ἔοικεν ἄλλς μῆκος οὐδὲν ἡδονῆ389. Oυ - τἄOα τω γε πελόσθεν οὐδὲν ἐξ Ισου χρόνοι διοίσει γλῶοσαν Tracti. 32 l. οὐδὲν διοίσει γλῶσσαν iungenda docuit Hemn.; non distereta Re Ic leti Io i. e. tacebit, iit ante tacitit. σοὶ ταῖςδέ et οὐδὲν εroγειαι

467쪽

ilingitiir , ita tarnen ut ile obiecta notione eogitari non possit. ου μῶλ-

κρυφαῖον οὐδὸν οὐ διέρχεται inc. XVIII. 3 673 D. . Eo reserenilae etiani Ioentiones sunt οὐδεὶς ἔς οὐ et οὐδεὶς se τις οὐ. ἁ σοι οὐδεὶς δή οὐκὶ τῶνδ' ὀνειδιεῖ τάχα Oed. R. 373. Aueritin apud Sopliocleni nunc non legitur, veru in Οὐδὲν ἔτι μὴ Trach. I268. Diuitigod by Cooste

468쪽

διν ἐσι εν 3 517 D. . ως οὐδὲν ἐσμέν, πλῆν σκιαῖς ἐοικότες ine. XXVII. I, 2 682 D. . Verii in non tino ea soriti uia sensii praei ta est. Alia piippe ite inor tiι is dicta. H - Dίdὶν ἴντα βαστάζω χεροῖν El. III 8.

Plido accontinodatam retulerit, ut ne verius Piidem FeStigilurn nianeat, illo docuniento abstinendun erit. 0 δεποτε vispuun. Cum fusiuror o ix hiελλον ἄρα - λείφειν otidia

469쪽

divelli poterit, quandoquidem apUI Sophoclem non simi seat ne unφι h

τηρ coniectura B manet si est ine. XLVI. I. s704 D. ; apud Allien. XV.

라틴어 텍스트